മംകിര്വൈരാഗ്യമാപന്നസ്ത്യക്ത്വാ ഗ്രാമം വനം യയൌ
മങ്കി വൈരാഗ്യം പ്രാപിച്ചു, ഗ്രാമം വിട്ട് കാടിലേക്ക് പോയി.
ത്രികാലം കുരുതേ സ്നാനം ഗായത്രീജപമുത്തമമ്
അവൻ ദിവസത്തിൽ മൂന്ന് പ്രാവശ്യം സ്നാനം ചെയ്തു, ഉത്തമമായ ഗായത്രീ ജപിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു തേന മാര്ഗേണ ശംകരഃ 7.3.25.
അത് തന്നെയായിരുന്നതിനിടയിൽ, ആ വഴിയിലൂടെ ശംകരൻ കടന്നു പോയി.
സ ദൃഷ്ടഃ സഹസാ തേന പിംഡാരേണ മഹാത്മനാ
പെട്ടെന്ന് പിണ്ഡാരൻ എന്ന മഹാത്മാവ് അവനെ കണ്ടു.
ന വൃഥാ ദര്ശനം മേ സ്യാദ്വരോ മേ ഗൃഹ്യതാം ദ്വിജ
എനിക്ക് നിന്നെ കാണുന്നത് ഫലപ്രദമാകട്ടെ; ഒരു വരം തരിക, ബ്രാഹ്മണനേ.
യഥാ തഥാ കുരു വിഭോ നാന്യന്മേ ഹൃദി വര്തതേ
എനിക്ക് പറയുന്നതുപോലെ ചെയ്യണം, പ്രഭുവേ; എന്റെ മനസ്സിൽ വേറൊന്നുമില്ല.
ഏതത്പിണ്ഡാരകം തീര്ഥ മമ നാമ്നാ പ്രസിധ്യതു
എൻ പേരിൽ ഈ പിണ്ഡാരകം തീർത്ഥം പ്രശസ്തമാകട്ടെ.
ഏതത്പിംഡാരകംനാമ തീര്ഥമത്ര ഭവിഷ്യതി
ഈ സ്ഥലം പിണ്ഡാരകം എന്ന പേരിൽ ഒരു പുണ്യസ്ഥലമായി മാറും.
അഹമത്ര മഹാഷ്ടമ്യാം നിവേക്ഷ്യാമി മഹാമതേ തേ യാസ്യംതി പരം സ്ഥാനം യത്രാഹം നിത്യസംസ്ഥിതഃ
മഹാമനസാ, മഹാഅഷ്ടമി ദിവസത്തിൽ ഞാൻ ഇവിടെ വസിക്കും; ഇവിടെ വരുന്നവർക്ക് ഞാൻ എപ്പോഴും നിലയുള്ള പരമസ്ഥാനം ലഭിക്കും.
മംകിഃ പിംഡാരകസ്തത്ര തപസ്തേപേ ദിവാനിശമ്
അവിടെ പിണ്ഡാരകനെന്ന മങ്കി ദിവസം രാത്രിയും തപസ്സ് ചെയ്തു.
തതഃ കാലേന മഹതാ ത്യക്ത്വാ ദേഹം ദിവം ഗതഃ
അതിനുശേഷം ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് സ്വർഗത്തിൽ എത്തി.
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന സ്നാനം മന്ത്രേണ ചാചരേത്
അതിനാൽ, എല്ലാവിധ പരിശ്രമത്തോടും മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ചും ഇവിടെ സ്നാനം ചെയ്യണം.
രാജേന്ദ്ര മഹിഷീദാനമഥാഷ്ടമ്യാം വിശേഷതഃ 7.3.25.
രാജാധിരാജാ, പ്രത്യേകിച്ച് അഷ്ടമി ദിവസത്തിൽ, ഗോവിനെ ദാനം ചെയ്യണം.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം സപ്തമേ പ്രഭാസഖണ്ഡേ തൃതീയേഽര്ബുദഖണ്ഡേ പിംഡാരകതീര്ഥമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ പംചവിംശോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, എൺപതിനായിരത്തി ഒരായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ശ്രീസ്കാന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ ഏഴാമത്തെ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ അർബുദഖണ്ഡത്തിൽ പിണ്ഡാരകതീർത്ഥമാഹാത്മ്യവിവരണം എന്ന ഇരുപത്തഞ്ചാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
തസ്മിന്കനഖലംനാമ പര്വതേ പാപനാശനേ
അവിടെ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന കനഖല എന്ന പർവ്വതം ഉണ്ട്.
ശൃണു തത്രാഽഭവത്പൂര്വം യദാശ്ചര്യം മഹീപതേ
രാജാവേ, അവിടെ മുമ്പ് സംഭവിച്ച അത്ഭുതമായ സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.
സൂര്യഗ്രഹേ മഹീപാല തീര്ഥം കനഖലം ഗതഃ
സൂര്യഗ്രഹണസമയത്ത് രാജാവ് കനഖല തീർത്ഥത്തിൽ പോയി.
പ്രഭൂതം പതിതം തോയേ പ്രമാദാത്തസ്യ ഭൂപതേഃ
അവിടെ രാജാവിന്റെ അശ്രദ്ധ കാരണം ധാരാളം പൊന്നു വെള്ളത്തിലേക്ക് വീണു.
തതഃ സ്നാത്വാ ഗൃഹം പ്രാപ്തഃ പശ്ചാത്താപസമന്വിതഃ
സ്നാനം കഴിഞ്ഞ്, അവൻ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി, മനസ്സിൽ ഖേദം നിറഞ്ഞു.
സ്നാനാര്ഥം ഭാസ്കരേ ഗ്രസ്തേ തം ച ദേശമപശ്യത
സൂര്യൻ മറഞ്ഞപ്പോൾ സ്നാനത്തിനായി അവൻ വീണ്ടും ആ സ്ഥലത്ത് എത്തി.
സുവര്ണം പതിതം ഹസ്താന്ന ച ലബ്ധം കഥംചന
കൈയിൽ നിന്ന് വീണ പൊന്നു എങ്ങനെയും തിരികെ ലഭിച്ചില്ല.
നാത്ര നാശോഽസ്തി രാജേന്ദ്ര ഇഹ ലോകേ പരത്ര ച
രാജാധിരാജാ, ഇവിടെ ഇതു ലോകത്തും പരലോകത്തും നഷ്ടം ഒന്നുമില്ല.
അത്ര കോടിഗുണം ജാതം സുവര്ണം യത്പുരാതനമ്
ഇവിടെ പഴയ പൊന്നു കോടിഗുണം വർദ്ധിച്ചു.
തസ്മാത്സംഖ്യാ ച സംജാതാ തഥൈവാകല്പിതസ്യ ച യത്നാച്ഛ്രാദ്ധം കരിഷ്യംതി സുവര്ണം ച വിശേഷതഃ ॥ 7.3.26.
അതിനാൽ, എണ്ണവും എണ്ണാനാകാത്തതും ഇവിടെ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു; പ്രത്യേകിച്ച് പൊന്നുകൊണ്ട് ശ്രാദ്ധം പരിശ്രമത്തോടെ നടത്തണം.
ബ്രാഹ്മണേഭ്യഃ പ്രദാസ്യംതി സംഖ്യാ തസ്യ ന വിദ്യതേ
അവർ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം നൽകും, അതിന്റെ അളവിന് ഒരുതിരിയുമില്ല.
സ ശ്രുത്വാ ഭാരതീ തത്ര ഹ്യാകാശാദുത്ഥിതാം നൃപ
അത് കേട്ട രാജാവേ, വാണിയുടെ ദേവി ആകാശത്തിൽ നിന്ന് അവിടെ ഉദിച്ചു.
ശുഭ്രം കോടിഗുണം പ്രാജ്യം തതസ്തുഷ്ടിം സമാഗതഃ പ്രദദൌ ച ദയായുക്ത ഉദ്ദിശ്യ പിതൃദേവതാഃ
ശുദ്ധവും അത്യന്തം വലിയതുമായ ഒരു ദാനം, ദയയോടെ പിതാക്കൾക്കും ദേവന്മാർക്കും അർപ്പിച്ച്, അവൻ സന്തോഷത്തോടെ നൽകി.
തതസ്തസ്യ പ്രഭാവേണ സ ദാനസ്യ മഹീപതിഃ
അങ്ങനെ ആ ദാനത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ ആ രാജാവിന്—
തത്ര യഃ കുരുതേ ശ്രാദ്ധം ഗ്രഹേ സൂര്യസ്യ ഭൂമിപ
സൂര്യന്റെ ഗമനസമയത്ത് അവിടെ ആരെങ്കിലും ശ്രാദ്ധം നടത്തുകയാണെങ്കിൽ, രാജാവേ—
സ്നാനേന ഋഷയോ ദേവാസ്തുഷ്ടിം യാംതി മഹോരഗാഃ
അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ, ഋഷിമാർക്കും ദേവന്മാർക്കും മഹാനാഗങ്ങൾക്കും സന്തോഷം ലഭിക്കും.