താവന്മാത്രപ്രഭാവാണി തത്സ്ഥാനി പ്രഭവംതി കിമ് ൬.൨൮.
അവിടെ ഉള്ളവരുടെ ശക്തി അത്രയും വലിയതാണ്—കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല.
നാമതഃ സ്ഥാനതശ്ചൈവ തഥാ ചൈവ പ്രഭാവതഃ
പേര് കൊണ്ടും, സ്ഥലം കൊണ്ടും, അതുപോലെ ശക്തി കൊണ്ടും,
ഹാടകേശ്വരജം ക്ഷേത്രം വ്യാപ്യ സര്വം വ്യവസ്ഥിതാഃ
ഹാടകേശ്വരനിൽ നിന്നുള്ള ആ സ്ഥലമാകെ അവയെല്ലാം വ്യാപിച്ചു നിലകൊള്ളുന്നു.
ന തേഷാം കീര്തനം ശക്യം കര്തും വര്ഷശതൈരപി
അവയുടെ മഹത്വം നൂറു വർഷം പറഞ്ഞാലും പൂര്ത്തിയാക്കാൻ കഴിയില്ല.
കൃതഃ സമാശ്രയസ്തത്ര ക്ഷേത്രേ തീര്ഥൈഃ ശുഭാവഹേ
അവിടെ, ആ സ്ഥലത്ത്, പുണ്യമുള്ള തീർത്ഥങ്ങളാൽ ആശ്രയം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.
ഉച്ഛേദം സംപ്രയാതാനി തീര്ഥാന്യായതനാനി ച താനി വഃ കീര്തയിഷ്യാമി ശൃണുധ്വം സുസമാഹിതാഃ
അവിടെ കൂടിച്ചേർന്ന് സ്ഥാപിതമായ തീർത്ഥങ്ങളും ക്ഷേത്രങ്ങളും ഞാൻ നിങ്ങള്ക്ക് വിവരിക്കാം; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
യേഷാം സംശ്രവണാദേവ നരഃ പാപാത്പ്രമുച്യതേ ധ്യാനാത്സ്നാനാത്തഥാ ദാനാത്സ്പര്ശനാദ്വിജസത്തമാഃ
അവയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുന്നതു കൊണ്ടു തന്നെ മനുഷ്യൻ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും—ധ്യാനം, സ്നാനം, ദാനം, സ്പർശനം എന്നിവയാൽ അതുപോലെ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രേ സര്വതീര്ഥസമാശ്രയവര്ണനംനാമാഷ്ടാവിംശോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, എൺപതിനായിരത്തി ഒന്നായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ശ്രീസ്കാന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ ആറാം ഭാഗമായ നഗരഖണ്ഡത്തിൽ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രത്തിലെ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളുടെ സംഗമം എന്ന അദ്ധ്യായം ഇരുപത്തിയെട്ടാമത്തേത് സമാപിക്കുന്നു.
തത്ക്ഷേത്രം ഖ്യാതിമാപന്നം സമസ്തേ ധരണീതലേ
ആ സ്ഥലം ഭൂമിയിലെങ്ങും പ്രശസ്തി നേടിയിരിക്കുന്നു.
സമസ്തേഭ്യസ്തതോഽദൂരാന്മുനയഃ ശംസിതവ്രതാഃ
എല്ലാ ദിശകളിലും നിന്ന് ദൂരം കൂടാതെ, വ്രതനിഷ്ഠരായ മുനികൾ അവിടെ എത്തി.
തഥാ തേ ലിംഗിനോ ദാന്താഃ സിദ്ധികാമാഃ സമംതതഃ
ഇങ്ങനെ, ലിംഗം ധരിച്ചും ആത്മസംയമനം പാലിച്ചും സിദ്ധി നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ചും ഉള്ളവർ എല്ലായിടത്തും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തത്ര സിദ്ധേശ്വരംനാമ ലിംഗമസ്തി ദ്വിജോത്തമാഃ
അവിടെ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, സിദ്ധേശ്വരമെന്ന പേരിൽ ഒരു ലിംഗം ഉണ്ട്.
നിര്വിദ്യ ഭൂതലേ ശര്വഃ സര്വവ്യാപീ സദാ ശിവഃ
ഭൂമിയിൽ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചും എപ്പോഴും മംഗളസ്വരൂപനായ ശർവൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ലിംഗരൂപേണ ഭഗവാന്പ്രാദുര്ഭൂതഃ സ്വയം ഹരഃ
ഭഗവാൻ ഹരൻ സ്വയം ലിംഗരൂപത്തിൽ അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി.
സിദ്ധേനാരാധിതോ യസ്മാത്തസ്മാത്സിദ്ധേശ്വരഃ സ്മൃതഃ
ഒരു സിദ്ധൻ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചതിനാൽ, അവനെ സിദ്ധേശ്വരൻ എന്ന പേരിൽ ഓർക്കുന്നു.
യസ്തം പശ്യതി സദ്ഭക്ത്യാ ശുചിഃ സ്പൃശതി വാ നരഃ
ആ ലിംഗത്തെ സത്യഭക്തിയോടെ കാണുന്നവനും ശുദ്ധതയോടെ സ്പർശിക്കുന്നവനും
തത്ര സിദ്ധിം ഗതാഃ പൂര്വം ശതശഃ പുരുഷാ ഭുവി
അവിടെ, പഴയകാലത്ത് നൂറുകണക്കിന് പുരുഷന്മാർ ഭൂമിയിൽ സിദ്ധി നേടിയിട്ടുണ്ട്.
ദക്ഷിണാമൂര്തിമാസാദ്യ മന്ത്രം തസ്യ ഷഡക്ഷരമ് ൬.൨൯.
ദക്ഷിണാമൂർത്തിയെ സമീപിച്ച്, അതിന്റെ ആറക്ഷരമന്ത്രം ജപിക്കണം.
യാവത്സംഖ്യം ജപേന്മത്രം താവത്സംഖ്യാന്യഹാനി സഃ
എത്ര ദിവസത്തേക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്നു, അത്ര തവണ ആ മന്ത്രം ജപിക്കണം.
ആയുഷോഽപ്യധികം മര്ത്യോ ജീവതേ യദി മാനവഃ
മനുഷ്യൻ ആണെങ്കിൽ, തന്റെ ആയുസ്സിനേക്കാൾ കൂടുതലും ജീവിക്കാൻ കഴിയും.
സൂത ഉവാച । വദതസ്തത്സമുദ്ദിശ്യ യദ്വത്സസ്യ മഹാത്മനഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ ആ മഹാത്മാവിനെ സൂചിപ്പിച്ച് സംസാരിച്ചപ്പോൾ—
പുരാ മേ വസമാനസ്യ പുരതോഽത്ര പിതുര്ഗൃഹേ
പണ്ടെനിക്ക് അച്ഛന്റെ വീട്ടിൽ താമസിച്ചിരുന്ന സമയത്ത്,
വഹമാനോ യുവാവസ്ഥാം ദ്വാദശാര്കസമദ്യുതിഃ
ഞാൻ യൗവനത്തിൽ, പന്ത്രണ്ടു സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശവാനായി ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ,
മത്പിത്രാ സ തദാ ദൃഷ്ടസ്തതോ ഭക്ത്യാഽഭിവാദിതഃ
അപ്പോൾ എന്റെ അച്ഛൻ അവനെ കണ്ടു ഭക്തിപൂർവ്വം വന്ദിച്ചു.
സ്വാഗതം തവ വിപ്രേംദ്ര കുതസ്ത്വമിഹ ചാഗതഃ
"സ്വാഗതം, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ! നീ എവിടുനിന്നാണ് ഇവിടെ വന്നത്?"
കര്തുമിച്ഛാമ്യനുഷ്ഠാനം ശുശ്രൂഷാം ചേത്കരോഷി മേ
"ഞാൻ ഒരു കര്മ്മം നടത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, നീ എന്നെ സേവിക്കാൻ തയ്യാറാണോ?"
ധന്യോഽസ്മ്യനുഗൃഹീതോഽസ്മി യസ്ത്വം മേ ഗൃഹമാഗതഃ
"നീ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഭാഗ്യവാനാണ്, അനുഗ്രഹീതനാണ്."
ഏവമുക്താഥ മാമാഹ സ പിതാ ദ്വിജസത്തമാഃ ൬.൨൯.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, എന്റെ അച്ഛൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
തതോഽഹം വിനയോപേതസ്തസ്യ കൃത്യാനി കൃത്സ്നശഃ
അതിനുശേഷം, വിനയത്തോടെ ഞാൻ അവന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പൂർണ്ണമായി നിർവഹിച്ചു.
രാജര്ഷീണാം പുരാണാനാം ദേവദാനവരക്ഷസാമ്
അവയെല്ലാം പുരാതന രാജർഷിമാരുടെയും ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും രാക്ഷസന്മാരുടെയും കാര്യങ്ങളായിരുന്നു.