ഏവം സ പൃഥിവീപാലോ ഭ്രമമാണോവനാദ്വനമ്
ഇങ്ങനെ രാജാവ് കാട് വിട്ട് കാട് വരെ അലഞ്ഞു നടന്നു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ പ്രാപ്തം തന്മഹാനവമീദിനമ്
ഇതിനിടയിൽ മഹാനവമി ദിനം എത്തി.
തതഃ സ മൃന്മയീം കൃത്വാ ചര്മമുണ്ഡധരാം നൃപഃ
അപ്പോൾ രാജാവ് മണ്ണാൽ ഒരു ചർമമുണ്ഡയുടെ പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി.
തതസ്തസ്യാഃ സ്തുതിം കൃത്വാ പുരഃ സ്ഥിത്വാ കൃതാംജലിഃ
ശേഷം, അവളുടെ മുന്നിൽ കൈകൂപ്പി നിൽക്കുമ്പോൾ അവൻ സ്തുതി അർപ്പിച്ചു.
ജയ സര്വഗതേ ദേവി ചര്മമുണ്ഡധരേ വരേ
സർവവ്യാപകയായ ദേവി, ചർമമുണ്ഡേ, വരദായിനിയായ ദേവി, നിനക്കു ജയം.
കാലരാത്രി ജയാചിന്ത്യേ നവമ്യഷ്ടമിവല്ലഭേ ॥ ൬.൫൪.
കാലരാത്രി, അദ്ഭുതശക്തിയുള്ളവളേ, നവമി അഷ്ടമിയുടെ പ്രിയയേ, നിനക്ക് ജയം.
ഭീമരൂപേ സുരൂപേ ച മഹാവിദ്യേ മഹാബലേ
ഭയങ്കരമായ രൂപവും സുന്ദരമായ രൂപവും, മഹാവിദ്യയും മഹാബലവും ഉള്ളവളേ,
നിത്യരൂപേ ജഗദ്ധാത്രി സുരാമാംസവസാപ്രിയേ
നിത്യരൂപിണിയായ ലോകത്തെ പോഷിക്കുന്നവളേ, ദേവന്മാരുടെ മാംസവും കൊഴുപ്പും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവളേ,
ശവയാനരതേ രമ്യേ ഭുജംഗാഭരണാന്വിതേ
ശ്മശാനത്തിൽ സന്തോഷിക്കുന്നവളും, പാമ്പുകളാൽ അലങ്കരിച്ചവളും,
ഫേത്കാരാ രവശോഭിഷ്ഠേ ഗീതവാദ്യവിരാജിതേ
'ഫേട്' എന്ന ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്ന, ഗാനവും വാദ്യങ്ങളും നിറഞ്ഞതുമായ സ്ഥലത്തിൽ,
ത്വം രതിസ്ത്വം ധൃതിസ്തുഷ്ടിസ്ത്വം ഗൌരീ ത്വം സുരേശ്വരീ
നീ ആഗ്രഹം, നീ ധൈര്യം, നീ തൃപ്തി, നീ ഗൗരി, നീ ദേവതകളുടെ രാജ്ഞി.
യത്കിംചിത്ത്രിഷു ലോകേഷു സ്ത്രീരൂപം ദേവി ദൃശ്യതേ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സ്ത്രീരൂപം കാണുന്നിടത്തൊക്കെയും ദേവിയേ, അതെല്ലാം നീ തന്നെയാണ്.
യേന സത്യേന തേന ത്വമത്രാവാസം ദ്രുതം കുരു
ആ സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ ദേവിയേ, നീ വേഗത്തിൽ ഇവിടെ വന്നു വാസം ചെയ്യണമേ.
പ്രോവാച ദര്ശനം ഗത്വാ തം നൃപം ഭക്തവത്സലാ
അപ്പോൾ ഭക്തന്മാരെ സ്നേഹിക്കുന്ന ദേവി പ്രത്യക്ഷമായി, രാജാവിനോട് സംസാരിച്ചു.
തസ്മാദ്ഗൃഹാണ മത്തസ്ത്വം വരം മനസി സംസ്ഥിതമ്
അതിനാൽ, നീ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ച വരം എന്നിൽ നിന്ന് എടുക്കു.
