തതശ്ച ദശമേ പ്രാപ്തേ ശത്രുഭിഃ സ മഹീപതിഃ
പതിനാം ദിവസം ആ രാജാവ് ശത്രുക്കള്ക്കു കീഴടങ്ങി.
തതസ്തസ്യ നരേന്ദ്രസ്യ ഹതശേഷാശ്ച യേ നരാഃ
അതിനുശേഷം ആ രാജാവിന്റെ സൈന്യത്തില് ജീവനോടെ ശേഷിച്ചവര്
തേപി ശത്രുഗണാഃ സര്വേ സംപ്രഹൃഷ്ടാ ജിഗീഷവഃ
അവരും എല്ലാ ശത്രുക്കളും സന്തോഷത്തോടെ ജയിക്കുവാന് ആഗ്രഹിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ പൌരാഃ സര്വേ ശോകപരായണാഃ
അതിനിടയില് നഗരവാസികള് എല്ലാവരും ദുഃഖത്തില് ആഴപ്പെട്ടു.
അസ്യാ ദോഷേണ പാപായാ മൃതശ്ച സ മഹീപതിഃ ൬.൬൨.
ഈ പാപിനിയുടെ കുറ്റം കൊണ്ടാണ് ആ രാജാവും മരിച്ചത്.
തസ്മാദദ്യാപി പാപൈഷാ വധ്യതാമാശു കന്യകാ
അതിനാല് ഇന്നും ഈ പാപിനിയായ കന്യകയെ ഉടന് ശിക്ഷിക്കണം.
വൈരാഗ്യം പരമം ഗത്വാ നിംദാം ചക്രേ തഥാത്മനഃ
പരമവൈരാഗ്യം പ്രാപിച്ച അവള് സ്വയം തന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തി.
അഥ ദൃഷ്ടം തയാ ക്ഷേത്രം ഹാടകേശ്വരജം മഹത്
അതിനുശേഷം അവള് വലിയ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രം കണ്ടു.
അഥ തസ്യാഃ സ്മൃതിര്ജാതാ പൂര്വജന്മസമുദ്ഭവാ
അവളുടെ മുന്ജന്മത്തിന്റെ ഓര്മ്മ അവളില് ഉദിച്ചു.
തത്പ്രഭാവാദഹം ജാതാ സുപുണ്യേ നൃപമംദിരേ
അത് കൊണ്ടാണ് ഞാന് വലിയ പുണ്യത്തോടെ ഒരു രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തില് ജനിച്ചത്.
സൂത ഉവാച അന്യദേഹാംതരേ ഹ്യാസീച്ചംഡാലീ സാ വിഗര്ഹിതാ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: മറ്റൊരു ജന്മത്തിൽ ആ സ്ത്രീ, എല്ലാവരാലും അവഹേളിക്കപ്പെട്ട്, ചാണ്ഡാളിയായി ജനിച്ചു.
അഥ സാ ഭ്രമമാണാഽത്ര ക്ഷേത്രേ പ്രാപ്താ തൃഷാര്ദിതാ ൬.൬൨.
അവൾ ആ പ്രദേശത്ത് അലഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ, കടുത്ത ദാഹം അനുഭവിച്ചു.
അഥാപശ്യത്സ്തോകജലാം സാ തത്ര ലഘുകൂപികാമ്
അവിടെ അവൾ കുറച്ച് വെള്ളം മാത്രം ഉള്ള ഒരു ചെറിയ കിണർ കണ്ടു.
തതോ ദയാം സമാശ്രിത്യ ത്യക്ത്വാ സ്നേഹം സുതോദ്ഭവമ്
കരുണയെ ആശ്രയിച്ച്, മക്കളോടുള്ള സ്നേഹം ഉപേക്ഷിച്ച് അവൾ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
ജലാഭാവേ തഥാ സാ ച സമസ്തൈര്ബാലകൈഃ സഹ
വെള്ളം ഇല്ലാത്തതിനാൽ, അവൾ എല്ലാ കുട്ടികളുമൊത്ത് അവിടെയായിരുന്നു.
തതോ നൃപഗൃഹേ ജാതാ തത്പ്രഭാവാദ്ദ്വിജോത്തമാഃ
അവൾ ചെയ്ത അതു നന്മയുടെ ഫലമായി, അവൾ രാജാവിന്റെ വീട്ടിൽ ജനിച്ചു, ബ്രാഹ്മണ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
സ്വകുലോച്ഛേദനകരീ സര്വം സൂത ബ്രവീഹി നഃ
എന്താണ് അവളുടെ കുടുംബം നശിക്കാൻ കാരണമായത് എന്ന് എല്ലാം ഞങ്ങൾക്ക് വിശദമായി പറയൂ, സൂതാ.
