ഏകൈകസ്യാഃ പൃഥക്തേന പ്രപപൌ പ്രയതഃ സ്തനമ്
അവൻ ഭക്തിയോടെ, ഓരോ സ്തനത്തിൽ നിന്നും വേർതിരിച്ച് പാൽ കുടിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ പ്രാപ്താ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദയഃ
അപ്പോൾ തന്നെ ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും മറ്റ് ദേവന്മാരും അവിടെ എത്തി.
മഹോത്സവോഽഥ സംജജ്ഞേ തസ്മിന്സ്ഥാനേ നിരര്ഗലഃ
അവിടെ അതിവിശാലമായ ഒരു ഉത്സവം അങ്ങേയറ്റം സന്തോഷത്തോടെ ആരംഭിച്ചു.
രംഭാദ്യാ നനൃതുസ്തസ്യ വിലാസിന്യോ ദിവൌകസാമ്
രംഭയും മറ്റു ദിവ്യ സുന്ദരികളും ദേവന്മാരെ ആനന്ദിപ്പിച്ച് അവിടെ നൃത്തം ചെയ്തു.
തതസ്തു ദേവതാഃ സര്വാസ്തസ്യ നാമ പ്രചക്രിരേ
അതിനുശേഷം എല്ലാ ദേവന്മാരും അവന്റെ പേര് ഉച്ചരിച്ചു.
അഥ തസ്യ കുമാ രസ്യ തദാ തത്രാഭിഷേചനമ് ൬.൭൧.
അപ്പോൾ അവിടെയും ആ സമയത്തും ആ കുമാരന്റെ അഭിഷേകം നടന്നു.
തസ്യ ശക്തിഃ സ്വയം ദത്താ വിധിനാഽദ്ഭുതദര്ശനാ
വിശേഷമായ ദർശനമുള്ള അവന്റെ ശക്തി, വിധിപ്രകാരം അവനു നല്കപ്പെട്ടു.
മയൂരോ വാഹനാര്ഥായ ത്ര്യംബകേണ സുശീഘ്രതഃ
വേഗത്തിൽ, ത്രയമ്പകൻ അവന്റെ വാഹനമായി ഉപയോഗിക്കാനായി ഒരു മയിലിനെ കൊടുത്തു.
തതോഽഭീഷ്ടാനി ശസ്ത്രാണി ദേവൈഃ സര്വൈഃ പൃഥക്പൃഥക്
ശേഷം എല്ലാ ദേവന്മാരും വേർതിരിച്ച് അവനു ഇഷ്ടമായ ആയുധങ്ങൾ സമ്മാനിച്ചു.
തതസ്തമഗ്രതഃ കൃത്വാ സേനാനാഥം സുരേശ്വരാഃ
അവനെ മുന്നിൽ നിർത്തി, ദേവേന്ദ്രന്മാർ അവനെ സേനാനായകനാക്കി.
താരകോഽപി സമാലോക്യ ദേവാന്സ്വയമുപാഗതാന്
താരകൻ ദേവന്മാർ സ്വയം വന്നതറിഞ്ഞു.
തതോഽഭൂത്സുമഹദ്യുദ്ധം ദേവാനാം ദാനവൈഃ സഹ
അതിനുശേഷം ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ വലിയൊരു യുദ്ധം നടന്നു.
അഥ സ്കന്ദേന സംവീക്ഷ്യ ദൂരസ്ഥം താരകം രണേ
അപ്പോൾ സ്കന്ദൻ, യുദ്ധഭൂമിയിൽ ദൂരത്ത് നില്ക്കുന്ന താരകനെ കണ്ടു.
അഥാസൌ ഹൃദയം ഭിത്ത്വാ തസ്യ ദൈത്യസ്യ ദാരുണാ
അവൻ ആ ഭയങ്കരനായ ദാനവന്റെ ഹൃദയം കുത്തിത്തുളച്ചു.
താരകസ്തു ഗതോ നാശം മുക്തഃ പ്രാണൈശ്ച തത്ക്ഷണാത്
താരകൻ അക്ഷണത്തിൽ തന്നെ ജീവൻ വിട്ട് നശിച്ചു.
സ്തോത്രൈര്ബഹുവിധൈഃ സ്തുത്വാ പ്രോചുസ്തസ്മിന്ഹതേ സതി ॥ ഗതാശ്ച ത്രിദിവം തൂര്ണം സഹ ശക്രേണ നിര്ഭയാഃ ।൧ ൬.൭൧.
