നിവിഷ്ടാ സാ ജഗന്മാതാ ശ്രീമാതാ കാമരൂപിണീ തത്രൈവ വസതേ സാക്ഷാന്നൃണാം കാമപ്രദായിനീ
അവിടെ തന്നെയാണ് ലോകമാതാവും മഹിമയുള്ളവളും ഇഷ്ടം നൽകുന്നവളും ഇരുന്നു, മനുഷ്യർക്കു നേരിട്ട് ആഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്നു.
ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു സര്വേ ദേവാഃ സവാസവാഃ
അത് തന്നെയായ സമയത്ത് എല്ലാ ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പ്രസന്നാഽഭൂത്തതോ ദേവീ തേഷാം തത്ര നരാധിപ ഗത്വാ സ്ഥാനം സ്വകം സര്വേ പരിപാംതു ഗതവ്യഥാഃ
അപ്പോൾ ദേവി അവരിൽ സന്തുഷ്ടയായി, രാജാവേ, അവരോടു പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ദുഃഖം ഇല്ലാതെ നിങ്ങളുടെ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് പോവൂ.'
വരം വരയ ദേവേന്ദ്ര ബ്രൂഹി യത്തേ മനോഗതമ്
'ഇന്ദ്രാ, ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ; മനസ്സിൽ ഉള്ളത് പറയൂ.'
ഇന്ദ്ര ഉവാച യദി തുഷ്ടാസി മേ ദേവി ശാശ്വതേ ഭക്തിവത്സലേ
ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: 'ദേവി, നീ എനിക്ക് സന്തോഷം തോന്നിയാൽ, സദാ ഭക്തരെ സ്നേഹിക്കുന്നവളേ—'
പ്രശാസ്മി രാജ്യം ദേവേശി ശാശ്വതേ ഭക്തവത്സലേ
'ദേവതകളുടെ ദേവിയേ, സദാ ഭക്തരെ സ്നേഹിക്കുന്നവളേ, ഞാൻ ഈ രാജ്യം ഭരിക്കട്ടെ.'
ഹരേണ നിര്മിതഃ പൂര്വം യേന തിഷ്ഠതി നിശ്ചലഃ 7.3.22.
'ഹരിയാൽ മുമ്പ് സൃഷ്ടിച്ചതും അതിനാൽ അചഞ്ചലമായി നിലകൊള്ളുന്നതുമായത്.'
അത്ര ത്വാം പൂജയിഷ്യാമോ വയം സര്വേ സമേത്യ ച
'ഇവിടെ, ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് നിന്നെ ആരാധിക്കും.'
ഹൃഷ്ടസ്ത്രിവിഷ്ടപം പ്രാപ്തോ ദേവ്യാസ്തസ്യാഃ പ്രഭാവതഃ
ആ ദേവിയുടെ ശക്തിയാൽ സന്തോഷത്തോടെ ഇന്ദ്രൻ സ്വർഗത്തിൽ എത്തി.
സാപി തത്ര സ്ഥിതാ ദേവീ ദേവാനാം ഹിതകാമ്യയാ
ആ ദേവിയും അവിടെ തന്നെ ദേവന്മാരുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച് നിലകൊണ്ടു.
യസ്താം പശ്യതി ചൈത്രസ്യ ചതുര്ദ്ദശ്യാം സിതേ നൃപ
രാജാവേ, ചൈത്രമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷം പതിനാലാം ദിവസം അവളെ കാണുന്നവൻ—
കിം വ്രതൈര്നിയമൈര്വാപി ദാനൈര്ദത്തേ നരാധിപ
വ്രതങ്ങളോ നിയന്ത്രണങ്ങളോ ദാനങ്ങളോ എന്തിനാണ്, രാജാവേ—
തത്രൈവ പാദുകേ ദിവ്യേ തയാ ന്യസ്തേ നരാധിപ സര്വാന്കാമാനവാപ്നോതി ഇഹ ലോകേ പരത്ര ച
അവിടെ തന്നെയാണ് ദൈവികമായ പാദുകകൾ അവൾ വെച്ചത്, രാജാവേ, അതിനാൽ ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും.
കസ്മാച്ച കാരണാദ്ബ്രൂഹി സര്വം വിസ്തരതോ മമ
എന്തിനും എന്ത് കാരണം എന്ന് നീ മുഴുവനും വിശദമായി പറയൂ.
പ്രാപ്നുവംതി പരാം സിദ്ധിം ദ്വിവിധാം ധര്മകാരിണഃ
ധർമ്മപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്നവർക്ക് ഉന്നതമായ ഇരട്ട സിദ്ധി ലഭിക്കും.
ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു യജ്ഞദാനാദികാഃ ക്രിയാഃ
അപ്പോഴേയ്ക്കു തന്നെ യജ്ഞവും ദാനവും പോലുള്ള കർമ്മങ്ങൾ നടന്നു.
ശൂന്യാസ്തേ നരകാഃ സര്വേ സംബഭൂവുര്യമസ്യ യേ 7.3.22.
അക്കാലത്ത് യമന്റെ എല്ലാ നരകങ്ങളും ശൂന്യമായി.
അഥ സര്വേ നൃപശ്രേഷ്ഠ ദേവാസ്തത്ര സമാഗതാഃ
അതിനുശേഷം, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, എല്ലാ ദേവതകളും അവിടെ കൂടി വന്നു.
മര്ത്യലോകേ വയം തേന കര്മണാതീവ പീഡിതാഃ
മനുഷ്യലോകത്ത് ആ കർമ്മം കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവിക്കുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ ത്വാം ദേവി പാപ്മാനഃ സിദ്ധിം യാംതി സപൂര്വജാഃ
ദേവിയെ കണ്ടാൽ, മുൻപുണ്ടായ പാപമുള്ളവർക്കും സിദ്ധി ലഭിക്കും.
ന നിഷ്ക്രാമതി ദൈത്യശ്ച ബാഷ്കലിസ്ത്വം തഥാ കുരു
അതു പോലെ ദാനവനായ ബാഷ്കലനും പുറത്തേക്കു പോകുന്നില്ല; നീയും അങ്ങനെ ചെയ്യണം.
മുക്ത്വാ സ്വേ പാദുകേ തത്ര കൃത്വാ ചാശ്മസമുദ്ഭവേ
നിന്റെ സ്വന്തം പാദുകകൾ അവിടെ വിട്ട്, ഉദിച്ച കല്ലിന്മേൽ വെയ്ക്കുക.
വിന്യസ്തേ പാദുകേ തസ്യ രക്ഷാര്ഥം ബാഷ്കലേഃ സുരാഃ
ബാഷ്കലന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി പാദുകകൾ വച്ചപ്പോൾ ദേവതകൾ—
മത്പാദുകാഭരാക്രാംതോ ന സ ദൈത്യഃ സുരോത്തമാഃ
എന്റെ പാദുകയുടെ ഭാരത്തിൽ ആ ദാനവൻ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, നീങ്ങാൻ കഴിയുന്നില്ല.
ഏതച്ഛാസ്ത്രം മയാ കൃത്സ്നം പാദുകാര്ഥം വിനിര്മിതമ്
ഈ മുഴുവൻ ശാസ്ത്രം ഞാൻ പാദുകയുടെ കാര്യത്തിനായി രചിച്ചതാണ്.
ശാസ്ത്രമാര്ഗേണ ചാനേന ഭക്ത്യാ യഃ പാദുകേ മമ
ശാസ്ത്രമാർഗ്ഗം അനുസരിച്ച് ഭക്തിയോടെ എന്റെ പാദുകയെ അനുഭവിക്കുന്നവൻ—
ചൈത്രശുക്ലചതുര്ദ്ദശ്യാമഹമത്രാര്ബുദേ സദാ ॥ 7.3.22.
ചൈത്രമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പതിനാലാം ദിവസം ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ഇവിടെ അർബുദപർവതത്തിൽ ഉണ്ടാകും.
പര്വതോഽയം മമാഭീഷ്ടോ ന ച ത്യക്തും മനോ ദധേ
ഈ പർവതം എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്; ഇത് വിട്ടുപോകാൻ എന്റെ മനസ്സ് തയാറായില്ല.
സ്തൂയമാനാ യയൌ സ്വര്ഗം മുക്ത്വാ തേ പാദുകേ ശുഭേ
സ്തുതിക്കപ്പെട്ട്, ആ ശുഭമായ പാദുകകൾ അവിടെ വിട്ട് അവൾ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.
അദ്യാപി സിദ്ധിമായാംതി യോഗിനോ ധ്യാനതത്പരാഃ
ഇന്നുമുതൽ തന്നെ, ധ്യാനത്തിൽ ലീനരായ യോഗികൾ ഇവിടെ സിദ്ധി നേടുന്നു.