ദേവതായതനേ ദൃഷ്ടാ ഗൌരീ ഹേമമയീ ശുഭാ
ദേവിയുടെ ക്ഷേത്രത്തിൽ അവൾ സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിതമായ, മനോഹരമായ ഗൗരിയെ കണ്ടു.
തതസ്താം വിജനേ പ്രാപ്യ ഗത്വാ ദേശാംതരം മുദാ താവദന്വേഷമാണാസ്താം സംപ്രാപ്താ നൃപസേവകാഃ
പിന്നീട് അവളെ ഒരിടത്ത് ഒറ്റയ്ക്ക് കണ്ടപ്പോൾ, സന്തോഷത്തോടെ മറ്റൊരു ദേശത്തേക്ക് പോയി; അതിനിടയിൽ രാജാവിന്റെ സേവകർ അവളെ അന്വേഷിച്ച് കണ്ടെത്തി.
അഥ തേ താം സമാലോക്യ ഭര്ത്സയിത്വാ മുഹുര്മുഹുഃ
അവളെ കണ്ട സേവകർ, വീണ്ടും വീണ്ടും അവളെ ശപിച്ചു.
തതഃ സുവര്ണമാദായ ത്യക്ത്വാ താം രുധിരപ്ലുതാമ്
ശേഷം, അവർ സ്വർണ്ണം എടുത്ത്, രക്തത്തിൽ മുക്കിയ അവളെ അവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചു.
യത്തയാ പാര്വതീ സ്പൃഷ്ടാ തതോ വൈ ഖണ്ഡശഃ കൃതാ ൬.൬൨.
അവൾ പാർവതിയെ സ്പർശിച്ചതിനാൽ, അവളെ കഷ്ണങ്ങളാക്കി കീറിക്കളഞ്ഞു.
സമുദ്രപ്രതിമം ചാരു പദ്മിനീഖംഡമംഡിതമ്
സമുദ്രംപോലെ മനോഹരവും, താമരക്കൂട്ടങ്ങൾ അലങ്കരിച്ചതുമായ ഒരു സ്ഥലം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സേവിതം ബഹുഭിര്ഹംസൈര്ബകൈശ്ചക്രൈഃ സമംതതഃ
അവിടം പല ഹംസകളും, കുരുവികളും, ചക്രവാകപ്പക്ഷികളും നിറഞ്ഞു.
പ്രാസാദം തത്സമീപസ്ഥം സാധു ദൃഷ്ടിമനോഹരമ്
അതിനടുത്ത്, കാഴ്ചയ്ക്ക് അതിമനോഹരമായ ഒരു വലിയ കൊട്ടാരം നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
തതസ്തത്ര തപസ്തേപേ ഗൌരീം സംസ്ഥാപ്യ ഭക്തിതഃ
അവിടെ, ഭക്തിയോടെ ഗൗരിയെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച്, അവൾ കഠിനതപസ് ചെയ്തു.
പ്രാതഃ സ്നാത്വാ തു ഹേമംതേ ഗൌരീം സംപൂജ്യ ഭക്തിതഃ
ഹേമന്തകാലത്ത്, രാവിലെ കുളിച്ച്, ഭക്തിയോടെ ഗൗരിയെ പൂജിച്ചു.
തതശ്ച ശിശിരേ പ്രാപ്തേ സായം പ്രാതഃ സമാഹിതാ
ശിശിരം വന്നപ്പോൾ, അവൾ രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ തുടര്ന്നു.
വസംതേ നൃത്യഗീതൈശ്ച തോഷയാമാസ പാര്വതീമ്
വസന്തകാലത്ത്, അവൾ നൃത്തവും പാട്ടും കൊണ്ട് പാർവതിയെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
പഞ്ചാഗ്നിസാധകാ ഗ്രീഷ്മേ ഫലാഹാരം തപസ്വിനീ
വേനൽക്കാലത്ത്, ആ തപസ്വിനി അഞ്ചു അഗ്നികളിൽ കഠിനതപം അനുഷ്ഠിച്ചു, പഴം മാത്രം കഴിച്ചു ജീവിച്ചു.