നമസ്തേ ദേവദേവേശി നമസ്തേ സര്വവാസിനി
ദേവദേവിയേ, സർവ്വവാസിനിയേ, നിനക്ക് വന്ദനം.
ശക്രാദയോഽപി ദേവാസ്തേ പരമാര്ഥേന നോ വിദുഃ
ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും പോലും നിന്നെ യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നില്ല.
യസ്യാഃ സര്വം മഹീവ്യോമജലാഗ്നിപവനാത്മകമ്
ഭൂമി, ആകാശം, ജലം, അഗ്നി, വായു—എല്ലാം ആകുന്നവളാണ് അവൾ.
ന തസ്യാ ജന്മനി ബ്രഹ്മാ ന നാശായ മഹേശ്വരഃ
അവളുടെ ജനനത്തിൽ ബ്രഹ്മാവിനും അവളുടെ ലയത്തിൽ ശിവനും അവളെ അറിയാൻ കഴിയില്ല.
തഥാഷ്ടഗുണമൈശ്വര്യം യസ്യാഃ സ്വാഭാവികം പരമ്
ആ മഹാദേവിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, സ്വാഭാവികമായും പരമമായും എട്ടു വിധത്തിലുള്ള ഐശ്വര്യങ്ങള് അവള്ക്ക് ഉള്ളതാണ്.
യസ്യാ രൂപാണ്യനേകാനി സമ്യഗ്ധ്യാനപരായണാഃ
അവള്ക്ക് അനേകം രൂപങ്ങളുണ്ട്; യഥാര്ത്ഥ ധ്യാനത്തില് ലയിച്ചിരിക്കുന്നവര് അവളെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നു.
ഹൃദി സംകല്പ്യ യദ്രൂപം ധ്യാനേനാര്ചംതി യോഗിനഃ
യോഗികള് ഹൃദയത്തില് അവളുടെ രൂപം ചിന്തിച്ച്, ധ്യാനത്തിലൂടെ അവളെ ആരാധിക്കുന്നു.
താം ദേവീം മാനുഷീ ഭൂത്വാ കഥം സ്തൌമി മഹേശ്വരീമ്
ഞാന് ഒരു മനുഷ്യനായി ജനിച്ചവളായിരിക്കെ, ആ മഹാദേവിയെ എങ്ങനെ സ്തുതിക്കാനാകും?
അസംദിഗ്ധം പ്രദാസ്യാമി യത്തേ ഹൃദി സദാ സ്ഥിതമ്
നിന്റെ ഹൃദയത്തില് എപ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നതെന്താണോ, അതു സംശയമില്ലാതെ ഞാന് നിനക്കു നല്കാം.
തത്കിം തേന കരിഷ്യാമി സാംപ്രതം ജരയാവൃതാ ॥ ൬.൬൨.
എന്നാല് ഇപ്പോഴിതു കൊണ്ട് എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യാനാകും? വയസ്സിന്റെ ഭാരം എന്നെ ആവൃതമാക്കിയിരിക്കുന്നു.
തസ്മാദത്രാഽഽശ്രമേ സാകം ത്വയാ സ്ഥേയം സദൈവ തു
അതിനാല് നീ എപ്പോഴും ഈ ആശ്രമത്തില് എന്നോടൊപ്പം തന്നെ താമസിക്കണം.
ശ്രീദേവ്യുവാച അദ്യപ്രഭൃത്യഹം ഭദ്രേ ശ്രേഷ്ഠേഽസ്മിന്നാശ്രമേ ശുഭേ
ശ്രീദേവി പറഞ്ഞു: ഇന്നു മുതല് ഭദ്രേ, ഈ ഉത്തമമായ ശുഭമായ ആശ്രമത്തില് ഞാന് തന്നെ താമസിക്കും.
