ന നിഷ്ക്രാമതി ദൈത്യശ്ച ബാഷ്കലിസ്ത്വം തഥാ കുരു
അതു പോലെ ദാനവനായ ബാഷ്കലനും പുറത്തേക്കു പോകുന്നില്ല; നീയും അങ്ങനെ ചെയ്യണം.
മുക്ത്വാ സ്വേ പാദുകേ തത്ര കൃത്വാ ചാശ്മസമുദ്ഭവേ
നിന്റെ സ്വന്തം പാദുകകൾ അവിടെ വിട്ട്, ഉദിച്ച കല്ലിന്മേൽ വെയ്ക്കുക.
വിന്യസ്തേ പാദുകേ തസ്യ രക്ഷാര്ഥം ബാഷ്കലേഃ സുരാഃ
ബാഷ്കലന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി പാദുകകൾ വച്ചപ്പോൾ ദേവതകൾ—
മത്പാദുകാഭരാക്രാംതോ ന സ ദൈത്യഃ സുരോത്തമാഃ
എന്റെ പാദുകയുടെ ഭാരത്തിൽ ആ ദാനവൻ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, നീങ്ങാൻ കഴിയുന്നില്ല.
ഏതച്ഛാസ്ത്രം മയാ കൃത്സ്നം പാദുകാര്ഥം വിനിര്മിതമ്
ഈ മുഴുവൻ ശാസ്ത്രം ഞാൻ പാദുകയുടെ കാര്യത്തിനായി രചിച്ചതാണ്.
ശാസ്ത്രമാര്ഗേണ ചാനേന ഭക്ത്യാ യഃ പാദുകേ മമ
ശാസ്ത്രമാർഗ്ഗം അനുസരിച്ച് ഭക്തിയോടെ എന്റെ പാദുകയെ അനുഭവിക്കുന്നവൻ—
ചൈത്രശുക്ലചതുര്ദ്ദശ്യാമഹമത്രാര്ബുദേ സദാ ॥ 7.3.22.
ചൈത്രമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പതിനാലാം ദിവസം ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ഇവിടെ അർബുദപർവതത്തിൽ ഉണ്ടാകും.
പര്വതോഽയം മമാഭീഷ്ടോ ന ച ത്യക്തും മനോ ദധേ
ഈ പർവതം എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്; ഇത് വിട്ടുപോകാൻ എന്റെ മനസ്സ് തയാറായില്ല.
സ്തൂയമാനാ യയൌ സ്വര്ഗം മുക്ത്വാ തേ പാദുകേ ശുഭേ
സ്തുതിക്കപ്പെട്ട്, ആ ശുഭമായ പാദുകകൾ അവിടെ വിട്ട് അവൾ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.
അദ്യാപി സിദ്ധിമായാംതി യോഗിനോ ധ്യാനതത്പരാഃ
ഇന്നുമുതൽ തന്നെ, ധ്യാനത്തിൽ ലീനരായ യോഗികൾ ഇവിടെ സിദ്ധി നേടുന്നു.
ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം യന്മാം ത്വ പരിപൃച്ഛസി
നീ എന്നോട് ചോദിച്ചതുപോലെ എല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നിരിക്കുന്നു.
യസ്ത്വേതത്പഠതേ ഭക്ത്യാ ശ്ലാഘതേ വാഽഥ യോ നരഃ
ഇതെല്ലാം ഭക്തിയോടെ വായിക്കുന്നവനും, പ്രശംസിക്കുന്നവനും— അത്തരം മനുഷ്യൻ—
യത്ഖ്യാതിമഗമത്പൂര്വം സകാശാദ്ദാശവര്ഗതഃ
അതിനകം ദാസന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായത്,
പുരാഽഽസീദ്രജകോ നാമ്നാ ശമിലാക്ഷോ മഹീപതേ
പണ്ടു, മഹാരാജാവേ, ശമിലാക്ഷൻ എന്ന പേരിൽ ഒരു വസ്ത്രധോവകൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അഥാസൌ ഭയമാപന്നോ ജ്ഞാത്വാ വസ്ത്രവിഡംബനമ്
വസ്ത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അപമാനം മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ അവൻ ഭയപ്പെട്ടു.
