യസ്താം പശ്യതി ചൈത്രസ്യ ചതുര്ദ്ദശ്യാം സിതേ നൃപ
രാജാവേ, ചൈത്രമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷം പതിനാലാം ദിവസം അവളെ കാണുന്നവൻ—
കിം വ്രതൈര്നിയമൈര്വാപി ദാനൈര്ദത്തേ നരാധിപ
വ്രതങ്ങളോ നിയന്ത്രണങ്ങളോ ദാനങ്ങളോ എന്തിനാണ്, രാജാവേ—
തത്രൈവ പാദുകേ ദിവ്യേ തയാ ന്യസ്തേ നരാധിപ സര്വാന്കാമാനവാപ്നോതി ഇഹ ലോകേ പരത്ര ച
അവിടെ തന്നെയാണ് ദൈവികമായ പാദുകകൾ അവൾ വെച്ചത്, രാജാവേ, അതിനാൽ ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും.
കസ്മാച്ച കാരണാദ്ബ്രൂഹി സര്വം വിസ്തരതോ മമ
എന്തിനും എന്ത് കാരണം എന്ന് നീ മുഴുവനും വിശദമായി പറയൂ.
പ്രാപ്നുവംതി പരാം സിദ്ധിം ദ്വിവിധാം ധര്മകാരിണഃ
ധർമ്മപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്നവർക്ക് ഉന്നതമായ ഇരട്ട സിദ്ധി ലഭിക്കും.
ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു യജ്ഞദാനാദികാഃ ക്രിയാഃ
അപ്പോഴേയ്ക്കു തന്നെ യജ്ഞവും ദാനവും പോലുള്ള കർമ്മങ്ങൾ നടന്നു.
ശൂന്യാസ്തേ നരകാഃ സര്വേ സംബഭൂവുര്യമസ്യ യേ 7.3.22.
അക്കാലത്ത് യമന്റെ എല്ലാ നരകങ്ങളും ശൂന്യമായി.
അഥ സര്വേ നൃപശ്രേഷ്ഠ ദേവാസ്തത്ര സമാഗതാഃ
അതിനുശേഷം, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, എല്ലാ ദേവതകളും അവിടെ കൂടി വന്നു.
മര്ത്യലോകേ വയം തേന കര്മണാതീവ പീഡിതാഃ
മനുഷ്യലോകത്ത് ആ കർമ്മം കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവിക്കുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ ത്വാം ദേവി പാപ്മാനഃ സിദ്ധിം യാംതി സപൂര്വജാഃ
ദേവിയെ കണ്ടാൽ, മുൻപുണ്ടായ പാപമുള്ളവർക്കും സിദ്ധി ലഭിക്കും.
ന നിഷ്ക്രാമതി ദൈത്യശ്ച ബാഷ്കലിസ്ത്വം തഥാ കുരു
അതു പോലെ ദാനവനായ ബാഷ്കലനും പുറത്തേക്കു പോകുന്നില്ല; നീയും അങ്ങനെ ചെയ്യണം.
മുക്ത്വാ സ്വേ പാദുകേ തത്ര കൃത്വാ ചാശ്മസമുദ്ഭവേ
നിന്റെ സ്വന്തം പാദുകകൾ അവിടെ വിട്ട്, ഉദിച്ച കല്ലിന്മേൽ വെയ്ക്കുക.
വിന്യസ്തേ പാദുകേ തസ്യ രക്ഷാര്ഥം ബാഷ്കലേഃ സുരാഃ
ബാഷ്കലന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി പാദുകകൾ വച്ചപ്പോൾ ദേവതകൾ—
മത്പാദുകാഭരാക്രാംതോ ന സ ദൈത്യഃ സുരോത്തമാഃ
എന്റെ പാദുകയുടെ ഭാരത്തിൽ ആ ദാനവൻ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, നീങ്ങാൻ കഴിയുന്നില്ല.
ഏതച്ഛാസ്ത്രം മയാ കൃത്സ്നം പാദുകാര്ഥം വിനിര്മിതമ്
ഈ മുഴുവൻ ശാസ്ത്രം ഞാൻ പാദുകയുടെ കാര്യത്തിനായി രചിച്ചതാണ്.
