. നിശാസുഖേ ത്രയോദശ്യാം കരോമി വസതിം ദ്വിജ 7.3.21.
മധുരമായ ഈ പന്ത്രണ്ടാം രാത്രിയിൽ, ദ്വിജനേ, ഞാൻ ഇവിടെ താമസിക്കും.
ഏതത്തീര്ഥം തു മന്നാമ്നാ ഖ്യാതിം യാതു ശുചിസ്മിതേ
ശുചിസ്മിതേ, ഈ തീർത്ഥം എന്റെ പേരിൽ പ്രശസ്തമാകട്ടെ.
നാമ്നാ തവ തഥാ തീര്ഥമേതത്ഖ്യാതിം പ്രയാസ്യതി
നിന്റെ പേരിൽ ഈ തീർത്ഥം പ്രശസ്തിയിലാകും.
നിശാമുഖേ ത്രയോദശ്യാം യോഽത്ര സ്നാനം കരിഷ്യതി
രാത്രി ആരംഭിക്കുന്നTrayodashi ദിവസത്തിൽ ഇവിടെ കുളിച്ചാൽ —
അത്ര മേ സതതം വാസോ ഭവിഷ്യതി ദ്വിജോത്തമ
ഇവിടെ ഞാൻ എപ്പോഴും വസിക്കും, മഹാനായ ദ്വിജന്മാരേ.
ഏവമുക്ത്വാ തതോ ദേവീ തത്രൈവാംതരധീയത വ്യസ്മാപയജ്ജനാന്സര്വാംസ്തത്തീര്ഥസ്യ സമാശ്രയാത്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദേവി അവിടെയെവിടെ തന്നെ അപ്രത്യക്ഷയായി. ആ പുണ്യസ്ഥലത്തിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ട് എല്ലാവരും അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതി സാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം സപ്തമേ പ്രഭാസഖണ്ഡേ തൃതീയേഽര്ബുദഖണ്ഡേ പിണ്ഡോദകതീര്ഥമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമൈകവിംശോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ എൺപതിനായിരത്തി ഒരായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ശ്രീസ്കാന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ ഏഴാമത്തെ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ അർബുദഖണ്ഡത്തിൽ പിണ്ഡോദകതീർത്ഥമാഹാത്മ്യവിവരണം എന്ന ഇരുപത്തൊന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
സര്വകാമപ്രദാം നൃണാമിഹലോകേ പരത്ര ച
ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും മനുഷ്യർക്കു എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്നവളാണ് അവൾ.
യാ ച സര്വമയീ ശക്തിര്യയാ വ്യാപ്തമിദം ജഗത്
ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിറച്ചിരിക്കുന്ന സർവ്വശക്തിയാണ് അവൾ.
പുരാ ദേവയുഗേ രാജാ കലിംഗോനാമ ദാനവഃ
പണ്ടെ, ദേവയുഗത്തിൽ, കാളിംഗൻ എന്ന പേരുള്ള ഒരു അസുരരാജാവുണ്ടായിരുന്നു.
തേന സര്വമിദം വ്യാപ്തം ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ് ബ്രഹ്മലോകമനുപ്രാപ്തോ ദേവൈഃ സര്വൈഃ സമന്വിതഃ
അവൻ മൂന്നു ലോകവും ചലനശീലമുള്ളതും അചലമായതും എല്ലാം ആക്രമിച്ചു; എല്ലാ ദേവന്മാരോടും കൂടെ ബ്രഹ്മലോകത്തിലെത്തിയിരുന്നു.
തേന ദൈത്യേന സര്വേഽപി ത്രാസിതാഃ സുരമാനവാഃ
ആ ദാനവൻ കാരണം ദേവന്മാരും മനുഷ്യരും എല്ലാവരും ഭയപ്പെട്ടു.
വസവോ മരുതഃ സാധ്യാ വിശ്വേദേവാഃ സുരര്ഷയഃ
വസുക്കൾ, മരുതുകൾ, സാദ്ധ്യർ, വിശ്വദേവന്മാർ, ദൈവമഹർഷിമാർ —
യജ്ഞഭാഗാന്സ്വയം സര്വേ ബുഭുജുസ്തേ ച ദാനവാഃ
അവ ദാനവന്മാർ യാഗങ്ങളിൽ ദേവന്മാർക്കുള്ള ഭാഗങ്ങൾ സ്വയം എടുത്തു കഴിച്ചു.
അദ്യാപി ദേവതാഖാതം ത്രൈലോക്യേ ഖ്യാതിമാഗതമ്
ഇന്നും ദേവന്മാരിൽ നിന്ന് എടുത്തതിന്റെ പ്രശസ്തി മൂന്നു ലോകത്തും അറിയപ്പെടുന്നു.
അവ്യക്താഃ പരമത്രാസാദ്ധ്യായംതസ്തേ ച സംസ്ഥിതാഃ
വലിയ ഭയത്താൽ അവർ ദൃശ്യരല്ലാതായി അവിടെ തന്നെ താമസിച്ചു.
ഏകാഹാരാ നിരാഹാരാ വായുഭക്ഷാസ്തഥാ പരേ 7.3.22.
ചിലർ ഒരു ഭക്ഷണം മാത്രം കഴിച്ചു, ചിലർ ഉപവാസം പാലിച്ചു, മറ്റുള്ളവർ വായുവിൽ മാത്രം ജീവിച്ചു.
കൃച്ഛ്രസാംതപനേ നിഷ്ഠാ മഹാപാരാകിണഃ പരേ
മറ്റുള്ളവർ കഠിനമായ തപസ്സും വലിയ കഷ്ടപ്പാടുകളും സഹിച്ചു.
ജപഹോമപരാശ്ചാന്യേ ധ്യാനാസക്താസ്തഥാ പരേ
ചിലർ ജപവും ഹോമവും ചെയ്തു, മറ്റുള്ളവർ ധ്യാനത്തിൽ മുഴുകി.
പൂജയംതഃ പരാം ശക്തിം ദേവീം സ്വകാര്യഹേതവേ വിമുക്തിരഭവദ്രാജന്സര്വേഷാം കര്മബന്ധനാത്
സ്വകാര്യലക്ഷ്യത്തിനായി പരമശക്തിയായ ദേവിയെ ആരാധിച്ചപ്പോൾ, രാജാവേ, അവർ എല്ലാവരും കർമബന്ധത്തിൽ നിന്ന് മോക്ഷം നേടി.
തതഃ പൂര്ണേ സഹസ്രാംതേ വര്ഷാണാം നൃപസത്തമ
അതിനുശേഷം, രാജാവേ, ആയിരം വർഷം പൂർണ്ണമായപ്പോൾ,
പൂര്വം ജാതാ മഹാരാജ ധൂമമൂര്തിര്ഭയാവഹാ ദൃഷ്ട്വാ താം തുഷ്ടുവുര്ദേവാഃ കൃതാംജലിപുടാസ്തതഃ
മഹാരാജാവേ, അതിനുമുമ്പ് പുകയുടെ രൂപത്തിൽ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു സ്ത്രീ ജനിച്ചു; അവളെ കണ്ട ദേവന്മാർ കയ്യുകൂപ്പി വന്ദിച്ചു.
നമോഽസ്തു സര്വഗേ ദേവി നമസ്തേ സര്വപൂജിതേ
സർവവ്യാപകയായ ദേവിയേ, നിനക്കു വന്ദനം; എല്ലാവരും ആരാധിക്കുന്നവളേ, നിനക്കു വന്ദനം.
നമസ്തേ പരമാദേവി ബ്രഹ്മയോനേ നമോനമഃ
പരമ ദേവിയേ, നിനക്കു വന്ദനം; ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഉത്ഭവമായവളേ, വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം.
നമസ്തേ പദ്മപത്രാക്ഷി വിശ്വമാതര്നമോനമഃ
താമരപ്പൂവുപോലെയുള്ള കണ്ണുള്ളവളേ, ലോകത്തിന്റെ അമ്മേ, നിനക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം.
സ്വസ്വരൂപസ്ഥിതേ ദേവി ത്വം ച സംസാരലക്ഷണമ്
സ്വന്തം സ്വഭാവത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ദേവിയേ, നീയാണ് ഈ ലോകജീവിതത്തിന്റെ അടയാളം.
ത്വം വൃദ്ധിസ്ത്വം ഗതിഃ കര്ത്രീ ശചീ ലക്ഷ്മീശ്ച പാര്വതീ 7.3.22.
നീയാണ് വളർച്ചയും, നീയാണ് വഴി, നീയാണ് പ്രവർത്തി; നീയാണ് ശചിയും, ലക്ഷ്മിയും, പാർവതിയും.
യച്ചാന്യദത്ര ദേവേശി ത്രൈലോക്യേഽസ്തീതിസംജ്ഞിതമ്
ദേവതകളുടെ ദേവിയേ, ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും 'ഉണ്ട്' എന്ന പേരിൽ ഉള്ളതെന്തും,
വഹ്നിനാ ച യഥാ കാഷ്ഠം തംതുനാ ച യഥാ പടഃ
വെള്ളി എങ്ങനെ കട്ടയിൽ തീപിടിക്കുന്നു, തന്തു എങ്ങനെ തുണിയിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്നു,
വരോ മേ യാച്യതാം ശീഘ്രമഭീഷ്ടഃ സുരസത്തമാഃ
നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമായ വരം വേഗത്തിൽ ചോദിക്കൂ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ.