ത്വയോക്തം ശപഥൈര്ഭദ്രേ ആഗമിഷ്യാമ്യഹം പുനഃ
സുഭദ്രേ, നീ സത്യവാക്ക് നൽകി 'ഞാൻ വീണ്ടും വരാം' എന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ.
സോഽഹം ഭദ്രേ ദുരാചാരോ നൃശംസോ ജീവഘാതകഃ ൬.൫൧.
എന്നാൽ സുഭദ്രേ, ഞാൻ ദുഷ്ടനും ക്രൂരനും ജീവഹന്താവുമാണ്.
തസ്മാത്ത്വം മേ മഹാഭാഗേ പാപാസ്യാതിദുരാത്മനഃ
അതുകൊണ്ട് മഹാഭാഗ്യവതിയായവളേ, അത്യന്തം പാപിയായ എന്നിൽ നിന്ന്—
യേന മേ സ്യാത്പരം ശ്രേയ ഇഹ ലോകേ പരത്ര ച
—ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും എനിക്ക് പരമശ്രേയസ് ലഭിക്കാൻ എന്ത് വഴി ഉണ്ട്?
തസ്മാത്ത്വം ധര്മസര്വസ്വം സംക്ഷേപാന്മമ കീര്തയ
അതിനാൽ, നീ ധർമ്മത്തിന്റെ സാരാംശം എനിക്ക് സംക്ഷിപ്തമായി പറയൂ.
ദ്വാപരേ യജ്ഞയോഗം ച ദാനമേകം കലൌ യുഗേ
ദ്വാപരയുഗത്തിൽ യജ്ഞവും യോഗവും; കലിയുഗത്തിൽ ദാനം മാത്രം.
ചരാചരാണാം ഭൂതാനാമഭയം യഃ പ്രയച്ഛതി
നടക്കുന്നവർക്കും നില്ക്കുന്നവർക്കും എല്ലാം ഭയം ഇല്ലാതെ ജീവിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നവൻ—
അഹിംസയാ ഭവേദ്യേഷാം പ്രാണയാത്രാന്നപൂര്വകമ്
അഹിംസയാൽ ജീവിക്കുന്നവർക്കു അവരുടെ ഉപജീവനം അഹിംസയിലൂടെയാണ്.
ന ഹിംസയാ വിനാഽസ്മാകം യതഃ സ്യാത്പ്രാണധാരണമ് ഉപദേശം സുധര്മായ ഹിംസകസ്യാപി ദേഹിനാമ്
നമ്മളെപ്പോലുള്ളവർക്ക് ഹിംസ കൂടാതെ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല; എന്നാലും ഹിംസ ചെയ്യുന്നവർക്കും സത്യധർമ്മം ഉപദേശിക്കണം.
ഗഹനേ യത്പ്രഭാവേന ത്വയാ മുക്താസ്മ്യഹം ധ്രുവമ്
കാടിനകത്ത് ആ ധർമ്മത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ നീ എന്നെ തീർച്ചയായും മോചിപ്പിച്ചു.
തസ്യ ത്വം പ്രാതരുത്ഥായ കുരു നിത്യം പ്രദക്ഷിണാമ്
പ്രതിദിനം രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു അതിനെ ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുക.
നാന്യസ്യ കര്മണഃ ശക്തിര്വിദ്യതേ തേ നഖായുധ ൬.൫൧.
നഖായുധനായവനേ, നിനക്ക് മറ്റൊന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.
ഏവമുക്ത്വാഥ സാ ധേനുര്വ്യാഘ്രസ്യാഥ വനാംതികേ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആ പശു കാട്ടിന്റെ അതിരിൽ കടുവയോട് പറഞ്ഞു.
സോഽപി സംദര്ശനാത്തസ്യ തത്ക്ഷണാന്മുക്തിമാപ്തവാന്
അവളെ കണ്ടതുമാത്രത്തിൽ അവനും അന്നേ ക്ഷണത്തിൽ മോക്ഷം നേടി.
ശാപം ദുര്വാസസാ ദത്തം രാജ്യം സ്വം സഹിതൈഃ സുതൈഃ
ദുര്വാസു നല്കിയ ശാപം കൊണ്ട് എനിക്ക് എന്റെ രാജ്യംയും പുത്രന്മാരുമൊക്കെയും നഷ്ടമായി.
