യുഷ്മാകം പരിതുഷ്ടോഽസ്മി ലോഭാഭാവാദ്ദ്വിജോത്തമാഃ ॥ തസ്മാത്സ്വര്ഗം മയാ സാര്ദ്ധം ശീഘ്രമാഗമ്യതാമിതി ।ാ
ലോഭം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു സന്തോഷവാനാണ്, മഹാനായ ദ്വിജന്മാരേ; അതിനാൽ എനിക്ക് കൂടെ സ്വർഗത്തിൽ വേഗം വരിക.
തസ്മാത്തപശ്ചരിഷ്യാമഃ സരസീഹ വിമുക്തയേ
അതുകൊണ്ട് മോക്ഷത്തിനായി ഈ തടാകത്തിങ്കൽ ഞങ്ങൾ തപസ്സു ചെയ്യാം.
പൂര്ണാ സാഗരപര്യംതാം ചരിത്വാ പൃഥിവീ മിമാമ് തസ്മാദ്ഗച്ഛ തവ ശ്രേയോ ഭൂയാദസ്മാത്സമാഗമാത്
സമുദ്രം ചുറ്റിയ ഈ ഭൂമി മുഴുവൻ സഞ്ചരിച്ച ശേഷം, നീ പോകുക; ഈ കൂടിക്കാഴ്ച കൊണ്ടു നിന്റെ ക്ഷേമം വർധിക്കട്ടെ.
തസ്മാദ്ഗൃഹ്ണീത യച്ചിത്തേ സദാഭീഷ്ടം വ്യവസ്ഥിതമ്
നിന്റെ മനസ്സിൽ സ്ഥിരമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്താണോ, അതു എപ്പോഴും സ്വീകരിക്കണം.
നാമ്നാസ്മാകം തഥാ നൃണാം സര്വപാതകനാശനഃ
നമ്മുടെ പേരിൽ, മനുഷ്യർക്കും നമ്മൾക്കും, ഇത് എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതാണു.
വയം സ്ഥാസ്യാമഹേ നിത്യമത്രൈവ സുരസത്തമ
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഞങ്ങൾ എന്നും ഇവിടെ തന്നെ നിലകൊള്ളും.
തഥാ കാമപ്രദശ്ചൈവ ലോകാനാം സംഭവിഷ്യതി ॥ ൬.൩൨.
ഇതുവഴി ലോകങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയുള്ള എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നതായി ഇത് മാറും.
യോ യം കാമമഭിധ്യായ ശ്രാദ്ധമത്ര കരിഷ്യതി
ആർക്കെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും ആഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവൻ ഇവിടെ ശ്രാദ്ധം നടത്തുമ്പോൾ—
നിഷ്കാമോ വാ നരോ യസ്തു ശ്രാദ്ധം ദാനമഥാപി വാ
ആശകളില്ലാതെ ഒരാൾ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുകയോ, ദാനം നൽകുകയോ ചെയ്താൽ,
യേ ചാത്ര ദേഹം ത്യക്ഷ്യംതി യുഷ്മാകം ചാശ്രമേ ശുഭേ
നിങ്ങളുടെ ഈ പുണ്യമായ ആശ്രമത്തിൽ ആരെങ്കിലും ദേഹം വിട്ടാൽ,
ഇംഗുദൈര്ബദരൈര്വാപി ബില്വൈര്ഭല്ലാതകൈരപി
ഇങ്ങുദം, ബദരം, ബില്വം, അല്ലെങ്കിൽ ഭല്ലാതകം കൊണ്ടായാലും,
സ യാസ്യതി പരാം സിദ്ധിം ദുര്ലഭാം ത്രിദശൈരപി
അവൻ ദേവന്മാർക്കുപോലും പ്രാപിക്കാനാവാത്ത പരമമായ സിദ്ധി നേടും.
സൂത ഉവാച ഏവമുക്ത്വാ സഹസ്രാക്ഷസ്തൈഃ സര്വൈരഭിനംദിതഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ആയിരം കണ്ണുള്ളവൻ അവിടെയുള്ള എല്ലാവരാലും ആദരിക്കപ്പെട്ടു.
ജഗാമാദര്ശനം തേഽപി സ്ഥിതാസ്തത്ര ദ്വിജോത്തമാഃ
അവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി; അവിടെ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാർ അവിടെയേയ്ക്ക് തന്നെ നിന്നു.
