തതസ്തസ്യ നരേന്ദ്രസ്യ വ്യസനം സൈന്യസംഭവമ്
അതിനുശേഷം ആ രാജാവിന് തന്റെ സൈന്യത്തിൽ നിന്നുള്ള വലിയ ദുരന്തം സംഭവിച്ചു.
അഥ തേ താപസാഃ സര്വേ സ ച രാജാ സസേവകഃ
അപ്പോൾ ആ തപസ്സുകാരും രാജാവും അവന്റെ സേവകരുമൊക്കെ ഒന്നിച്ചു.
തതസ്തേഷാം പ്രസുപ്താനാം സര്വേഷാം തത്ര കാനനേ
പിന്നീട് അവർ എല്ലാവരും ആ കാടിൽ ഉറങ്ങുമ്പോൾ.
തതഃ സ പ്രാതരുത്ഥായ കൃതപൂര്വാഹ്ണികക്രിയഃ
അതിനുശേഷം, രാവിലേ എഴുന്നേറ്റ്, പ്രഭാതകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്തു.
നിജൈസ്തൈഃ സേവകൈഃ സാര്ധം പ്രസ്ഥിതഃ സ്വപുരീം പ്രതി
സ്വന്തം സേവകരോടൊപ്പം തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
തതോ നിജഗൃഹം പ്രാപ്യ കഞ്ചി ത്കാലം മഹീപതിഃ
പിന്നീട് രാജാവ് തന്റെ വീട്ടിലെത്തി കുറേ ദിവസം അവിടെ താമസിച്ചു.
തച്ച കാലേന സംപ്രാപ്യ സ്നാത്വാ ധൌതാംബരഃ ശുചിഃ ൬.൧൯.
അതിനുശേഷം, കുറേ കഴിഞ്ഞ്, സ്നാനം ചെയ്തു, വൃത്തമായ വസ്ത്രം ധരിച്ചു, ശുദ്ധനായവൻ.
അഥാഽസൌ പൃഥിവീപാലഃ സ്വപ്നാംതേ ച ദദര്ശ തമ് വിമാനവരമാരൂഢം സ്തൂയമാനം ച കിംനരൈഃ
അപ്പോൾ, ഉറക്കത്തിന്റെ അവസാനം, ഭൂമിയുടെ രാജാവ് അവനെ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ കിന്നരന്മാർ പാടിക്കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നതും കണ്ടു.
സ്വസ്തി തേഽസ്തു ഗമിഷ്യാമി സാംപ്രതം ത്രിദിവാ ലയമ്
നിനക്ക് എല്ലാ മംഗളവും ഉണ്ടാകട്ടെ; ഞാൻ ഇപ്പോൾ ദേവലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
തതഃ സ പ്രാതരുത്ഥായ ഹര്ഷാവിഷ്ടോ മഹീപതിഃ ൧൩ സോഽപി തേനൈവ രൂപേണ തസ്യ സംദര്ശനം ഗതഃ
പിന്നീട്, രാവിലേ എഴുന്നേറ്റ്, സന്തോഷം നിറഞ്ഞ രാജാവ്; അവനും അതേ രൂപത്തിൽ അവനെ കാണാൻ സാധിച്ചു.
തതഃ പ്രാതസ്തൃതീയേഽഹ്നി കൃതഘ്നസ്യ മഹീപതിഃ
അതിനുശേഷം, മൂന്നാം രാവിലേ, നന്ദിയില്ലാത്ത രാജാവ്.
തതഃ സോഽപി സമായാതസ്തസ്യ സ്വപ്നേ മഹീപതേഃ
പിന്നീട്, അവനും രാജാവിന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ എത്തി.
ന മേ ഗതിര്മഹാരാജ സംജാതാ പാപകര്മിണഃ
രാജാവേ, ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്തവർക്കു എനിക്ക് വഴിയൊന്നും കണ്ടില്ല.
തസ്മാത്സംജായതേ മുക്തിര്യഥാ മേ പാര്ഥിവോത്തമ
അതിനാൽ, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതുപോലെ എനിക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു.
സത്യമേവ പരം ബ്രഹ്മ സത്യമേവ പരം തപഃ
സത്യം തന്നെയാണ് പരമ ബ്രഹ്മം; സത്യം തന്നെയാണ് ഉത്തമമായ തപസ്സ്.
സത്യേന വായു ര്വഹതി സത്യേന തപതേ രവിഃ ൬.൧൯.
സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ കാറ്റ് വീശുന്നു; സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്നു.
