സൂത ഉവാച അന്യദേഹാംതരേ ഹ്യാസീച്ചംഡാലീ സാ വിഗര്ഹിതാ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: മറ്റൊരു ജന്മത്തിൽ ആ സ്ത്രീ, എല്ലാവരാലും അവഹേളിക്കപ്പെട്ട്, ചാണ്ഡാളിയായി ജനിച്ചു.
അഥ സാ ഭ്രമമാണാഽത്ര ക്ഷേത്രേ പ്രാപ്താ തൃഷാര്ദിതാ ൬.൬൨.
അവൾ ആ പ്രദേശത്ത് അലഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ, കടുത്ത ദാഹം അനുഭവിച്ചു.
അഥാപശ്യത്സ്തോകജലാം സാ തത്ര ലഘുകൂപികാമ്
അവിടെ അവൾ കുറച്ച് വെള്ളം മാത്രം ഉള്ള ഒരു ചെറിയ കിണർ കണ്ടു.
തതോ ദയാം സമാശ്രിത്യ ത്യക്ത്വാ സ്നേഹം സുതോദ്ഭവമ്
കരുണയെ ആശ്രയിച്ച്, മക്കളോടുള്ള സ്നേഹം ഉപേക്ഷിച്ച് അവൾ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
ജലാഭാവേ തഥാ സാ ച സമസ്തൈര്ബാലകൈഃ സഹ
വെള്ളം ഇല്ലാത്തതിനാൽ, അവൾ എല്ലാ കുട്ടികളുമൊത്ത് അവിടെയായിരുന്നു.
തതോ നൃപഗൃഹേ ജാതാ തത്പ്രഭാവാദ്ദ്വിജോത്തമാഃ
അവൾ ചെയ്ത അതു നന്മയുടെ ഫലമായി, അവൾ രാജാവിന്റെ വീട്ടിൽ ജനിച്ചു, ബ്രാഹ്മണ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
സ്വകുലോച്ഛേദനകരീ സര്വം സൂത ബ്രവീഹി നഃ
എന്താണ് അവളുടെ കുടുംബം നശിക്കാൻ കാരണമായത് എന്ന് എല്ലാം ഞങ്ങൾക്ക് വിശദമായി പറയൂ, സൂതാ.
ദേവതായതനേ ദൃഷ്ടാ ഗൌരീ ഹേമമയീ ശുഭാ
ദേവിയുടെ ക്ഷേത്രത്തിൽ അവൾ സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിതമായ, മനോഹരമായ ഗൗരിയെ കണ്ടു.
തതസ്താം വിജനേ പ്രാപ്യ ഗത്വാ ദേശാംതരം മുദാ താവദന്വേഷമാണാസ്താം സംപ്രാപ്താ നൃപസേവകാഃ
പിന്നീട് അവളെ ഒരിടത്ത് ഒറ്റയ്ക്ക് കണ്ടപ്പോൾ, സന്തോഷത്തോടെ മറ്റൊരു ദേശത്തേക്ക് പോയി; അതിനിടയിൽ രാജാവിന്റെ സേവകർ അവളെ അന്വേഷിച്ച് കണ്ടെത്തി.
അഥ തേ താം സമാലോക്യ ഭര്ത്സയിത്വാ മുഹുര്മുഹുഃ
അവളെ കണ്ട സേവകർ, വീണ്ടും വീണ്ടും അവളെ ശപിച്ചു.
തതഃ സുവര്ണമാദായ ത്യക്ത്വാ താം രുധിരപ്ലുതാമ്
ശേഷം, അവർ സ്വർണ്ണം എടുത്ത്, രക്തത്തിൽ മുക്കിയ അവളെ അവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചു.
യത്തയാ പാര്വതീ സ്പൃഷ്ടാ തതോ വൈ ഖണ്ഡശഃ കൃതാ ൬.൬൨.
അവൾ പാർവതിയെ സ്പർശിച്ചതിനാൽ, അവളെ കഷ്ണങ്ങളാക്കി കീറിക്കളഞ്ഞു.
സമുദ്രപ്രതിമം ചാരു പദ്മിനീഖംഡമംഡിതമ്
സമുദ്രംപോലെ മനോഹരവും, താമരക്കൂട്ടങ്ങൾ അലങ്കരിച്ചതുമായ ഒരു സ്ഥലം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സേവിതം ബഹുഭിര്ഹംസൈര്ബകൈശ്ചക്രൈഃ സമംതതഃ
അവിടം പല ഹംസകളും, കുരുവികളും, ചക്രവാകപ്പക്ഷികളും നിറഞ്ഞു.
