ഏതത്പുനര്വയം വിദ്മഃ സദാ സത്യവതാം നൃണാമ്
സത്യം പാലിക്കുന്ന മനുഷ്യരെക്കുറിച്ച് ഇതാണ് ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും അറിയുന്നത്.
പ്രസ്ഥിതാ വ്യാഘ്രമുദ്ദിശ്യ പുത്രശോകേന പീഡിതാ ॥ ൬.൫൧.
മകനെക്കുറിച്ചുള്ള ദുഃഖത്തിൽ കഷ്ടപ്പെട്ട്, പുലിയെ തേടി അവൾ പുറപ്പെട്ടു.
ശോകാഗ്നിനാപി സംതപ്താ നിരാശാ പുത്രദര്ശനേ
മകനെ കാണാൻ പ്രതീക്ഷയില്ലാതെ, ദുഃഖാഗ്നിയിൽ പുളകിച്ച അവൾ,
അംധേവ ദൃഷ്ടിനിര്മുക്താ പ്രസ്ഖലംതീ പദേപദേ
കണ്ണില്ലാത്തവളെപ്പോലെ കാഴ്ചയില്ലാതെ, ഓരോ അടിയിലും തളർന്നു വീഴുന്നു.
പ്രസുപ്തം ഭ്രമമാണം വാ മമ പുത്രം സുബാലകമ്
എൻ്റെ മകൻ, ഉറങ്ങുകയോ അലയുകയോ ചെയ്യുന്ന ആ ബാലൻ,
ഏവം പ്രലപ്യ മനസാ സംപ്രാപ്താ തത്ര യത്ര സഃ
ഇങ്ങനെ മനസ്സിൽ കരുതി അവൾ അവൻ ഉണ്ടായിരുന്നിടത്തേക്ക് എത്തി.
വ്യാഘ്രഃ ക്ഷുത്ക്ഷാമകണ്ഠശ്ച തസ്യാ മാര്ഗാവലോകകഃ
വിഷമമായ വിശപ്പുകൊണ്ട് തൊണ്ട വരണ്ട ഒരു കടുവ അവളുടെ വഴി ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കി നിന്നു.
കുരു തൃപ്തിം യഥാകാമം മമ മാംസേന സാംപ്രതമ്
ഇപ്പോൾ നീ ഇഷ്ടം പോലെ എന്റെ മാംസം കഴിച്ച് വിശപ്പ് തീർക്കു.
താം ദൃഷ്ട്വാ സോഽപി ദുഷ്ടാത്മാ വൈരാഗ്യം പരമം ഗതഃ
അവളെ കണ്ടപ്പോൾ ആ ദുഷ്ടഹൃദയനുമാണ് പരമമായ വൈരാഗ്യം ലഭിച്ചത്.
ന ഹി സത്യവതാം കിംചിദശുഭം വിദ്യതേ ക്വചിത്
സത്യം പാലിക്കുന്നവർക്കു എവിടെയും ദുഷ്പ്രഭാവം സംഭവിക്കാറില്ല.
ത്വയോക്തം ശപഥൈര്ഭദ്രേ ആഗമിഷ്യാമ്യഹം പുനഃ
സുഭദ്രേ, നീ സത്യവാക്ക് നൽകി 'ഞാൻ വീണ്ടും വരാം' എന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ.
സോഽഹം ഭദ്രേ ദുരാചാരോ നൃശംസോ ജീവഘാതകഃ ൬.൫൧.
എന്നാൽ സുഭദ്രേ, ഞാൻ ദുഷ്ടനും ക്രൂരനും ജീവഹന്താവുമാണ്.
തസ്മാത്ത്വം മേ മഹാഭാഗേ പാപാസ്യാതിദുരാത്മനഃ
അതുകൊണ്ട് മഹാഭാഗ്യവതിയായവളേ, അത്യന്തം പാപിയായ എന്നിൽ നിന്ന്—
യേന മേ സ്യാത്പരം ശ്രേയ ഇഹ ലോകേ പരത്ര ച
—ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും എനിക്ക് പരമശ്രേയസ് ലഭിക്കാൻ എന്ത് വഴി ഉണ്ട്?
തസ്മാത്ത്വം ധര്മസര്വസ്വം സംക്ഷേപാന്മമ കീര്തയ
അതിനാൽ, നീ ധർമ്മത്തിന്റെ സാരാംശം എനിക്ക് സംക്ഷിപ്തമായി പറയൂ.