അവനെ പലവിധ സ്തോത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് പുകഴ്ത്തി, അവൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവർ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ഭയമില്ലാതെ വേഗത്തിൽ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.
സ്കന്ദോഽപി താം സമാദായ ശക്തിം തത്ര പുരോത്തമേ
സ്കന്ദനും ആ ഉത്തമമായ സ്ഥലത്ത് ആ ശക്തിയെ എടുത്തു.
ഋഷയ ഊചുഃ രക്തശൃംഗഃ കഥം തേന നിശ്ചലോഽപി ദൃഢീകൃതഃ
മുനിവർ ചോദിച്ചു: 'അചഞ്ചലനായ രക്തശൃംഗനെ അവൻ എങ്ങനെ ദൃഢമാക്കി?'
രക്തശൃങ്ഗഃ പ്രചലിതഃ സ്വസ്ഥാനാദതിവേഗതഃ
രക്തശൃംഗൻ തന്റെ സ്ഥാനം വിട്ട് ശക്തമായി ഇളകിപ്പോയി.
തസ്യ ദൈത്യസ്യ പാതേന യഥാന്യേ പര്വ തോത്തമാഃ
ആ ദാനവൻ വീണതോടെ, മറ്റ് വലിയ പർവതങ്ങളിലുണ്ടാകുന്നതുപോലെ,
ശീര്ണാനി ചലിതേ തസ്മിന്പര്വതേ വ്യഥിതാ ദ്വിജാഃ
ആ പർവതം ഇളകുമ്പോൾ അതിന്റെ ചൂഴികൾ ഒടിഞ്ഞു, ദ്വിജന്മാർ വിഷമിച്ചു.
ഹതശേഷാസ്തതോ വിപ്രാ ഗത്വാ സ്കന്ദം ക്രുധാന്വിതാഃ
അവശേഷിച്ച ബ്രാഹ്മണന്മാർ പരാജയപ്പെട്ട് കോപത്തോടെ സ്കന്ദനോടു പോയി.
നാശം നീതാ വയം സര്വേ സപുത്രപശുബാധവാഃ
ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും നമ്മുടെ മക്കളും പശുക്കളും ബന്ധുക്കളുമൊത്ത് നശിച്ചുപോയി.
യദ്ധതോ ദാനവോ രൌദ്രോ നാന്യഥാ ദ്വിജസത്തമാഃ
ആ ഭയങ്കരനായ ദാനവൻ കൊല്ലപ്പെട്ടതുകൊണ്ടാണ് ഇതെല്ലാം സംഭവിച്ചത്, മറ്റെന്തും സംഭവിക്കാനായിരുന്നില്ല, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
പ്രസാദഃ ക്രിയതാം തസ്മാന്മാന്യാ മേ ബ്രാഹ്മണാഃ സദാ
അവർക്കു ദയ കാണിക്കണം; ബ്രാഹ്മണന്മാർ എപ്പോഴും എനിക്ക് ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവരാണ്.
പുനര്ജീവിതസംയുക്താന്കരിഷ്യാമി ന സംശയഃ ൬.൭൧.
ഞാൻ അവരെ വീണ്ടും ജീവിപ്പിക്കും, അതിൽ സംശയമില്ല.
ഏവമുക്ത്വാ സമാദായ താം ശക്തിം രുധിരോക്ഷിതാമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, രക്തം 묻ിയ ശക്തി എടുത്തു.
തതഃ പ്രോവാച സംഹൃഷ്ടോ ദേവതാനാം ചതുഷ്ടയമ്
അതിനുശേഷം സന്തോഷത്തോടെ ദേവതകളുടെ നാലു വിഭാഗങ്ങളോടും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
യുഷ്മാഭിര്നിശ്ചലഃ കാര്യോ ഭൂയോഽയം നഗസത്തമഃ
നിങ്ങൾ ഈ മഹാപർവതം വീണ്ടും അചഞ്ചലമാക്കണം.
യുഷ്മാകം ബ്രാഹ്മണാഃ സര്വേ പൂജാം ദാസ്യംതി സര്വദാ
എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരും എപ്പോഴും നിങ്ങളെ ആരാധിക്കും.