തതസ്തു സുചിരം ധ്യാത്വാ ദീനാന്പ്രോവാച മംത്രിണഃ
അതിനുശേഷം ദീർഘനാളായി ധ്യാനം ചെയ്ത ശേഷം, ദുഃഖിതരായ മന്ത്രിമാരോട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:
അസ്തി സാരസ്വതം തീര്ഥം സര്വകാമപ്രദം നൃണാമ്
സകല ആഗ്രഹങ്ങളും നല്കുന്ന സാരസ്വത തിര്ഥം ഉണ്ടു.
അഥ തദ്വചനാത്സദ്യഃ സ ഗത്വാ തത്ര സത്വരമ്
അവരുടെ വാക്ക് കേട്ട ഉടൻ തന്നെ, അവൻ അതിലേക്ക് വേഗത്തിൽ പോയി.
തത്പ്രഭാവം സരസ്വത്യാഃ സ വിജ്ഞായ മഹീപതിഃ
സരസ്വതിയുടെ മഹത്വം മനസ്സിലാക്കിയ രാജാവ്—
തതസ്തൂര്ണം സമാദായ മൃത്തികാം സ നദീതടാത്
അതിനുശേഷം, അവൻ നദീതീരത്ത് നിന്നു മണ്ണ് വേഗത്തിൽ എടുത്തു.
ദധതീം ദക്ഷിണേ ഹസ്തേ കമലം സുമനോഹരമ്
അവൻ വലതുകൈയിൽ അതീവ മനോഹരമായ ഒരു താമരപ്പൂ പിടിച്ചു.
കമണ്ഡലും തഥാന്യസ്മിന്ദിവ്യവാരിപ്രപൂരിതമ്
മറ്റേ കൈയിൽ ദിവ്യജലത്തോടെ നിറച്ച ഒരു കമണ്ഡലും അവൻ കൈവശം വെച്ചു.
തതോ മേധ്യേ ശിലാപൃഷ്ഠേ താം നിവേശ്യ പ്രയത്നതഃ ൬.൪൬.
ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്തുള്ള ഒരു കല്ലിൻമേൽ ആ മണ്ണ് ശ്രദ്ധയോടെ വെച്ചു.
ചകാര ച സ്തുതിം പശ്ചാച്ഛ്രദ്ധാപൂതേന ചേതസാ
ശ്രദ്ധയോടും വിശുദ്ധമായ മനസ്സോടും കൂടി അവൻ സ്തുതി അർപ്പിച്ചു.
സദസദ്ദേവി യത്കിഞ്ചിദ്ബന്ധമോക്ഷാത്മകം പദമ്
ദേവി, സത്യമോ അസത്യമോ, ബന്ധനത്തിന്റെയും മോചനത്തിന്റെയും സാരമായ എന്തുമാകട്ടെ,
സര്വസ്യ സിദ്ധിരൂപേണ ത്വം ജനസ്യ ഹൃദി സ്ഥിതാ
സകലപ്രാപ്തിയുടെ രൂപത്തിൽ നീ എല്ലാവരുടെയും ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നു.
ഭക്തിഗ്രാഹ്യാസി ദേവേശി ത്വമേകാ ഭുവനത്രയേ
ദേവതകളുടെ ദേവിയായ ദേവി, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഭക്തിയാൽ മാത്രം ലഭ്യയാകുന്നവളാണ് നീ.
ത്വം കീര്തിസ്ത്വം ധൃതിര്മേധാ ത്വം ഭക്തിസ്ത്വം പ്രഭാ സ്മൃതാ
നീയാണ് കീർത്തി, നീയാണ് സ്ഥിരത, നീയാണ് ബുദ്ധി, നീയാണ് ഭക്തി, നീയാണ് പ്രകാശം എന്നും പറയുന്നു.
തുഷ്ടിഃ പുഷ്ടിര്വപുഃ പ്രീതിഃ സ്വധാ സ്വാഹാ വിഭാവരീ
നീയാണ് തൃപ്തി, പോഷണം, സൗന്ദര്യം, സ്നേഹം, സ്വധാ, സ്വാഹാ, രാത്രിയും നീയാണു്.
ലജ്ജാ ശാംതിഃ സ്മൃതിര്ദക്ഷാ ക്ഷമാ ഗൌരീ ച രോഹിണീ
ലജ്ജ, സമാധാനം, ഓർമ്മ, കഴിവ്, ക്ഷമ, ഗൗരി, രോഹിണി എന്നിവയും നീയാണു്.
ബ്രഹ്മാണീ വിനതാ ലക്ഷ്മീഃ കദ്രൂര്ദാക്ഷായണീ ശിവാ
ബ്രഹ്മാണി, വിനത, ലക്ഷ്മി, കദ്രു, ദാക്ഷായണി, ശിവാ എന്നിവയും നീയാണു്.
ബലാനാഡീ തുഷ്ടികാഷ്ഠാ രസനാ ച സരസ്വതീ
ശക്തി, പ്രാണനാളം, തൃപ്തി, ദൃഢത, വാക്ക്, ശരസ്വതി ഇവയും നീയാണു്.
ഇംഗിതം നേംഗിതം തച്ച തദ്രൂപം തേ സുരേശ്വരി ൬.൪൬.
ഇംഗിതം അല്ലെങ്കിൽ അനിങ്ങിതം, അതൊക്കെയും ദേവതകളുടെ രാജ്ഞിയായ നിന്റെ രൂപം തന്നെയാണ്.
യക്ഷഗുഹ്യകഭൂതാശ്ച ദൈത്യാ യേ ച വിനായകാഃ
യക്ഷന്മാർ, ഗുഹ്യകർ, ഭൂതങ്ങൾ, ദൈത്യർ, വിനായകർ ഇവരും,
തഥാന്യേഽപി ബഹുത്വാദ്യേ ന മയാ പരികീര്തിതാഃ ഹരംതു ദേവതാഃ പാപമന്യേ ത്വം കീര്തിതാഽപി ച
അതിനുപുറമെ അനേകം പേരെ ഞാൻ പറയാതിരിക്കുന്നു. ദേവതകൾ പാപം നീക്കട്ടെ; എന്നാൽ നീ, സ്തുതിക്കപ്പെട്ടാലും, പാപം നീക്കുന്നു.
ഏവം സ്തുതാ സാ ദേവേശീ ഭൂഭുജാ തേന ഭാരതീ
അങ്ങനെ ആ രാജാവിന്റെ സ്തുതിയാൽ ദേവതകളുടെ രാജ്ഞിയായ വാണി സന്തോഷിച്ചു.
പരിതുഷ്ടാസ്മി തേനാശു വരം വൃണു യഥേപ്സിതമ്
അവൾ പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ സന്തുഷ്ടയാകുന്നു; നീ ഇഷ്ടമുള്ള വരം ഉടൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുക.'
അത്രാര്ചായാം ത്രിലോകേസ്മി ന്യാവത്കീര്തിര്മമ സ്ഥിരാ
ഇവിടെ ഈ പ്രതിമയില്, എന്റെ കീര്ത്തി മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സ്ഥിരമായി നിലനില്ക്കുന്നു.
യസ്ത്വാമാരാധയേത്സമ്യഗത്രസ്ഥാം മന്നിമിത്തതഃ
നിന്റെ രൂപം ഇവിടെ എന്റെ നിമിത്തമായി സ്ഥാപിച്ച്, ആരെങ്കിലും ശരിയായി നിന്നെ ആരാധിച്ചാല്,
യോ മാമത്ര സ്ഥിതാം നിത്യം സ്നാത്വാഽത്ര സലിലേ ശുഭേ
ഇവിടെയുള്ള ശുദ്ധമായ ജലത്തില് കുളിച്ച്, ഇവിടെ എപ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്ന എന്നെ ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാല്,
തസ്യാഹം വാംഛിതാന്കാമാന്സംപ്രദാസ്യാമി പാര്ഥിവ സൂത ഉവാച ഏവം തത്ര സ്ഥിതാ ദേവീ സ്വയമേവ സരസ്വതീ
അവന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാ വാഞ്ഛിതങ്ങൾക്കും പൂർണ്ണഫലം നൽകും, രാജാവേ. സൂതൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ ദേവി സരസ്വതി അവിടെ തന്നെ നിലകൊണ്ടു.
തതഃപ്രഭൃതി ലോകാനാം ഹിതായ പരമേശ്വരീ
അത് മുതൽ ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി പരമേശ്വരി അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു.
യസ്താം പൂജയതേ മര്ത്യഃ ശ്വേതപുഷ്പാനുലേപനൈഃ ൬.൪൬.
ആ ദേവിയെ, ശ്വേതപുഷ്പങ്ങളും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് ആരെങ്കിലും മനുഷ്യൻ ആരാധിച്ചാൽ,
സരസ്വത്യാഃ പ്രസാദേന ജായമാനഃ പുനഃപുനഃ
സരസ്വതിയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ, അവന് വീണ്ടും വീണ്ടും ജന്മം ലഭിക്കും.
യോ ധര്മശ്രവണം തസ്യാഃ പുരതഃ കുരുതേ നരഃ
ആ ദേവിയുടെ സന്നിധിയിൽ ധർമ്മം കേൾക്കുന്നവൻ,