തേന സര്വമിദം വ്യാപ്തം ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ് ബ്രഹ്മലോകമനുപ്രാപ്തോ ദേവൈഃ സര്വൈഃ സമന്വിതഃ
അവൻ മൂന്നു ലോകവും ചലനശീലമുള്ളതും അചലമായതും എല്ലാം ആക്രമിച്ചു; എല്ലാ ദേവന്മാരോടും കൂടെ ബ്രഹ്മലോകത്തിലെത്തിയിരുന്നു.
തേന ദൈത്യേന സര്വേഽപി ത്രാസിതാഃ സുരമാനവാഃ
ആ ദാനവൻ കാരണം ദേവന്മാരും മനുഷ്യരും എല്ലാവരും ഭയപ്പെട്ടു.
വസവോ മരുതഃ സാധ്യാ വിശ്വേദേവാഃ സുരര്ഷയഃ
വസുക്കൾ, മരുതുകൾ, സാദ്ധ്യർ, വിശ്വദേവന്മാർ, ദൈവമഹർഷിമാർ —
യജ്ഞഭാഗാന്സ്വയം സര്വേ ബുഭുജുസ്തേ ച ദാനവാഃ
അവ ദാനവന്മാർ യാഗങ്ങളിൽ ദേവന്മാർക്കുള്ള ഭാഗങ്ങൾ സ്വയം എടുത്തു കഴിച്ചു.
അദ്യാപി ദേവതാഖാതം ത്രൈലോക്യേ ഖ്യാതിമാഗതമ്
ഇന്നും ദേവന്മാരിൽ നിന്ന് എടുത്തതിന്റെ പ്രശസ്തി മൂന്നു ലോകത്തും അറിയപ്പെടുന്നു.
അവ്യക്താഃ പരമത്രാസാദ്ധ്യായംതസ്തേ ച സംസ്ഥിതാഃ
വലിയ ഭയത്താൽ അവർ ദൃശ്യരല്ലാതായി അവിടെ തന്നെ താമസിച്ചു.
ഏകാഹാരാ നിരാഹാരാ വായുഭക്ഷാസ്തഥാ പരേ 7.3.22.
ചിലർ ഒരു ഭക്ഷണം മാത്രം കഴിച്ചു, ചിലർ ഉപവാസം പാലിച്ചു, മറ്റുള്ളവർ വായുവിൽ മാത്രം ജീവിച്ചു.
കൃച്ഛ്രസാംതപനേ നിഷ്ഠാ മഹാപാരാകിണഃ പരേ
മറ്റുള്ളവർ കഠിനമായ തപസ്സും വലിയ കഷ്ടപ്പാടുകളും സഹിച്ചു.
ജപഹോമപരാശ്ചാന്യേ ധ്യാനാസക്താസ്തഥാ പരേ
ചിലർ ജപവും ഹോമവും ചെയ്തു, മറ്റുള്ളവർ ധ്യാനത്തിൽ മുഴുകി.
പൂജയംതഃ പരാം ശക്തിം ദേവീം സ്വകാര്യഹേതവേ വിമുക്തിരഭവദ്രാജന്സര്വേഷാം കര്മബന്ധനാത്
സ്വകാര്യലക്ഷ്യത്തിനായി പരമശക്തിയായ ദേവിയെ ആരാധിച്ചപ്പോൾ, രാജാവേ, അവർ എല്ലാവരും കർമബന്ധത്തിൽ നിന്ന് മോക്ഷം നേടി.
തതഃ പൂര്ണേ സഹസ്രാംതേ വര്ഷാണാം നൃപസത്തമ
അതിനുശേഷം, രാജാവേ, ആയിരം വർഷം പൂർണ്ണമായപ്പോൾ,
പൂര്വം ജാതാ മഹാരാജ ധൂമമൂര്തിര്ഭയാവഹാ ദൃഷ്ട്വാ താം തുഷ്ടുവുര്ദേവാഃ കൃതാംജലിപുടാസ്തതഃ
മഹാരാജാവേ, അതിനുമുമ്പ് പുകയുടെ രൂപത്തിൽ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു സ്ത്രീ ജനിച്ചു; അവളെ കണ്ട ദേവന്മാർ കയ്യുകൂപ്പി വന്ദിച്ചു.
നമോഽസ്തു സര്വഗേ ദേവി നമസ്തേ സര്വപൂജിതേ
സർവവ്യാപകയായ ദേവിയേ, നിനക്കു വന്ദനം; എല്ലാവരും ആരാധിക്കുന്നവളേ, നിനക്കു വന്ദനം.
നമസ്തേ പരമാദേവി ബ്രഹ്മയോനേ നമോനമഃ
പരമ ദേവിയേ, നിനക്കു വന്ദനം; ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഉത്ഭവമായവളേ, വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം.
നമസ്തേ പദ്മപത്രാക്ഷി വിശ്വമാതര്നമോനമഃ
താമരപ്പൂവുപോലെയുള്ള കണ്ണുള്ളവളേ, ലോകത്തിന്റെ അമ്മേ, നിനക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം.
സ്വസ്വരൂപസ്ഥിതേ ദേവി ത്വം ച സംസാരലക്ഷണമ്
സ്വന്തം സ്വഭാവത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ദേവിയേ, നീയാണ് ഈ ലോകജീവിതത്തിന്റെ അടയാളം.
ത്വം വൃദ്ധിസ്ത്വം ഗതിഃ കര്ത്രീ ശചീ ലക്ഷ്മീശ്ച പാര്വതീ 7.3.22.
നീയാണ് വളർച്ചയും, നീയാണ് വഴി, നീയാണ് പ്രവർത്തി; നീയാണ് ശചിയും, ലക്ഷ്മിയും, പാർവതിയും.
യച്ചാന്യദത്ര ദേവേശി ത്രൈലോക്യേഽസ്തീതിസംജ്ഞിതമ്
ദേവതകളുടെ ദേവിയേ, ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും 'ഉണ്ട്' എന്ന പേരിൽ ഉള്ളതെന്തും,
വഹ്നിനാ ച യഥാ കാഷ്ഠം തംതുനാ ച യഥാ പടഃ
വെള്ളി എങ്ങനെ കട്ടയിൽ തീപിടിക്കുന്നു, തന്തു എങ്ങനെ തുണിയിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്നു,
വരോ മേ യാച്യതാം ശീഘ്രമഭീഷ്ടഃ സുരസത്തമാഃ
നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമായ വരം വേഗത്തിൽ ചോദിക്കൂ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ.
കിമത്ര ഗുപ്തഭാവേന തിഷ്ഠഥ ശ്വഭ്രമധ്യഗാഃ
ഇവിടെ ഗുഹയുടെ നടുവിൽ രഹസ്യമായി നിങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നു?
ദേവാ ഊചുഃ തേന വ്യാപ്തമിദം സര്വം ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ്
ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: അവൻ മൂന്നു ലോകവും, ചലനമുള്ളതും അചലമായതുമായ എല്ലാം, ആകെയുള്ളതിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
യജ്ഞഭാഗോ ഹൃതോഽസ്മാകം ദൈത്യാനാം സ പ്രകല്പിതഃ
യജ്ഞത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ ഭാഗം എടുത്തു; അത് ദാനവന്മാർക്കായി നിശ്ചയിച്ചു.
ഹത്വാ ദൈത്യാന്യഥാ ഭൂയഃ ശക്രഃ സ്വപദമാപ്നുയാത്
ദാനവന്മാരെ സംഹരിച്ച്, ഇന്ദ്രൻ വീണ്ടും തന്റെ സ്ഥാനം നേടട്ടെ.
വിശേഷോ നാസ്തി മേ കശ്ചിദുഭയോഃ സുരസത്തമാഃ
എനിക്ക് ഇരുവരിലും പ്രത്യേകമായ വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ.
തസ്മാത്താന്വാരയിഷ്യാമി ശക്രാദ്യാംസ്ത്രിദിവാത്പുനഃ
അതിനാൽ, ഞാൻ അവരെ തടഞ്ഞ്, ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും വീണ്ടും സ്വർഗത്തിലേക്ക് തിരികെ പോകും.
ദൂതം കലിംഗദൈത്യായ ത്യജ ത്വം ത്രിദിവം ദ്രുതമ് 7.3.22.
ദൂതനേ, നീ വേഗത്തിൽ കലിംഗ ദാനവനോടു പോയി പറയുക: 'നീ ഉടൻ സ്വർഗം വിട്ടുപോകണം.'
ശ്രീമാതാ ജഗതാം മാതാ ദേവൈരാരാധിതാ പരാ
ശ്രീമാതാവും ലോകങ്ങളുടെ അമ്മയും ദേവന്മാർ ആരാധിക്കുന്നവളും പരമമായവളുമാണ്.
സ്വസ്ഥാനം ഗച്ഛ ശീഘ്രം ത്വം ശക്രോ യാതു ത്രിവിഷ്ടപമ്
നീ വേഗത്തിൽ നിന്നിടത്തേക്ക് മടങ്ങിക്കൊൾക; ഇന്ദ്രൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ.
അഹം ലോകേശ്വരോ മത്വാ സഗര്വമിദമബ്രവീത്
ലോകങ്ങളുടെ അധിപനെന്ന് കരുതി, അഹങ്കാരത്തോടെ ഞാൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.