നൃപഃ കലശനാമാഹം ഹൈഹയാന്വയസംഭവഃ
ഞാന് കലശ എന്ന പേരുള്ള രാജാവാണ്, ഹൈഹയ വംശത്തില് ജനിച്ചവന്.
തതഃ പ്രസാദിതേനോക്തസ്തേനാഹം നംദിനീ യദാ
അവളെ സന്തോഷിപ്പിച്ചതിന് ശേഷം, അവള് എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'ഞാന് നന്ദിനിയാണ്.'
സാ നൂനം നന്ദിനീ ത്വം ഹി ജ്ഞാതാ ശാപാന്തതോ മയാ
ശാപം അവസാനിച്ച ശേഷം, നിന്നെ ഞാന് നന്ദിനിയാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
യേന ഗച്ഛാമ്യഹം ഭൂയഃ സ്വഗൃഹം പ്രതി സത്വരമ്
അവളുടെ അനുഗ്രഹത്തോടെ, ഇപ്പോള് ഞാന് വേഗത്തില് എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകുന്നു.
നംദിന്യുവാച ചമത്കാരപുരക്ഷേത്രമേതത്പാതകനാശനമ്
നന്ദിനി പറഞ്ഞു: ഈ ചമത്കാരക്ഷേത്രം എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു.
യദന്യത്ര ഭവേച്ഛ്രേയോ വത്സരേണ തപസ്വിനാമ്
വഴിപാട് ചെയ്യുന്നവര് മറ്റെവിടെയെങ്കിലും ഒരു വര്ഷം കൊണ്ടു നേടുന്ന പുണ്യം,
ഏവം മത്വാ മയാ ലിംഗം സ്നാപിതം പയസാ സദാ ൬.൫൧.
ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ച്, ഞാന് എപ്പോഴും ലിംഗത്തെ പാലില് കുളിപ്പിച്ചു.
ഗോകുലം ച സഖീഃ സ്വാശ്ച തഥാന്യം ച സുഹൃജ്ജനമ്
ഞാന് എന്റെ പശുക്കളെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും കുടുംബത്തെയും മറ്റു സുഹൃത്തുക്കളെയും കൊണ്ടുവന്നു.
ഏതത്ക്ഷേത്രം മയാ പൂര്വം ബ്രാഹ്മണാനാം മുഖാച്ഛ്രുതമ്
ഈ ക്ഷേത്രത്തെക്കുറിച്ച് മുമ്പ് ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ വായിലൂടെ ഞാന് കേട്ടിരുന്നു.
രാജ്യകര്മപ്രസക്തേന ഭോഗാസക്തേന നംദിനി
രാജകാര്യങ്ങളിലും ആസ്വാദനങ്ങളിലും മുഴുകിയിരുന്നുവെന്നു നന്ദിനി,
ദിഷ്ട്യാ മേ മുനിനാ തേന ദത്തഃ ശാപോ മഹാത്മനാ
ഭാഗ്യവശാല് ആ മഹാത്മാവായ മുനി എന്നെ ശപിച്ചു.
സ്ഥിതസ്തത്രൈവ തല്ലിംഗം ധ്യായമാനോ ദിവാനിശമ്
അവിടെ തന്നെ നിന്നുകൊണ്ട്, ആ ലിംഗത്തെ പകല് രാത്രിയും ധ്യാനിച്ചു.
പ്രാസാദം തത്കൃതേ മുഖ്യം വിധായാദ്ഭുതദര്ശനമ്
അത് വേണ്ടി, അത്ഭുതകരമായ ഒരു വലിയ ക്ഷേത്രം ഞാന് പണിതു.
തതസ്തസ്യ പ്രഭാവേന സ്വല്പൈരേവ ദിനൈര്ദ്വിജാഃ
അതിന്റേതായ ശക്തിയാല്, ദ്വിജന്മാരേ, കുറച്ച് ദിവസങ്ങള്ക്കുള്ളില്
തത്ര യഃ കാര്തികേ മാസി ദീപകം സംപ്രയച്ഛതി ൮൮ മാര്ഗശീര്ഷേ ച സമ്പ്രാപ്തേ ഗീതനൃത്യാദികം നരഃ
അവിടെ, കാര്ത്തിക മാസത്തില് ആര് വിളക്ക് അര്പ്പിച്ചാലും, മാര്ഗശീര്ഷം വന്നാല് ആര് പാട്ടും നൃത്തവും നടത്തുകയുമാണെങ്കില്—