ദ്വാപരേ യജ്ഞയോഗം ച ദാനമേകം കലൌ യുഗേ
ദ്വാപരയുഗത്തിൽ യജ്ഞവും യോഗവും; കലിയുഗത്തിൽ ദാനം മാത്രം.
ചരാചരാണാം ഭൂതാനാമഭയം യഃ പ്രയച്ഛതി
നടക്കുന്നവർക്കും നില്ക്കുന്നവർക്കും എല്ലാം ഭയം ഇല്ലാതെ ജീവിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നവൻ—
അഹിംസയാ ഭവേദ്യേഷാം പ്രാണയാത്രാന്നപൂര്വകമ്
അഹിംസയാൽ ജീവിക്കുന്നവർക്കു അവരുടെ ഉപജീവനം അഹിംസയിലൂടെയാണ്.
ന ഹിംസയാ വിനാഽസ്മാകം യതഃ സ്യാത്പ്രാണധാരണമ് ഉപദേശം സുധര്മായ ഹിംസകസ്യാപി ദേഹിനാമ്
നമ്മളെപ്പോലുള്ളവർക്ക് ഹിംസ കൂടാതെ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല; എന്നാലും ഹിംസ ചെയ്യുന്നവർക്കും സത്യധർമ്മം ഉപദേശിക്കണം.
ഗഹനേ യത്പ്രഭാവേന ത്വയാ മുക്താസ്മ്യഹം ധ്രുവമ്
കാടിനകത്ത് ആ ധർമ്മത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ നീ എന്നെ തീർച്ചയായും മോചിപ്പിച്ചു.
തസ്യ ത്വം പ്രാതരുത്ഥായ കുരു നിത്യം പ്രദക്ഷിണാമ്
പ്രതിദിനം രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു അതിനെ ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുക.
നാന്യസ്യ കര്മണഃ ശക്തിര്വിദ്യതേ തേ നഖായുധ ൬.൫൧.
നഖായുധനായവനേ, നിനക്ക് മറ്റൊന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.
ഏവമുക്ത്വാഥ സാ ധേനുര്വ്യാഘ്രസ്യാഥ വനാംതികേ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആ പശു കാട്ടിന്റെ അതിരിൽ കടുവയോട് പറഞ്ഞു.
സോഽപി സംദര്ശനാത്തസ്യ തത്ക്ഷണാന്മുക്തിമാപ്തവാന്
അവളെ കണ്ടതുമാത്രത്തിൽ അവനും അന്നേ ക്ഷണത്തിൽ മോക്ഷം നേടി.
ശാപം ദുര്വാസസാ ദത്തം രാജ്യം സ്വം സഹിതൈഃ സുതൈഃ
ദുര്വാസു നല്കിയ ശാപം കൊണ്ട് എനിക്ക് എന്റെ രാജ്യംയും പുത്രന്മാരുമൊക്കെയും നഷ്ടമായി.
നൃപഃ കലശനാമാഹം ഹൈഹയാന്വയസംഭവഃ
ഞാന് കലശ എന്ന പേരുള്ള രാജാവാണ്, ഹൈഹയ വംശത്തില് ജനിച്ചവന്.
തതഃ പ്രസാദിതേനോക്തസ്തേനാഹം നംദിനീ യദാ
അവളെ സന്തോഷിപ്പിച്ചതിന് ശേഷം, അവള് എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'ഞാന് നന്ദിനിയാണ്.'
സാ നൂനം നന്ദിനീ ത്വം ഹി ജ്ഞാതാ ശാപാന്തതോ മയാ
ശാപം അവസാനിച്ച ശേഷം, നിന്നെ ഞാന് നന്ദിനിയാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
യേന ഗച്ഛാമ്യഹം ഭൂയഃ സ്വഗൃഹം പ്രതി സത്വരമ്
അവളുടെ അനുഗ്രഹത്തോടെ, ഇപ്പോള് ഞാന് വേഗത്തില് എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകുന്നു.
നംദിന്യുവാച ചമത്കാരപുരക്ഷേത്രമേതത്പാതകനാശനമ്
നന്ദിനി പറഞ്ഞു: ഈ ചമത്കാരക്ഷേത്രം എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു.