അത്ര സംനിഹിതോ നിത്യം ഭ്രൂണരൂപേണ ശംകരഃ
ഇവിടെ, എപ്പോഴും, ഭ്രൂണരൂപത്തിൽ ശംകരൻ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
യദാ പ്രപതിതം ലിംഗം ദേവദേവസ്യ ശൂലിനഃ
ദേവദേവനായ ത്രിശൂലധാരിയുടെ ലിംഗം താഴെ വീണപ്പോൾ,
ലജ്ജിതേന സ്വവാസാര്ഥം മഹദ്ദുഃഖയുതേന ച
ലജ്ജയോടെ, സ്വന്തം വാസസ്ഥലത്തേക്കു തിരികെ പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, വലിയ ദുഃഖത്തോടെ,
സര്വപാപഹരാ തേന ഗര്തേയം പൃഥി വീപതേ ൬.൫൩.
അതിനാൽ, ഭൂമിയുടെ രാജാവേ, ഈ കുഴി എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യുന്നു.
സോഽപി പാര്ഥിവശാര്ദൂലഃ പ്രഹൃഷ്ടഃ സ്വപുരം യയൌ
അവൻ, രാജാക്കന്മാരിൽ സിംഹംപോലെയുള്ളവൻ, സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
തതസ്തം പാപനിര്മുക്തം തേജസാ ഭാസ്കരോപമമ്
അതിനുശേഷം, പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായ അവൻ, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
സോഽപി ബ്രാഹ്മണശാര്ദൂലോ വസിഷ്ഠസ്തം മഹീപതിമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ സിംഹനായ വസിഷ്ഠൻ, ആ മഹാരാജാവിനെ കണ്ടു.
ദിഷ്ട്യാ മുക്തോസി രാജേംദ്ര പാപാദ്ബ്രഹ്മവധോദ്ഭവാത്
ഭാഗ്യവശാൽ, രാജാധിരാജാവേ, ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തിൽ നിന്ന് നീ മോചിതനായി.
തസ്മാത്കീര്തയ ഭൂപാല കസ്മിംസ്തീര്ഥേ സമാഗതഃ
അതുകൊണ്ട്, രാജാവേ, നീ ഏതു തിരുത്തലിലും എത്തിയാൽ അവിടെ ഈ കഥ പാരായണം ചെയ്യണം.
തതഃ സ കഥയാമാസ ഭ്രൂണഗര്താസമുദ്ഭവമ്
അതിനുശേഷം അവൻ ഭൃണഗർത്തയുടെ ഉത്ഭവം അവിടെ പറഞ്ഞുതന്നു.
തതസ്തേ മംത്രിണോ വൃദ്ധാഃ സ ച രാജാ മുനീശ്വരഃ
അതിനുശേഷം, പ്രായമായ മന്ത്രിമാരും രാജാവും മഹർഷിയുമായവനും,
ഭ്രൂണഗര്താം സമാസാദ്യ താമേവ ദ്വിജസത്തമാഃ
ഭൃണഗർത്തയിലേക്കെത്തിയപ്പോൾ, മഹാനായ ദ്വിജന്മാരും അതുപോലെ ചെയ്തു.
ഗതാശ്ച പരമാം സിദ്ധിം കാലേനാല്പേന ദുര്ലഭാമ്
അവർ കുറച്ച് സമയത്തിനുള്ളിൽ അപൂർവമായ പരമസിദ്ധി നേടി.
തതഃപ്രഭൃതി സാ ഗര്താ പ്രഖ്യാതാ ധരണീതലേ ൬.൫൩.
അത് മുതൽ ആ കുഴി ഭൂമിയിൽ പ്രസിദ്ധമായി.
തത്ര കൃഷ്ണചതുര്ദശ്യാം യഃ ശ്രാദ്ധം കുരുതേ നരഃ
അവിടെ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ ചതുര്ദശിയന്നാൾ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നവൻ,
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന തത്ര ശ്രാദ്ധം സമാചരേത്
അതിനാൽ എല്ലാ ശ്രമവുംകൊണ്ട് അവിടെ ശ്രാദ്ധം നടത്തണം.
