രാജോവാച । തത്കരിഷ്യാമി സര്വേഷാം ഗയാശ്രാദ്ധമസംശയമ്
രാജാവ് പറഞ്ഞു: ഞാൻ എല്ലാവർക്കും ഗയയിൽ ശ്രാദ്ധം നിർബന്ധമായി നടത്തും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
താരയിഷ്യാമി സര്വാംശ്ച സര്വപാപൈഃ പ്രയത്നതഃ ॥ ൬.൧൮.
എല്ലാവരെയും എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് ഞാൻ പരിശ്രമിച്ച് മോചിപ്പിക്കുക.
യസ്മാദ്ധൃദ്ഗതശംകാ മേ ഹൃതാ യുഷ്മാഭിരദ്യ വൈ
എന്റെ മനസ്സിലുള്ള സംശയം നിങ്ങൾ ഇന്ന് നീക്കിയതിനാൽ,
ഇതഃ സ്ഥാനാന്മഹാരാജ നാതിദൂരേ ജലാശയഃ । അസ്തി നാനാദ്രുമോപേതശ്ചിത്താഹ്ലാദകരഃ പരഃ
മഹാരാജാവേ, ഇവിടെ നിന്ന് വളരെ അകലെ അല്ലാതെ,色色വൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മനസ്സിനെ ആഹ്ലാദിപ്പിക്കുന്ന ഒരു തടാകം ഉണ്ട്.
തസ്മാദുദങ്മുഖോ ഗച്ഛ യത്ര തേ ജലപക്ഷിണഃ
അതിനാൽ, വടക്കോട്ടു നീങ്ങൂ, അവിടെ നിന്നു നിന്റെ ജലപക്ഷികൾ ഉണ്ട്.
സൌമ്യാം ദിശം സമുദ്ദിശ്യ പ്രതസ്ഥേ സ തു ദുഃഖിതഃ
അവൻ ദുഃഖിതനായി, സൌമ്യമായ ദിശയിലേക്കു യാത്ര തിരിച്ചു.
ഏവം പ്രഗച്ഛതാ തേന ക്ഷുത്പിപാസാകുലേന ച । അദൂരാദേവ സംദൃഷ്ടം നീലം ദ്രുമകദംബകമ്
അവൻ വിശപ്പും ദാഹവും കൊണ്ട് വലയുമ്പോൾ, അകലെ അല്ലാതെ കറുത്ത വൃക്ഷക്കൂട്ടം കണ്ടു.
അഥാഽപശ്യന്മനോഹാരി സൌമ്യസത്ത്വനിഷേവിതമ്
അതിനുശേഷം, സൌമ്യസ്വഭാവമുള്ള ജീവികൾ നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ ഒരു സ്ഥലം അവൻ കണ്ടു.
പുഷ്പിതൈഃ ഫലിതൈര്വൃക്ഷൈഃ സമംതാത്പരിവേഷ്ടിതമ്
പുഷ്പവും പഴവും നിറഞ്ഞ വൃക്ഷങ്ങൾ ചുറ്റും കിടന്നിരുന്നു.
തത്രാപശ്യന്നഗാധസ്താത്തപസ്വിഗണസേവിതമ്
അവിടെ, വൃക്ഷങ്ങളുടെ കീഴിൽ, തപസ്സുകാരുടെ കൂട്ടം എത്തുന്ന സ്ഥലവും അവൻ കണ്ടു.
അഥ ഗത്വാ സ രാജേംദ്രഃ പ്രണിപത്യ മുനീശ്വരമ് ൬.൧൮.
അതിനുശേഷം രാജാവ് അവിടെ എത്തി, മുനിശ്രേഷ്ഠനോട് വന്ദനം ചെയ്തു.
തേ ദൃഷ്ട്വാഽദൃഷ്ടപൂര്വം തം രാജലക്ഷണലക്ഷിതമ്
അവർ, മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത രാജചിഹ്നങ്ങളുള്ള അവനെ കണ്ടു.
മന്യമാനാ മഹീപാലം വിസ്മയോത്ഫുല്ലലോചനാഃ
അവർ അവനെ രാജാവെന്ന് കരുതി, അത്ഭുതംകൊണ്ടു കണ്ണുകൾ വടിച്ചു നോക്കി.
കുതസ്ത്വമനുസംപ്രാപ്തോ വനേഽസ്മിഞ്ജനവര്ജിതേ
നീ എങ്ങനെയാണ് ജനങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ഈ കാട്ടിൽ എത്തിയത്?
പാര്ഥിവസ്യേവ ലിംഗാനി ദൃശ്യംതേ തവ ഭൂരിശഃ
നിന്റെ ശരീരത്തിൽ രാജാവിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ വളരെ വ്യക്തമായി കാണാം.
