തതോഽര്ജുനഃ പ്രഹൃഷ്ടാത്മാ തേഭ്യോ ദത്ത്വാ ധനം ബഹു
അതിനുശേഷം അർജുനൻ സന്തോഷത്തോടെ അവർക്കു ധാരാളം ധനം നൽകി.
മാഹാത്മ്യം ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാഃ ശൃണ്വതാം പാപനാശനമ്
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന മഹത്വം അവർ കേട്ടു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ നരാദിത്യമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ ഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, അശീതിസാഹസ്രം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ശ്രീസ്കാന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ ആറാം ഭാഗമായ നഗരഖണ്ഡത്തിലെ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന അറുപതാം അധ്യായം, 'നരനും ആദിത്യനും മഹത്വം' എന്ന പേരിൽ സമാപിക്കുന്നു.
കഥം ജാതം മഹാഭാഗ കിംപ്രഭാവം തു തദ്വദ
എങ്ങനെ ഇത് സംഭവിച്ചു, ഭാഗ്യശാലിയായവനേ? അതിന്റെ ശക്തി എന്താണെന്ന് പറയൂ.
ബ്രഹ്മണ്യശ്ച ശരണ്യശ്ച സര്വലോകഹിതേ രതഃ
അവൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരോടു ഭക്തിയുള്ളവനും, എല്ലാവർക്കും ആശ്രയം നൽകുന്നവനും, ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിൽ താല്പര്യമുള്ളവനും ആയിരുന്നു.
തസ്യ ഭാര്യാഽഭവത്സാധ്വീ പ്രാണേഭ്യോഽപി ഗരീയസീ
അവനു ഒരു ഭാര്യ ഉണ്ടായിരുന്നു, അത്യന്തം സദ്ഗുണശാലിനിയും ജീവനെക്കാൾ വിലപ്പെട്ടവളുമായിരുന്നു.
അഥ തസ്യാം സമുത്പന്നാ പ്രാപ്തേ വയസി പശ്ചിമേ
അവളുടെ പ്രായം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളിൽ ഒരു മകൾ ജനിച്ചു.
തത ആനീയ വിപ്രാന്സ ജ്യോതിര്ജ്ഞാനവിചക്ഷണാന്
അതിനുശേഷം, ജ്യോതിഷശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അവൻ വിളിച്ചു.
ചംദ്രേ വാപി ചതുര്ദശ്യാം സാ ഭവേദ്വിഷകന്യകാ
ചന്ദ്രനിൽ ആയാലും അല്ലാതെയും, പകൽപക്ഷത്തിലെ പതിനാലാം തീയതിയിൽ ജനിച്ച പെൺകുട്ടി വിഷകന്യകയാകും.
യസ്തസ്യാഃ പ്രതിഗൃഹ്ണാതി പാണിം പാര്ഥിവസത്തമ
രാജാവേ, അവളുടെ കൈവശം വിവാഹം കഴിക്കുന്നവൻ ആരായാലും—
യസ്മിന്സാ ജായതേ ഹര്മ്യേ ഷണ്മാസാഭ്യംതരേ ച തത്
അവൾ ഏത് വീട്ടിൽ ജനിച്ചാലും, ആ വീട്ടിൽ ആറുമാസത്തിനകം—
സേയം തവ സുതാ രാജന്യഥോക്താ വിഷ കന്യകാ
രാജാവേ, നിന്റെ ഈ മകളാണ്, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ വിഷകന്യക.
തസ്മാദിമാം പരിത്യജ്യ സുഖീ ഭവ നരാധിപ ൬.൬൧.
അതിനാൽ, അവളെ ഉപേക്ഷിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കൂ, രാജാവേ.
അന്യദേഹോദ്ഭവം കര്മ ഫലിഷ്യതി തഥാപി മേ
എങ്കിലും, മറ്റൊരു ജന്മത്തിൽ നിന്നുള്ള എന്റെ കര്മ്മം ഫലം നൽകും.
ശുഭം വാ യദി വാ പാപം ന തു ശക്യം പ്രരക്ഷിതുമ്
ശുഭമായാലും പാപമായാലും അതിനെ ആരും സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല.
യേനയേന ശരീരേണ യദ്യത്കര്മ കരോതി യഃ
ഏത് ശരീരത്തിലായാലും, മനുഷ്യൻ ചെയ്യുന്നതെന്തായാലും,
യസ്യാം യസ്യാമവസ്ഥായാം ക്രിയതേഽത്ര ശുഭാശുഭമ്
ഏത് അവസ്ഥയിലായാലും, ഇവിടെ ചെയ്യുന്ന നല്ലതോ ചീത്തയോ,
ന നശ്യതി പുരാകര്മ കൃതം സര്വേംദ്രിയൈരിഹ
മുൻപേ എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളാൽ ചെയ്ത കർമ്മം അശേഷം ഇല്ലാതാവുന്നില്ല.
ആയുഃ കര്മ ച വിത്തം ച വിദ്യാ നിധനമേവ ച
ആയുസ്സ്, കർമ്മം, സമ്പത്ത്, വിജ്ഞാനം, മരണവും പോലും,
യഥാ വൃക്ഷേഷു വല്ലീഷു കുസുമാനി ഫലാനി ച
മരങ്ങളിലെയും വള്ളികളിലെയും പുഷ്പങ്ങളും പഴങ്ങളും പോലെ,
യേനൈവ യദ്യഥാ പൂര്വം കൃതം കര്മ ശുഭാശുഭമ്
മുൻപേ ആരാൽ എങ്ങനെ ചെയ്ത നല്ലതോ ചീത്തയോ ആയ കർമ്മം,
യഥാ ധേനുസഹസ്രേഷു വത്സോ വിന്ദതി മാതരമ്
ആയിരം പശുക്കളിൽ ഒരു കാളക്കുട്ടി തന്റെ അമ്മയെ കണ്ടെത്തുന്നതുപോലെ,
അന്യദേഹകൃതം കര്മ ന കശ്ചിത്പുരുഷോ ഭുവി ൬.൬൧.
മറ്റൊരു ശരീരത്തിൽ ചെയ്ത കർമ്മത്തിന്റെ ഫലം ഭൂമിയിൽ ആരും അനുഭവിക്കുന്നില്ല.
അന്യഥാ ശാസ്ത്രഗര്ഭിണ്യാ ധിയാ ധീരോ മഹീയതേ
അല്ലെങ്കിൽ, ശാസ്ത്രജ്ഞാനത്തിൽ നിറഞ്ഞ ബുദ്ധിയുള്ളവൻ ആദരിക്കപ്പെടും.
സ്വകൃതാന്യുപതിഷ്ഠംതി സുഖദുഃഖാനി ദേഹിനാമ്
സ്വയം ചെയ്ത സുഖദുഃഖങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ വസിക്കുന്നവനിൽ എത്തുന്നു.
സുശീഘ്രമഭിധാവന്തം നിജം കര്മാനുധാവതി
വളരെ വേഗത്തിൽ ഓടിയാലും, സ്വന്തം കർമ്മം പിന്തുടരുന്നു.
യഥാ ഛായാതപൌ നിത്യം സുസംബദ്ധൌ പരസ്പരമ്
നിഴലും വെളിച്ചവും എപ്പോഴും തമ്മിൽ ചേർന്ന് നില്ക്കുന്നതുപോലെ,
യേന യത്രോപഭോക്തവ്യം സുഖം വാ ദുഃഖമേവ വാ
ആരും എവിടെയും അനുഭവിക്കേണ്ട സുഖമോ ദുഃഖമോ,
പ്രമാണം കര്മഭൂതാനാം സുഖദുഃഖോപപാദനേ
കർമ്മങ്ങളുടെ അളവാണ് സുഖദുഃഖങ്ങൾ ഉണ്ടാകാനുള്ള കാരണം.
തൈലക്ഷയേ യഥാ ദീപോ നിര്വാണമധിഗച്ഛതി
എണ്ണം തീർന്നാൽ വിളക്ക് അണയുന്നതുപോലെ,