താരകേണ ഹതോത്സാഹാസ്തിഷ്ഠംതി ഗിരിരോധസി
താരകനാൽ ആത്മവിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ട ദേവന്മാർ പർവതത്തിന്റെ അടിയിലായിരുന്നു.
തസ്മാദേതാന്സമാഭാഷ്യ സമാശ്വാസ്യ ച സാദരമ്
അതിനാൽ അവരോടൊത്ത് സംസാരിച്ച് സ്നേഹത്തോടെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
അഥ താനാഹ്വയാമാമ തത്ക്ഷണാത്ത്രിപുരാംതകഃ
അപ്പോൾ അതേ സമയം ത്രിപുരാന്തകൻ അവരെ വിളിച്ചു.
സ്വസ്ഥാനാച്ചലിതേ ശുക്രേ കൃതോ മോഘോദ്യ വായുനാ
ശുക്രൻ തന്റെ സ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് അകലുമ്പോൾ, അവന്റെ ശ്രമം വായുവാൽ വെർത്ഥമായിപ്പോയി.
ഏതദ്വീര്യം മയാ ധൈര്യാത്സ്തംഭിതം ലിംഗമധ്യഗമ്
ഈ ശക്തി ഞാൻ ധൈര്യത്തോടെ ലിംഗത്തിന്റെ നടുവിൽ അടച്ചു പിടിച്ചു.
യേന സംജായതേ പുത്രോ ദാനവാംതകരഃ പരഃ
ഇതുകൊണ്ട് ദാനവന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്ന മഹത്തായ ഒരു മകൻ ജനിക്കും.
ഏതത്കല്പാഗ്നിസംകാശം ധര്തും ശക്നോതി നാപരഃ ൬.൭൦.
കാലാന്ത്യത്തിലെ അഗ്നിപോലെയുള്ള ഇതിനെ മറ്റാരും സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല.
യേന തത്ര പ്രമുഞ്ചാമി സുതായ വിജയായ ച
അതിനാൽ, മകനും വിജയവും വേണ്ടി ഞാൻ അതു അവിടെ വിട്ടുവിടുന്നു.
അഥ പ്രാഹുഃ സുരാഃ സര്വേ വഹ്നിം സംശ്ലാഘ്യ സാദരാഃ
അപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും ആദരപൂർവ്വം അഗ്നിയെ പ്രശംസിച്ചു.
തതഃ പ്രസാരയാമാസ സ്വവക്ത്രം പാവകോ ദ്രുതമ്
ഉടൻ അഗ്നി തന്റെ വായ് വലുതാക്കി തുറന്നു.
ശംകരോഽപ്യക്ഷിപത്തത്ര കാമബാണപ്രപീഡിതഃ
കാമബാണങ്ങളാൽ പീഡിതനായ ശംകരനും അതു അവിടെ എറിഞ്ഞു.
പാവകോഽപി ഭൃശം തേന കല്പാഗ്നിസദൃശേന ച
അഗ്നിക്കും കാലാന്ത്യത്തിലെ അഗ്നിപോലെയുള്ള അതിനാൽ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവപ്പെട്ടു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ പ്രാപ്താ ഭ്രമമാണാ ഇതസ്തതഃ
ഇതിന്റെ ഇടയിൽ അവർ ഇവിടെ അവിടെ അലയിച്ചിരിയ്ക്കുമ്പോൾ എത്തി.
താസാം നിദേശയാമാസ സ്വയമേവ ശതക്രതുഃ
അപ്പോൾ ശതക്രതു തന്നെ അവർക്കു നിർദ്ദേശം നൽകി.
അത്ര സംപത്സ്യതേ പുത്രോ ദ്വാദശാര്കസമപ്രഭഃ
ഇവിടെ പന്ത്രണ്ട് സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള ഒരു മകൻ ജനിക്കും.
ഇതി ശ്രീസ്കാദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗര ഖംഡേ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ കാര്തികേയോത്പത്തിവൃത്താംതവര്ണനംനാമ സപ്തതിതമോഽധ്യായഃ ॥ ൬.൭൦.