ശാസ്ത്രമാര്ഗേണ ചാനേന ഭക്ത്യാ യഃ പാദുകേ മമ
ശാസ്ത്രമാർഗ്ഗം അനുസരിച്ച് ഭക്തിയോടെ എന്റെ പാദുകയെ അനുഭവിക്കുന്നവൻ—
ചൈത്രശുക്ലചതുര്ദ്ദശ്യാമഹമത്രാര്ബുദേ സദാ ॥ 7.3.22.
ചൈത്രമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പതിനാലാം ദിവസം ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ഇവിടെ അർബുദപർവതത്തിൽ ഉണ്ടാകും.
പര്വതോഽയം മമാഭീഷ്ടോ ന ച ത്യക്തും മനോ ദധേ
ഈ പർവതം എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്; ഇത് വിട്ടുപോകാൻ എന്റെ മനസ്സ് തയാറായില്ല.
സ്തൂയമാനാ യയൌ സ്വര്ഗം മുക്ത്വാ തേ പാദുകേ ശുഭേ
സ്തുതിക്കപ്പെട്ട്, ആ ശുഭമായ പാദുകകൾ അവിടെ വിട്ട് അവൾ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.
അദ്യാപി സിദ്ധിമായാംതി യോഗിനോ ധ്യാനതത്പരാഃ
ഇന്നുമുതൽ തന്നെ, ധ്യാനത്തിൽ ലീനരായ യോഗികൾ ഇവിടെ സിദ്ധി നേടുന്നു.
ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം യന്മാം ത്വ പരിപൃച്ഛസി
നീ എന്നോട് ചോദിച്ചതുപോലെ എല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നിരിക്കുന്നു.
യസ്ത്വേതത്പഠതേ ഭക്ത്യാ ശ്ലാഘതേ വാഽഥ യോ നരഃ
ഇതെല്ലാം ഭക്തിയോടെ വായിക്കുന്നവനും, പ്രശംസിക്കുന്നവനും— അത്തരം മനുഷ്യൻ—
യത്ഖ്യാതിമഗമത്പൂര്വം സകാശാദ്ദാശവര്ഗതഃ
അതിനകം ദാസന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായത്,
പുരാഽഽസീദ്രജകോ നാമ്നാ ശമിലാക്ഷോ മഹീപതേ
പണ്ടു, മഹാരാജാവേ, ശമിലാക്ഷൻ എന്ന പേരിൽ ഒരു വസ്ത്രധോവകൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അഥാസൌ ഭയമാപന്നോ ജ്ഞാത്വാ വസ്ത്രവിഡംബനമ്
വസ്ത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അപമാനം മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ അവൻ ഭയപ്പെട്ടു.
അഥ തസ്യ സുതാ രാജന്ദാശകന്യാസഖീ ശുഭാ
രാജാവേ, അവന്റെ മകൾ ദാസികമാരുടെ സുഹൃത്ത് ആയും, ഭദ്രയായും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തസ്യൈ നിവേദയാമാസ ഭയം വസ്ത്രസമുദ്ഭവമ്
വസ്ത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം അവൾക്ക് അവൻ അറിയിച്ചു.
ദാശകന്യാപി ദുഃഖേന തസ്യാ ദുഃഖസമന്വിതാ
ദാസികയും അവളുടെ ദുഃഖം പങ്കുവെച്ച് ദുഃഖിതയായി.
ധ്രുവം തേന കൃതേനൈവ നിര്ഭയം തേ ച തേ പിതുഃ
നിങ്ങൾ ചെയ്ത ഈ കാര്യത്തിലൂടെ നീയും നിന്റെ അച്ഛനും ഭയമില്ലാതെ ഇരിക്കും.
അത്രാസ്തി നിര്ഝരം സുഭ്രൂരര്ബുദേ വരവര്ണിനി
ഇവിടെ, ഭംഗിയുള്ള കന്യകേ, അർബുദത്തിൽ ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടം ഉണ്ട്.