ഏകദാ തു മയാ പൃഷ്ടഃ കഥാംതേ പ്രാപ്യ കൌതുകമ്
ഒരു ദിവസം, ഒരു കഥയുടെ അവസാനം, എനിക്ക് കൗതുകം തോന്നി ഞാൻ അവനോടു ചോദിച്ചു.
ഭഗവന്സുകുമാരം തേ ശരീരം പ്രഥമം വയഃ
പ്രഭോ, അപ്പോൾ നിന്റെ ശരീരം അത്യന്തം സുന്ദരവും നീ വളരെ ചെറുപ്പവയസ്സിലും ആയിരുന്നു.
കഥം സര്വം ധരാപൃഷ്ഠം സസമുദ്രം നിരീക്ഷിതമ്
എങ്ങനെ നീ സമുദ്രങ്ങളോടുകൂടിയ ഭൂമിയുടെ മുഴുവൻ ഉപരിതലം കണ്ടു?
ത്വയാ യേ കീര്തിതാ ദ്വീപാഃ സമുദ്രാഃ പര്വതാസ്തഥാ
നീ വിവരിച്ച ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും പർവതങ്ങളും—
അത്ര കൌതൂഹലം ജാതമശ്രദ്ധേയം വചസ്തഥാ
ഇതെല്ലാം എന്റെ കൗതുകം ഉണർത്തുന്നു, നിന്റെ വാക്കുകൾ വിശ്വസിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.
തപസഃ കിം പ്രഭാവോഽയം കിം വാ മംത്രപരാക്രമഃ
ഇത് തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാണോ, മന്ത്രത്തിന്റെ പ്രഭാവമാണോ?
കിം വാ ദേവപ്രസാദസ്തു തവൌഷധികൃതോഽഥവാ
അല്ലെങ്കിൽ ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹമാണോ, ഏതെങ്കിലും ഔഷധത്തിന്റെ ഫലമാണോ?
അഥ മാം സ മുനിഃ പ്രാഹ വിഹസ്യ മുനിസത്തമാഃ ൬.൨൯.
അപ്പോൾ ആ മഹർഷി, സകലമുനികളിലും ശ്രേഷ്ഠൻ, പുഞ്ചിരിച്ച് എന്നോട് പറഞ്ഞു.
സദാഹമഷ്ടസംയുക്തം സഹസ്രം ശിവസന്നിധൌ
ഞാൻ എപ്പോഴും ശിവന്റെ സന്നിധിയിൽ എട്ടുഭാഗങ്ങളുള്ള ആയിരം കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിച്ചു.
ത്രികാലം തേന മേ ജാതം സുസ്ഥിരം യൌവനം മുനേ
അതുകൊണ്ടാണ്, മഹർഷേ, എനിക്ക് എല്ലായ്പ്പോഴും ദൃഢവും സ്ഥിരവുമായ യൗവനം ലഭിച്ചത്.
മമ വര്ഷസഹസ്രാണി ബഹൂനി പ്രയുതാനി ച
എനിക്ക് ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളും ലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളും കടന്നുപോയി.
അത്ര തേ കീര്തയിഷ്യാമി വിസ്തരേണ മഹാമതേ
ഇത് ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിന്നോട് വിശദമായി പറയാം, മഹാമതിയുള്ളവനേ.
അഹം ഹി ബ്രാഹ്മണോ നാമ്നാ വത്സഃ ഖ്യാതോ മഹീതലേ
ഞാൻ ഭൂമിയിൽ വത്സ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണനാണ്.
ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു മേനകാ ച വരാപ്സരാഃ
അതേ സമയത്ത്, അപ്സരസ്സുകളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായ മേനകയും
സാ ഗതാ ഭ്രമമാണാഥ കാമ്യകംനാമ തദ്വനമ്
അവൾ അലയുന്നവളായി, കാമ്യകവനം എന്ന വനത്തിലേക്ക് പോയി.
യത്രാസ്തേ മുനിശാര്ദൂലോ ദേവരാത ഇതി സ്മൃതഃ
അവിടെ ദേവരാതൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന, മുനികളിൽ സിംഹം വസിക്കുന്നു.
ഉപവിഷ്ടോ നദീതീരേ ദേവതാര്ച്ചാപരായണഃ
നദീതീരത്ത് ഇരുന്ന് ദേവതാപൂജയിൽ മുഴുകിയവനായിരുന്നു.
അഥ സാ പശ്യതസ്തസ്യ വിവസ്ത്രാ പ്രാവിശജ്ജലമ് ॥ ൬.൨൯.
അപ്പോൾ അവൻ നോക്കിനിൽക്കുമ്പോൾ, അവൾ വസ്ത്രം ധരിക്കാതെ വെള്ളത്തിൽ കയറി.
അഥ തസ്യ മുനീംദ്രസ്യ രേതശ്ചസ്കന്ദ തത്ക്ഷണാത്
അതു കണ്ടയുടൻ തന്നെ ആ മുനിയുടെ വീര്യം പുറത്തുവന്നു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ പ്രാപ്താ സാരംഗീ സുപിപാസിതാ
അവിടെത്തന്നെ അതിനിടയിൽ അത്യന്തം ദാഹിച്ച സാരംഗി എത്തി.
അഥ സാഽപി ദധേ ഗര്ഭം മാനുഷം വൈ പ്രഭാവതഃ
അവളും അതിന്റെ ഫലമായി ഒരു മനുഷ്യശിശുവിനെ ഗർഭം ധരിച്ചു.
ജനയാമാസ ദീപ്താംഗീ കന്യാം പദ്മദലേക്ഷണാമ്
പ്രഭയുള്ള ശരീരവും താമരയിലപോലുള്ള കണ്ണുകളും ഉള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിയെ അവൾ പ്രസവിച്ചു.
അഥ താം സ മുനിര്ജ്ഞാത്വാ സ്വജ്ഞാനേന സ്വവീര്യജാമ്
അവൾ തന്റെ വീര്യത്തിൽ ജനിച്ചവളാണെന്ന് മുനി തന്റെ അറിവിലൂടെ മനസ്സിലാക്കി.
സ്നേഹേന മഹതാ യുക്തഃ കൃതകൌതുകമംഗലഃ
വളരെ സ്നേഹത്തോടെ, അവൻ സന്തോഷാഘോഷങ്ങൾ നടത്തി.
ആജഹാര സുമൃഷ്ടാനി തത്കൃതേ സുഫലാനി സഃ
അവളുടെ വേണ്ടി നല്ലതും പാകം ചെയ്തതുമായ പഴങ്ങൾ അവൻ കൊണ്ടുവന്നു.
തത്രസ്ഥാ വവൃധേ സാ ച നാമ്നാ ഖ്യാതാ മൃഗാവതീ
അവിടെ അവൾ വളർന്നു, മൃഗാവതി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായി.
അഥ സാ ഭ്രമമാണേന മയാ ദൃഷ്ടാ മൃഗേക്ഷണാ
പിന്നീട് ഞാൻ അലയുമ്പോൾ, മൃഗക്കണ്ണുള്ള അവളെ ഞാൻ കണ്ടു.
വിജ്ഞായ ച കുമാരീം താം സവര്ണാം ചാരുഹാസിനീമ് ൬.൨൯.
അവളെ എന്റെ ജാതിയിലുള്ളവളും മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയുമുള്ളവളുമെന്നു ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
പ്രയച്ഛൈനാം മമ ബ്രഹ്മന്പത്ന്യര്ഥം നിജ കന്യകാമ്
ബ്രാഹ്മണേ, തന്റെ സ്വന്തം മകളെ ഭാര്യയായി എനിക്ക് അവൻ നൽകി.
തതസ്തേന പ്രദത്താ മേ തത്ക്ഷണാദേവ സുന്ദരീ
അങ്ങനെ ആ സുന്ദരിയായ പെൺകുട്ടിയെ അവൻ ഉടൻ തന്നെ എനിക്ക് നൽകി.