തസ്യ ദൈത്യസ്യ നാശാര്ഥം തദ സ്മാകം പ്രകീര്തയ
"ആ ദൈത്യനെ നശിപ്പിക്കാൻ, അതിനെ ഞങ്ങളോട് പ്രഖ്യാപിക്കണം."
ചിരം മനസി നിശ്ചിത്യ ക്ഷേത്രാണ്യായതനാനി ച
"നീ ദീർഘമായി മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച്, പുണ്യസ്ഥലങ്ങളും ക്ഷേത്രങ്ങളും പരിഗണിക്കണം."
ചമത്കാരപുരം ക്ഷേത്രം ശക്ര സിദ്ധിപ്രദായകമ്
"ശക്രാ, ചമത്കാരപുരം എന്നത് വിജയം നൽകുന്ന പുണ്യസ്ഥലമാണ്."
ബാഷ്കലേര്ദാനവേന്ദ്രസ്യ ഭയാദ്ഭീതാഃ കഥംചന
"ബാഷ്കലൻ എന്ന ദാനവരാജാവിന്റെ ഭയത്തിൽ, ഭയപ്പെട്ട് അവർ—"
തസ്മാദാഗച്ഛ തത്ര ത്വം സ്വയമേവ സുരേശ്വര
"അതിനാൽ, ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, നീ തന്നെ അവിടെ പോകണം."
അഥ ദേവഗണാഃ സര്വേ തത്ര ഗത്വാ തദാഽഽശ്രമാന്
അപ്പോൾ, ദേവതാസമൂഹങ്ങൾ എല്ലാവരും അവിടെയുള്ള ആശ്രമങ്ങളിലേക്ക് പോയി.
വാസുദേവോഽപി സംസ്മൃത്യ ക്ഷീരോദം തത്ര സാഗരമ്
വാസുദേവൻ, പാലസമുദ്രത്തെ ഓർത്ത്, ആ സമുദ്രത്തിലേക്ക് പോയി.
ചകാര ശയനം തത്ര ശ്വേതദ്വീപേ യഥാ പുരാ
അവിടെ, ശ്വേതദ്വീപിൽ, മുമ്പ് ചെയ്തതുപോലെ തന്റെ കിടക്ക ഒരുക്കി.
അഥാഷാഢസ്യ സംപ്രാപ്തേ ദ്വിതീയാദിവസേ ശുഭേ പ്രോവാച വചനം ശ്ലക്ഷ്ണം ബാഷ്പവ്യാകുല ലോചനമ് ॥ ൬.൪൧.
ശുഭമായ ആഷാഢ മാസത്തിലെ രണ്ടാം ദിവസം എത്തിയപ്പോൾ, കണ്ണിൽ കണ്ണീരോടെ, വാസുദേവൻ സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിച്ചു.
അതീവ ദയിതാ വിഷ്ണോഃ പ്രസുപ്തസ്യ ജലാശയേ
ജലത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്ന വിഷ്ണു വളരെ പ്രിയപ്പെട്ടവനാണ്.
അസ്യാം സംപൂജിതോ വിഷ്ണുര്യാവന്മാസചതുഷ്ടയമ് ശാസ്ത്രോക്തവിധിനാ സമ്യഗ്വ്രതസ്ഥോ ജലശായിനമ്
നാലു മാസം, ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി വ്രതം പാലിച്ച്, ജലത്തിൽ കിടക്കുന്ന വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കുന്നവൻ
ഏവം സ ചതുരോ മാസാന്ദ്വിതീയാദിവസേ ഹരിമ്
ഈ രീതിയിൽ, രണ്ടാം ദിവസം മുതൽ നാലു മാസം ഹരിയെ ആരാധിക്കണം.
തം ദൃഷ്ട്വാ തേജസാ യുക്തം പരിതുഷ്ടോ ജനാര്ദനഃ സര്വൈര്ദേവഗണൈഃ സാര്ധം വിജയസ്തേ ഭവിഷ്യതി
അവനെ പ്രകാശത്തോടെ കാണുമ്പോൾ, ജനാർദനൻ, എല്ലാ ദേവതകളോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ, വിജയം നല്കും.
ത്വയാ വിനാ ന ഗച്ഛാമി സാര്ധം സര്വൈഃ സുരൈരപി
നിനക്ക് കൂടാതെ, ഞാൻ മറ്റുള്ള ദേവതകളോടൊപ്പം പോലും പോകില്ല.
ഗമിഷ്യതി വധാര്ഥായ മദീയം സുരവിദ്വിഷാമ്
ദേവതകളെ ദ്വേഷിക്കുന്ന എന്റെ ശത്രുക്കളെ കൊല്ലാൻ അവൻ പോകും.
ഏവമുക്ത്വാ ഹരിശ്ചക്രം പ്രമുമോച സുദര്ശനമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഹരി സുദർശന ചക്രം വിടുവിച്ചു.
ശക്രോഽപി സഹിതസ്തേന ഗത്വാ ചക്രേണ കൃത്സ്നശഃ
ഇന്ദ്രനും അതിനൊപ്പം പോയി, ചക്രം ഉപയോഗിച്ച് എല്ലാം നശിപ്പിച്ചു.
സ ചാപി ബാഷ്കലിസ്തേന ച്ഛിന്നശ്ചക്രേണ കൃത്സ്നശഃ
ബാഷ്കലിയും ആ ചക്രം കൊണ്ട് പൂർണ്ണമായും വെട്ടിക്കളയപ്പെട്ടു.
തഥാന്യേ ബഹവഃ ശൂരാ ദാനവാ ബലദര്പിതാഃ ൬.൪൧.
അതുപോലെ, ശക്തിയിൽ അഭിമാനിച്ച അനേകം ധാനവന്മാരും കൊല്ലപ്പെട്ടു.
തേഽപി ശക്രാദയോ ദേവാഃ പ്രഹൃഷ്ടാ ഗതസംശയാഃ ൪൧ പ്രഭാവാത്തവ ദേവേശ ഹതാഃ സര്വേഽമരാരയഃ
ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവതകളും സന്തോഷത്തോടെ, സംശയമില്ലാതെ പറഞ്ഞു: 'ദേവേശാ, നിന്റെ ശക്തിയാൽ, എല്ലാ അമരശത്രുക്കളും കൊല്ലപ്പെട്ടു.'
തസ്മാത്കീര്തയ യത്കൃത്യം തച്ച ശ്രേയസ്കരം മമ
അതുകൊണ്ട്, ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണെന്നും, എനിക്ക് ഏറ്റവും നല്ലത് നൽകുന്ന കാര്യങ്ങൾ എന്താണെന്നും പറയൂ.
സര്വലോകഹിതാര്ഥായ ഹ്രദേ പുണ്യ ജലാശ്രയേ
എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെ ഭാവിക്കായി, പുണ്യജലമുള്ള ആ തടാകത്തിൽ—
ത്വയാ തസ്മാത്സമാഗമ്യ ചാതുര്മാസ്യം ശചീപതേ
അതുകൊണ്ട്, ശചീപതിയെ, നീ അവിടെ ചാതുര്മാസ്യ വ്രതത്തിനായി എന്നോടൊപ്പം കൂടണം.
ന ഭവംതി സഹസ്രാക്ഷ യേന തേ പരി പംഥിനഃ
സഹസ്രനയനനേ, ഇതു ചെയ്യാത്തവർ നിന്റെ കൂട്ടുകാരാകില്ല.
അന്യോഽപി യോ നരോ ഭക്ത്യാ പൂജയിഷ്യതി മാമിഹ
മറ്റാരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ ഇവിടെ എന്നെ ആരാധിച്ചാൽ,
തസ്മാദ്ഗച്ഛ സഹസ്രാക്ഷ കുരു രാജ്യം ത്രിവിഷ്ടപേ കാര്യകാലേ സമായാതേ ശ്വേതദ്വീപേ യഥാ തഥാ
അതിനാൽ, ആയിരം കണ്ണുള്ളവനേ, നീ സ്വർഗത്തിൽ രാജ്യം നടത്തുക; സമയമെത്തുമ്പോൾ ശ്വേതദ്വീപിൽ അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കണം.
വാസുദേവോഽപി തത്രൈവ സ്ഥിതോ ലോകഹിതായ ച
വാസുദേവനും അവിടെ തന്നെ ലോകക്ഷേമത്തിനായി നിലകൊള്ളുന്നു.
ഏവം തത്ര ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ ജലശായീ ജനാര്ദനഃ ൬.൪൧.
ഇങ്ങനെ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ജലത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്ന ജനാർദ്ദനൻ അവിടെയുണ്ട്.
യസ്തം പൂജയതേ ഭക്ത്യാ ശ്രദ്ധയാ പരയാ യുതഃ
ആയാൾ അവിടെ പരമവിശ്വാസത്തോടെ ഭക്തിയോടെ അവനെ ആരാധിച്ചാൽ,
തഥാ ദേവഗണൈഃ സര്വൈര്ദ്വാരകാ തത്ര സാ കൃതാ
അങ്ങനെ തന്നെ, എല്ലാ ദേവതകളും ചേർന്ന് അവിടെ ദ്വാരക സ്ഥാപിച്ചു.