തതഃ പൂര്ണേ സഹസ്രാംതേ വര്ഷാണാം നൃപസത്തമ
അതിനുശേഷം, രാജാവേ, ആയിരം വർഷം പൂർണ്ണമായപ്പോൾ,
പൂര്വം ജാതാ മഹാരാജ ധൂമമൂര്തിര്ഭയാവഹാ ദൃഷ്ട്വാ താം തുഷ്ടുവുര്ദേവാഃ കൃതാംജലിപുടാസ്തതഃ
മഹാരാജാവേ, അതിനുമുമ്പ് പുകയുടെ രൂപത്തിൽ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു സ്ത്രീ ജനിച്ചു; അവളെ കണ്ട ദേവന്മാർ കയ്യുകൂപ്പി വന്ദിച്ചു.
നമോഽസ്തു സര്വഗേ ദേവി നമസ്തേ സര്വപൂജിതേ
സർവവ്യാപകയായ ദേവിയേ, നിനക്കു വന്ദനം; എല്ലാവരും ആരാധിക്കുന്നവളേ, നിനക്കു വന്ദനം.
നമസ്തേ പരമാദേവി ബ്രഹ്മയോനേ നമോനമഃ
പരമ ദേവിയേ, നിനക്കു വന്ദനം; ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഉത്ഭവമായവളേ, വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം.
നമസ്തേ പദ്മപത്രാക്ഷി വിശ്വമാതര്നമോനമഃ
താമരപ്പൂവുപോലെയുള്ള കണ്ണുള്ളവളേ, ലോകത്തിന്റെ അമ്മേ, നിനക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം.
സ്വസ്വരൂപസ്ഥിതേ ദേവി ത്വം ച സംസാരലക്ഷണമ്
സ്വന്തം സ്വഭാവത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ദേവിയേ, നീയാണ് ഈ ലോകജീവിതത്തിന്റെ അടയാളം.
ത്വം വൃദ്ധിസ്ത്വം ഗതിഃ കര്ത്രീ ശചീ ലക്ഷ്മീശ്ച പാര്വതീ 7.3.22.
നീയാണ് വളർച്ചയും, നീയാണ് വഴി, നീയാണ് പ്രവർത്തി; നീയാണ് ശചിയും, ലക്ഷ്മിയും, പാർവതിയും.
യച്ചാന്യദത്ര ദേവേശി ത്രൈലോക്യേഽസ്തീതിസംജ്ഞിതമ്
ദേവതകളുടെ ദേവിയേ, ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും 'ഉണ്ട്' എന്ന പേരിൽ ഉള്ളതെന്തും,
വഹ്നിനാ ച യഥാ കാഷ്ഠം തംതുനാ ച യഥാ പടഃ
വെള്ളി എങ്ങനെ കട്ടയിൽ തീപിടിക്കുന്നു, തന്തു എങ്ങനെ തുണിയിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്നു,
വരോ മേ യാച്യതാം ശീഘ്രമഭീഷ്ടഃ സുരസത്തമാഃ
നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമായ വരം വേഗത്തിൽ ചോദിക്കൂ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ.
കിമത്ര ഗുപ്തഭാവേന തിഷ്ഠഥ ശ്വഭ്രമധ്യഗാഃ
ഇവിടെ ഗുഹയുടെ നടുവിൽ രഹസ്യമായി നിങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നു?
ദേവാ ഊചുഃ തേന വ്യാപ്തമിദം സര്വം ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ്
ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: അവൻ മൂന്നു ലോകവും, ചലനമുള്ളതും അചലമായതുമായ എല്ലാം, ആകെയുള്ളതിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
യജ്ഞഭാഗോ ഹൃതോഽസ്മാകം ദൈത്യാനാം സ പ്രകല്പിതഃ
യജ്ഞത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ ഭാഗം എടുത്തു; അത് ദാനവന്മാർക്കായി നിശ്ചയിച്ചു.
ഹത്വാ ദൈത്യാന്യഥാ ഭൂയഃ ശക്രഃ സ്വപദമാപ്നുയാത്
ദാനവന്മാരെ സംഹരിച്ച്, ഇന്ദ്രൻ വീണ്ടും തന്റെ സ്ഥാനം നേടട്ടെ.
വിശേഷോ നാസ്തി മേ കശ്ചിദുഭയോഃ സുരസത്തമാഃ
എനിക്ക് ഇരുവരിലും പ്രത്യേകമായ വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ.
തസ്മാത്താന്വാരയിഷ്യാമി ശക്രാദ്യാംസ്ത്രിദിവാത്പുനഃ
അതിനാൽ, ഞാൻ അവരെ തടഞ്ഞ്, ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും വീണ്ടും സ്വർഗത്തിലേക്ക് തിരികെ പോകും.
ദൂതം കലിംഗദൈത്യായ ത്യജ ത്വം ത്രിദിവം ദ്രുതമ് 7.3.22.
ദൂതനേ, നീ വേഗത്തിൽ കലിംഗ ദാനവനോടു പോയി പറയുക: 'നീ ഉടൻ സ്വർഗം വിട്ടുപോകണം.'
ശ്രീമാതാ ജഗതാം മാതാ ദേവൈരാരാധിതാ പരാ
ശ്രീമാതാവും ലോകങ്ങളുടെ അമ്മയും ദേവന്മാർ ആരാധിക്കുന്നവളും പരമമായവളുമാണ്.
സ്വസ്ഥാനം ഗച്ഛ ശീഘ്രം ത്വം ശക്രോ യാതു ത്രിവിഷ്ടപമ്
നീ വേഗത്തിൽ നിന്നിടത്തേക്ക് മടങ്ങിക്കൊൾക; ഇന്ദ്രൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ.
അഹം ലോകേശ്വരോ മത്വാ സഗര്വമിദമബ്രവീത്
ലോകങ്ങളുടെ അധിപനെന്ന് കരുതി, അഹങ്കാരത്തോടെ ഞാൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ന താം ജാനാമി താംശ്ചൈവ ഗത്വാ ബ്രൂഹി മമാജ്ഞയാ
അവളെയും അവരെയും ഞാൻ അറിയുന്നില്ല; നീ എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം അവർക്കിത് പറഞ്ഞുതരിക.
ന ഭവദ്ഭ്യസ്വഹം സ്വര്ഗം പ്രയച്ഛാമി കഥംചന ഏതസ്മാത്കാരണാദ്ദൂത ന ത്വാം പ്രാണൈര്വിയോജയേ
നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ ഒരിക്കലും സ്വർഗത്തിൽ പ്രവേശനം അനുവദിക്കില്ല; എന്നിരുന്നാലും, ദൂതാ, ഈ കാരണത്താൽ ഞാൻ നിന്റെ ജീവൻ എടുക്കുന്നില്ല.
ശ്രീമാതാം യദി മേ ദൂത ദര്ശയിഷ്യസി ചേത്തതഃ
ദൂതാ, നീ എനിക്ക് എന്റെ മഹത്വമുള്ള അമ്മയെ കാണിച്ചുതരുന്നുവെങ്കിൽ—
അഹം ത്വയാ സമം തത്ര യാസ്യേ യത്ര സ്ഥിതാ ച സാ
അവൾ എവിടെയാണോ, അവിടെ ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം പോകും.
അര്ബുദം പ്രയയൌ തൂര്ണം രോഷേണ മഹതാ വൃതഃ
അർബുദൻ വലിയ കോപത്തോടെ വേഗത്തിൽ പുറപ്പെട്ടു.
ദൃഷ്ട്വാ ബാഷ്കലിമായാംതം ദേവാഃ ശക്രപുരോഗമാഃ
ബാഷ്കലി അടുത്തുവരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ദേവന്മാർ—
ഭയേന മഹതാവിഷ്ടാ ദിശോ ഭേജുഃ സമംതതഃ 7.3.22.
വലിയ ഭയത്തിൽ ആകയാൽ, എല്ലാവരും നാലു ദിശകളിലേക്കും ചിതറിപ്പോയി.
ശ്രീമാതാ തിഷ്ഠതേ യത്ര പര്വതേര്ബുദസംജ്ഞകേ
എന്റെ മഹത്വമുള്ള അമ്മ അർബുദ എന്ന പേരിലുള്ള പർവതത്തിലാണ് വസിക്കുന്നത്.
ഭാര്യാ മേ ഭവ സുശ്രോണി അഹം തേ വശഗഃ സദാ
സുന്ദരമായ കമരങ്ങൾ ഉള്ളവളേ, നീ എന്റെ ഭാര്യയാകൂ; ഞാൻ എപ്പോഴും നിന്റെ ഇച്ഛയ്ക്ക് കീഴിലാണ്.
ഭവിഷ്യതി ഹി മേ രാജ്യം സര്വം വശഗതം തവ
എന്റെ രാജ്യം മുഴുവൻ നിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ ആയിരിക്കും.