അഥ തസ്യ സുതാ രാജന്ദാശകന്യാസഖീ ശുഭാ
രാജാവേ, അവന്റെ മകൾ ദാസികമാരുടെ സുഹൃത്ത് ആയും, ഭദ്രയായും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തസ്യൈ നിവേദയാമാസ ഭയം വസ്ത്രസമുദ്ഭവമ്
വസ്ത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം അവൾക്ക് അവൻ അറിയിച്ചു.
ദാശകന്യാപി ദുഃഖേന തസ്യാ ദുഃഖസമന്വിതാ
ദാസികയും അവളുടെ ദുഃഖം പങ്കുവെച്ച് ദുഃഖിതയായി.
ധ്രുവം തേന കൃതേനൈവ നിര്ഭയം തേ ച തേ പിതുഃ
നിങ്ങൾ ചെയ്ത ഈ കാര്യത്തിലൂടെ നീയും നിന്റെ അച്ഛനും ഭയമില്ലാതെ ഇരിക്കും.
അത്രാസ്തി നിര്ഝരം സുഭ്രൂരര്ബുദേ വരവര്ണിനി
ഇവിടെ, ഭംഗിയുള്ള കന്യകേ, അർബുദത്തിൽ ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടം ഉണ്ട്.
യച്ചാന്യദപി തത്രൈവ ക്ഷിപ്യതേ സലിലേ ശുഭേ
അവിടെ ആ ശുദ്ധജലത്തിൽ എന്ത് വസ്ത്രം ഇടുകയാണെങ്കിലും,
സര്വേഷാമേവ ദാശാനാം തസ്യ തോയസ്യ മജ്ജനാത് ജലേ പ്രക്ഷാലയേത്ക്ഷിപ്രം പ്രയാസ്യംതി സുശുക്ലതാമ് ॥ 7.3.23.
ആ വെള്ളത്തിൽ ദാസന്മാരുടെ എല്ലാ വസ്ത്രങ്ങളും മുക്കിയാൽ, ഉടൻ തന്നെ അവ ശുദ്ധവും വെളുപ്പും ആകും.
ത്വയാഽത്ര ന ഭയം കാര്യം ഗത്വാ താതം നിവാരയ
നിനക്ക് ഇവിടെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല; പോയി അച്ഛനെ തടയണം.
ജനകായ സുതാ തൂര്ണം തതോഽസൌ തുഷ്ടിമാപ്തവാന്
മകൾ വേഗം അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു; അച്ഛൻ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
പ്രാതരുത്ഥായ തൂര്ണം സ നിര്ഝരം തമുപാദ്രവത്
രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ ഉടൻ അവൻ ആ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിലേക്ക് വേഗം പോയി.
തസ്മിംസ്തോയേതിശുക്ലത്വം ഗതാനി ബഹുലാം തതഃ
അവിടെ വെള്ളത്തിൽ മുക്കിയപ്പോൾ പല വസ്ത്രങ്ങളും വെളുപ്പായി.
അഥാസൌ വിസ്മയാവിഷ്ടസ്താനി ചാദായ സത്വരഃ
അപ്പോൾ അത്ഭുതംകൊണ്ട് നിറഞ്ഞ് അവൻ വസ്ത്രങ്ങൾ വേഗം എടുത്തു.
തതോ വിസ്മയമാപന്നഃ സ രാജാ തത്ര നിര്ഝരേ
അത്ഭുതം കണ്ട രാജാവും ആ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിൽ എത്തി.
സര്വാണി ശുക്ലതാം യാംതി വിശിഷ്ടാനി ഭവംതി ച
അവിടെ എല്ലാ വസ്ത്രങ്ങളും വെളുപ്പും ഉത്തമവുമാകുന്നു.
ത്യക്ത്വാ രാജ്യം സ തത്രൈവ തപസ്തേപേ മഹീപതിഃ
രാജാവ് രാജ്യം ഉപേക്ഷിച്ച് അവിടെയേയ്ക്ക് വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചു.