പരം ശൃണുഷ്വ മേ വാക്യം യദര്ഥം ഹ്യുത്സുകാ വയമ്
ഇപ്പോള് ഞങ്ങളുടെ ആവേശത്തിന് കാരണം പറയാം, ദയവായി കേള്ക്കൂ.
ആനര്തവിഷയേഽസ്മാഭിരാഗച്ഛദ്ഭിസ്തവാംതികമ് തത്ര ലിംഗാനി ദൃഷ്ടാനി ഭൂപതീനാം മഹാത്മനാമ്
ആനര്ത്തദേശത്ത് നിന്നോടു വരുമ്പോള് മഹാരാജാക്കന്മാരുടെ ചിഹ്നങ്ങള് അവിടെ ഞങ്ങള് കണ്ടു.
സൂര്യചന്ദ്രാന്വയോത്ഥാനാമന്യേഷാം ച മഹാത്മനാമ്
സൂര്യവംശത്തിലും ചന്ദ്രവംശത്തിലും ജനിച്ചവരുടേയും മറ്റു മഹാത്മാക്കളുടേയും ചിഹ്നങ്ങള്.
ദേവാനാം ദാനവാനാം ച മുനീനാം ച വിശേഷതഃ
ദേവന്മാരുടേയും ദാനവന്മാരുടേയും പ്രത്യേകിച്ച് മുനികളുടേയും ചിഹ്നങ്ങള് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തതശ്ച കുരുമുഖ്യാനാം പാംഡവാനാം ച മാധവ
അതിനുശേഷം, മാധവ, പ്രധാന കുരുക്കളുടേയും പാണ്ഡവന്മാരുടേയും ചിഹ്നങ്ങള് കണ്ടു.
തേ വയം തത്ര ഗത്വാശു യഥാശക്ത്യാ യഥേച്ഛയാ
അതിനാല് ഞങ്ങള് അവിടെ ഔദ്യോഗികമായി, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ കഴിവനുസരിച്ച് പോയി.
ഏതസ്മാത്കാരണാത്തൂര്ണം ചലിതാ വയമച്യുത
ഇതിനാലാണ്, അച്യുത, ഞങ്ങള് അതിവേഗം പുറപ്പെട്ടത്.
തസ്മാദാജ്ഞാപയസ്വാദ്യ കൃത്വാ ചിത്തം ദൃഢം വിഭോ
അതുകൊണ്ട്, മഹാശക്തനേ, മനസ്സ് ഉറപ്പാക്കി ഇന്ന് ഞങ്ങളോട് കല്പന ചെയ്യുക.
താപസൈഃ കീര്തിതം നിത്യം മമാന്യൈസ്തീര്ഥയാത്രികൈഃ ॥ ൬.൭൩.
അവിടെ സന്യാസിമാരും മറ്റു തീര്ത്ഥയാത്രികരും എല്ലായ്പ്പോഴും അതിനെ പ്രശംസിക്കുന്നു.
തസ്മാത്തത്ര സമേഷ്യാമോ യുഷ്മാഭിഃ സഹിതാ വയമ്
അതിനാല് ഞങ്ങള് നിങ്ങളോടൊപ്പം അവിടേക്ക് പോകാം.
തഥാ പാംഡുസുതാശ്ചൈവ യേ ചാന്യേ തത്ര പാര്ഥിവാഃ
അങ്ങനെ പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന മറ്റു രാജാക്കന്മാരും,
തേ തു സംപ്രസ്ഥിതാഃ സര്വേ മിലിതാഃ കുരുപാംഡവാഃ
കുരുക്കളും പാണ്ഡവരും എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് യാത്രയായി.
അഥ തത്ക്ഷേത്രമാസാദ്യ ദൂരേ കൃത്വാ നിവേശനമ്
അവരവിടെ ആ സ്ഥലത്ത് എത്തി, അകലെയായി തങ്ങളുടെ കൂടാരം പടുത്തു.
തത്ര സര്വാന്സമാഹൂയ ബ്രാഹ്മണാന്വിനയാന്വിതാഃ
അവിടെ, വിനയമുള്ള എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും അവർ വിളിച്ചു കൂട്ടി.
വയം സര്വേഽത്ര വാംഛാമോ ലിഗസംസ്ഥാപനക്രിയാമ്
ഇവിടെ നാം എല്ലാവരും ലിംഗം സ്ഥാപിക്കുന്ന കർമ്മം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
തസ്മാത്കൃത്വാ പ്രസാദം നോ ദയാം ച ദ്വിജസത്തമാഃ
അതിനാൽ, ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഞങ്ങളോടു ദയയും അനുഗ്രഹവും കാണിക്കണം.
