നമസ്കൃത്വാഽഥ താമൂചേ കൃതാംജലിപുടാ സ്ഥിതാ
പിന്നീട്, കൈകൂപ്പി നമസ്കരിച്ചു, അവൾ ദേവിയെ അഭിവാദ്യമായി അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
തഥാന്യാസാമപീംദ്രാണി ദേവതാനാമസംശയമ്
അതുപോലെ തന്നെ, മറ്റു ദേവതകളുടെ ഭാര്യമാരും സംശയമില്ലാതെ ആരാധിക്കുന്നു.
അപ്യഹം നരകം രൌദ്രം പ്രഗച്ഛാമീംദ്രവല്ലഭേ
ഇന്ദ്രന്റെ പ്രിയയേ, ഞാൻ ഭയാനകമായ നരകത്തിലേക്കു പോകേണ്ടിവന്നാലും,
അനാദിമധ്യപര്യ്യന്താ ജ്ഞാനൈശ്വര്യസമ ന്വിതാ
ആ ദേവി ആദിയും മധ്യവും അന്തവും ഇല്ലാത്ത, ജ്ഞാനത്തിലും ഐശ്വര്യത്തിലും സമ്പന്നയാണു.
യാമാരാധയതേ വിഷ്ണുര്ബ്രഹ്മാ രുദ്രശ്ച വാസവഃ
വിഷ്ണു, ബ്രഹ്മ, രുദ്രൻ, വാസവൻ ഇവർ ആരും അവളെ ആരാധിക്കുന്നു.
യയാ വ്യാപ്തമിദം സര്വം ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ്
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെയും ചലനശീലമുള്ളതും അചലമായതുമായ എല്ലാം അവളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
മമാജ്ഞാം പാലയന്തി സ്മ ദേവദാനവപന്നഗാഃ
എന്റെ ആജ്ഞയ്ക്ക് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും പാമ്പുകളും ഒരിക്കൽ കീഴടങ്ങിയിരുന്നു.
കിംനരാ ഗുഹ്കാ യക്ഷാഃ കിം പുനര്മര്ത്യധര്മിണഃ
കിന്നരന്മാരും ഗുഹ്യകന്മാരും യക്ഷന്മാരും അങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോൾ, ധർമ്മം പാലിക്കുന്ന മനുഷ്യർ എത്രയോ അധികം അങ്ങനെ ചെയ്യേണ്ടതല്ലേ?
തന്നൂനം വജ്രഘാതേന ചൂര്ണയിഷ്യാമി തേ ശിരഃ
അതിനാൽ, ഞാൻ നിശ്ചയമായും വജ്രം കൊണ്ട് നിന്റെ തല ചിതറിക്കും.
ധൈര്യമാലംബ്യ താം പ്രാഹ ഭൂയ ഏവ സുരേശ്വരീമ് ൬.൬൨.
ധൈര്യം പിടിച്ച്, അവൻ വീണ്ടും ദേവരാജ്ഞിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
യസ്യാഃ പ്രാപ്തം ത്വയൈശ്വര്യം പരാ താം തോഷയാമ്യഹമ്
നിനക്ക് പരമാധികാരം ലഭിക്കാൻ കാരണം ആ അമ്മയെ ഞാൻ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കും.
തഥാപി വധയോഗ്യാം മാം മന്യസേ വിക്ഷിപായുധമ്
എന്നാൽ ആയുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ള എന്നെ നീ കൊല്ലാൻ യോഗ്യയെന്ന് കരുതുന്നു.
തച്ഛുത്വാ കുരു യച്ഛ്രേയോ വിചിന്ത്യ മനസാ തതഃ മാം നിഷൂദയിതും ശക്താഃ പാര്വത്യാം ശരണം ഗതാമ്
ഇത് കേട്ടു, മനസ്സിൽ നല്ലത് ആലോചിച്ച് നീ ചെയ്യേണ്ടത് ചെയ്യുക; ഞാൻ പാർവതിയിലാശ്രയം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ എന്നെ നശിപ്പിക്കാൻ നിനക്ക് കഴിയില്ല.
തസ്മാദ്ദ്രുതം ദിവം ഗച്ഛ മാ ത്വം കോപം വൃഥാ കുരു
അതിനാൽ, നീ വേഗത്തിൽ സ്വർഗത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോവുക; നിന്റെ കോപം വെറുതെ കളയരുത്.
ചിന്തയാമാസ തദിദം മരണേ കൃതനിശ്ചയാ
മരണം തീരുമാനിച്ച്, അവൾ ഈ കാര്യം ആലോചിച്ചു.
ന പ്രസീദതി മേ ദേവീ യസ്മാത്പര്വതനംദിനീ
പർവതപുത്രിയായ ദേവി എന്നോട് ദയ കാണിക്കുന്നില്ലെന്നതാണ് കാരണം—
തന്നൂനം ജ്വലനം ദീപ്തം സേവയിഷ്യാമി സത്വരമ്
അതിനാൽ, ഞാൻ ഉടൻ തന്നെ കത്തുന്ന അഗ്നിയെ സമീപിക്കും.
ദുഗ്ധകുംദേന്ദുസംകാശം സംജാതം സഹസാ വൃഷമ്
പാൽ, കുന്ദപൂവ്, ചന്ദ്രൻ എന്നിവയെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന ഒരു കാള ഒരിക്കൽക്കു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ചതുര്ഭുജാം പ്രസന്നാസ്യാം ദിവ്യരൂപസമന്വിതാമ്
നാലു കൈകളും ശാന്തമായ മുഖവും ദിവ്യമായ രൂപവും ഉള്ളവളെ അവൾ കണ്ടു.
തതഃ സമ്യക്സമാലോക്യ ജ്ഞാത്വാ താം പര്വതാത്മജാമ് ൬.൬൨.
ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കി, അവളെ പർവതപുത്രിയായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
നമസ്തേ ദേവദേവേശി നമസ്തേ സര്വവാസിനി
ദേവദേവിയേ, സർവ്വവാസിനിയേ, നിനക്ക് വന്ദനം.
ശക്രാദയോഽപി ദേവാസ്തേ പരമാര്ഥേന നോ വിദുഃ
ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും പോലും നിന്നെ യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നില്ല.
യസ്യാഃ സര്വം മഹീവ്യോമജലാഗ്നിപവനാത്മകമ്
ഭൂമി, ആകാശം, ജലം, അഗ്നി, വായു—എല്ലാം ആകുന്നവളാണ് അവൾ.
ന തസ്യാ ജന്മനി ബ്രഹ്മാ ന നാശായ മഹേശ്വരഃ
അവളുടെ ജനനത്തിൽ ബ്രഹ്മാവിനും അവളുടെ ലയത്തിൽ ശിവനും അവളെ അറിയാൻ കഴിയില്ല.
തഥാഷ്ടഗുണമൈശ്വര്യം യസ്യാഃ സ്വാഭാവികം പരമ്
ആ മഹാദേവിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, സ്വാഭാവികമായും പരമമായും എട്ടു വിധത്തിലുള്ള ഐശ്വര്യങ്ങള് അവള്ക്ക് ഉള്ളതാണ്.
യസ്യാ രൂപാണ്യനേകാനി സമ്യഗ്ധ്യാനപരായണാഃ
അവള്ക്ക് അനേകം രൂപങ്ങളുണ്ട്; യഥാര്ത്ഥ ധ്യാനത്തില് ലയിച്ചിരിക്കുന്നവര് അവളെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നു.
ഹൃദി സംകല്പ്യ യദ്രൂപം ധ്യാനേനാര്ചംതി യോഗിനഃ
യോഗികള് ഹൃദയത്തില് അവളുടെ രൂപം ചിന്തിച്ച്, ധ്യാനത്തിലൂടെ അവളെ ആരാധിക്കുന്നു.
താം ദേവീം മാനുഷീ ഭൂത്വാ കഥം സ്തൌമി മഹേശ്വരീമ്
ഞാന് ഒരു മനുഷ്യനായി ജനിച്ചവളായിരിക്കെ, ആ മഹാദേവിയെ എങ്ങനെ സ്തുതിക്കാനാകും?
അസംദിഗ്ധം പ്രദാസ്യാമി യത്തേ ഹൃദി സദാ സ്ഥിതമ്
നിന്റെ ഹൃദയത്തില് എപ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നതെന്താണോ, അതു സംശയമില്ലാതെ ഞാന് നിനക്കു നല്കാം.
തത്കിം തേന കരിഷ്യാമി സാംപ്രതം ജരയാവൃതാ ॥ ൬.൬൨.
എന്നാല് ഇപ്പോഴിതു കൊണ്ട് എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യാനാകും? വയസ്സിന്റെ ഭാരം എന്നെ ആവൃതമാക്കിയിരിക്കുന്നു.