മാഘശുക്ലതൃതീയായാം യാ ഽത്ര സ്നാനം കരിഷ്യതി
മാഘമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ മൂന്നാം ദിവസം ഇവിടെ കുളിക്കുന്നവന്
അപി കൃത്വാ മഹാപാപം നാരീ വാ പുരുഷോഽഥവാ
വളരെയധികം പാപം ചെയ്ത സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ ആയാലും,
അത്ര യേ ഫലദാനം ച പ്രകരിഷ്യംതി മാനവാഃ
ഇവിടെ ഫലം സമര്പ്പിക്കുന്ന മനുഷ്യര്
അപി ഹത്വാ സ്ത്രിയം മര്ത്യോ യോഽത്ര സ്നാനം കരിഷ്യതി
സ്ത്രീയെ കൊല്ലുകയും ചെയ്ത ഒരു മനുഷ്യന് പോലും ഇവിടെ കുളിച്ചാല്
യാ തത്ര കന്യകാ ഭദ്രേ സ്നാനം ഭക്ത്യാ കരി ഷ്യതി
ഭദ്രേ, ഭക്തിയോടെ ഇവിടെ കുളിക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും കന്യകയും
തതശ്ച തത്ക്ഷണാജ്ജാതാ ദിവ്യരൂപവപുര്ദ്ധരാ
അപ്പോള് അതേ നിമിഷം അവള് ദിവ്യമായ മനോഹരമായ രൂപത്തില് ജനിക്കും.
വൃദ്ധത്വേന പരിത്യക്താ ദിവ്യമാല്യാനുലേപനാ
വയസ്സിന്റെ ഭാരം വിട്ട്, ദിവ്യമായ പുഷ്പമാലകളും സുഗന്ധതൈലങ്ങളും അണിഞ്ഞ്,
തതസ്താം സാ സമാദായ വിധായ നിജകിംകരീമ് ൬.൬൨.
അവളെ സ്വീകരിച്ച്, അവളെ സ്വന്തം സേവികയാക്കി മാറ്റുന്നു.
തതഃപ്രഭൃതി തത്തീര്ഥം ശര്മിഷ്ഠാതീര്ഥമുച്യതേ
അത് മുതല് ആ തീര്ത്ഥം ശര്മിഷ്ഠാ തീര്ത്ഥം എന്നാണു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന തത്ര സ്നാനം സമാചരേത്
അതിനാല് എല്ലാ ശ്രമവും ചെയ്ത് അവിടെ കുളിക്കണം.
ഏതത്പവിത്രമായുഷ്യം സര്വ പാതകനാശനമ്
ഇത് വിശുദ്ധവും ആയുസ്സിന് ഉത്തമവും എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.
യശ്ചൈതത്പ്രാതരുത്ഥായ സദാ പഠതി മാനവഃ
ആരെങ്കിലും രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു ഇതു എല്ലായ്പ്പോഴും വായിച്ചാൽ,
തഥാ പര്വണി സംപ്രാപ്തേ യശ്ചൈതത്പഠതേ നരഃ
അതു പോലെ ഉത്സവദിവസങ്ങളിൽ ആരെങ്കിലും ഇതു വായിച്ചാൽ,
അസ്തി ഖ്യാതം ത്രിലോകേഽത്ര സ്വയം സോമേന നിര്മിതമ്
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തമായ, സ്വയം സോമൻ സൃഷ്ടിച്ച ഒരു സ്ഥലം ഇവിടെ ഉണ്ട്.
സോമവാരേണ യസ്തത്ര വത്സരം യാവദര്ചയേത്
അവിടെ തിങ്കളാഴ്ചകളിൽ ഒരു വർഷം മുഴുവൻ ആരെങ്കിലും പൂജിച്ചാൽ,
യക്ഷ്മണാപി ന സംദേഹഃ കിം പുനഃ കുഷ്ഠപൂര്വകൈഃ
ക്ഷയം ബാധിച്ചവർക്കും സംശയമില്ല; പിന്നെ കുഷ്ഠം പോലുള്ള രോഗികൾക്ക് എത്രയോ കൂടുതൽ.
തദാരാധ്യ പുരാ സോമഃ ക്ഷയവ്യാധിസമന്വിതഃ
പഴയകാലത്ത് ക്ഷയരോഗം ബാധിച്ച സോമൻ അവിടെ ആരാധിച്ചു.
ക്ഷയവ്യാധിഃ പുരാ ജാതാ ഉപശാംതിം കഥം ഗതഃ
പഴയകാലത്ത് ക്ഷയരോഗം ഉണ്ടായി; അത് എങ്ങനെ ശമിച്ചു എന്ന് പറയൂ.