ഭവിഷ്യഥ തഥാ യൂയം ഹോതാരഃ സര്വകര്മസു
അങ്ങനെ, എല്ലാ കർമ്മങ്ങളിലും നിങ്ങൾ ആചാര്യന്മാരാകും.
യതോഽസ്മാഭിഃ ശ്രുതാ വാര്താ കീര്ത്യമാനാ പുരാതനീ
പഴയ കഥ ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്, ഇപ്പോൾ അതാണ് പറയുന്നത്.
യഥാ തേന കൃതം ശ്രാദ്ധം പിതുഃ പ്രേതസ്യ യത്നതഃ ൬.൭൩.
അവൻ എങ്ങനെ തന്റെ മരിച്ച പിതാവിന് വലിയ ശ്രദ്ധയോടെ ശ്രാദ്ധം നടത്തി എന്നത്.
യഥോക്തവിധിനാ തീര്ഥേ നാഗാനാം പംചമീദിനേ ॥। ശ്രാവണേ മാസി നോ മുക്തഃ പിതാ തസ്യ തഥാപി സഃ
നാഗക്ഷേത്രത്തിൽ, ശ്രാവണമാസത്തിൽ, അഞ്ചാം ദിവസം, നിർദ്ദേശപ്രകാരം കർമ്മം ചെയ്തിട്ടും, നമ്മുടെ അച്ഛൻ മോചിതനായില്ല, എങ്കിലും,
പ്രേതത്വാത്സര്പദോഷേണ സംജാതാ ദ്വിജസത്തമാഃ താവത്പിതാ വിനിര്മുക്തഃ പ്രേതത്വാദ്ദാരുണാദ്ദ്വിജാഃ
സർപ്പദോഷം മൂലം അച്ഛൻ പ്രേതാവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു, ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ; പിന്നെയാണ് അച്ഛൻ ആ ദാരുണമായ പ്രേതാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് മോചിതനായത്.
യദത്ര ക്രിയതേ കിംചിത്കര്മ ധര്മ്യം ദ്വിജോത്തമാഃ
ഇവിടെ എന്തെങ്കിലും ധാർമ്മികമായ കർമ്മം ചെയ്യുമ്പോൾ, ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ,
പ്രാര്ഥയാമോ വിശേഷേണ തേന ദൈന്യം സമാഗതാഃ
നാം എല്ലാവരും വിനയത്തോടെ ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് ഇതിന് പ്രത്യേകമായി അപേക്ഷിക്കുന്നു.
മന്ത്രം ചക്രുസ്തദര്ഥം ഹി കിം കൃതം സുകൃതം ഭവേത്
അവർക്കായി ഒരു മന്ത്രം അവർ നിർമിച്ചു: 'ഏത് സത്കർമ്മം ചെയ്യണം?'
ഏകേ പ്രോചുര്ന ദാസ്യാമഃ പ്രാസാദാര്ഥം വസുന്ധരാമ്
ചിലർ പറഞ്ഞു, 'നാം അനുകമ്പയ്ക്ക് വേണ്ടി ഭൂമി നൽകില്ല.'
പംചക്രോശപ്രമാണേന ക്ഷേത്രമേതദ്വ്യവസ്ഥിതമ്
ഈ സ്ഥലം അഞ്ചു ക്രോഷം വലിപ്പമുള്ളതാണെന്ന് നിശ്ചയിച്ചു.
അന്യേ പ്രോചുര്ധനോമത്താ യൂയം ച സുഖമാശ്രിതാഃ
മറ്റുചിലർ, ധനത്തിൽ മദിച്ചവർ, പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾക്ക് സുഖമായി കഴിയാം.'
തസ്മാദ്വയം പ്രദാസ്യാമ ഏതേഷാം ഹി വസു ന്ധരാമ്
അതിനാൽ, ഈ ഭൂമി നാം ഇവർക്കു നൽകും.
തഥാന്യേ മധ്യമാഃ പ്രോചുര്യത്ര സാക്ഷാജ്ജനാര്ദനഃ ൬.൭൩.
അങ്ങനെ, മധ്യസ്ഥരായ മറ്റുള്ളവരും, ജനാർദ്ദനൻ നേരിട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നിടത്ത്, അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു.
തസ്മാദ്യത്ര സമായാതാഃ കുരുപാംഡവയാദവാഃ
അതിനാൽ, കുരുക്കൾ, പാണ്ഡവർ, യാദവർ എന്നിവർ ഒത്തുചേർന്നിരുന്നിടത്ത്,