തതഃ സ്വയംവരം പ്രാപ്താ മാം വിജ്ഞായ നിജം പതിമ്
പിന്നീട്, അവൾ സ്വയംവരം നേടി, എന്നെ സ്വന്തം ഭർത്താവായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ഏതസ്മാത്കാരണാദസ്യ മഹാകാലസ്യ ജാഗരമ് ൬.൪൭.
ഈ കാരണത്താൽ മഹാകാലന്റെ ജാഗരണം നടന്നു.
അനയാ പ്രിയയാ സാര്ധം പുഷ്പധൂപാനുലേപനൈഃ
ഈ പ്രിയയോടൊപ്പം, പുഷ്പം, ധൂപം, ചന്ദനം എന്നിവയോടെ—
കൃതോ വിപ്രാ മയാ ത്വേഷ സ തദാ രാത്രിജാഗരഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഞാൻ അതി ഉത്സാഹത്തോടെ ആ രാത്രി ജാഗരണം നടത്തി.
അധുനാ ശ്രദ്ധയാ യുക്തോ യഥോക്തവിധിനാ തതഃ
ഇപ്പോൾ വിശ്വാസത്തോടെ, നിർദ്ദേശിച്ച വിധത്തിൽ അവൻ ആ ആചാരങ്ങൾ നിർവഹിച്ചു.
ഏതദ്വഃ സര്വമാഖ്യാതം മയാ സത്യം ദ്വിജോത്തമാഃ
എല്ലാം ഞാൻ നിങ്ങളോട് സത്യസന്ധമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, മഹാനായ ദ്വിജന്മാരേ.
പ്രചക്രുര്ജപതേസ്തസ്യ സാധുവാദാനനേകശഃ
അവന്റെ ജപം പലതവണ സദ്ഭാവനയോടെ അവർ പ്രശംസിച്ചു.
മഹാകാലപ്രസാദേന ന കിംചിദ്ദുര്ലഭം ഭുവി
മഹാകാലന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചാൽ ഭൂമിയിൽ ഒന്നും പ്രാപിക്കാനാവാത്തതല്ല.
തസ്മാദ്വിശേഷതഃ സര്വേ വര്ഷേവര്ഷേ വയം നൃപ
അതുകൊണ്ട് രാജാവേ, ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും പ്രത്യേകിച്ച് ഓരോ വർഷവും ഇത് ചെയ്യുന്നു.
തതഃ സ പാര്ഥിവസ്തേ ച സര്വ ഏവ ദ്വിജാതയഃ
അതിനുശേഷം ആ രാജാവും എല്ലാ ദ്വിജന്മാരും അതുപോലെ ചെയ്തു.
വിശേഷാദ്ധര്ഷസംയുക്താ വിവിധൈര്ഗീതവാദനൈഃ തദാരഭ്യ നൃപാഃ സര്വേ പ്രചക്രുര്വിസ്മയാന്വിതാഃ
വിശേഷമായ ഉത്സാഹത്തോടെയും വിവിധ ഗാനവാദ്യങ്ങളോടെയും കൂടെ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും അതാരംഭിച്ചു, അത്ഭുതത്തോടെ.
തതഃ പ്രഭാതേ വിമലേ സമുത്ഥായ സ ഭൂപതിഃ അനുജ്ഞാപ്യ യയൌ ഹൃഷ്ടഃ സസൈന്യഃ സ്വപുരം പ്രതി ॥ ൬.൪൭.
അതിനുശേഷം, പ്രഭാതത്തിൽ ആകാശം തെളിഞ്ഞപ്പോൾ രാജാവ് എഴുന്നേറ്റ്, അനുമതി വാങ്ങി സന്തോഷത്തോടെ സൈന്യത്തോടൊപ്പം തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
തതഃ കാലേന സംപ്രാപ്യ ദേഹാന്തം സ മഹീപതിഃ
അതിനുശേഷം കുറേകാലം കഴിഞ്ഞ് ആ രാജാവിന് ജീവപര്യന്തം എത്തി.
ഏതദ്വഃ സര്വമാഖ്യാതം മഹാകാലസമുദ്ഭവമ്
മഹാകാലന്റെ ഉദ്ഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാം ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ആശ്രമോ ഽസ്തി സുവിഖ്യാതോ നാനാദ്രുമസമാവൃതഃ
അവിടെ വളരെ പ്രശസ്തമായ ഒരു ആശ്രമം ഉണ്ട്, പലതരം വൃക്ഷങ്ങൾ ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നു.
