ഇംഗുദൈര്ബദരൈര്വാപി ബില്വൈര്ഭല്ലാതകൈരപി
ഇങ്ങുദം, ബദരം, ബില്വം, അല്ലെങ്കിൽ ഭല്ലാതകം കൊണ്ടായാലും,
സ യാസ്യതി പരാം സിദ്ധിം ദുര്ലഭാം ത്രിദശൈരപി
അവൻ ദേവന്മാർക്കുപോലും പ്രാപിക്കാനാവാത്ത പരമമായ സിദ്ധി നേടും.
സൂത ഉവാച ഏവമുക്ത്വാ സഹസ്രാക്ഷസ്തൈഃ സര്വൈരഭിനംദിതഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ആയിരം കണ്ണുള്ളവൻ അവിടെയുള്ള എല്ലാവരാലും ആദരിക്കപ്പെട്ടു.
ജഗാമാദര്ശനം തേഽപി സ്ഥിതാസ്തത്ര ദ്വിജോത്തമാഃ
അവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി; അവിടെ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാർ അവിടെയേയ്ക്ക് തന്നെ നിന്നു.
തതഃ കാലേ ഗതേ തേഽപി കൃത്വാ തീവ്രം മഹത്തപഃ
അതിനുശേഷം കുറച്ച് കാലം കഴിഞ്ഞ്, അവർ ശക്തമായ വലിയ തപസ്സു ചെയ്തു.
തൈസ്തത്ര സ്ഥാപിതം ലിങ്ഗം ദേവദേവസ്യ ശൂലിനഃ
അവിടെ അവർ ദേവദേവനായ ശൂലധാരിയുടെ ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചു.
യസ്തല്ലിംഗം പുനര്ഭക്ത്യാ പുഷ്പധൂപാനുലേപനൈഃ
ആ ലിംഗത്തെ ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ പൂവ്, ധൂപം, ചന്ദനം എന്നിവയാൽ വീണ്ടും പൂജിച്ചാൽ,
ഏതത്പവിത്ര മായുഷ്യം സര്വപാതകനാശനമ് ൬.൩൨.
ഇത് വിശുദ്ധവും, ആയുസ്സിനും കാരണവും, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.
യത്ര തിഷ്ഠതി വിശ്വാത്മാ സ്വയം ദേവോ മഹേശ്വരഃ
വിശ്വാത്മാവായ മഹേശ്വരൻ സ്വയം വസിക്കുന്ന സ്ഥലമാണ് അത്.
ശുക്ലപക്ഷേ ചതുര്ദശ്യാം ചൈത്രമാസേ ദിവാകരഃ
ചൈത്രമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പതിനാലാം ദിവസത്തിൽ, സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്ന സമയത്ത്,
തസ്മാദന്യോഽപി യസ്തസ്യാം ഭക്ത്യാ ചാഗത്യ ശംകരമ്
അതിനാൽ, ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ ശങ്കരനെ ആരാധിക്കാൻ അവിടെ എത്തിച്ചേരുന്നുവെങ്കിൽ,
യസ്തത്ര കുരുതേ ശ്രാദ്ധം സമ്യക്ഛ്രദ്ധാസമന്വിതഃ
അവിടെ ആരെങ്കിലും പൂര്ണ വിശ്വാസത്തോടെ ശ്രാദ്ധം നടത്തുകയാണെങ്കിൽ,
പ്രദക്ഷിണാം പ്രകുരുതേ വദൈതന്മേ സുവിസ്തരമ്
അല്ലെങ്കിൽ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ—ഇതിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ എനിക്ക് പറയൂ.
അസ്തി വിംധ്യ ഇതി ഖ്യാതഃ പര്വതഃ പൃഥിവീതലേ
ഭൂമിയിൽ വിംധ്യ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമായ ഒരു പർവതമുണ്ട്.
യസ്യ വൃക്ഷാഗ്രശാഖായാം സംലഗ്നാസ്തരണേഃ കരാഃ
അവിടെയുള്ള വൃക്ഷങ്ങളുടെ മുകളിലത്തെ ശാഖകളിൽ കാറ്റിന്റെ കൈകൾพันഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
അനഭിജ്ഞാസ്തമിസ്രസ്യ യസ്യ സാനുനിവാസിനഃ
അവിടെയുള്ള മലകളിൽ താമസിക്കുന്നവർ ഇരുട്ടിനെ അറിയാത്തവരാണ്.
യസ്യ സാനുഷു മുംചംതോ ഭാംതി പുഷ്പാണി പാദപാഃ
അവന്റെ ചരിവുകളിൽ വീണു കിടക്കുന്ന വൃക്ഷങ്ങൾ പൂക്കളാൽ തിളങ്ങുന്നു.
യസ്മിന്നാനാമൃഗാ ഭാംതി ധാവമാനാ ഇതസ്തതഃ ॥ ൬.൩൩.
അവിടെ അനേകം മാൻമരങ്ങൾ ഇവിടെ അവിടെ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
നിര്യാസച്ഛദ്മനാ ബാഷ്പം വാസിതാശേഷദിങ്മുഖമ്
അവിടെയുള്ള മരങ്ങളുടെ കൂറ്റൻ പിണ്ഡം സുഖവാസനയോടെ എല്ലാ ദിക്കുകളും നിറയ്ക്കുന്നു.
ചീരികാവിരുതൈര്ദീര്ഘൈ രുദംത ഇവ ചാപരേ
ചീരികകളുടെ നീണ്ട വിളികൾ മറ്റൊരുവൻ കരയുന്നതുപോലെ അവിടെയൊക്കെ കേൾക്കുന്നു.
ഇതശ്ചേതശ്ച ഗച്ഛദ്ഭിര്നിര്ഝരാംഭോഭിരാവൃതഃ
ഇവിടെയും അവിടെയും ഒഴുകുന്ന നീരുറവുകൾ കൊണ്ട് ആ മല മുഴുവൻ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
യസ്യ സ്പര്ദ്ധാ സമുത്പന്നാ പൂര്വം സഹ സുമേരുണാ
പുരാതനകാലത്ത് സുമേരു പർവതത്തോടൊപ്പം മത്സരിച്ചവൻ ഇവൻ തന്നെയാണ്.
കസ്മാദ്ഭാസ്കര മേരോസ്ത്വം പ്രകരോഷി പ്രദക്ഷിണാമ്
ഭാസ്കരാ, നീ സുമേരു പർവതത്തെ ചുറ്റി നടക്കുമ്പോൾ ഈ മലയെ എന്തുകൊണ്ട് ചുറ്റുന്നില്ല?
ഏഷ മേ വിഹിതഃ പന്ഥാ യേനേദം വിഹിതം ജഗത്
എനിക്ക് ഈ വഴിയാണ് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്; അതിലൂടെ ലോകം നിലനിൽക്കുന്നു.
തസ്യ തുംഗാനി ശൃംഗാണി വ്യാപ്യ ഖം സംശ്രിതാനി ച
അവന്റെ ഉയർന്ന കൊമ്പുകൾ ആകാശം വരെ വ്യാപിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ വിശേഷേണ സംക്രുദ്ധോ വിംധ്യപര്വതഃ രുരോധാഥ നഭോമാര്ഗം യേന ഗച്ഛതി ഭാസ്കരഃ
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, വിന്ധ്യപർവതം അത്യന്തം കോപിച്ചു, ഭാസ്കരൻ പോകുന്ന ആകാശമാർഗം തടഞ്ഞു.
അഥ രുദ്ധം സമാലോക്യ മാര്ഗം വാസരനായകഃ
അപ്പോൾ വഴിയടഞ്ഞിരിക്കുന്നതും കണ്ടു, പകലിന്റെ അധിപൻ,
കരോമി യദ്യഹം ചാസ്യ പര്വതസ്യ പ്രദക്ഷിണാമ് ൬.൩൩.
ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഈ മലയെ ചുറ്റി നടക്കുകയാണെങ്കിൽ,
മാസര്തുഭുവനാനാം ച തഥാ ഭാവീ വിപര്യയഃ നഷ്ടയജ്ഞോത്സവേ ലോകേ ദേവാനാം സ്യാന്മഹാവ്യഥാ
അപ്പോൾ മാസങ്ങൾക്കും ഋതുക്കൾക്കും ലോകത്തിനും ക്രമം നഷ്ടപ്പെടും; യജ്ഞോത്സവങ്ങൾ ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ ദേവന്മാർക്ക് വലിയ ദുഃഖം വരും.
ഏവം സംചിന്ത്യ ചിത്തേന ബഹുധാ തീക്ഷ്ണദീധിതിഃ
ഇങ്ങനെ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച്, അത്യന്തം പ്രകാശമുള്ളവൻ,