ബ്രഹ്മതേജോഹതഃ സോഽപി പ്രോക്തസ്തേന സുനിഷ്ഠുരമ്
ബ്രഹ്മതേജസാൽ വീണുപോയ അവനും, അവനാൽ കടുത്ത വാക്കുകൾ കേട്ടു.
തതോ ഭുജവനം തസ്യ രാമഃ ശസ്ത്രഭൃതാം വരഃ
ശസ്ത്രധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ രാമൻ, പിന്നെ അവന്റെ കൈകളുടെ വനത്തിൽ ആക്രമിച്ചു.
തതശ്ഛിത്ത്വാ ശിരസ്തസ്യ കുഠാരേണ ഭൃഗൂദ്വഹഃ
പിന്നീട് ഭൃഗുവംശത്തിൽ പിറന്നവൻ തന്റെ കൊത്തളി കൊണ്ട് അവന്റെ തല വെട്ടി വീഴ്ത്തി.
പൂരയിത്വാ മഹാകുമ്ഭാഞ്ഛബരേഭ്യോ ദദൌ തതഃ
വലിയ കലശങ്ങൾ നിറച്ച്, അവൻ അതു അശ്രമവാസികൾക്ക് നൽകി.
ഹാടകേശ്വരജേ ക്ഷേത്രേ ഗര്താ മേ ഭ്രാതൃഭിഃ കൃതാ
ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രത്തിൽ എന്റെ സഹോദരന്മാർ എന്റെ വേണ്ടി ഒരു കുഴി ഉണ്ടാക്കി.
പ്രക്ഷിപധ്വം ദ്രുതം ഗത്വാ തസ്യാം രക്തമിദം മഹത്
നിങ്ങൾ വേഗത്തിൽ പോയി, ആ വലിയ രക്തം അതിൽ ഒഴിക്കുക.
യേന താതം നിജം ഭക്ത്യാ തര്പയിത്വാ വിധാനതഃ ൬.൬൭.
അതിലൂടെ, ഭക്തിയോടും വിധിപ്രകാരം, നിങ്ങൾക്ക് സ്വന്തം അച്ഛനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താം.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശാതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ സഹസ്രാര്ജുനവധവര്ണനംനാമ സപ്തഷഷ്ടിതമോഽ ധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിൽ, അറുപത്തൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സംഹിതയിലെ ആറാം നാഗരഖണ്ഡത്തിൽ, ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹത്വത്തിൽ, സഹസ്രാർജുനന്റെ വധം എന്ന അധ്യായം എഴുപത്തിയേഴാമതായി സമാപിക്കുന്നു.
തത്ര നിന്യുഃ സ്ഥിതാ യത്ര ഗര്താ സാ പിതൃസംഭവാ
അവിടെ, പിതാക്കന്മാരുടെ ആ കുഴി ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ഥലത്ത്, അവർ അതു കൊണ്ടുപോയി.
ഭാര്ഗവോഽപി ച തം ഹത്വാ രക്തമാദായ കൃത്സ്നശഃ
ഭാർഗവനും അവനെ കൊല്ലുകയും, മുഴുവൻ രക്തവും എടുക്കുകയും ചെയ്തു.
ന സ ബാലം ന വൃദ്ധം ച പരിത്യജതി ഭാര്ഗവഃ
ഭാർഗവൻ ബാലനെയും മൂപ്പനെയും ഒരാളെയും പോലും വിട്ടയക്കില്ലായിരുന്നു.
സ്വയം ജഘാന ഭൂപാന്സ തേഷാം പാര്ശ്വേ തഥാ പരാന്
അവൻ തന്നെ രാജാക്കന്മാരെയും, അവരുടെ പക്കലുള്ളവരെയും മറ്റുള്ളവരെയും കൊന്നു.
തഥൈവാസൃക്പ്രഗൃഹ്ണാതി ഗൃഹ്ണാപയതി ചാദരാത്
അതു പോലെ അവൻ രക്തം എടുത്തു, ഭക്തിപൂർവ്വം മറ്റുള്ളവരോടും എടുത്തിച്ചു.
ഏവം നിഃക്ഷത്രിയാം കൃത്വാ കൃത്സ്നാം പൃഥ്വീം ഭൃഗദ്വഹഃ
അങ്ങനെ, ഭൂമിയെ മുഴുവൻ ക്ഷത്രിയന്മാരില്ലാത്തതാക്കി, ഭൃഗുക്കൾക്ക് ശത്രുവായവനേ,
തതസ്തൈ രുധിരൈഃ സ്നാത്വാ സമാദായ തിലാന്ബഹൂന്
പിന്നീട്, ആ രക്തത്തിൽ കുളിച്ചു, ധാരാളം എള്ള് ശേഖരിച്ച്,
പ്രത്യക്ഷം സര്വവിപ്രാണാം തഥാന്യേഷാം തപസ്വിനാമ്
എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും മറ്റു തപസ്സുകാരുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ,
തതോ നിഃക്ഷത്രിയേ ലോകേ കൃത്വാ ഹയമഖം ച സഃ
അപ്പോൾ, ലോകം ക്ഷത്രിയന്മാരില്ലാത്തതാക്കി, അവൻ അശ്വമേധയാഗം നടത്തി.
അഥ ലബ്ധവരാ വിപ്രാസ്തമൂചുര്ഭൃഗുസത്തമമ് ൬.൬൮.
പിന്നീട്, വരം ലഭിച്ച ബ്രാഹ്മണന്മാർ ആ ഭൃഗുക്കളുടെ ശ്രേഷ്ഠനോടു പറഞ്ഞു.
തസ്മാത്ത്വം ദേഹി മേ സ്ഥാനം കൃത്വാഽപസരണം സ്വയമ്
അതുകൊണ്ട്, നീ തന്നെ മാറി, എനിക്ക് ഒരു സ്ഥലം തരിക.
ന കരോഷ്യഥവാ വാക്യം മമാദ്യ ത്വം നദീപതേ
നദീനാഥാ, ഇന്നത്തെ എന്റെ വാക്കുകൾ നീ അനുസരിക്കില്ലെങ്കിൽ,
അപസാരം തതശ്ചക്രേ യാവത്തസ്യാഭിവാംഛിതമ്
അവൾക്ക് എത്ര വേണമെന്നോ അത്ര അവൻ മാറി നിന്നു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ പരശുരാമകൃതമഹീദാനപൂര്വകസമുദ്രാപസാരണവൃത്താന്തവര്ണനംനാമാ ഷ്ടാഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, ശ്രീസ്കാന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ എൺപത്തൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സമാഹിതയുടെ ആറാം നാഗരഖണ്ഡത്തിൽ, ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹിമയെക്കുറിച്ചുള്ള ഭാഗത്തിൽ, പരശുരാമൻ ഭൂമി ദാനം ചെയ്തതിന് ശേഷം സമുദ്രം പിൻവാങ്ങിയ കഥയെ വിവരിക്കുന്ന അറുപത്തിയെട്ടാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.
ക്ഷേത്രജാന്ബ്രാഹ്മണേഭ്യശ്ച സുഷുവുസ്തനയാ ന്വരാന് । തേ വൃദ്ധിം ച സമാസാദ്യ ക്ഷേത്രജാഃ ക്ഷത്രിയോപമാഃ
അവർ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ക്ഷേത്രജന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു; ആ ക്ഷേത്രജന്മാർ ക്ഷത്രിയന്മാരെപ്പോലെ ശക്തരായി വളർന്നു.
തതസ്തേ ബ്രാഹ്മണാഃ സര്വേ പരിഭൂതിപദം ഗതാഃ
അപ്പോൾ ആ ബ്രാഹ്മണന്മാർ എല്ലാവരും അപമാനത്തിലേക്ക് വീണു.
രാമരാമ മഹാബാഹോ യാ ത്വയാ വസുധാ ച നഃ തസ്മാന്നോ ദേഹി താം ഭൂയോ ഹത്വാ താന്ക്ഷത്രിയാധമാന്
രാമാ, രാമാ, മഹാബാഹുവേ, നീ ഞങ്ങൾക്ക് നൽകിയ ഭൂമി, അങ്ങനെ, ആ ക്ഷത്രിയാധമന്മാരെ കൊല്ലുകയും ഭൂമിയെ വീണ്ടും ഞങ്ങൾക്ക് നൽകുകയും ചെയ്യണം.
തതോ രാമഃ ക്രുധാവിഷ്ടോ ഭൂയസ്തൈഃ ശവരൈഃ സഹ
അപ്പോൾ രാമൻ കോപത്തോടെ ആ ശവരന്മാരോടൊപ്പം,
തത്രൈവ ക്ഷത്രിയാന്ഹത്വാ രക്തമാദായ തദ്ബഹു
അവിടെ തന്നെ ക്ഷത്രിയന്മാരെ കൊല്ലുകയും അവരുടെ രക്തം ധാരാളം എടുക്കുകയും ചെയ്തു.
പ്രദദൌ ബ്രാഹ്മണേഭ്യശ്ച വാജിമേധേ ധരാം പുനഃ
അശ്വമേധയാഗത്തിൽ ഭൂമിയെ വീണ്ടും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകി.
ഏവം തേന കൃതാ പൃഥ്വീ സര്വക്ഷത്ത്രവിവര്ജിതാ
അങ്ങനെ, അവൻ ഭൂമിയെ മുഴുവൻ ക്ഷത്രിയന്മാരില്ലാത്തതാക്കി.
തര്പിതാഃ പിതരശ്ചൈവ രുധിരേണ മഹാത്മനാ ൬.൬൯.
ആ മഹാത്മാവ് രക്തംകൊണ്ട് പിതൃകൾക്ക് തൃപ്തി നൽകി.