ഏഷ ഏവ ഉപായോഽത്ര മയാ തേ പരികീര്തിതഃ
ഇതാണ് ഇവിടെ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞ മാർഗം.
തതോ ദേവഗണൈഃ സര്വൈഃ സമേതഃ പാകശാസനഃ ॥। തമര്ഥം പ്രോക്തവാഞ്ഛംഭും വിനയാവനതഃ സ്ഥിതഃ
അതിനുശേഷം പാകശാസനൻ എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളോടൊപ്പം ചേർന്ന് വിനയപൂർവ്വം ശംഭുവിനെ സമീപിച്ച് ആ കാര്യം പറഞ്ഞു.
സുതസ്യ ജനനാര്ഥായ കുരു യത്നം വൃഷധ്വജ
മകനു ജന്മം നൽകാൻ നീ ശ്രമിക്കണം, വൃഷധ്വജനേ.
പ്രാപ്നോമ്യഹം ച സംഗ്രാമേ വിജയം ത്വത്പ്രസാദതഃ
നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ വിജയം നേടും.
നാന്യഥാ വിജയോ മേ സ്യാത്സംഗ്രാമേ ദാനവൈഃ സഹ॥। ഇതി മാം പ്രാഹ ദേവേജ്യോ ജ്ഞാത്വാ സമ്യങ്മഹാമതിഃ
മറ്റു വഴിയൊന്നുമില്ലാതെ ദാനവന്മാരോടുള്ള യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ലെന്ന് ദേവന്മാരുടെ പ്രഭു എന്നോട് പറഞ്ഞു; അവൻ എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി, വലിയ വിവേകത്തോടെയാണ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത്.
അഥോവാച വിഹസ്യോച്ചൈഃ ശംകരസ്ത്രിദശേശ്വരമ്
അപ്പോൾ ശങ്കരൻ, ദേവന്മാരുടെ ഇശ്വരൻ, വലിയ ചിരിയോടെ ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു.
പുത്രമുത്പാദയിഷ്യാമി സര്വദൈത്യവിനാശകമ് ൬.൭൦.
എല്ലാ ദാനവന്മാരെയും നശിപ്പിക്കുന്ന ഒരു മകനെ ഞാൻ ജനിപ്പിക്കും.
ഏവമുക്ത്വാ മഹാദേവോ ഗത്വാ കൈലാസ പര്വതമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം മഹാദേവൻ കൈലാസപർവതത്തിലേക്ക് പോയി.
ഹാവൈര്ഭാവൈഃ സമോപേതം ഹാസ്യൈരന്യൈസ്തദാത്മികൈഃ
അവന്റെ സ്വഭാവം മുഴുവൻ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ചലനങ്ങളും ഭാവങ്ങളും ചിരികളും ഒപ്പം കൊണ്ടായിരുന്നു അവൻ.
അഥ ദേവഗണാഃ സര്വേ ഭയസംത്രസ്തമാനസാഃ
അപ്പോൾ ദേവഗണങ്ങൾ എല്ലാവരും ഭയത്തിൽ വിറച്ച് മനസ്സോടെ നിന്നു.
സഹസ്രം വത്സരാണാം തു രതാസക്തസ്യ ശൂലിനഃ
ആയിരം വർഷം ശൂലധാരിയായവൻ ആനന്ദത്തിൽ മുഴുകിയിരുന്നു.
തസ്മാദ്ഗച്ഛാമഹേ തത്ര യത്ര ദേവോ മഹേശ്വരഃ
അതിനാൽ നമുക്ക് മഹേശ്വരൻ ഉള്ള സ്ഥലത്തേക്ക് പോകാം.
തതസ്തത്രൈവ സംജഗ്മുഃ സര്വേ ദേവാഃ സവാസവാഃ
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ എല്ലാവരും ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം അവിടെ എത്തി.
അഥ കൈലാസമാസാദ്യ യാവദ്യാംതി ഭവാംതികമ്
കൈലാസം എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ അവർ ഭവാനിയുടെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
രഹസ്യേ ഭഗവാന്സാര്ധം പാര്വത്യാ സമവസ്ഥിതഃ
അവിടെ ഭഗവാൻ പാർവതിയോടൊപ്പം രഹസ്യമായി ഉണ്ടായിരുന്നു.