യത്ര തേന തപസ്തപ്തം സംസ്ഥാപ്യോമാമഹേശ്വരൌ
അവിടെ അവൻ ഉമയും മഹേശ്വരനും സ്ഥാപിച്ച് തപസ്സ് ചെയ്തു.
ആസീദ്രാജാ ഹരിശ്ചംദ്രസ്ത്രിശംകുതനയഃ പുരാ
പഴയകാലത്ത് ത്രിശങ്കുവിന്റെ മകൻ ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ എന്നൊരു രാജാവ് ഉണ്ടായിരുന്നു.
ന ദുര്ഭിക്ഷം ന ച വ്യാധിര്നാകാലമരണം ധ്രുവമ്
അവിടെ ക്ഷാമം ഇല്ലായിരുന്നു, രോഗം ഇല്ലായിരുന്നു, അകാലമരണവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
കാലവര്ഷീ സദാ മേഘഃ സസ്യാനി പ്രചുരാണി ച
മേഘങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും സമയത്ത് മഴവിട്ടു, വിളകൾ സമൃദ്ധമായിരുന്നു.
൨ ദംഡസ്തത്രാഭവദ്വാസ്തൌ ഗൃഹരോധോഽക്ഷദേവനേ
അവിടെ ശിക്ഷ കള്ളച്ചോരിക്കലിനും വീടിനുള്ളിൽ തടവിനും പാശക്രീഡയ്ക്കുമാത്രം ആയിരുന്നു.
സ്നേഹക്ഷയശ്ച ദീപേഷു വിവാഹേ ച കരഗ്രഹഃ
വിളക്കുകളിൽ സ്നേഹം കുറയുകയും വിവാഹത്തിൽ കൈ പിടിത്തം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്തു.
തസ്യൈവം ഗുണയുക്തസ്യ സാര്വഭൌമസ്യ ഭൂപതേഃ
ഇങ്ങനെ ഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ സർവ്വഭൗമനായ ആ രാജാവിന്—
തതഃ പുത്രകൃതേ ഗത്വാ ചകാര സുമഹത്തപഃ
അപ്പുറം, മകനുവേണ്ടി അവൻ കഠിനമായ തപസ്സ് ചെയ്തു.
പംചാഗ്നിസാധകോ ഗ്രീഷ്മേ വര്ഷാസ്വാകാശസംസ്ഥിതഃ ൬.൪൮.
വെള്ളിക്കാലത്ത് അഞ്ചു അഗ്നികളുമായി തപസ്സ് ചെയ്തു; മഴക്കാലത്ത് ആകാശത്തിൻ കീഴിൽ തന്നെ ഇരുന്നു.
തതോ വര്ഷസഹസ്രാംതേ തസ്യ തുഷ്ടോ മഹേശ്വരഃ
അങ്ങനെ ആയിരം വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മഹാദേവൻ അവനിൽ സന്തോഷിച്ചു.
തതസ്തം പ്രണിപത്യോച്ചൈഃ സ്തുത്വാ സൂക്തൈഃ ശ്രുതൈരപി
അതിനുശേഷം, അവനെ വണങ്ങി, വേദമന്ത്രങ്ങളാൽ ഉച്ചത്തിൽ സ്തുതിച്ചു.
ത്വത്പ്രസാദാത്സുരശ്രേഷ്ഠ യത്കിംചിദ്ധരണീതലേ
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോനു, നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഭൂമിയിൽ ഉള്ളതെല്ലാം—
യസ്മാത്ത്വയാ മഹാമൂര്ഖ ന പ്രണാമഃ കൃതോ മമ
നീ വലിയ മണ്ടനായതിനാൽ എനിക്ക് വണങ്ങാതിരുന്നതുകൊണ്ടാണ്,
തവ സംലപ്സ്യതേ പുത്രോ യഥോക്തഃ ശൂലപാണിനാ ൬.൪൮.
ശൂലധാരിയായവൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, നിന്റെ മകൻ നിന്നോട് സംസാരിക്കും.
ഏവമുക്ത്വാ ഭഗവതീ സാര്ധം ദേവേന ശംഭുനാ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഭഗവതി ശംഭുവിനോടൊപ്പം—