തതഃ കാലേ ഗതേ തേഽപി കൃത്വാ തീവ്രം മഹത്തപഃ
അതിനുശേഷം കുറച്ച് കാലം കഴിഞ്ഞ്, അവർ ശക്തമായ വലിയ തപസ്സു ചെയ്തു.
തൈസ്തത്ര സ്ഥാപിതം ലിങ്ഗം ദേവദേവസ്യ ശൂലിനഃ
അവിടെ അവർ ദേവദേവനായ ശൂലധാരിയുടെ ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചു.
യസ്തല്ലിംഗം പുനര്ഭക്ത്യാ പുഷ്പധൂപാനുലേപനൈഃ
ആ ലിംഗത്തെ ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ പൂവ്, ധൂപം, ചന്ദനം എന്നിവയാൽ വീണ്ടും പൂജിച്ചാൽ,
ഏതത്പവിത്ര മായുഷ്യം സര്വപാതകനാശനമ് ൬.൩൨.
ഇത് വിശുദ്ധവും, ആയുസ്സിനും കാരണവും, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.
യത്ര തിഷ്ഠതി വിശ്വാത്മാ സ്വയം ദേവോ മഹേശ്വരഃ
വിശ്വാത്മാവായ മഹേശ്വരൻ സ്വയം വസിക്കുന്ന സ്ഥലമാണ് അത്.
ശുക്ലപക്ഷേ ചതുര്ദശ്യാം ചൈത്രമാസേ ദിവാകരഃ
ചൈത്രമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പതിനാലാം ദിവസത്തിൽ, സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്ന സമയത്ത്,
തസ്മാദന്യോഽപി യസ്തസ്യാം ഭക്ത്യാ ചാഗത്യ ശംകരമ്
അതിനാൽ, ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ ശങ്കരനെ ആരാധിക്കാൻ അവിടെ എത്തിച്ചേരുന്നുവെങ്കിൽ,
യസ്തത്ര കുരുതേ ശ്രാദ്ധം സമ്യക്ഛ്രദ്ധാസമന്വിതഃ
അവിടെ ആരെങ്കിലും പൂര്ണ വിശ്വാസത്തോടെ ശ്രാദ്ധം നടത്തുകയാണെങ്കിൽ,
പ്രദക്ഷിണാം പ്രകുരുതേ വദൈതന്മേ സുവിസ്തരമ്
അല്ലെങ്കിൽ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ—ഇതിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ എനിക്ക് പറയൂ.
അസ്തി വിംധ്യ ഇതി ഖ്യാതഃ പര്വതഃ പൃഥിവീതലേ
ഭൂമിയിൽ വിംധ്യ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമായ ഒരു പർവതമുണ്ട്.
യസ്യ വൃക്ഷാഗ്രശാഖായാം സംലഗ്നാസ്തരണേഃ കരാഃ
അവിടെയുള്ള വൃക്ഷങ്ങളുടെ മുകളിലത്തെ ശാഖകളിൽ കാറ്റിന്റെ കൈകൾพันഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
അനഭിജ്ഞാസ്തമിസ്രസ്യ യസ്യ സാനുനിവാസിനഃ
അവിടെയുള്ള മലകളിൽ താമസിക്കുന്നവർ ഇരുട്ടിനെ അറിയാത്തവരാണ്.
യസ്യ സാനുഷു മുംചംതോ ഭാംതി പുഷ്പാണി പാദപാഃ
അവന്റെ ചരിവുകളിൽ വീണു കിടക്കുന്ന വൃക്ഷങ്ങൾ പൂക്കളാൽ തിളങ്ങുന്നു.
യസ്മിന്നാനാമൃഗാ ഭാംതി ധാവമാനാ ഇതസ്തതഃ ॥ ൬.൩൩.
അവിടെ അനേകം മാൻമരങ്ങൾ ഇവിടെ അവിടെ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
നിര്യാസച്ഛദ്മനാ ബാഷ്പം വാസിതാശേഷദിങ്മുഖമ്
അവിടെയുള്ള മരങ്ങളുടെ കൂറ്റൻ പിണ്ഡം സുഖവാസനയോടെ എല്ലാ ദിക്കുകളും നിറയ്ക്കുന്നു.
ചീരികാവിരുതൈര്ദീര്ഘൈ രുദംത ഇവ ചാപരേ
ചീരികകളുടെ നീണ്ട വിളികൾ മറ്റൊരുവൻ കരയുന്നതുപോലെ അവിടെയൊക്കെ കേൾക്കുന്നു.