അഥോവാച നൃപഃ കൃച്ഛ്രാത്പിപാസാ മാം പ്രബാധതേ
അപ്പോൾ രാജാവ് പറഞ്ഞു: ദാഹം എന്നെ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നു.
തതസ്തൈര്ദര്ശിതം തോയം സമീപേ യന്മഹീപതേഃ
അതിനുശേഷം, രാജാവിനടുത്തുള്ള വെള്ളം അവര് കാണിച്ചു.
തതഃ ഫലാനി പക്വാനി തരൂണാം പതിതാന്യധഃ
അതിനുശേഷം, വൃക്ഷങ്ങള്ക്കടിയില് പാകമായ പഴങ്ങള് വീണുകിടക്കുകയായിരുന്നു.
തതസ്തൃപ്തിം പരാം പ്രാപ്യ ഗത്വാ ജൈമിനിസംനിധൌ
അതിനുശേഷം, വലിയ തൃപ്തി അനുഭവിച്ച്, അദ്ദേഹം ജൈമിനിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് പോയി.
ഉവാച ച നിജാം വാര്താം കൃതാംജലിപുടഃ സ്ഥിതഃ
കൈകള് കൂപ്പി ആദരത്തോടെ നിന്നുകൊണ്ട്, തന്റെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
വിദൂരഥോ മഹീപോഽഹം മാഹിഷ്മത്യാം കൃതാസ്പദഃ ൬.൧൮.
ഞാന് വിദൂരഥന്, മാഹിഷ്മതിയില് രാജാവായി സ്ഥാപിതനാണ്.
തതോ മേ ഭ്രമമാണസ്യ പ്രണഷ്ടാഃ സര്വസൈനികാഃ
അതിനുശേഷം, ഞാന് അലഞ്ഞുനടക്കുമ്പോള് എന്റെ സൈനികര് എല്ലാവരും നഷ്ടമായി.
ആസീദ്ധയോ മമാഽധസ്താജ്ജാത്യഃ സര്വഗുണാന്വിതഃ ॥ സോഽപി കര്മവിപാകേന പഞ്ചത്വം സമുപസ്ഥിതഃ ।ാ
എന്റെ താഴെ എന്റെ സഹോദരന് ഉണ്ടായിരുന്നു, എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ഉള്ളവന്. പക്ഷേ, തന്റെ കര്മ്മഫലത്താല് അവനും മരണത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു.
തതസ്തേ താപസാഃ പ്രോചുര്വിദ്മഹേ ന വയം പുരീമ്
അതിനുശേഷം ആ തപസ്സുകാര് പറഞ്ഞു: 'നമുക്ക് ആ നഗരത്തെക്കുറിച്ച് അറിയില്ല.'
നരേന്ദ്രൈര്നൈവ നഃ കാര്യം ന ദിശൈര്ന പുരൈര്നൃപ
രാജാവേ, രാജാക്കന്മാരോടോ ദിശകളോടോ നഗരങ്ങളോടോ ഞങ്ങള്ക്കൊന്നും ബന്ധമില്ല.
സര്വേ ശീര്ണാനി വൃക്ഷാണാം പുഷ്പാണി ച ഫലാനി ച
എല്ലാ വൃക്ഷങ്ങളുടെയും പൂക്കളും പഴങ്ങളും ഉണങ്ങി പോയിരിക്കുന്നു.
മാനുഷൈഃ സഹ സംസര്ഗം സംഭാഷം ച നരാധിപ
മനുഷ്യരോടൊപ്പം ഞങ്ങള് ഇടപഴകുകയോ സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല, രാജാധിരാജാ.
ഏകൈകസ്യ തരോര്മൂലേ ദിവസം വാ ദിനദ്വയമ്
ഞങ്ങളില് ഓരോരുത്തരും ഓരോ വൃക്ഷത്തിന്റെ ചുവടില് ഒരു ദിവസം അല്ലെങ്കില് രണ്ട് ദിവസം താമസിക്കും.
കാരണാത്തവ രാജേംദ്ര നിശാമേതാം വനസ്പതൌ
ഇതിനാലാണ്, രാജാവേ, ഈ രാത്രിയില് ഈ വൃക്ഷങ്ങളെ ശ്രദ്ധിക്കണം.
ഏകാകിനം പദാതിം ച വിശസ്ത്രം ശ്രമവിഹ്വലമ് ൬.൧൮. । ഏകാകീ പാര്ഥിവേന്ദ്രോഽയം നേഷ്യതി ച കഥം നിശാമ്
ഒറ്റയ്ക്കും, pěടലായും, ആയുധമില്ലാതെയും, ക്ഷീണിച്ചും, ഈ രാജാവ് എങ്ങനെ ഈ രാത്രി കഴിക്കും?