തദോത്ഥിതാ പുനര്വാണീ താരാ ഗഗനഗോചരാ
അപ്പോൾ വീണ്ടും, ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു നാദം ഉയർന്നു.
നാതിദൂരേ വനാദസ്മാദത്ര സംതി ജലാശയാഃ
ഈ കാടിനടുത്ത് തന്നെ, ഇവിടെ വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങൾ ഉണ്ട്.
ഊര്ധ്വവക്ത്രം ദ്വിതീയേ ച തിര്യഗ്വക്ത്രം തൃതീയകേ
ആദ്യത്തേതിൽ മുഖം മേലോട്ടാണ്; രണ്ടാമത്തേതിൽ മുഖം വശത്തേക്ക്; മൂന്നാമത്തേതിൽ,
പാര്ശ്വവക്ത്രൈര്ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ മധ്യമം പരികീര്തിതമ് ൬.൪൫.
വശങ്ങളിൽ മുഖങ്ങളോടെ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, നടുവിലുള്ളതാണു പറയുന്നത്.
ഏതൈശ്ചിഹ്നൈര്മുനിശ്രേഷ്ഠ ജ്ഞാത്വാ സ്നാനം സമാചര
മുനിശ്രേഷ്ഠാ, ഈ ലക്ഷണങ്ങൾ കണ്ടറിയുക, പിന്നെ അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുക.
താദൃശൈഃ കമലൈസ്തത്ര സംസ്ഥിതാസ്തേ ജലാശയാഃ
അവിടെ ആ ജലാശയങ്ങളിൽ അത്തരത്തിലുള്ള താമരകൾ കാണാം.
തതശ്ച വിധിനാ സമ്യക്ചകാരപിതൃതര്പണമ്
അതിനുശേഷം, വിധിപ്രകാരം പിതൃകർമ്മം നിർവഹിച്ചു.
തതഃ ശാകൈശ്ച മൂലൈശ്ച നീവാരൈഃ ഫലസംയുതൈഃ
ശേഷം, പച്ചക്കറികളും കിഴങ്ങുകളും ധാന്യങ്ങളും പഴങ്ങൾ ചേർത്ത്,
തത്ര തസ്യൈവ തീരസ്ഥോ വീക്ഷാംചക്രേ സമാഹിതഃ
അവിടെ, ആ തീരത്ത് നിന്നുകൊണ്ട്, അവൻ ഏകാഗ്രതയോടെ നിരീക്ഷിച്ചു.
സംപ്രാപ്തേ കൃത്തികായോഗേ സര്വം തത്ര വദാശു നഃ
കൃതികാനക്ഷത്രയോഗം വന്നപ്പോൾ, അവിടെ സംഭവിച്ച എല്ലാം ദയവായി വേഗത്തിൽ ഞങ്ങളോട് പറയൂ.
തദാ നിഷ്ക്രാമതി ശ്രേഷ്ഠം കമലം ജലമധ്യതഃ
അപ്പോൾ, വെള്ളത്തിനടിയിൽ നിന്ന് ഏറ്റവും മനോഹരമായ താമര പുറത്ത് വരുന്നു.
തന്മധ്യേംഽഗുഷ്ഠമാത്രസ്തു പുരുഷോ ദൃശ്യതേ ജനൈഃ
അത്ക്കുള്ളിൽ, ഒരു അംഗുലം വലിപ്പമുള്ള മനുഷ്യനെ ആളുകൾ കാണുന്നു.
ഏതസ്മാത്കാരണാത്സ്നാത്വാ വിശ്വാമിത്രോ മഹാമുനിഃ
ഈ കാരണത്താൽ മഹർഷി വിശ്വാമിത്രൻ അവിടെ സ്നാനം ചെയ്തു.
തസ്യൈവം വീക്ഷമാണസ്യ വിശ്വാമിത്രസ്യ ധീമതഃ ൬.൪൫.
