ന ഹി മാംസം തൃണാത്കാഷ്ഠാദുപലാദപി ജായതേ
മാംസം പുല്ലിൽ നിന്നോ മരത്തിൽ നിന്നോ കല്ലിൽ നിന്നോ ഉണ്ടാകുന്നില്ലല്ലോ.
ഏതദേവ ഹി ദൃഷ്ടാംതം മാംസസ്യ പരിവര്ജനേ
ഇത് തന്നെയാണ് മാംസം ഒഴിവാക്കേണ്ടതിന്റെ ഉദാഹരണം.
ആത്മൌപമ്യേന ഭൂതാനി തസ്മാത്സര്വാണി പംഡിതൈഃ
അതിനാൽ ജ്ഞാനികൾ എല്ലാ ജീവികളെയും തങ്ങളോടു സമാനമായി കാണുന്നു.
ഹംതാ ചൈവാനുമംതാ ച വിശസ്താ ക്രയവിക്രയീ
കൊല്ലുന്നവനും സമ്മതിക്കുന്നവനും അറപ്പുകാരനും വാങ്ങുന്നവനും വിൽക്കുന്നവനും—
ധനേന ക്രയകൃദ്ധംതി ഭക്ഷണേന ച ഖാദകഃ
പണംകൊണ്ട് വാങ്ങുന്നവൻ കൊല്ലുന്നു; ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ ഭക്ഷണത്തിലൂടെ കൊല്ലുന്നു.
കര്മണാ മനസാ വാചാ യോ ഹിനസ്തി ന കിംചന
പ്രവർത്തിയിലും മനസ്സിലും വാക്കിലും ആരെയും ദോഷപ്പെടുത്താത്തവൻ—
ശാകമൂലഫലാഹാരോ ബ്രഹ്മചര്യപരായണഃ
പച്ചക്കറികളും കിഴങ്ങുകളും പഴങ്ങളും മാത്രം കഴിച്ച് ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവൻ—
ഏകോ വര്ഷശതം സാഗ്രം തപസ്തപതി ദുസ്തരമ്
അവൻ ഒരുവൻ മാത്രം നൂറുവർഷത്തോളം കഠിനമായ തപസ്സ് ചെയ്യുന്നു.
യംയം കാമയതേ കാമം ദുഷ്പ്രാപമപി മാനവഃ ൬.൨൯.
മനുഷ്യൻ എത്രയെങ്കിലും പ്രാപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള ഇഷ്ടം ആഗ്രഹിച്ചാലും—
കാമഗേന വിമാനേന ദിവ്യസ്ത്രീശതസേവിതഃ
ആ ആഗ്രഹത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ രഥത്തിൽ, നൂറുകണക്കിന് ദിവ്യസ്ത്രികൾ സേവിക്കുന്നവനായി—
ഏവമുക്ത്വാ മഹാത്മാ സ പശ്യതോ മമ സൂതജ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ആ മഹാത്മാവ്, ഞാൻ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, സാരഥിയുടെ മകനേ—
ഗന്ധര്വൈര്ഗീയമാനസ്തു സ്തൂയമാനശ്ച കിന്നരൈഃ
അവനെ ഗന്ധർവന്മാർ പാടുകയും കിന്നരന്മാർ സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്തു.
തസ്മിന്ഗതേ തദാ സ്വര്ഗം ദുഃഖം മേ സമുപസ്ഥിതമ്
അവൻ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് പോയപ്പോൾ എനിക്ക് ദു:ഖം അനുഭവപ്പെട്ടു.
തതോഽഹം കൃതവാംസ്തത്ര വിപ്രലാപാനനേകശഃ
അതിനുശേഷം ഞാൻ അവിടെ പലതവണ ദു:ഖം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
അഹോ മയാ നൃശംസേന ബഹവഃ പ്രാണിനോ ഹതാഃ
അയ്യോ, എന്റെ ക്രൂരതകൊണ്ടു അനേകം ജീവികൾ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
സോഽഹം ഹിംസാം പരിത്യജ്യ ചരിഷ്യാമി മഹത്തപഃ
ഇനി ഞാൻ ഹിംസയെ ഉപേക്ഷിച്ച് വലിയ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെടും.
യത്കിംചിത്ത്രിഷു ലോകേഷു പ്രാര്ഥയംതി നരാഃ സുഖമ്
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും മനുഷ്യർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സുഖം ഏതൊക്കെയാണോ,
അധുനൈകോഽഹമേകാഹമേകൈകസ്മിന്വനസ്പതൌ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ്, ഓരോ വൃക്ഷത്തിനുമിടയിൽ ഞാൻ മാത്രം.
പാംസുനാ സമവച്ഛന്നഃ ശൂന്യാഗാരപ്രതിശ്രയഃ ൬.൨൯.
പൊടിയിൽ മൂടപ്പെട്ട് ശൂന്യമായ വീടുകളിൽ അഭയം തേടുന്നു.
ഏവം വിലപ്യ യത്നേന മയാ സൂതകുലോദ്വഹ
ഇങ്ങനെ ദുഃഖിച്ചു, ശ്രമപെട്ട് ഞാൻ, സുതകുലത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ,
ഷഡക്ഷരസ്യ മംത്രസ്യ അയുതം പ്രജപാമ്യഹമ്
ആറ് അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രം പത്തു ആയിരം പ്രാവശ്യം ഞാൻ ജപിച്ചു.
തത്പ്രഭാവേന മേ സ്ഥൈര്യം സംജാതം യൌവനോദ്ഭവമ്
അത് കൊണ്ടു എനിക്ക് സ്ഥിരതയും യുവാവായ ഊർജ്ജവും ലഭിച്ചു.
സിദ്ധേശ്വരം പ്രയാസ്യാമി ദ്വാപരാംതേ ഹ്യവസ്ഥിതേ
ദ്വാപരയുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ സിദ്ധേശ്വരനോടു പോകും.
ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം മയാ സൂതജ മോക്ഷദമ്
ഇതൊക്കെയും മോക്ഷം നൽകുന്നതായി ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, സുതപുത്രാ.
യശ്ചൈതച്ഛൃണുയാന്നിത്യം സമ്യക്ഛ്രദ്ധാസമന്വിതഃ
ഇത് ആരെങ്കിലും വിശ്വാസപൂർവ്വം ദിവസേന കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ,
തസ്മാത്ത്വം ഹി മഹാഭാഗ മന്ത്രമേനം സദാ ജപ
അതുകൊണ്ട്, മഹാഭാഗവ, നീ ഈ മന്ത്രം എപ്പോഴും ജപിക്കണം.
സൂത ഉവാച ഏതച്ഛ്രുതം മയാ പൂര്വം സകാശാത്തസ്യ സദ്ഗുരോഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇതെല്ലാം ഞാൻ മുമ്പ് ആ സത്ഗുരുവിൽ നിന്ന് കേട്ടതാണ്.
ധന്യം യശസ്യമായുഷ്യം ശത്രുപക്ഷക്ഷയാവഹമ്
ഇത് ഭാഗ്യവും പ്രശസ്തിയും ദീർഘായുസും നൽകുന്നു, ശത്രുക്കളുടെ പക്ഷം നശിപ്പിക്കുന്നു.
ഏതത്സര്വം സമാചക്ഷ്വ വിസ്തരാത്സൂതനന്ദന
ഇതെല്ലാം വിശദമായി പറയൂ, സൂതപുത്രാ.
അനപത്യതയാ തസ്യ കാലശ്ചക്രാമ ഭൂരിശഃ
അവനു സന്താനമില്ലാത്തതിനാൽ, കാലം വളരെ കടന്നു പോയി.