ഏവമുക്ത്വാ മഹാത്മാ സ പശ്യതോ മമ സൂതജ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ആ മഹാത്മാവ്, ഞാൻ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, സാരഥിയുടെ മകനേ—
ഗന്ധര്വൈര്ഗീയമാനസ്തു സ്തൂയമാനശ്ച കിന്നരൈഃ
അവനെ ഗന്ധർവന്മാർ പാടുകയും കിന്നരന്മാർ സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്തു.
തസ്മിന്ഗതേ തദാ സ്വര്ഗം ദുഃഖം മേ സമുപസ്ഥിതമ്
അവൻ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് പോയപ്പോൾ എനിക്ക് ദു:ഖം അനുഭവപ്പെട്ടു.
തതോഽഹം കൃതവാംസ്തത്ര വിപ്രലാപാനനേകശഃ
അതിനുശേഷം ഞാൻ അവിടെ പലതവണ ദു:ഖം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
അഹോ മയാ നൃശംസേന ബഹവഃ പ്രാണിനോ ഹതാഃ
അയ്യോ, എന്റെ ക്രൂരതകൊണ്ടു അനേകം ജീവികൾ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
സോഽഹം ഹിംസാം പരിത്യജ്യ ചരിഷ്യാമി മഹത്തപഃ
ഇനി ഞാൻ ഹിംസയെ ഉപേക്ഷിച്ച് വലിയ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെടും.
യത്കിംചിത്ത്രിഷു ലോകേഷു പ്രാര്ഥയംതി നരാഃ സുഖമ്
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും മനുഷ്യർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സുഖം ഏതൊക്കെയാണോ,
അധുനൈകോഽഹമേകാഹമേകൈകസ്മിന്വനസ്പതൌ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ്, ഓരോ വൃക്ഷത്തിനുമിടയിൽ ഞാൻ മാത്രം.
പാംസുനാ സമവച്ഛന്നഃ ശൂന്യാഗാരപ്രതിശ്രയഃ ൬.൨൯.
പൊടിയിൽ മൂടപ്പെട്ട് ശൂന്യമായ വീടുകളിൽ അഭയം തേടുന്നു.
ഏവം വിലപ്യ യത്നേന മയാ സൂതകുലോദ്വഹ
ഇങ്ങനെ ദുഃഖിച്ചു, ശ്രമപെട്ട് ഞാൻ, സുതകുലത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ,
ഷഡക്ഷരസ്യ മംത്രസ്യ അയുതം പ്രജപാമ്യഹമ്
ആറ് അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രം പത്തു ആയിരം പ്രാവശ്യം ഞാൻ ജപിച്ചു.
തത്പ്രഭാവേന മേ സ്ഥൈര്യം സംജാതം യൌവനോദ്ഭവമ്
അത് കൊണ്ടു എനിക്ക് സ്ഥിരതയും യുവാവായ ഊർജ്ജവും ലഭിച്ചു.
സിദ്ധേശ്വരം പ്രയാസ്യാമി ദ്വാപരാംതേ ഹ്യവസ്ഥിതേ
ദ്വാപരയുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ സിദ്ധേശ്വരനോടു പോകും.
ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം മയാ സൂതജ മോക്ഷദമ്
ഇതൊക്കെയും മോക്ഷം നൽകുന്നതായി ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, സുതപുത്രാ.
യശ്ചൈതച്ഛൃണുയാന്നിത്യം സമ്യക്ഛ്രദ്ധാസമന്വിതഃ
ഇത് ആരെങ്കിലും വിശ്വാസപൂർവ്വം ദിവസേന കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ,
തസ്മാത്ത്വം ഹി മഹാഭാഗ മന്ത്രമേനം സദാ ജപ
അതുകൊണ്ട്, മഹാഭാഗവ, നീ ഈ മന്ത്രം എപ്പോഴും ജപിക്കണം.
സൂത ഉവാച ഏതച്ഛ്രുതം മയാ പൂര്വം സകാശാത്തസ്യ സദ്ഗുരോഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇതെല്ലാം ഞാൻ മുമ്പ് ആ സത്ഗുരുവിൽ നിന്ന് കേട്ടതാണ്.
ധന്യം യശസ്യമായുഷ്യം ശത്രുപക്ഷക്ഷയാവഹമ്
ഇത് ഭാഗ്യവും പ്രശസ്തിയും ദീർഘായുസും നൽകുന്നു, ശത്രുക്കളുടെ പക്ഷം നശിപ്പിക്കുന്നു.
ഏതത്സര്വം സമാചക്ഷ്വ വിസ്തരാത്സൂതനന്ദന
ഇതെല്ലാം വിശദമായി പറയൂ, സൂതപുത്രാ.
അനപത്യതയാ തസ്യ കാലശ്ചക്രാമ ഭൂരിശഃ
അവനു സന്താനമില്ലാത്തതിനാൽ, കാലം വളരെ കടന്നു പോയി.
തതശ്ചിന്താ പ്രപന്നഃ സ ഗത്വാ ദേവപുരോഹിതമ്
അതിനുശേഷം അവൻ വിഷമിച്ചു, ദേവപുരോഹിതനെ സമീപിച്ചു.
ഭഗവംശ്ചാനപത്യസ്യ വാര്ദ്ധകം മേ സമാഗതമ്
ഭഗവൻ, എനിക്ക് സന്താനമില്ലാതെ വൃദ്ധാവസ്ഥ എത്തി.
തീര്ഥയാത്രാം വ്രതം വാപി ശാംതികം വാ ദ്വിജോത്തമ
തിര്ഥയാത്രയോ, വ്രതം ആചരിക്കുന്നതോ, അല്ലെങ്കിൽ ശാന്തിക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യുന്ന കർമ്മങ്ങളോ, ഈശ്വരഭക്തരായ ദ്വിജന്മാരെ, ഇതൊക്കെയും ഉത്തമമാണ്.
ബൃഹസ്പതിശ്ചിരം ധ്യാത്വാ സിദ്ധം പ്രാഹ തതഃ പരമ്
ബൃഹസ്പതി ദീർഘകാലം ധ്യാനിച്ച്, പിന്നെ ലഭിച്ച ഫലം പ്രസ്താവിച്ചു.
തതഃ പ്രാപ്സ്യസി സത്പുത്രം വംശോദ്ധാരക്ഷമം ശുഭമ്
അതിനുശേഷം, നീ വംശം നിലനിർത്താൻ കഴിവുള്ള ഒരു നല്ല പുത്രനെ ലഭിക്കും.
തതസ്തത്ക്ഷേത്രമാസാദ്യ സ സിദ്ധഃ ശ്രദ്ധയാന്വിതഃ
അതിനുശേഷം, ആ തിരു ഭൂമി പ്രാപിച്ച ശേഷം, വിശ്വാസപൂർവ്വം സിദ്ധനായി അവൻ അവിടെ എത്തി.
തതശ്ചാരാധയാമാസ ദിവാനക്തമതംദ്രിതഃ
അതിനുശേഷം, അവൻ ദിനവും രാത്രിയും ക്ഷീണമില്ലാതെ ആരാധന നടത്തി.
ചാംദ്രായണൈസ്തഥാ കൃച്ഛ്രൈഃ പാരാകൈര്ദ്വിജസത്തമാഃ ൬.൩൦.
ചാന്ദ്രായണവും കൃച്ച്രവും പാർാകവ്രതങ്ങളും ആചരിച്ച്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരെ, അവൻ ഉപവാസം നടത്തി.
തതോ വര്ഷസഹസ്രാഭ്യാം തസ്യ തുഷ്ടോ മഹേശ്വരഃ
അതിനുശേഷം, ആയിരം വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, മഹേശ്വരൻ അവനിൽ സന്തോഷം പ്രാപിച്ചു.
ഹംസാദ്യ തവ തുഷ്ടോഽഹം തസ്മാത്പ്രാര്ഥയ വാംഛിതമ്
ഹംസാ, ഞാൻ നിന്നിൽ സന്തുഷ്ടനാണ്; അതിനാൽ, നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരം ചോദിക്കൂ.