തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന താം ദേവീമിഹ സംശ്രയേത്
അതിനാൽ എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി ഈ ദേവിയെ ആശ്രയിക്കണം.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ശ്രീഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ ചമത്കാരീദുര്ഗാമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ ചതുഃഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ എൺപത്തൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സംഹിതയുടെ ആറാം നാഗരഖണ്ഡത്തിൽ ശ്രീഹാടകേശ്വരക്ഷേത്ര മഹാത്മ്യത്തിൽ ചമത്കാരിദുർഗാ മഹാത്മ്യവിവരണം എന്ന അറുപത്തിനാലാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
യത്രാനര്തോ നൃപഃ സിദ്ധഃ സുഹയോ നാമ നാമതഃ
അവിടെ അനർത്തൻ എന്ന സുഹയ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന രാജാവ് സിദ്ധി നേടിയിടം,
തേനൈവ ഭൂഭുജാ തത്ര ലിംഗം സംസ്ഥാപിതം ശുഭമ്
അവൻ തന്നെയാണ് അവിടെ ശുദ്ധമായ ഒരു ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചത്.
തത്രാംഗാരകഷഷ്ഠ്യാം യസ്തഡാഗേ സ്നാനമാചരേത്
അവിടെ അങ്ങാരകഷഷ്ഠി ദിവസം ആ കുളത്തിൽ ആരെങ്കിലും സ്നാനം ചെയ്താൽ,
സര്വം കഥയ തത്സൂത സര്വം വേത്സി ന സംശയഃ
എല്ലാം പറയൂ സൂതാ, നീ എല്ലാം അറിയുന്നവനാണ്, സംശയമില്ല.
സര്വാരിഭിര്ഹതോ യുദ്ധേ പലായനപരായണഃ
എല്ലാ ശത്രുക്കളാലും യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവൻ ഓടിപ്പോവാൻ ശ്രമിച്ചു.
അഥ തസ്യ കപാലം ച കാപാലിക വ്രതാന്വിതഃ
അപ്പോൾ അവൻ ഒരു കപാലം എടുത്ത് കപാലിക വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചു.
ആനര്തേശ്വരസാംനിധ്യേ വസമാനോ വനേ സ്ഥിതഃ
ആനർത്തേശ്വരന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ കാടിൽ താമസിച്ചു.
തഡാഗോത്ഥേന സംപൂര്ണം രാത്രൌ കൃത്വാ പ്രമുംചതി ധനീ ഭൃത്യസമോപേതഃ സദാ പുണ്യപരായണഃ
രാത്രിയിൽ കുളത്തിൽ നിന്ന് വെള്ളം നിറച്ച് അതു ഒഴിച്ചുവിടുമ്പോൾ, ധനികനും ഭൃത്യന്മാരോടൊപ്പം സദാ പുണ്യത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടവനുമാണ്.
കസ്യചിത്ത്വഥ കാലസ്യ പണ്യബുദ്ധ്യാ ദ്വിജോത്തമാഃ
ഒരുസമയത്ത്, വാണിജ്യബുദ്ധിയോടെ, മഹാനായ ദ്വിജന്മാരേ,
അഥ പ്രാപ്തഃ ക്രമാത്സര്വൈഃ സ ഗച്ഛന്മരുമംഡല മ് ൬.൬൫.
അതിനുശേഷം, എല്ലാവരും ക്രമമായി മരുഭൂമിയിലേക്കു യാത്രയായി.
തത്ര രാത്രിം സമാസാദ്യ ശ്രാംതാഃ പാംഥാഃ സമന്തതഃ
അവിടെ, രാത്രി എത്തിയപ്പോൾ, യാത്രക്കാർ എല്ലായിടത്തും വിശ്രമിച്ചു.
തതഃ പ്രത്യൂഷമാസാദ്യ സമുത്ഥായ ച സത്വരമ്
അതിനുശേഷം, പുലരിയിൽ, അവർ വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റു.
സ വൈ മാര്ഗപരിശ്രാംതോ ഗത്വാ നിദ്രാവശം ഭൃശമ്
അവൻ യാത്രയിൽ തളർന്നു, കനത്ത ഉറക്കത്തിൽ പെട്ടുപോയി.
ന ച തൈഃ സ സ്മൃതഃ സാര്ഥൈര്യൈഃ സമം പ്രസ്ഥിതോ ഗൃഹാത്
അവനൊപ്പം വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട കൂട്ടുകാര്ക്ക് അവനെ ഓർക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ഏവം ഗതേ തതഃ സാര്ഥേ പ്രോദ്ഗതേ സൂര്യമംഡലേ
ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചപ്പോൾ, സൂര്യൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ, സാര്ഥം യാത്ര തുടരുകയായിരുന്നു.
ഏവം തസ്യ തൃഷാര്തസ്യ പതിതസ്യ ധരാതലേ
അങ്ങനെ, ദാഹംകൊണ്ട് കഷ്ടപ്പെട്ട് നിലത്ത് വീണുകിടക്കുന്ന അവന്റെ അവസ്ഥയായിരുന്നു.
തതഃ കിംചിത്സസംജ്ഞോഽഭൂന്മംദീഭൂതേ ദിവാകരേ
പിന്നീട്, സൂര്യപ്രകാശം മങ്ങുമ്പോൾ, അവന് അല്പം ബോധം തിരികെവന്നു.
ന ലക്ഷ്യതേ ക്വചിന്മാര്ഗോ ദൃശ്യതേ ന ച മാനുഷമ് ൬.൬൫.
എവിടെയും വഴി കാണാനായില്ല, ഒരാളെയും കാണാനായില്ല.
ഏവം ചിന്താപ്രപന്നസ്യ തസ്യ ശൂദ്രസ്യ നിര്ജനേ
അങ്ങനെ, ആ ശൂദ്രൻ ഒരിടവേളയിൽ, മരുഭൂമിയിൽ ഒറ്റയ്ക്കായി ചിന്തയിൽ ആഴപ്പെട്ടു.
അഥ ക്ഷണേന ശുശ്രാവ സ ഗീതം മധുരധ്വനി
അപ്പോൾ, ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട്, മധുരമായ ശബ്ദത്തിൽ പാട്ട് അവൻ കേട്ടു.
അഥാപശ്യത്ക്ഷണേനൈവ പ്രേതസംഘൈഃ സഭാവൃതമ്
അപ്പോൾ തന്നെ, അവൻ പ്രേതസംഘം ചുറ്റി നിൽക്കുന്നതു കണ്ടു.
തതസ്തേ പാര്ശ്വഗാഃ പ്രേതാ ഏകേ നൃത്യം പ്രചക്രിരേ
അവിടെ, സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന ചില പ്രേതങ്ങൾ നൃത്തം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
അഥാസൌ പ്രാഹ തം ശൂദ്രമതിഥേ കുരു ഭോജനമ്
അപ്പോൾ അവരിൽ ഒരാൾ ശൂദ്രനോട് പറഞ്ഞു: 'അതിഥിക്ക് ഭക്ഷണം ഒരുക്കൂ.'
തതഃ സ ഭോജനം ചക്രേ ക്ഷുധാര്തശ്ച പപൌ ജലമ്
അതിനുശേഷം, അവൻ ഭക്ഷണം ഒരുക്കി, വിശപ്പോടെ വെള്ളം കുടിച്ചു.
തതഃ പ്രേതാശ്ച തേ സര്വേ പ്രേതത്വേന സമന്വിതാഃ
അതിനുശേഷം, ആ പ്രേതങ്ങൾ എല്ലാവരും പ്രേതസ്വഭാവത്തോടെ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏവം തേഷാം സമസ്താനാം വിലാസൈഃ പാര്ഥിവോചിതൈഃ
അങ്ങനെ, അവരൊക്കെയും ഭൂമിയിലെവരെപോലുള്ള വിനോദങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
തതഃ പ്രഭാതേ വിമലേ പ്രോദ്ഗതേ രവിമംഡലേ
അതിനുശേഷം, പ്രഭാതത്തിൽ ആകാശം വെടിപ്പായപ്പോൾ സൂര്യൻ ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു.
തതശ്ച ചിന്തയാമാസ കിമേതത്സ്വപ്നദര്ശനമ് ൬.൬൫.
അപ്പോൾ അവൻ ആലോചിച്ചു: 'ഈ സ്വപ്നത്തിന്റെ അർത്ഥം എന്താണ്?'