ത്വം രതിസ്ത്വം ധൃതിസ്തുഷ്ടിസ്ത്വം ഗൌരീ ത്വം സുരേശ്വരീ
നീ ആഗ്രഹം, നീ ധൈര്യം, നീ തൃപ്തി, നീ ഗൗരി, നീ ദേവതകളുടെ രാജ്ഞി.
യത്കിംചിത്ത്രിഷു ലോകേഷു സ്ത്രീരൂപം ദേവി ദൃശ്യതേ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സ്ത്രീരൂപം കാണുന്നിടത്തൊക്കെയും ദേവിയേ, അതെല്ലാം നീ തന്നെയാണ്.
യേന സത്യേന തേന ത്വമത്രാവാസം ദ്രുതം കുരു
ആ സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ ദേവിയേ, നീ വേഗത്തിൽ ഇവിടെ വന്നു വാസം ചെയ്യണമേ.
പ്രോവാച ദര്ശനം ഗത്വാ തം നൃപം ഭക്തവത്സലാ
അപ്പോൾ ഭക്തന്മാരെ സ്നേഹിക്കുന്ന ദേവി പ്രത്യക്ഷമായി, രാജാവിനോട് സംസാരിച്ചു.
തസ്മാദ്ഗൃഹാണ മത്തസ്ത്വം വരം മനസി സംസ്ഥിതമ്
അതിനാൽ, നീ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ച വരം എന്നിൽ നിന്ന് എടുക്കു.
സാ മയാ നിര്ജനേ മുക്താ വനേ വ്യാലഗണാന്വിതേ ॥ ൬.൫൪.
അവളെ ഞാൻ കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു ശൂന്യവനത്തിൽ മോചിപ്പിച്ചു.
അഖണ്ഡശീലാം നിര്ദോഷാം യഥാഹം ത്വത്പ്രസാദതഃ
നിന്റെ കൃപയാൽ ഞാൻ കുറ്റമില്ലാത്ത, അക്ഷയമായ നല്ല പെരുമാറ്റം നേടിയവളായി.
സ്തോത്രേണാനേന യോ ദേവി സ്തുതിം കുര്യാത്പുരസ്തവ
ദേവി, ഈ സ്തോത്രം കൊണ്ട് ആരെങ്കിലും നിന്റെ മുമ്പിൽ സ്തുതി പാടുമ്പോൾ,
സോഽപി പാര്ഥിവശാര്ദൂലോ ലേഭേ സര്വം തയോദിതമ്
അവൻ, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനും, അവൾ പറഞ്ഞതെല്ലാം ലഭിച്ചു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ നലനിര്മിതചര്മമുണ്ഡാമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ ചതുഷ്പഞ്ചാശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, അശീതിസാഹസ്രം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ശ്രീസ്കാന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ ആറാം ഭാഗമായ നഗരഖണ്ഡത്തിൽ, ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ, നളൻ നിർമ്മിച്ച ചർമമുണ്ഡയുടെ മഹാത്മ്യം വിവരിക്കുന്ന നാൽപ്പത്തിയഞ്ചാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ വിമുച്യുതേ പാപാത്സ്ഥാപിതം നലഭൂഭുജാ
അത് കണ്ട്, പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും; അതു നളരാജാവാണ് സ്ഥാപിച്ചത്.
യസ്തം പശ്യേന്നരോ ഭക്ത്യാ മാഘേ ഷഷ്ഠ്യാം സിതേ ദ്വിജാഃ
ദ്വിജന്മാരേ, മാഘമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ആറാം ദിവസം ഭക്തിയോടെ അതിനെ കാണുന്നവൻ,
കണ്ഡൂഃ പാമാഥ ദദ്രൂണി മംഡലാനി വിചര്ചികാ
കണ്ടു, പാമ, ദദ്രു, ചൊറിച്ചിൽ, ചർമ്മരോഗങ്ങൾ എന്നിവ,
അസ്തി തസ്യാഗ്രതഃ കുണ്ഡം സ്വച്ഛോദകസുപൂരിതമ്
അതിന്റെ മുമ്പിൽ സുതാര്യമായ ശുദ്ധജലമുള്ള ഒരു കുളം ഉണ്ട്.
യസ്തത്ര കുരുതേ സ്നാനം പ്രത്യൂഷേ സോമവാസരേ
അവിടെ സോമവാരത്തിൽ പുലർച്ചെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ,
യദാ സംസ്ഥാപിതഃ ശംഭുര്നലേന പൃഥിവീഭുജാ
അവിടെ ഭൂമിയുടെ അധിപനായ നളൻ ശംഭുവിനെ സ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ,
നല ഉവാച അത്ര സ്ഥേയം ത്വയാ ദേവ സദാ സന്നിഹിതേന ച
നളൻ പറഞ്ഞു: ദേവാ, നീ ഇവിടെ എപ്പോഴും സന്നിഹിതനായി നിലകൊള്ളണം.
പ്രത്യൂഷേ ച നിവത്സ്യാമി പ്രാസാദേ നാത്ര സംശയഃ
പുലർച്ചെ ഞാൻ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ പാർക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
മാഘാഷ്ടമ്യാമഹോരാത്രം സകലം ച മഹീപതേ
മാഘമാസത്തിലെ അഷ്ടമിദിവസം, രാജാവേ, പൂർണ്ണമായ ദിവസം-രാത്രിയും,
പ്രാണിനാം രോഗനാശായ ശുക്ലപക്ഷേ വിശേഷതഃ
പ്രാണികൾക്ക് രോഗനാശത്തിനായി, പ്രത്യേകിച്ച് ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ,
യോ മാമത്ര സ്ഥിതം തത്ര ദിവസേ വീക്ഷയിഷ്യതി തസ്യ നാശം പ്രയാസ്യംതി വ്യാധയോ ഗാത്രസംഭവാഃ ॥ ൬.൫൫.
ആ ദിവസം അവിടെ എന്നെ കാണുന്നവന്റെ ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങൾ എല്ലാം അകയും.
യോഽസ്യ കുംഡസ്യ സംഭൂതാം മൃത്തികാമപി മാനവഃ സോഽപി രോഗൈര്വിനിര്മുക്തഃ സംഭവിഷ്യതി പുഷ്ടിമാന്
ആ കുളത്തിൽ നിന്നുള്ള മണ്ണ് എടുത്താൽ പോലും, ആ മനുഷ്യൻ രോഗരഹിതനായി, ഉജ്ജ്വലമായ ആരോഗ്യത്തോടെ ഇരിക്കും.
നിഷ്കാമസ്തു പുനര്യോ മാം തസ്മിന്കാലേ നൃപോത്തമ സര്വപാപവിനിര്മുക്തോ മമ ലോകം സ യാസ്യതി
രാജാവേ, ആരെങ്കിലും ആഗ്രഹങ്ങളില്ലാതെ ജീവിച്ചാൽ, അപ്പോൾ അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തും.
അന്തര്ധാനം ഗതോ വിപ്രാ യഥാ ദീപോഽത്ര തത്ക്ഷണാത്
അന്നേരം, ആ മഹർഷി ദീപം അണയുന്നതുപോലെ അപ്രത്യക്ഷനായി.
ഏഷ സംസ്ഥാപിതഃ ശംഭുര്മയാ യുഷ്മത്പുരോംതികേ
നിങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ ഞാൻ ഈ ശംഭുവിനെ സ്ഥാപിച്ചു.
അധുനാഹം ഗമിഷ്യാമി സ്വരാജ്യായ കൃതേ ദ്വിജാഃ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിലേക്ക് പോകുന്നു, ദ്വിജന്മാരേ.
തവ ദേവകൃതേ യത്നം യാത്രാദ്യാസു ക്രിയാസു ച
ദൈവത്തിനായി നിങ്ങൾ നടത്തിയ ശ്രമവും യാത്രകളിലും മറ്റു കർമ്മങ്ങളിലും കാണിച്ച ഭക്തിയും—
തഥാ പൂജാം കരിഷ്യാമഃ ശ്രദ്ധയാ പരയാ യുതാഃ വംശജാസ്തേ കരിഷ്യംതി പൂജാമസ്യ സുഭക്തിതഃ
അങ്ങനെ, ഞങ്ങൾ പരമമായ വിശ്വാസത്തോടെ പൂജ നടത്തും; നിങ്ങളുടെ സന്തതികളും വലിയ ഭക്തിയോടെ അവനെ ആരാധിക്കും.
പ്രതസ്ഥേ താന്പ്രണമ്യോച്ചൈഃ സര്വൈസ്തൈശ്ചാഭിനംദിതഃ
അവൻ എല്ലാവരോടും ആഴമായി വന്ദനം ചെയ്ത് യാത്രയായി; അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരും അവനെ ആദരിച്ചു.
ഏവം സ ഭഗവാഞ്ഛംഭുസ്തസ്മിന്സ്ഥാനേ വ്യവസ്ഥിതഃ ൬.൫൫.
അങ്ങനെ, ആ മഹാത്മാവായ ശംഭു ആ സ്ഥലത്ത് നിലനിന്നു.