ഗച്ഛാമഃ സംനിധൌ തേഷാം യദി പാര്ഥിവസതമ
രാജാവേ, നിങ്ങൾ അനുമതി നൽകുമെങ്കിൽ, ആർക്കടുത്തേക്ക് പോകാമോ?
തഥാ രസവതീ സിദ്ധാഃ പശ്യാമോ ദൂരസംസ്ഥിതാഃ ൬.൧൮.
അങ്ങനെ തന്നെ, ദൂരത്ത് നിന്ന് രസം നിറഞ്ഞ സിദ്ധന്മാരെയും കാണുന്നു.
തഥാ സുഫലിനോ വൃക്ഷാന്കലപക്ഷിഭിരാവൃതാന്
അതിനുപോലെ, പഴങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വൃക്ഷങ്ങൾ പക്ഷികളുടെ കൂട്ടത്തോടെ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
കിംവാ തേ ബഹുനോക്തേന യദ്യത്കര്മ വിഗര്ഹിതമ്
നിനക്കു കൂടുതൽ പറഞ്ഞ് എന്ത് പ്രയോജനം? അപവാദം കേൾക്കുന്ന പ്രവൃത്തികൾ എന്തായാലും...
ന ച്ഛിദ്രേണ വിനാഽസ്മാകം പ്രാണയാത്രാ പ്രജായതേ
ഒരു ദോഷം കൂടാതെ ഞങ്ങളുടെ ജീവനം നടക്കാറില്ല.
ഏതസ്മാത്കാരണാന്നിത്യം ഭ്രമാമശ്ഛിദ്രഹേതവേ
ഇതിനാലാണ്, ഒരു ദോഷം കണ്ടെത്താൻ ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും അലഞ്ഞുതിരിയുന്നത്.
യത്ത്വം ശംസസി ചാഽസ്മാകം ഖേചരത്വം മഹീപതേ
രാജാവേ, ഞങ്ങൾ ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നു എന്നു നീ പറഞ്ഞത് സംബന്ധിച്ച്,
ക്രിയതേ ഖേചരത്വേന കിംകിം ധര്മം വിനിശ്ചയൈഃ
ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്ത് ധർമ്മം നേടാനാകും?
തസ്മാദ്ദോഷാദിമേ രാജന്ഗുണാ യദ്യപി കീര്തിതാഃ
രാജാവേ, ഈ ഗുണങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അവ ദോഷത്തിൽ നിന്നാണ് ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്.
വിഷാദോ ജായതേ ഭൂയോ ഗുണൈരേതൈര്നരാധിപ
നരാധിപനേ, ഈ ഗുണങ്ങൾ കൊണ്ടു വീണ്ടും വീണ്ടും ദുഃഖം ജനിക്കുന്നു.
രാജോവാച । തത്കരിഷ്യാമി സര്വേഷാം ഗയാശ്രാദ്ധമസംശയമ്
രാജാവ് പറഞ്ഞു: ഞാൻ എല്ലാവർക്കും ഗയയിൽ ശ്രാദ്ധം നിർബന്ധമായി നടത്തും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
താരയിഷ്യാമി സര്വാംശ്ച സര്വപാപൈഃ പ്രയത്നതഃ ॥ ൬.൧൮.
എല്ലാവരെയും എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് ഞാൻ പരിശ്രമിച്ച് മോചിപ്പിക്കുക.
യസ്മാദ്ധൃദ്ഗതശംകാ മേ ഹൃതാ യുഷ്മാഭിരദ്യ വൈ
എന്റെ മനസ്സിലുള്ള സംശയം നിങ്ങൾ ഇന്ന് നീക്കിയതിനാൽ,
ഇതഃ സ്ഥാനാന്മഹാരാജ നാതിദൂരേ ജലാശയഃ । അസ്തി നാനാദ്രുമോപേതശ്ചിത്താഹ്ലാദകരഃ പരഃ
മഹാരാജാവേ, ഇവിടെ നിന്ന് വളരെ അകലെ അല്ലാതെ,色色വൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മനസ്സിനെ ആഹ്ലാദിപ്പിക്കുന്ന ഒരു തടാകം ഉണ്ട്.
തസ്മാദുദങ്മുഖോ ഗച്ഛ യത്ര തേ ജലപക്ഷിണഃ
അതിനാൽ, വടക്കോട്ടു നീങ്ങൂ, അവിടെ നിന്നു നിന്റെ ജലപക്ഷികൾ ഉണ്ട്.
സൌമ്യാം ദിശം സമുദ്ദിശ്യ പ്രതസ്ഥേ സ തു ദുഃഖിതഃ
അവൻ ദുഃഖിതനായി, സൌമ്യമായ ദിശയിലേക്കു യാത്ര തിരിച്ചു.
ഏവം പ്രഗച്ഛതാ തേന ക്ഷുത്പിപാസാകുലേന ച । അദൂരാദേവ സംദൃഷ്ടം നീലം ദ്രുമകദംബകമ്
അവൻ വിശപ്പും ദാഹവും കൊണ്ട് വലയുമ്പോൾ, അകലെ അല്ലാതെ കറുത്ത വൃക്ഷക്കൂട്ടം കണ്ടു.
അഥാഽപശ്യന്മനോഹാരി സൌമ്യസത്ത്വനിഷേവിതമ്
അതിനുശേഷം, സൌമ്യസ്വഭാവമുള്ള ജീവികൾ നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ ഒരു സ്ഥലം അവൻ കണ്ടു.
പുഷ്പിതൈഃ ഫലിതൈര്വൃക്ഷൈഃ സമംതാത്പരിവേഷ്ടിതമ്
പുഷ്പവും പഴവും നിറഞ്ഞ വൃക്ഷങ്ങൾ ചുറ്റും കിടന്നിരുന്നു.
തത്രാപശ്യന്നഗാധസ്താത്തപസ്വിഗണസേവിതമ്
അവിടെ, വൃക്ഷങ്ങളുടെ കീഴിൽ, തപസ്സുകാരുടെ കൂട്ടം എത്തുന്ന സ്ഥലവും അവൻ കണ്ടു.
അഥ ഗത്വാ സ രാജേംദ്രഃ പ്രണിപത്യ മുനീശ്വരമ് ൬.൧൮.
അതിനുശേഷം രാജാവ് അവിടെ എത്തി, മുനിശ്രേഷ്ഠനോട് വന്ദനം ചെയ്തു.
തേ ദൃഷ്ട്വാഽദൃഷ്ടപൂര്വം തം രാജലക്ഷണലക്ഷിതമ്
അവർ, മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത രാജചിഹ്നങ്ങളുള്ള അവനെ കണ്ടു.
മന്യമാനാ മഹീപാലം വിസ്മയോത്ഫുല്ലലോചനാഃ
അവർ അവനെ രാജാവെന്ന് കരുതി, അത്ഭുതംകൊണ്ടു കണ്ണുകൾ വടിച്ചു നോക്കി.
കുതസ്ത്വമനുസംപ്രാപ്തോ വനേഽസ്മിഞ്ജനവര്ജിതേ
നീ എങ്ങനെയാണ് ജനങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ഈ കാട്ടിൽ എത്തിയത്?
പാര്ഥിവസ്യേവ ലിംഗാനി ദൃശ്യംതേ തവ ഭൂരിശഃ
നിന്റെ ശരീരത്തിൽ രാജാവിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ വളരെ വ്യക്തമായി കാണാം.
അഥോവാച നൃപഃ കൃച്ഛ്രാത്പിപാസാ മാം പ്രബാധതേ
അപ്പോൾ രാജാവ് പറഞ്ഞു: ദാഹം എന്നെ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നു.
തതസ്തൈര്ദര്ശിതം തോയം സമീപേ യന്മഹീപതേഃ
അതിനുശേഷം, രാജാവിനടുത്തുള്ള വെള്ളം അവര് കാണിച്ചു.
തതഃ ഫലാനി പക്വാനി തരൂണാം പതിതാന്യധഃ
അതിനുശേഷം, വൃക്ഷങ്ങള്ക്കടിയില് പാകമായ പഴങ്ങള് വീണുകിടക്കുകയായിരുന്നു.
തതസ്തൃപ്തിം പരാം പ്രാപ്യ ഗത്വാ ജൈമിനിസംനിധൌ
അതിനുശേഷം, വലിയ തൃപ്തി അനുഭവിച്ച്, അദ്ദേഹം ജൈമിനിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് പോയി.
ഉവാച ച നിജാം വാര്താം കൃതാംജലിപുടഃ സ്ഥിതഃ
കൈകള് കൂപ്പി ആദരത്തോടെ നിന്നുകൊണ്ട്, തന്റെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.