ഇങ്ങനെ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹത്വത്തിൽ, കാർത്തികേയന്റെ ജനനവിവരണം എന്ന പേരിലുള്ള എഴുപതാമത്തെ അധ്യായം, എൺപത്തൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സ്കന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ ആറാം ഭാഗത്തിൽ സമാപിക്കുന്നു.
സൂതികാഗൃഹധര്മേ യത്തച്ചക്രുസ്തസ്യ സര്വശഃ
സൂതികാഗൃഹത്തിൽ ചെയ്യേണ്ട എല്ലാ ചടങ്ങുകളും അവനുവേണ്ടി നിർവഹിച്ചു.
അഥാന്യദിവസേ ബാലോ ദ്വാദശാര്കസമദ്യുതിഃ
അടുത്ത ദിവസം ആ ബാലൻ പന്ത്രണ്ട് സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശത്തോടെ തിളങ്ങി.
യഥാസൌ ജാതമാത്രസ്തു പ്രരുരോദ സുദുഃഖിതഃ
അവൻ ജനിച്ച ഉടനെ തന്നെ വലിയ ദുഃഖത്തോടെ കരഞ്ഞു.
മഹാസേനോഽപി സംവീക്ഷ്യ മാതൄസ്താഃ സമുപാഗതാഃ
മഹാസേനൻ സമീപത്തേക്ക് വന്ന മാതാക്കളെ കണ്ടു.
ഏകൈകസ്യാഃ പൃഥക്തേന പ്രപപൌ പ്രയതഃ സ്തനമ്
അവൻ ഭക്തിയോടെ, ഓരോ സ്തനത്തിൽ നിന്നും വേർതിരിച്ച് പാൽ കുടിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ പ്രാപ്താ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദയഃ
അപ്പോൾ തന്നെ ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും മറ്റ് ദേവന്മാരും അവിടെ എത്തി.
മഹോത്സവോഽഥ സംജജ്ഞേ തസ്മിന്സ്ഥാനേ നിരര്ഗലഃ
അവിടെ അതിവിശാലമായ ഒരു ഉത്സവം അങ്ങേയറ്റം സന്തോഷത്തോടെ ആരംഭിച്ചു.
രംഭാദ്യാ നനൃതുസ്തസ്യ വിലാസിന്യോ ദിവൌകസാമ്
രംഭയും മറ്റു ദിവ്യ സുന്ദരികളും ദേവന്മാരെ ആനന്ദിപ്പിച്ച് അവിടെ നൃത്തം ചെയ്തു.
തതസ്തു ദേവതാഃ സര്വാസ്തസ്യ നാമ പ്രചക്രിരേ
അതിനുശേഷം എല്ലാ ദേവന്മാരും അവന്റെ പേര് ഉച്ചരിച്ചു.
അഥ തസ്യ കുമാ രസ്യ തദാ തത്രാഭിഷേചനമ് ൬.൭൧.
അപ്പോൾ അവിടെയും ആ സമയത്തും ആ കുമാരന്റെ അഭിഷേകം നടന്നു.
തസ്യ ശക്തിഃ സ്വയം ദത്താ വിധിനാഽദ്ഭുതദര്ശനാ
വിശേഷമായ ദർശനമുള്ള അവന്റെ ശക്തി, വിധിപ്രകാരം അവനു നല്കപ്പെട്ടു.
മയൂരോ വാഹനാര്ഥായ ത്ര്യംബകേണ സുശീഘ്രതഃ
വേഗത്തിൽ, ത്രയമ്പകൻ അവന്റെ വാഹനമായി ഉപയോഗിക്കാനായി ഒരു മയിലിനെ കൊടുത്തു.
തതോഽഭീഷ്ടാനി ശസ്ത്രാണി ദേവൈഃ സര്വൈഃ പൃഥക്പൃഥക്
ശേഷം എല്ലാ ദേവന്മാരും വേർതിരിച്ച് അവനു ഇഷ്ടമായ ആയുധങ്ങൾ സമ്മാനിച്ചു.
തതസ്തമഗ്രതഃ കൃത്വാ സേനാനാഥം സുരേശ്വരാഃ
അവനെ മുന്നിൽ നിർത്തി, ദേവേന്ദ്രന്മാർ അവനെ സേനാനായകനാക്കി.