പ്രാസാദം തത്സമീപസ്ഥം സാധു ദൃഷ്ടിമനോഹരമ്
അതിനടുത്ത്, കാഴ്ചയ്ക്ക് അതിമനോഹരമായ ഒരു വലിയ കൊട്ടാരം നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
തതസ്തത്ര തപസ്തേപേ ഗൌരീം സംസ്ഥാപ്യ ഭക്തിതഃ
അവിടെ, ഭക്തിയോടെ ഗൗരിയെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച്, അവൾ കഠിനതപസ് ചെയ്തു.
പ്രാതഃ സ്നാത്വാ തു ഹേമംതേ ഗൌരീം സംപൂജ്യ ഭക്തിതഃ
ഹേമന്തകാലത്ത്, രാവിലെ കുളിച്ച്, ഭക്തിയോടെ ഗൗരിയെ പൂജിച്ചു.
തതശ്ച ശിശിരേ പ്രാപ്തേ സായം പ്രാതഃ സമാഹിതാ
ശിശിരം വന്നപ്പോൾ, അവൾ രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ തുടര്ന്നു.
വസംതേ നൃത്യഗീതൈശ്ച തോഷയാമാസ പാര്വതീമ്
വസന്തകാലത്ത്, അവൾ നൃത്തവും പാട്ടും കൊണ്ട് പാർവതിയെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
പഞ്ചാഗ്നിസാധകാ ഗ്രീഷ്മേ ഫലാഹാരം തപസ്വിനീ
വേനൽക്കാലത്ത്, ആ തപസ്വിനി അഞ്ചു അഗ്നികളിൽ കഠിനതപം അനുഷ്ഠിച്ചു, പഴം മാത്രം കഴിച്ചു ജീവിച്ചു.
വര്ഷാസു ച ജലാഹാരാ ഭൂത്വാ സാ വിഷ കന്യകാ ൬.൬൨.
മഴക്കാലത്ത്, ആ വിഷകന്യക ജലം മാത്രം കഴിച്ച് ജീവിച്ചു.
ഏവമാരാധയംത്യാശ്ച തസ്യാ ദേവീം ഗിരേഃ സുതാമ്
ഇങ്ങനെ അവൾ പർവ്വതപുത്രിയായ ദേവിയെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.
മുഖം വലിഭിരാക്രാന്തം പലിതൈരംകിതം ശിരഃ
അവളുടെ മുഖം ചുളിവുകളും തലയിൽ വെള്ളമുടിയും കാണപ്പെട്ടു.
കസ്യചിത്ത്വഥ കാലസ്യ തത്പരീക്ഷാര്ഥമേവ സാ
പിന്നീട്, ഒരു സമയത്ത്, അവളെ പരീക്ഷിക്കാൻ ദേവി തീരുമാനിച്ചു.
സുധാവദാതം സൂര്യാഭം കൈലാസശിഖരോപമമ്
അവൾ അമൃതപോലും സൂര്യപ്രഭയിലും കൈലാസശിഖരത്തിനെപ്പോലും ദീപ്തിയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
സമാസ്ഥായ വൃതാ സ്ത്രീഭിര്ദേവാനാം സര്വതോ ദിശമ്
സ്ത്രീകൾ ചുറ്റും നിന്നുകൊണ്ട്, ദേവി ദിക്കുകളെ അഭിമുഖീകരിച്ച് സ്ഥാനം എടുത്തു.
പാംഡുരേണാതപത്രേണ ധ്രിയമാണേന മൂര്ധനി
വെളുത്ത ഒരു കുട അവളുടെ തലക്കു മുകളിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കപ്പെട്ടു.
ഗന്ധര്വൈര്ഗീയമാനാസീത്തതഃ പ്രോവാച സാദരമ്
ഗന്ധർവന്മാർ പാടുമ്പോൾ, അവൾ ആദരപൂർവ്വം സംസാരിച്ചു.
അനേന തപസാ തുഷ്ടാ പുഷ്കലേന തവാധുനാ ത്രൈലോക്യേഽപി സ്വയം പ്രാപ്താ ദയാം കൃത്വാ തവോപരി
നിന്റെ ഈ വലിയ തപസിൽ സന്തോഷംകൊണ്ട്, ഞാൻ തന്നെ കരുണയോടെ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും നിന്നു നിന്നെ കാണാൻ എത്തി.
ത്വയാ മഹത്തപസ്തപ്തം ധ്യായംത്യാ ഹരവല്ലഭാമ് ൬.൬൨.
നീ ഹരന്റെ പ്രിയതയെ ധ്യാനിച്ച് മഹത്തായ തപസ്സു അനുഷ്ഠിച്ചു.