തീര്ഥസേവാ തപോ ദാനം സ്വാധ്യായോ ഗുരുസേവനമ്
തീർത്ഥങ്ങളിൽ സേവനം, തപസ്സ്, ദാനം, വേദപഠനം, ഗുരുസേവനം—
സര്വേ ധര്മാ ധൃതാഃ പൂര്വമേകത്രാഽന്യത്ര ചാപ്യൃതമ്
ഈ എല്ലാ ധർമ്മങ്ങൾ മുമ്പ് പാലിച്ചിരുന്നു; എന്നാൽ മറ്റിടങ്ങളിൽ അസത്യം ആണ് പ്രബലമായത്.
തസ്മാത്സത്യം പുരസ്കൃത്യ മാം താരയ മഹാമതേ
അതുകൊണ്ട്, സത്യം മുൻനിർത്തി, മഹാവിവേകമുള്ളവനേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണം.
കരോമി യേന തത്കര്മ യദ്യപി സ്യാത്സുദുഷ്കരമ് ഃ
എന്ത് പ്രവർത്തി എനിക്ക് ചെയ്യേണ്ടതോ, അതു എത്രയെങ്കിലും ദുഷ്കരമായാലും ഞാൻ ചെയ്യാം.
ആസ്തേ പാംസുഭിരാച്ഛന്നം കലേര്ഭീതം ഗയാശിരഃ
കലിയുഗത്തെ ഭയപ്പെട്ട് ഗയയുടെ തല പൊടിയിൽ മൂടിയിരിക്കുന്നു.
അധസ്താത്പ്ലക്ഷവൃക്ഷസ്യ ദര്ഭസ്ഥാനൈഃ സമംതതഃ
പ്ലക്ഷവൃക്ഷത്തിന്റെ താഴെ, ദർഭപുല്ലുകളുടെ ഇരിപ്പിടങ്ങൾ ചുറ്റി നിലകൊള്ളുന്നു.
തത്ര ഗത്വാ തിലൈസ്തൈസ്ത്വം തൈഃ ശാകൈസ്തൈഃ കുശൈസ്തഥാ
അവിടെ ചെന്നു, ആ തിലങ്ങളുമായി, ആ പച്ചക്കറികളുമായി, അതുപോലെ ആ ദർഭപുല്ലുകളുമായി—
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ സ ദീനസ്യ ദയാന്വിതഃ
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ദുഃഖിതനോടു കരുണയോടെ നിറഞ്ഞവൻ—
ദൃഷ്ട്വാ ശാകാംസ്തിലാംസ്താംസ്തു ദര്ഭാംസ്തേന യഥോദിതാന്
അവൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ആ പച്ചക്കറികൾ, ആ തിലങ്ങൾ, ആ ദർഭപുല്ലുകൾ കണ്ടു—
തതഃ കൃതഘ്നമുദ്ദിശ്യ ശ്രാദ്ധം ചക്രേ യഥോദിതമ് ൬.൧൯.൩. വിമാനവരമാരൂഢോ വിദൂരഥമഥാഽബ്രവീത്
പിന്നീട്, കൃതഘ്നനു വേണ്ടി നിർദ്ദേശിച്ച പ്രകാരം ശ്രാദ്ധം നടത്തി, മനോഹരമായ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ കയറി, വിദ്യൂരഥനോട് പറഞ്ഞു.
മുക്തോഽഹം ത്വത്പ്രസാദാച്ച പ്രേതത്വാദ്ദാരുണാദ്വിഭോ
നിന്റെ കൃപയാൽ, പ്രഭുവേ, ഞാൻ ഭയാനകമായ പ്രേതാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് മോചിതനായി.
പിതൄണാം പുഷ്ടിദാ നിത്യം ഗയാശീര്ഷസമുദ്ഭവാ
ഗയയുടെ തല അവിടെ ഉദിച്ചത്, പിതൃകൾക്ക് എപ്പോഴും പോഷണം നൽകുന്നു.
പ്രേതപക്ഷസ്യ ദര്ശായാം യസ്തസ്യാം ശ്രാദ്ധമാചരേത്
അവിടെ, കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ അമാവാസ്യയിൽ, പ്രേതങ്ങൾക്ക് ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നവൻ—
കൃംതിതൈശ്ച തഥാ ദര്ഭൈഃ സമ്യക്ഛ്രദ്ധാസമന്വിതഃ । സ പ്രാപ്നോതി ഫലം കൃത്സ്നം കൃതഘ്നപ്രേതതീര്ഥതഃ
തിലവും ദർഭപുല്ലും, ശരിയായ വിശ്വാസത്തോടെ ഉപയോഗിച്ചാൽ, കൃതഘ്നനും പ്രേതത്തിനും വേണ്ടി ആ തീർത്ഥത്തിൽ മുഴുവൻ ഫലം ലഭിക്കും.