നലേന സ്ഥാപിതാ പൂര്വം സ്വയമേവ മഹാത്മനാ
മുന്പ് മഹാത്മാവായ നളൻ തന്നെയാണ് അതു സ്ഥാപിച്ചത്.
അഭ്യര്ചയതി താം ഭക്ത്യാ യോ മഹാനവമീ ദിനേ
മഹാനവമിദിനത്തിൽ ഭക്തിയോടെ അവളെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ,
വീരസേനസുതഃ പൂര്വം നലോനാമ മഹീപതിഃ
വീരസേനയുടെ മകനായ നളൻ മുന്പ് ഒരു രാജാവായിരുന്നു.
ഭാര്യാ തസ്യാഭവത്സാധ്വീ പ്രാണേഭ്യോപി ഗരീയസീ
അവന് ഒരു സദ്ഭാര്യയുണ്ടായിരുന്നു, ജീവനെക്കാൾ പ്രിയമായവൾ.
അഥാസൌ കലിനാവിഷ്ടോ ദ്യൂതം ചക്രേ മഹീപതിഃ
അതിനുശേഷം, കലിയാൽ ബാധിക്കപ്പെട്ട രാജാവ് ചൂതാട്ടത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
തതഃ സ വ്യസനാസക്തോ വാര്യമാണോഽപി സജ്ജനൈഃ
അതിനുശേഷം, ദുർഭാഗ്യത്തിൽ ആസ്വാദനമുണ്ടാക്കി, നല്ലവരാൽ വിലക്കിയിട്ടും അവൻ വിട്ടില്ല.
അഥ താം സ സമാദായ പ്രവിഷ്ടോ ഗഹനം വനമ്
അതിനുശേഷം, അവളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് കാടിന്റെ ആഴത്തിലേക്ക് കടന്നു.
തതഃ സ ചിംതയാമാസ യദ്യേഷാ ഭീമമംദിരേ
അതിനുശേഷം അവൻ ചിന്തിച്ചു: 'അവൾ ഭീമന്റെ വീട്ടിൽ ആയാൽ...'
ന മയാ തത്ര ഗംതവ്യം കഥംചിദപി മാനിനാ
'ഞാൻ, അഭിമാനത്തോടെ, അവിടെ ഒരിക്കലും പോകാൻ പാടില്ല.'
യേന ത്യക്താ മയാ സാധ്വീ കുണ്ഡിനം യാതി തത്പുരമ് പ്രജഗാമ വനം ഘോരം വന്യശ്വാപദസംകുലമ്॥ ൬.൫൪.
എനിക്ക് വിട്ടുപോയ ആ സദ്വധു കുണ്ഡിനപുരത്തിലേക്ക് പോയി, ഞാൻ കാട്ടിലെ ഭയാനകമായ കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വനത്തിലേക്ക് കടന്നു.
പ്രത്യൂഷേ ചാപി സോത്ഥായ യാവത്പശ്യതി ഭാഭിനീ
അലസർന്ന പുലരിയിൽ അവൾ എഴുന്നേറ്റു, കാഴ്ച എത്തുന്നത്ര ദൂരവും നോക്കി.
തതോ വിലപ്യ ദുഃഖാര്താ കരുണം തത്ര കാനനേ
അവിടെ കാടിനുള്ളിൽ, ദു:ഖത്തിൽ മുങ്ങി അവൾ കരുണയോടെ വിലപിച്ചു.
നലോഽപി ച വനേ തസ്മിന്ഭ്രമമാണോ മഹീപതിഃ
അപ്പോൾ തന്നെ, രാജാവായ നളനും ആ കാടിൽ അലഞ്ഞു നടന്നു.
തതസ്തദ്വനമുത്സൃജ്യ ജഗാമാന്യന്മഹാവനമ്
ശേഷം, ആ കാട് വിട്ട് മറ്റൊരു വലിയ കാടിലേക്ക് അവൻ പോയി.