ലിംഗം മംകണകന്യസ്തം തത്രാസ്തി സുമഹോദയമ്
മങ്കണകൻ സ്ഥാപിച്ച ലിംഗം അവിടെ ഉണ്ട്, അതിന് വലിയ മഹത്വം.
മാഘ ശുക്ലചതുര്ദശ്യാം യസ്തം പൂജയതേ നരഃ
മാഘ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പതിനാലാം തീയതിയിൽ അതിനെ പൂജിക്കുന്നവൻ—
സ്ഥാനമസ്തി സുവിഖ്യാതം സര്വപാതകനാശനമ്
അവിടെ ഒരു സ്ഥലം ഉണ്ട്, അതി പ്രസിദ്ധമാണ്, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു.
യസ്തത്പൂജയതേ ഭക്ത്യാ ശയനേ ബോധനേ ഹരേഃ
ഹരിയുടെ ഉറക്കം അല്ലെങ്കിൽ ഉണർവ് സമയത്ത് ഭക്തിയോടെ അതിനെ പൂജിക്കുന്നവൻ—
അശൂന്യശയനാനാമ ദ്വിതീയാ ദയിതാ തിഥിഃ
അശൂന്യശയനമായ ദിവസങ്ങളിൽ രണ്ടാമത് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്.
തസ്യാം യഃ പൂജയേത്തത്ര തം ദേവം ജലശായിനമ്
ആ ദിവസത്തിൽ, അവിടെ ജലത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്ന ദേവനെ പൂജിക്കുന്നവൻ—
പൂജ്യതേ വിധിനാ കേന തത്സര്വം വിസ്തരാദ്വദ
ആ ദേവനെ ആരാണ്, എങ്ങനെ, ഏത് വിധത്തിൽ പൂജിക്കേണ്ടത് എന്നത് മുഴുവൻ വിശദമായി പറയൂ.
അജേയഃ സര്വദേവാനാം ഗന്ധര്വോരഗരക്ഷസാമ്
അവൻ എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും, ഗന്ധർവന്മാർക്കും, പാമ്പുകൾക്കും, രാക്ഷസന്മാർക്കും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനാണ്.
അഥാസൌ ഭൂതലം സര്വം വശീകൃത്വാ മഹാബലഃ
അവൻ അതിമഹാബലശാലിയായ് ഭൂമിയിലെ എല്ലാം തന്റെ അധീനതയിൽ കൊണ്ടുവന്നു.
തത്രാഭവന്മഹായുദ്ധം ദേവാസുരവിനാശകമ്
അവിടെ ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും നശിപ്പിച്ച മഹായുദ്ധം ഉണ്ടായി.
വര്ഷാണാമയുതം താവദഹന്യഹനി ദാരുണമ്
പതിനായിരം വർഷങ്ങൾ, ഓരോ ദിവസവും, ആ ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം തുടർന്നു.
തതോ വര്ഷസഹസ്രാംതേ ദശമേ സമുപസ്ഥിതേ ൬.൪൧.
പിന്നീട്, പത്താം ആയിരം വർഷം അവസാനിച്ചപ്പോൾ,
തതഃ സ്വര്ഗം പരിത്യജ്യ സര്വദേവഗണൈഃ സഹ
അപ്പോൾ, ദേവതാസമൂഹങ്ങളോടൊപ്പം സ്വർഗം ഉപേക്ഷിച്ച്,
യത്രാസ്തേ ഭഗവാന്വിഷ്ണുര്യോഗനിദ്രാവശംഗതഃ
അവരൊക്കെ യോഗനിദ്രയിൽ മുങ്ങിയ ഭഗവാൻ വിഷ്ണു വസിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
തതോ വേദോദ്ഭവൈഃ സൂക്തൈഃ സ്തുതിം ചക്രുഃ സമംതതഃ
അവിടെ, വേദങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സ്തുതികൾ കൊണ്ട് എല്ലാ ദിശകളിലും ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ചു.
അഥോത്ഥായ ജഗന്നാഥഃ പ്രോവാച ബലസൂദനമ് യത്ത്വം ദേവഗണൈഃ സാര്ദ്ധം സ്വയമേവ ഇഹാഗതഃ
അപ്പോൾ ലോകനാഥൻ എഴുന്നേറ്റു, ബലസൂദനനോട് പറഞ്ഞു: "ദേവതാസമൂഹങ്ങളോടൊപ്പം നീ സ്വയം ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു."
അജേയഃ സംഗരേ ദേവൈസ്തേനാഹം വിജിതോ രണേ
"ദേവാ, ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനാണ്, എങ്കിലും അവർ എന്നെ യുദ്ധത്തിൽ തോൽപ്പിച്ചു."
സംസ്ഥിതിശ്ച കൃതാ സ്വര്ഗേ സാംപ്രതം മധു സൂദന
"മധുസൂദനാ, ഇപ്പോൾ സ്വർഗത്തിൽ നിലനിൽപ്പ് ഉറപ്പായിരിക്കുന്നു."
തസ്മാത്ത്വം സമയംയാവത്കുരു ശക്ര തപോ മഹത്
"അതിനാൽ, ശക്രാ, ആവശ്യമായ കാലം നീ വലിയ തപസ്സ് ചെയ്യണം."
യേന തേ ജായതേ ശക്തിസ്തപോവീര്യേണ വാസവ ൬.൪൧.
"അത് കൊണ്ട്, വാസവാ, തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ നിനക്ക് ശക്തി ലഭിക്കും."
തസ്യ ദൈത്യസ്യ നാശാര്ഥം തദ സ്മാകം പ്രകീര്തയ
"ആ ദൈത്യനെ നശിപ്പിക്കാൻ, അതിനെ ഞങ്ങളോട് പ്രഖ്യാപിക്കണം."
ചിരം മനസി നിശ്ചിത്യ ക്ഷേത്രാണ്യായതനാനി ച
"നീ ദീർഘമായി മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച്, പുണ്യസ്ഥലങ്ങളും ക്ഷേത്രങ്ങളും പരിഗണിക്കണം."
ചമത്കാരപുരം ക്ഷേത്രം ശക്ര സിദ്ധിപ്രദായകമ്
"ശക്രാ, ചമത്കാരപുരം എന്നത് വിജയം നൽകുന്ന പുണ്യസ്ഥലമാണ്."
ബാഷ്കലേര്ദാനവേന്ദ്രസ്യ ഭയാദ്ഭീതാഃ കഥംചന
"ബാഷ്കലൻ എന്ന ദാനവരാജാവിന്റെ ഭയത്തിൽ, ഭയപ്പെട്ട് അവർ—"
തസ്മാദാഗച്ഛ തത്ര ത്വം സ്വയമേവ സുരേശ്വര
"അതിനാൽ, ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, നീ തന്നെ അവിടെ പോകണം."
അഥ ദേവഗണാഃ സര്വേ തത്ര ഗത്വാ തദാഽഽശ്രമാന്
അപ്പോൾ, ദേവതാസമൂഹങ്ങൾ എല്ലാവരും അവിടെയുള്ള ആശ്രമങ്ങളിലേക്ക് പോയി.
വാസുദേവോഽപി സംസ്മൃത്യ ക്ഷീരോദം തത്ര സാഗരമ്
വാസുദേവൻ, പാലസമുദ്രത്തെ ഓർത്ത്, ആ സമുദ്രത്തിലേക്ക് പോയി.
ചകാര ശയനം തത്ര ശ്വേതദ്വീപേ യഥാ പുരാ
അവിടെ, ശ്വേതദ്വീപിൽ, മുമ്പ് ചെയ്തതുപോലെ തന്റെ കിടക്ക ഒരുക്കി.
അഥാഷാഢസ്യ സംപ്രാപ്തേ ദ്വിതീയാദിവസേ ശുഭേ പ്രോവാച വചനം ശ്ലക്ഷ്ണം ബാഷ്പവ്യാകുല ലോചനമ് ॥ ൬.൪൧.
ശുഭമായ ആഷാഢ മാസത്തിലെ രണ്ടാം ദിവസം എത്തിയപ്പോൾ, കണ്ണിൽ കണ്ണീരോടെ, വാസുദേവൻ സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിച്ചു.
അതീവ ദയിതാ വിഷ്ണോഃ പ്രസുപ്തസ്യ ജലാശയേ
ജലത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്ന വിഷ്ണു വളരെ പ്രിയപ്പെട്ടവനാണ്.