തതസ്തൈര്വിബുധൈഃ സര്വൈഃ പ്രേഷിതസ്തത്ര ചാനിലഃ
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ എല്ലാവരും അനിലനെ അവിടേക്ക് അയച്ചു.
അഥ വായുര്ഗതസ്തത്ര യത്രാസ്തേ ഭഗവാഞ്ഛിവഃ ൬.൭൦.
അപ്പോൾ വായു ഭഗവാൻ ശിവൻ ഇരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് പോയി.
അഥ പ്രചലിതേ ശുക്രേ സ്ഥാനാദപ്രാപ്തയോനികേ
അപ്പോൾ ശുക്രൻ തന്റെ സ്ഥാനം വിട്ട്, ജനനകാരണം ലഭിക്കാതെ അലഞ്ഞു.
തതോ വ്രീഡാ സമോപേതസ്തത്ക്ഷണാദേവ ചോത്ഥിതഃ
അന്നേരം തന്നെ ലജ്ജ അവനെ പിടിച്ചു, അവൻ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു.
അബ്രവീദഥ തം വായും വിനയാവനതം സ്ഥിതമ്
അപ്പോൾ അവൻ വിനയത്തോടെ നിലകൊണ്ടിരുന്ന വായുവിനോട് പറഞ്ഞു.
താരകേണ ഹതോത്സാഹാസ്തിഷ്ഠംതി ഗിരിരോധസി
താരകനാൽ ആത്മവിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ട ദേവന്മാർ പർവതത്തിന്റെ അടിയിലായിരുന്നു.
തസ്മാദേതാന്സമാഭാഷ്യ സമാശ്വാസ്യ ച സാദരമ്
അതിനാൽ അവരോടൊത്ത് സംസാരിച്ച് സ്നേഹത്തോടെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
അഥ താനാഹ്വയാമാമ തത്ക്ഷണാത്ത്രിപുരാംതകഃ
അപ്പോൾ അതേ സമയം ത്രിപുരാന്തകൻ അവരെ വിളിച്ചു.
സ്വസ്ഥാനാച്ചലിതേ ശുക്രേ കൃതോ മോഘോദ്യ വായുനാ
ശുക്രൻ തന്റെ സ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് അകലുമ്പോൾ, അവന്റെ ശ്രമം വായുവാൽ വെർത്ഥമായിപ്പോയി.
ഏതദ്വീര്യം മയാ ധൈര്യാത്സ്തംഭിതം ലിംഗമധ്യഗമ്
ഈ ശക്തി ഞാൻ ധൈര്യത്തോടെ ലിംഗത്തിന്റെ നടുവിൽ അടച്ചു പിടിച്ചു.
യേന സംജായതേ പുത്രോ ദാനവാംതകരഃ പരഃ
ഇതുകൊണ്ട് ദാനവന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്ന മഹത്തായ ഒരു മകൻ ജനിക്കും.
ഏതത്കല്പാഗ്നിസംകാശം ധര്തും ശക്നോതി നാപരഃ ൬.൭൦.
കാലാന്ത്യത്തിലെ അഗ്നിപോലെയുള്ള ഇതിനെ മറ്റാരും സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല.
യേന തത്ര പ്രമുഞ്ചാമി സുതായ വിജയായ ച
അതിനാൽ, മകനും വിജയവും വേണ്ടി ഞാൻ അതു അവിടെ വിട്ടുവിടുന്നു.
അഥ പ്രാഹുഃ സുരാഃ സര്വേ വഹ്നിം സംശ്ലാഘ്യ സാദരാഃ
അപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും ആദരപൂർവ്വം അഗ്നിയെ പ്രശംസിച്ചു.
തതഃ പ്രസാരയാമാസ സ്വവക്ത്രം പാവകോ ദ്രുതമ്
ഉടൻ അഗ്നി തന്റെ വായ് വലുതാക്കി തുറന്നു.