തസ്മാദത്രൈവ നേഷ്യാമഃ സമേതാഃ ശര്വരീമിമാമ്॥ ഗംതവ്യം പ്രാതരുത്ഥായ തതഃ സര്വൈര്യദൃച്ഛയാ
അതിനാല്, നാം എല്ലാവരും ഈ രാത്രിയിലിവിടെ കൂടെ താമസിക്കാം; രാവിലെ ഓരോരുത്തരും തനിക്കിഷ്ടമുള്ളപോലെ പോകാം.
ഏവം സംവദതാം തേഷാം ഭഗവാംസ്തീക്ഷ്ണദീധിതിഃ
അവര് ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോള്, ശക്തമായ പ്രകാശമുള്ള ഭഗവാന് അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
അഥ താസ്താപസാന്രാജാ പ്രോവാച പ്രണതഃ സ്ഥിതഃ തസ്മാത്സംധ്യാവിധിഃ കാര്യഃ സര്വൈരേവ യഥോചിതഃ
അതിനുശേഷം രാജാവ് വിനയത്തോടെ നിന്നുകൊണ്ട് ആ തപസ്സുകാര്ക്കു പറഞ്ഞു: 'അതിനാല് എല്ലാവരും യോജിച്ചുപോലെ സന്ധ്യാവിധി ചെയ്യണം.'
അഥ തേ മുനയഃ സര്വേ സ ച രാജാ തഥാ ദ്വിജാഃ
അതിനുശേഷം ആ 모든 മുനികളും രാജാവും ദ്വിജന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്തു.
കാമിഭിഃ കാമിനീലോകൈഃ പ്രിയോക്തൈരഭിവാം ഛിതാ
ആശയുള്ളവരും, ആഗ്രഹമുള്ള സ്ത്രീകളുടെ ലോകവും, മധുരമായി സംസാരിക്കുന്നവരും അവളെ ആദരിക്കുന്നു.
പീയൂഷാര്ണവവേലേവ വിഷവൃക്ഷലതേവ ച
അവൾ അമൃതസമുദ്രംപോലെയും, വിഷവൃക്ഷത്തിന്റെ തളിരുപോലെയും ആണ്.
ഉലൂകാ രാക്ഷസാശ്ചൌരാഃ കാമിനഃ കുലടാംഽഗനാഃ
ആണ്ടികൾ, രാക്ഷസുകൾ, കള്ളന്മാർ, കാമുകന്മാർ, ദുഷ്ടസ്ത്രീകൾ ഇവർ എല്ലാവരും.
കേചിച്ച ദൈവയോ ഗേന ശ്വാപദൈരര്ധഭക്ഷിതാഃ
ചിലരെ വിധിയുടെ ഇച്ഛപ്രകാരം കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ പകുതി തിന്നു.
ക്ഷുത്പിപാസാതുരാ ദീനാ ദുഃഖേന മഹതാഽന്വിതാഃ
അവർക്കു വിശപ്പും ദാഹവും കൊണ്ട് വല്ലാതെ ദു:ഖവും വലിയ കഷ്ടപ്പാടും അനുഭവപ്പെട്ടു.
തേ ദൃഷ്ട്വാ പാര്ഥിവം തത്ര ദിഷ്ട്യാദിഷ്ട്യേതി സാദരമ്
അവർ അവിടെ രാജാവിനെ കണ്ടപ്പോൾ ആദരപൂർവ്വം പറഞ്ഞു: 'ഭാഗ്യമാണ്, ഭാഗ്യമാണ്.'
തതസ്തസ്യ നരേന്ദ്രസ്യ വ്യസനം സൈന്യസംഭവമ്
അതിനുശേഷം ആ രാജാവിന് തന്റെ സൈന്യത്തിൽ നിന്നുള്ള വലിയ ദുരന്തം സംഭവിച്ചു.
അഥ തേ താപസാഃ സര്വേ സ ച രാജാ സസേവകഃ
അപ്പോൾ ആ തപസ്സുകാരും രാജാവും അവന്റെ സേവകരുമൊക്കെ ഒന്നിച്ചു.
തതസ്തേഷാം പ്രസുപ്താനാം സര്വേഷാം തത്ര കാനനേ
പിന്നീട് അവർ എല്ലാവരും ആ കാടിൽ ഉറങ്ങുമ്പോൾ.
തതഃ സ പ്രാതരുത്ഥായ കൃതപൂര്വാഹ്ണികക്രിയഃ
അതിനുശേഷം, രാവിലേ എഴുന്നേറ്റ്, പ്രഭാതകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്തു.
നിജൈസ്തൈഃ സേവകൈഃ സാര്ധം പ്രസ്ഥിതഃ സ്വപുരീം പ്രതി
സ്വന്തം സേവകരോടൊപ്പം തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
തതോ നിജഗൃഹം പ്രാപ്യ കഞ്ചി ത്കാലം മഹീപതിഃ
പിന്നീട് രാജാവ് തന്റെ വീട്ടിലെത്തി കുറേ ദിവസം അവിടെ താമസിച്ചു.
തച്ച കാലേന സംപ്രാപ്യ സ്നാത്വാ ധൌതാംബരഃ ശുചിഃ ൬.൧൯.
അതിനുശേഷം, കുറേ കഴിഞ്ഞ്, സ്നാനം ചെയ്തു, വൃത്തമായ വസ്ത്രം ധരിച്ചു, ശുദ്ധനായവൻ.
അഥാഽസൌ പൃഥിവീപാലഃ സ്വപ്നാംതേ ച ദദര്ശ തമ് വിമാനവരമാരൂഢം സ്തൂയമാനം ച കിംനരൈഃ
അപ്പോൾ, ഉറക്കത്തിന്റെ അവസാനം, ഭൂമിയുടെ രാജാവ് അവനെ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ കിന്നരന്മാർ പാടിക്കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നതും കണ്ടു.
സ്വസ്തി തേഽസ്തു ഗമിഷ്യാമി സാംപ്രതം ത്രിദിവാ ലയമ്
നിനക്ക് എല്ലാ മംഗളവും ഉണ്ടാകട്ടെ; ഞാൻ ഇപ്പോൾ ദേവലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
തതഃ സ പ്രാതരുത്ഥായ ഹര്ഷാവിഷ്ടോ മഹീപതിഃ ൧൩ സോഽപി തേനൈവ രൂപേണ തസ്യ സംദര്ശനം ഗതഃ
പിന്നീട്, രാവിലേ എഴുന്നേറ്റ്, സന്തോഷം നിറഞ്ഞ രാജാവ്; അവനും അതേ രൂപത്തിൽ അവനെ കാണാൻ സാധിച്ചു.
തതഃ പ്രാതസ്തൃതീയേഽഹ്നി കൃതഘ്നസ്യ മഹീപതിഃ
അതിനുശേഷം, മൂന്നാം രാവിലേ, നന്ദിയില്ലാത്ത രാജാവ്.
തതഃ സോഽപി സമായാതസ്തസ്യ സ്വപ്നേ മഹീപതേഃ
പിന്നീട്, അവനും രാജാവിന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ എത്തി.
ന മേ ഗതിര്മഹാരാജ സംജാതാ പാപകര്മിണഃ
രാജാവേ, ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്തവർക്കു എനിക്ക് വഴിയൊന്നും കണ്ടില്ല.
തസ്മാത്സംജായതേ മുക്തിര്യഥാ മേ പാര്ഥിവോത്തമ
അതിനാൽ, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതുപോലെ എനിക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു.
സത്യമേവ പരം ബ്രഹ്മ സത്യമേവ പരം തപഃ
സത്യം തന്നെയാണ് പരമ ബ്രഹ്മം; സത്യം തന്നെയാണ് ഉത്തമമായ തപസ്സ്.
സത്യേന വായു ര്വഹതി സത്യേന തപതേ രവിഃ ൬.൧൯.
സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ കാറ്റ് വീശുന്നു; സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്നു.
തീര്ഥസേവാ തപോ ദാനം സ്വാധ്യായോ ഗുരുസേവനമ്
തീർത്ഥങ്ങളിൽ സേവനം, തപസ്സ്, ദാനം, വേദപഠനം, ഗുരുസേവനം—
സര്വേ ധര്മാ ധൃതാഃ പൂര്വമേകത്രാഽന്യത്ര ചാപ്യൃതമ്
ഈ എല്ലാ ധർമ്മങ്ങൾ മുമ്പ് പാലിച്ചിരുന്നു; എന്നാൽ മറ്റിടങ്ങളിൽ അസത്യം ആണ് പ്രബലമായത്.
തസ്മാത്സത്യം പുരസ്കൃത്യ മാം താരയ മഹാമതേ
അതുകൊണ്ട്, സത്യം മുൻനിർത്തി, മഹാവിവേകമുള്ളവനേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണം.
കരോമി യേന തത്കര്മ യദ്യപി സ്യാത്സുദുഷ്കരമ് ഃ
എന്ത് പ്രവർത്തി എനിക്ക് ചെയ്യേണ്ടതോ, അതു എത്രയെങ്കിലും ദുഷ്കരമായാലും ഞാൻ ചെയ്യാം.