ന മന്ത്രാ ന തപോ ദാനം ന തീര്ഥം ന ച സംയമഃ
മന്ത്രവും തപസ്സും ദാനവും തീർത്ഥയാത്രയും സംയമവും,
അന്നപാനാനി ജീര്യംതി യത്ര ഭക്ഷ്യം ച ഭക്ഷിതമ് ൬.൬൧.
അന്നവും പാനീയവും പഴയതാകുന്നു, ഭക്ഷ്യങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കപ്പെട്ടിടത്താണ് അതു നശിക്കുന്നത്.
തസ്മാത്കര്മകൃതം സര്വം ദേഹിനാമത്ര ജായതേ
അതിനാല് ഈ ലോകത്ത് ജീവികള് അനുഭവിക്കുന്നതെല്ലാം അവരുടെ ചെയ്തികളാല് ആണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.
അരക്ഷിതം തിഷ്ഠതി ദൈവരക്ഷിതം സുരക്ഷിതം ദൈവഹതം വിനശ്യതി
രക്ഷയില്ലാത്തത് നിലനില്ക്കും, വിധി കാത്തിരിക്കുന്നത് സുരക്ഷിതമാണ്, വിധി നശിപ്പിച്ചതു നശിക്കും.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ശ്രീഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ വിഷകന്യകോത്പത്തിവര്ണനംനാമൈകഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ എണ്പതിനൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ശ്രീസ്കന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ ആറാം നാഗരഖണ്ഡത്തിലെ ശ്രീഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹാത്മ്യത്തില് വിഷകന്യകയുടെ ഉത്ഭവം വിവരിക്കുന്ന അറുപത്തൊന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.
നാത്യജത്താം തഥോക്തോഽപി ദൈവജ്ഞൈര്വിഷകന്യകാമ്
ജ്യോതിഷികള് ഉപദേശിച്ചിട്ടും അവന് വിഷകന്യകയെ വിട്ടൊഴിയില്ലായിരുന്നു.
ശര്മണഷ്ഠീവനം യസ്മാത്തയാ സ്വപിതുരാഹിതമ്
അവളുടെ പിതാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം അവള് ശര്മ്മണന്റെ നാശം വരുത്തി.
ഏതസ്മിന്നംതരേ തസ്യ ശത്രവഃ പൃഥിവീപതേഃ ॥ സര്വതഃ പീഡയാമാസ രാഷ്ട്രം ക്രോധസമന്വിതാഃ
അവിടെ അതേ രാജാവിന്റെ ശത്രുക്കള് കോപത്തോടെ രാജ്യം എല്ലാടും ഉപദ്രവിച്ചു.
അഥാ സൌ പാര്ഥിവഃ ക്രുദ്ധഃ സ്വസൈന്യപരിവാരിതഃ
അതിനുശേഷം ആ രാജാവ് ക്രുദ്ധനായി തന്റെ സൈന്യവുമായി ചുറ്റപ്പെട്ട് പുറപ്പെട്ടു.
തതഃ സംപ്രാപ്യ താഞ്ഛത്രൂംശ്ചകാര സ മഹാഹവമ്
അവന് ശത്രുക്കളെ എത്തിച്ചേരുമ്പോള് വലിയ യുദ്ധം നടത്തി.
തതശ്ച ദശമേ പ്രാപ്തേ ശത്രുഭിഃ സ മഹീപതിഃ
പതിനാം ദിവസം ആ രാജാവ് ശത്രുക്കള്ക്കു കീഴടങ്ങി.
തതസ്തസ്യ നരേന്ദ്രസ്യ ഹതശേഷാശ്ച യേ നരാഃ
അതിനുശേഷം ആ രാജാവിന്റെ സൈന്യത്തില് ജീവനോടെ ശേഷിച്ചവര്
തേപി ശത്രുഗണാഃ സര്വേ സംപ്രഹൃഷ്ടാ ജിഗീഷവഃ
അവരും എല്ലാ ശത്രുക്കളും സന്തോഷത്തോടെ ജയിക്കുവാന് ആഗ്രഹിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ പൌരാഃ സര്വേ ശോകപരായണാഃ
അതിനിടയില് നഗരവാസികള് എല്ലാവരും ദുഃഖത്തില് ആഴപ്പെട്ടു.
അസ്യാ ദോഷേണ പാപായാ മൃതശ്ച സ മഹീപതിഃ ൬.൬൨.
ഈ പാപിനിയുടെ കുറ്റം കൊണ്ടാണ് ആ രാജാവും മരിച്ചത്.
തസ്മാദദ്യാപി പാപൈഷാ വധ്യതാമാശു കന്യകാ
അതിനാല് ഇന്നും ഈ പാപിനിയായ കന്യകയെ ഉടന് ശിക്ഷിക്കണം.
വൈരാഗ്യം പരമം ഗത്വാ നിംദാം ചക്രേ തഥാത്മനഃ
പരമവൈരാഗ്യം പ്രാപിച്ച അവള് സ്വയം തന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തി.
അഥ ദൃഷ്ടം തയാ ക്ഷേത്രം ഹാടകേശ്വരജം മഹത്
അതിനുശേഷം അവള് വലിയ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രം കണ്ടു.
അഥ തസ്യാഃ സ്മൃതിര്ജാതാ പൂര്വജന്മസമുദ്ഭവാ
അവളുടെ മുന്ജന്മത്തിന്റെ ഓര്മ്മ അവളില് ഉദിച്ചു.
തത്പ്രഭാവാദഹം ജാതാ സുപുണ്യേ നൃപമംദിരേ
അത് കൊണ്ടാണ് ഞാന് വലിയ പുണ്യത്തോടെ ഒരു രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തില് ജനിച്ചത്.
സൂത ഉവാച അന്യദേഹാംതരേ ഹ്യാസീച്ചംഡാലീ സാ വിഗര്ഹിതാ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: മറ്റൊരു ജന്മത്തിൽ ആ സ്ത്രീ, എല്ലാവരാലും അവഹേളിക്കപ്പെട്ട്, ചാണ്ഡാളിയായി ജനിച്ചു.
അഥ സാ ഭ്രമമാണാഽത്ര ക്ഷേത്രേ പ്രാപ്താ തൃഷാര്ദിതാ ൬.൬൨.
അവൾ ആ പ്രദേശത്ത് അലഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ, കടുത്ത ദാഹം അനുഭവിച്ചു.
അഥാപശ്യത്സ്തോകജലാം സാ തത്ര ലഘുകൂപികാമ്
അവിടെ അവൾ കുറച്ച് വെള്ളം മാത്രം ഉള്ള ഒരു ചെറിയ കിണർ കണ്ടു.
തതോ ദയാം സമാശ്രിത്യ ത്യക്ത്വാ സ്നേഹം സുതോദ്ഭവമ്
കരുണയെ ആശ്രയിച്ച്, മക്കളോടുള്ള സ്നേഹം ഉപേക്ഷിച്ച് അവൾ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
ജലാഭാവേ തഥാ സാ ച സമസ്തൈര്ബാലകൈഃ സഹ
വെള്ളം ഇല്ലാത്തതിനാൽ, അവൾ എല്ലാ കുട്ടികളുമൊത്ത് അവിടെയായിരുന്നു.
തതോ നൃപഗൃഹേ ജാതാ തത്പ്രഭാവാദ്ദ്വിജോത്തമാഃ
അവൾ ചെയ്ത അതു നന്മയുടെ ഫലമായി, അവൾ രാജാവിന്റെ വീട്ടിൽ ജനിച്ചു, ബ്രാഹ്മണ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
സ്വകുലോച്ഛേദനകരീ സര്വം സൂത ബ്രവീഹി നഃ
എന്താണ് അവളുടെ കുടുംബം നശിക്കാൻ കാരണമായത് എന്ന് എല്ലാം ഞങ്ങൾക്ക് വിശദമായി പറയൂ, സൂതാ.
ദേവതായതനേ ദൃഷ്ടാ ഗൌരീ ഹേമമയീ ശുഭാ
ദേവിയുടെ ക്ഷേത്രത്തിൽ അവൾ സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിതമായ, മനോഹരമായ ഗൗരിയെ കണ്ടു.
തതസ്താം വിജനേ പ്രാപ്യ ഗത്വാ ദേശാംതരം മുദാ താവദന്വേഷമാണാസ്താം സംപ്രാപ്താ നൃപസേവകാഃ
പിന്നീട് അവളെ ഒരിടത്ത് ഒറ്റയ്ക്ക് കണ്ടപ്പോൾ, സന്തോഷത്തോടെ മറ്റൊരു ദേശത്തേക്ക് പോയി; അതിനിടയിൽ രാജാവിന്റെ സേവകർ അവളെ അന്വേഷിച്ച് കണ്ടെത്തി.
അഥ തേ താം സമാലോക്യ ഭര്ത്സയിത്വാ മുഹുര്മുഹുഃ
അവളെ കണ്ട സേവകർ, വീണ്ടും വീണ്ടും അവളെ ശപിച്ചു.