തതസ്തേ ഹൈഹയാഃ സര്വേ ശരൈരാശീവിഷോപമൈഃ
അപ്പോൾ എല്ലാ ഹേഹയന്മാരും വിഷം നിറഞ്ഞ പാമ്പുപോലുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
ബ്രഹ്മഹത്യാസമുത്ഥേന പാതകേന തതശ്ച തേ
ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപം അവരെ ബാധിച്ചു.
ന കശ്ചിത്പൌരുഷം തത്ര സംപ്രദര്ശയിതും ക്ഷമഃ
അവിടെ ആരും ധൈര്യം കാണിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
അഥ ഭഗ്നം ബലം ദൃഷ്ട്വാ ഹൈഹയാധിപതിഃ ക്രുധാ ശക്നോതി നാരോപയിതും സുയത്നമപി ചാശ്രിതഃ
അവന്റെ സൈന്യം തകർന്നത് കണ്ട ഹേഹയാധിപതി, എത്ര ശ്രമിച്ചാലും, കോപത്തോടെ സൈന്യത്തെ വീണ്ടും ഒന്നിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
തതശ്ചാകര്ഷയാമാസ ഖങ്ഗം കോശാത്സുനിര്മലമ്
അപ്പോൾ അവൻ തന്റെ വാൾ അങ്ങോട്ടു വലിച്ച് കൊണ്ടുവന്നു, അതു പൂർണ്ണമായും വൃത്തിയായിരുന്നു.
ഗദയാ നിര്ജിതോ രൌദ്രോ രാവണോ ലോകരാവണഃ
ലോകങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രാവണൻ, രുദ്രന്റെ ഗദയാൽ തോറ്റുപോയി.
നര്മദായാഃ പ്രവാഹോ യൈഃ സഹസ്രാഖ്യൈഃ കരൈഃ ശുഭൈഃ ൬.൬൭.
ആ ശുഭമായ ആയിരം കൈകളാൽ നർമദാനദിയുടെ ഒഴുക്ക് തടയപ്പെട്ടു.
ന ശസ്ത്രം ശേകുരുദ്ധര്തും ദൈവയോഗാത്കഥംചന
വിധിയുടെ ഇച്ഛയാൽ, ഒരു ആയുധവും അവയെ നീക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ രാമഃ സംപ്രാപ്തഃ ക്രോധമൂര്ഛിതഃ
അത്തവണ രാമൻ, കോപത്തിൽ മുഴുകി, അവിടെ എത്തി.
ഹൈഹയാധിപതേ പാപ യൈഃ കരൈര്ജനകോ മമ
ഹൈഹയാധിപതിയായ പാപി, ആരുടെ കൈകളാൽ എന്റെ അച്ഛൻ—
ബ്രഹ്മതേജോഹതഃ സോഽപി പ്രോക്തസ്തേന സുനിഷ്ഠുരമ്
ബ്രഹ്മതേജസാൽ വീണുപോയ അവനും, അവനാൽ കടുത്ത വാക്കുകൾ കേട്ടു.
തതോ ഭുജവനം തസ്യ രാമഃ ശസ്ത്രഭൃതാം വരഃ
ശസ്ത്രധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ രാമൻ, പിന്നെ അവന്റെ കൈകളുടെ വനത്തിൽ ആക്രമിച്ചു.
തതശ്ഛിത്ത്വാ ശിരസ്തസ്യ കുഠാരേണ ഭൃഗൂദ്വഹഃ
പിന്നീട് ഭൃഗുവംശത്തിൽ പിറന്നവൻ തന്റെ കൊത്തളി കൊണ്ട് അവന്റെ തല വെട്ടി വീഴ്ത്തി.
പൂരയിത്വാ മഹാകുമ്ഭാഞ്ഛബരേഭ്യോ ദദൌ തതഃ
വലിയ കലശങ്ങൾ നിറച്ച്, അവൻ അതു അശ്രമവാസികൾക്ക് നൽകി.
ഹാടകേശ്വരജേ ക്ഷേത്രേ ഗര്താ മേ ഭ്രാതൃഭിഃ കൃതാ
ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രത്തിൽ എന്റെ സഹോദരന്മാർ എന്റെ വേണ്ടി ഒരു കുഴി ഉണ്ടാക്കി.
പ്രക്ഷിപധ്വം ദ്രുതം ഗത്വാ തസ്യാം രക്തമിദം മഹത്
നിങ്ങൾ വേഗത്തിൽ പോയി, ആ വലിയ രക്തം അതിൽ ഒഴിക്കുക.
യേന താതം നിജം ഭക്ത്യാ തര്പയിത്വാ വിധാനതഃ ൬.൬൭.
അതിലൂടെ, ഭക്തിയോടും വിധിപ്രകാരം, നിങ്ങൾക്ക് സ്വന്തം അച്ഛനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താം.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശാതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ സഹസ്രാര്ജുനവധവര്ണനംനാമ സപ്തഷഷ്ടിതമോഽ ധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിൽ, അറുപത്തൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സംഹിതയിലെ ആറാം നാഗരഖണ്ഡത്തിൽ, ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹത്വത്തിൽ, സഹസ്രാർജുനന്റെ വധം എന്ന അധ്യായം എഴുപത്തിയേഴാമതായി സമാപിക്കുന്നു.
തത്ര നിന്യുഃ സ്ഥിതാ യത്ര ഗര്താ സാ പിതൃസംഭവാ
അവിടെ, പിതാക്കന്മാരുടെ ആ കുഴി ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ഥലത്ത്, അവർ അതു കൊണ്ടുപോയി.
ഭാര്ഗവോഽപി ച തം ഹത്വാ രക്തമാദായ കൃത്സ്നശഃ
ഭാർഗവനും അവനെ കൊല്ലുകയും, മുഴുവൻ രക്തവും എടുക്കുകയും ചെയ്തു.
ന സ ബാലം ന വൃദ്ധം ച പരിത്യജതി ഭാര്ഗവഃ
ഭാർഗവൻ ബാലനെയും മൂപ്പനെയും ഒരാളെയും പോലും വിട്ടയക്കില്ലായിരുന്നു.
സ്വയം ജഘാന ഭൂപാന്സ തേഷാം പാര്ശ്വേ തഥാ പരാന്
അവൻ തന്നെ രാജാക്കന്മാരെയും, അവരുടെ പക്കലുള്ളവരെയും മറ്റുള്ളവരെയും കൊന്നു.
തഥൈവാസൃക്പ്രഗൃഹ്ണാതി ഗൃഹ്ണാപയതി ചാദരാത്
അതു പോലെ അവൻ രക്തം എടുത്തു, ഭക്തിപൂർവ്വം മറ്റുള്ളവരോടും എടുത്തിച്ചു.
ഏവം നിഃക്ഷത്രിയാം കൃത്വാ കൃത്സ്നാം പൃഥ്വീം ഭൃഗദ്വഹഃ
അങ്ങനെ, ഭൂമിയെ മുഴുവൻ ക്ഷത്രിയന്മാരില്ലാത്തതാക്കി, ഭൃഗുക്കൾക്ക് ശത്രുവായവനേ,
തതസ്തൈ രുധിരൈഃ സ്നാത്വാ സമാദായ തിലാന്ബഹൂന്
പിന്നീട്, ആ രക്തത്തിൽ കുളിച്ചു, ധാരാളം എള്ള് ശേഖരിച്ച്,
പ്രത്യക്ഷം സര്വവിപ്രാണാം തഥാന്യേഷാം തപസ്വിനാമ്
എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും മറ്റു തപസ്സുകാരുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ,
തതോ നിഃക്ഷത്രിയേ ലോകേ കൃത്വാ ഹയമഖം ച സഃ
അപ്പോൾ, ലോകം ക്ഷത്രിയന്മാരില്ലാത്തതാക്കി, അവൻ അശ്വമേധയാഗം നടത്തി.
അഥ ലബ്ധവരാ വിപ്രാസ്തമൂചുര്ഭൃഗുസത്തമമ് ൬.൬൮.
പിന്നീട്, വരം ലഭിച്ച ബ്രാഹ്മണന്മാർ ആ ഭൃഗുക്കളുടെ ശ്രേഷ്ഠനോടു പറഞ്ഞു.
തസ്മാത്ത്വം ദേഹി മേ സ്ഥാനം കൃത്വാഽപസരണം സ്വയമ്
അതുകൊണ്ട്, നീ തന്നെ മാറി, എനിക്ക് ഒരു സ്ഥലം തരിക.
ന കരോഷ്യഥവാ വാക്യം മമാദ്യ ത്വം നദീപതേ
നദീനാഥാ, ഇന്നത്തെ എന്റെ വാക്കുകൾ നീ അനുസരിക്കില്ലെങ്കിൽ,