സാ മയാ നിര്ജനേ മുക്താ വനേ വ്യാലഗണാന്വിതേ ॥ ൬.൫൪.
അവളെ ഞാൻ കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു ശൂന്യവനത്തിൽ മോചിപ്പിച്ചു.
അഖണ്ഡശീലാം നിര്ദോഷാം യഥാഹം ത്വത്പ്രസാദതഃ
നിന്റെ കൃപയാൽ ഞാൻ കുറ്റമില്ലാത്ത, അക്ഷയമായ നല്ല പെരുമാറ്റം നേടിയവളായി.
സ്തോത്രേണാനേന യോ ദേവി സ്തുതിം കുര്യാത്പുരസ്തവ
ദേവി, ഈ സ്തോത്രം കൊണ്ട് ആരെങ്കിലും നിന്റെ മുമ്പിൽ സ്തുതി പാടുമ്പോൾ,
സോഽപി പാര്ഥിവശാര്ദൂലോ ലേഭേ സര്വം തയോദിതമ്
അവൻ, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനും, അവൾ പറഞ്ഞതെല്ലാം ലഭിച്ചു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ നലനിര്മിതചര്മമുണ്ഡാമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ ചതുഷ്പഞ്ചാശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, അശീതിസാഹസ്രം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ശ്രീസ്കാന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ ആറാം ഭാഗമായ നഗരഖണ്ഡത്തിൽ, ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ, നളൻ നിർമ്മിച്ച ചർമമുണ്ഡയുടെ മഹാത്മ്യം വിവരിക്കുന്ന നാൽപ്പത്തിയഞ്ചാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ വിമുച്യുതേ പാപാത്സ്ഥാപിതം നലഭൂഭുജാ
അത് കണ്ട്, പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും; അതു നളരാജാവാണ് സ്ഥാപിച്ചത്.
യസ്തം പശ്യേന്നരോ ഭക്ത്യാ മാഘേ ഷഷ്ഠ്യാം സിതേ ദ്വിജാഃ
ദ്വിജന്മാരേ, മാഘമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ആറാം ദിവസം ഭക്തിയോടെ അതിനെ കാണുന്നവൻ,
കണ്ഡൂഃ പാമാഥ ദദ്രൂണി മംഡലാനി വിചര്ചികാ
കണ്ടു, പാമ, ദദ്രു, ചൊറിച്ചിൽ, ചർമ്മരോഗങ്ങൾ എന്നിവ,
അസ്തി തസ്യാഗ്രതഃ കുണ്ഡം സ്വച്ഛോദകസുപൂരിതമ്
അതിന്റെ മുമ്പിൽ സുതാര്യമായ ശുദ്ധജലമുള്ള ഒരു കുളം ഉണ്ട്.
യസ്തത്ര കുരുതേ സ്നാനം പ്രത്യൂഷേ സോമവാസരേ
അവിടെ സോമവാരത്തിൽ പുലർച്ചെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ,
യദാ സംസ്ഥാപിതഃ ശംഭുര്നലേന പൃഥിവീഭുജാ
അവിടെ ഭൂമിയുടെ അധിപനായ നളൻ ശംഭുവിനെ സ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ,
നല ഉവാച അത്ര സ്ഥേയം ത്വയാ ദേവ സദാ സന്നിഹിതേന ച
നളൻ പറഞ്ഞു: ദേവാ, നീ ഇവിടെ എപ്പോഴും സന്നിഹിതനായി നിലകൊള്ളണം.
പ്രത്യൂഷേ ച നിവത്സ്യാമി പ്രാസാദേ നാത്ര സംശയഃ
പുലർച്ചെ ഞാൻ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ പാർക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
മാഘാഷ്ടമ്യാമഹോരാത്രം സകലം ച മഹീപതേ
മാഘമാസത്തിലെ അഷ്ടമിദിവസം, രാജാവേ, പൂർണ്ണമായ ദിവസം-രാത്രിയും,
പ്രാണിനാം രോഗനാശായ ശുക്ലപക്ഷേ വിശേഷതഃ
പ്രാണികൾക്ക് രോഗനാശത്തിനായി, പ്രത്യേകിച്ച് ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ,