ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു സമസ്തം ധരണീതലമ്
അത് തന്നെയായ സമയത്ത്, ഭൂമിയുടെ മുഴുവൻ ഉപരിതലവും
ന കശ്ചിച്ഛയനം രാത്രൌ പ്രകരോതി മഹീ തലേ
രാത്രിയിൽ ആരും ഭൂമിയിൽ കിടന്നു ഉറങ്ങാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല.
രാത്രൌ സ്വപംതി യേ കേചിദ്വിശ്വസ്താ ധര്മഭാജനാഃ
രാത്രിയിൽ വിശ്വാസത്തോടെ ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊണ്ടവർ മാത്രം ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു.
അഥ ദേവഗണാഃ സര്വേ യജ്ഞഭാഗവിനാകൃതാഃ
അപ്പോൾ, യജ്ഞഫലത്തിൽ നിന്ന് വഞ്ചിതരായ എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളും
തതോ ഗത്വാ സമുദ്രാംതം വധായ സുരവിദ്വിഷാമ്
അതിനുശേഷം, ദേവദ്വേഷികളേ കൊല്ലാൻ അവർ കടലിന്റെ അതിരിലേക്ക് പോയി.
തതഃ സമുദ്രനാശായ മംത്രം ചക്രുഃ സുദുഃഖിതാഃ
പിന്നീട്, അത്യന്തം ദുഃഖിതരായി, അവർ സമുദ്രത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ ഒരു മന്ത്രം ആലോചിച്ചു.
അഗസ്ത്യേന വിനാ നൈഷ ശോഷം യാസ്യതി സാഗരഃ
അഗസ്ത്യൻ ഇല്ലാതെ ഈ സമുദ്രം ഉണക്കാൻ കഴിയില്ല.
ചമത്കാരപുരേ ക്ഷേത്രേ സ തിഷ്ഠതി ച സന്മുനിഃ
ചമത്കാരപുരം എന്ന പുണ്യഭൂമിയിൽ ആ മഹർഷി വസിക്കുന്നു.
ഏവം നിശ്ചിത്യ തേ സര്വേ ത്രിദശാസ്തസ്യ ചാശ്രമമ്
അങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച ശേഷം എല്ലാ ദേവന്മാരും അവന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
സോഽപി സര്വാന്സമാലോക്യ സംപ്രാപ്താന്സുരസത്തമാന് ൬.൩൫.
അവിടെ എത്തിയ എല്ലാ ഉത്തമ ദേവന്മാരെയും അഗസ്ത്യൻ കണ്ടു.
പ്രോവാച പ്രാംജലിര്വാക്യം ഹര്ഷ ഗദ്ഗദയാ ഗിരാ
സന്തോഷത്തിൽ കുലുങ്ങുന്ന ശബ്ദത്തോടെ കയ്യുകൾ ചേർത്ത് അഗസ്ത്യൻ വന്ദനപൂർവ്വം സംസാരിച്ചു.
ചമത്കാരപുരം ക്ഷേത്രമേതന്മേധ്യമപി സ്ഥിതമ്
ഈ ചമത്കാരപുരം എന്ന സ്ഥലം വിശുദ്ധമായതായും സ്ഥിരമായതായും നിലകൊള്ളുന്നു.
തസ്മാദ്വദത യത്കൃത്യം മയാ സംസിദ്ധ്യതേഽധുനാ
അതുകൊണ്ട്, ഞാൻ ഇപ്പോൾ ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണെന്ന് പറയൂ.
തേ സമുദ്രം സമാശ്രിത്യ നിഘ്നംതി ശുഭകാരിണഃ
അവർ സമുദ്രത്തിൽ അഭയം തേടി, നല്ലവരായവരെ നശിപ്പിക്കുന്നു.
ശുഭേ നാശമനുപ്രാപ്തേ ധ്രുവം നാശോ ദിവൌകസാമ്
നല്ലവർക്കു നാശം സംഭവിച്ചാൽ, ദേവന്മാർക്കും തീർച്ചയായും നാശം സംഭവിക്കും.
യേന തേ ഗോചരം പ്രാപ്താ ദൃഷ്ടേര്ദാനവസത്തമാഃ
ആ ഉത്തമ ദാനവന്മാർ നിങ്ങളുടെ കാഴ്ചയിൽ എങ്ങനെ എത്തി എന്ന് ആരാണ് പറഞ്ഞത്?
അഗസ്ത്യ ഉവാച അഹം സംവത്സരസ്യാംതേ ശോഷയിഷ്യാമി സാഗരമ്
അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ സമുദ്രം ഉണക്കും.
തസ്മാദ്വ്രജത ഹര്മ്യാണി യൂയം യാതി ഹി വത്സരമ്
അതുകൊണ്ട്, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും നിങ്ങളുടെ കൊട്ടാരങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങൂ; ഒരു വർഷം കടന്നുപോകും.
തതോ മയാ സമം ഗത്വാ ശോഷിതേ വരുണാലയേ
അതിനുശേഷം ഞാൻ നിങ്ങളോടൊപ്പം ചേർന്ന് വരുണന്റെ ആലയം ഉണങ്ങിയപ്പോൾ,
തതോ ദേവഗണാഃ സര്വേ ഗതാഃ സ്വേസ്വേ നികേതനേ ൬.൩൫.
അതിനുശേഷം എല്ലാ ദേവതകളും തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി.
തതഃ സര്വാണി പീഠാനി യാനി സംതി ധരാതലേ
അതിനുശേഷം ഭൂമിയിൽ ഉള്ള എല്ലാ പീഠങ്ങളും,
അഷ്ടമ്യാം ച ചതുര്ദശ്യാം തേഷു സംപൂജ്യ ഭക്തിതഃ
അഷ്ടമി, ചതുര്ദശി ദിവസങ്ങളിൽ അവയെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കുന്നു.
വിദ്യാം വിശോഷിണീനാമ സമാരാധയത ദ്വിജഃ ആകാശചാരിണീം ചൈവ ദേവതാം ശ്രദ്ധയാ ദ്വിജഃ
ദ്വിജൻ വിശോഷിണി എന്ന ജ്ഞാനത്തെയും ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ദേവതയെയും വിശ്വാസത്തോടെ ആരാധിക്കണം.
തതഃ സംവത്സരസ്യാംതേ പ്രസന്നാ തസ്യ ദേവതാ
അതിനുശേഷം ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ ദേവത അവനോട് സന്തോഷിച്ചു.
യേന സംശോഷയാമ്യാശു സമുദ്രം ദേവി വാഗ്യതഃ
ദേവി, ഞാൻ വാക്ക് ഉച്ചരിച്ചാൽ ഉടൻ തന്നെ ഈ സമുദ്രം ഉണക്കാമെന്നു.
സാ തഥേതി പ്രതിജ്ഞായ പ്രവിഷ്ടാ സത്വരം മുഖേ
അവൾ 'ശരി' എന്നു സമ്മതിച്ച് ഉടൻ അവന്റെ വായിൽ കടന്നു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ പ്രാപ്താഃ സര്വേ ദേവാഃ സവാസവാഃ
അതിനിടയിൽ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം എല്ലാ ദേവന്മാരും അവിടെ എത്തി.
തതഃ സംപ്രസ്ഥിതോ വിപ്രോ ദേവൈഃ സര്വൈഃ സമാഹിതഃ
അതിനുശേഷം മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ ആ മഹർഷി എല്ലാ ദേവന്മാരോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു.
അഥ ഗത്വാ സമുദ്രാംതം സ്തൂയമാനോ ദിവാലയൈഃ
അവൻ സമുദ്രത്തിൻറെ കരയിൽ എത്തുമ്പോൾ സ്വർഗ്ഗവാസികൾ അവനെ സ്തുതിച്ചു.
ഏഷോഽഹം സാഗരം സദ്യഃ ശോഷയിഷ്യാമി സാംപ്രതമ് ൬.൩൫.
ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഈ വെള്ളം നിറഞ്ഞ സമുദ്രം ഉടൻ തന്നെ ഉണക്കിക്കളയാം.