അങ്ങനെ ധീരനായ വിശ്വാമിത്രൻ അതെല്ലാം ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ,
അത്യംതം മൃഗയാശ്രാംതോ ഹത്വാ മൃഗഗണാന്ബഹൂന്
വന്യജീവികളെ വേട്ടയാടിയും, അനേകം മൃഗങ്ങളെ കൊല്ലുകയും ചെയ്ത് തീർത്തും ക്ഷീണിച്ചവൻ,
സിംഹാന്വ്യാഘ്രാന്വൃകാംശ്ചൈവ ഹിംസാനാരണ്യചാരിണഃ
അത് പോലെ തന്നെ, സിംഹങ്ങൾ, കടുവകൾ, കുരങ്ങുകൾ തുടങ്ങിയ കാട്ടിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ക്രൂര ജീവികളെയും കൊന്നു.
അഥാപശ്യദ്ദ്രുമോപാംതേ വിശ്വാമിത്രം മുനീശ്വരമ്
ശേഷം, ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെ ചുവടിൽ മഹർഷിമാരിൽ പ്രധാനനായ വിശ്വാമിത്രനെ അവൻ കണ്ടു.
തതസ്തം പ്രണിപത്യോച്ചൈരവതീര്യ തുരംഗമാത്
അതിനുശേഷം, കുതിരയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി, അവനോട് ദീർഘമായി വന്ദിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ തോയാത്കമലം തദ്വിനിര്ഗതമ്
അത്ക്കിടയിൽ തന്നെയാണ് താമര വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നത്.
തദ്ദൃഷ്ട്വാ സ മഹീപാലഃ പദ്മമത്യദ്ഭുതം മഹത്
ആ വലിയ അത്ഭുതകരമായ താമര കണ്ട രാജാവ് അതിശയിച്ചു.
സ്പൃഷ്ടമാത്രേ തതസ്തസ്മിന്കമലേ ദ്വിജസത്തമാഃ
അവൻ ആ താമരയെ സ്പർശിച്ച ഉടനെ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ,
തം ശബ്ദം സ മഹീപാലഃ ശ്രുത്വാ മൂര്ഛാമുപാവിശത്
ആ ശബ്ദം കേട്ട രാജാവ് ബോധംകെട്ടുവീണു.
തതഃ കൃച്ഛ്രേണ മഹതാ കര്ഷിതഃ സലിലാദ്ബഹിഃ
ശേഷം, വലിയ പ്രയാസത്തോടെ അവനെ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വലിച്ചു.
തതസ്തീരം സമാസാദ്യ കൃച്ഛ്രാത്പ്രാപ്യാഥ ചേതനാമ് ൬.൪൫.
അതിനുശേഷം, കരയിൽ എത്തി, ഏറെ ശ്രമിച്ചാണ് അവൻ ബോധം തിരിച്ചുപിടിച്ചത്.
തതോ വിഷാദമാപന്നോ ദൃഷ്ട്വാ താദൃങ്നിജം വപുഃ
പിന്നീട്, തന്റെ ശരീരം അങ്ങനെയായതായി കണ്ട രാജാവ് വിഷാദത്തിലായി.
അഥ ഗത്വാ മുനേഃ പാര്ശ്വേ വിശ്വാമിത്രസ്യ ഭൂമിപഃ
ശേഷം, രാജാവ് വിശ്വാമിത്രമുനിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
ഭഗവന്പശ്യ മേ ജാതം യാദൃശം വപുരേവ ഹി
"ഭഗവൻ, എന്റെ ശരീരത്തിന് സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നതെന്താണെന്ന് നോക്കൂ!"
തത്കിം പാനീയദോഷോ വാ കിം വാ ഭൂമേര്മുനീ ശ്വര
"മഹർഷേ, ഇത് വെള്ളത്തിന്റെ ദോഷം കൊണ്ടാണോ, ഭൂമിയുടെ കാരണമാണോ?"
ഉച്ഛിഷ്ടേന രവിര്മധ്യേ സ്വയം യസ്യ വ്യവസ്ഥിതഃ
ഭക്ഷ്യശിഷ്ടം ഉള്ളപ്പോൾ രവി സ്വയം നടുവിൽ നില്ക്കുമ്പോൾ,
യദാ സ്യാത്കൃത്തികായോഗഃ കാര്തികേ മാസി പാര്ഥിവ
പാർത്തിവ, കാർത്തിക മാസത്തിൽ കൃത്തരക്കയുടെ യോഗം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ,