വാപീകൂപതഡാഗാനാമാരാമാണാം വിശേ ഷതഃ
കിണറുകളും കുളം, തടാകം, മനോഹരമായ തോട്ടങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കാണ് പ്രത്യേകമായ മഹത്വം.
ഗത്വാ ഗയാശിരഃ പുണ്യമേകൈകസ്യ പൃഥക്പൃഥക് ൬.൧൮.
ഗയാശിരസെന്ന പുണ്യസ്ഥലത്തെ ഓരോരുത്തരും വേർവേറെ ചെന്നെത്തുന്നു.
പ്രേതത്വം യാതി യേനേദം ത്വത്പ്ര സാദാത്സുദാരുണമ്
നിന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് ഏറ്റവും ഭയങ്കരമായ പ്രേതാവസ്ഥയിലേക്ക് ഒരാൾ പതിക്കുന്നത്.
ധര്മാധര്മപരിജ്ഞാനം തച്ച കസ്മാത്പ്രനിംദസി
ധർമ്മവും അധർമ്മവും അറിയുന്നതിനെന്തിനാണ് നീ കുറ്റം പറയുന്നത്?
ഗുണത്രയസമായുക്താ ശേഷൈര്ദോഷൈഃ സമംതതഃ
മൂന്നു ഗുണങ്ങൾക്കും ശേഷമുള്ള എല്ലാ ദോഷങ്ങൾക്കും ഒരുപോലെ അടിമയായവരാണ്.
ഏകാ ജാതിസ്മൃതിഃ സമ്യഗസ്യാമേവപ്രജായതേ
നമ്മിൽ ഒരാൾക്കേ ശരിയായ ജന്മസ്മരണ ഉണ്ടാകൂ.
ഏതദ്ഗുണത്രയം പ്രോക്തം പ്രേതയോനൌ നൃപോത്തമ
പ്രേതാവസ്ഥയിൽ ഈ മൂന്നു ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് മഹാരാജാവേ, പറയപ്പെടുന്നു.
യദി താവദ്വനാദസ്മാദ്യാമോന്യത്ര വയം നൃപ
രാജാവേ, ഈ കാടിൽ നിന്ന് വേറെ സ്ഥലത്തേക്ക് നമ്മൾ പോയാൽ
തഥാ ധര്മക്രിയാഃ സര്വാ മാനുഷാണാമുദാഹൃതാഃ
ഇങ്ങനെ മനുഷ്യർക്കുള്ള എല്ലാ ധർമ്മകൃത്യങ്ങളും വിശദീകരിച്ചു.
പശ്യാമോ ദൂരതോ രാജഞ്ജലപൂര്ണാഞ്ജലാ ശയാന്
രാജാവേ, ദൂരത്ത് നിന്ന് നമ്മൾ കാണുന്നു—ജലം കൈയിലേറ്റി കിടക്കുന്നവരെ.
ഗച്ഛാമഃ സംനിധൌ തേഷാം യദി പാര്ഥിവസതമ
രാജാവേ, നിങ്ങൾ അനുമതി നൽകുമെങ്കിൽ, ആർക്കടുത്തേക്ക് പോകാമോ?
തഥാ രസവതീ സിദ്ധാഃ പശ്യാമോ ദൂരസംസ്ഥിതാഃ ൬.൧൮.
അങ്ങനെ തന്നെ, ദൂരത്ത് നിന്ന് രസം നിറഞ്ഞ സിദ്ധന്മാരെയും കാണുന്നു.
തഥാ സുഫലിനോ വൃക്ഷാന്കലപക്ഷിഭിരാവൃതാന്
അതിനുപോലെ, പഴങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വൃക്ഷങ്ങൾ പക്ഷികളുടെ കൂട്ടത്തോടെ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
കിംവാ തേ ബഹുനോക്തേന യദ്യത്കര്മ വിഗര്ഹിതമ്
നിനക്കു കൂടുതൽ പറഞ്ഞ് എന്ത് പ്രയോജനം? അപവാദം കേൾക്കുന്ന പ്രവൃത്തികൾ എന്തായാലും...
ന ച്ഛിദ്രേണ വിനാഽസ്മാകം പ്രാണയാത്രാ പ്രജായതേ
ഒരു ദോഷം കൂടാതെ ഞങ്ങളുടെ ജീവനം നടക്കാറില്ല.
ഏതസ്മാത്കാരണാന്നിത്യം ഭ്രമാമശ്ഛിദ്രഹേതവേ
ഇതിനാലാണ്, ഒരു ദോഷം കണ്ടെത്താൻ ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും അലഞ്ഞുതിരിയുന്നത്.
യത്ത്വം ശംസസി ചാഽസ്മാകം ഖേചരത്വം മഹീപതേ
രാജാവേ, ഞങ്ങൾ ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നു എന്നു നീ പറഞ്ഞത് സംബന്ധിച്ച്,
ക്രിയതേ ഖേചരത്വേന കിംകിം ധര്മം വിനിശ്ചയൈഃ
ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്ത് ധർമ്മം നേടാനാകും?
തസ്മാദ്ദോഷാദിമേ രാജന്ഗുണാ യദ്യപി കീര്തിതാഃ
രാജാവേ, ഈ ഗുണങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അവ ദോഷത്തിൽ നിന്നാണ് ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്.
വിഷാദോ ജായതേ ഭൂയോ ഗുണൈരേതൈര്നരാധിപ
നരാധിപനേ, ഈ ഗുണങ്ങൾ കൊണ്ടു വീണ്ടും വീണ്ടും ദുഃഖം ജനിക്കുന്നു.
രാജോവാച । തത്കരിഷ്യാമി സര്വേഷാം ഗയാശ്രാദ്ധമസംശയമ്
രാജാവ് പറഞ്ഞു: ഞാൻ എല്ലാവർക്കും ഗയയിൽ ശ്രാദ്ധം നിർബന്ധമായി നടത്തും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
താരയിഷ്യാമി സര്വാംശ്ച സര്വപാപൈഃ പ്രയത്നതഃ ॥ ൬.൧൮.
എല്ലാവരെയും എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് ഞാൻ പരിശ്രമിച്ച് മോചിപ്പിക്കുക.
യസ്മാദ്ധൃദ്ഗതശംകാ മേ ഹൃതാ യുഷ്മാഭിരദ്യ വൈ
എന്റെ മനസ്സിലുള്ള സംശയം നിങ്ങൾ ഇന്ന് നീക്കിയതിനാൽ,
ഇതഃ സ്ഥാനാന്മഹാരാജ നാതിദൂരേ ജലാശയഃ । അസ്തി നാനാദ്രുമോപേതശ്ചിത്താഹ്ലാദകരഃ പരഃ
മഹാരാജാവേ, ഇവിടെ നിന്ന് വളരെ അകലെ അല്ലാതെ,色色വൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മനസ്സിനെ ആഹ്ലാദിപ്പിക്കുന്ന ഒരു തടാകം ഉണ്ട്.
തസ്മാദുദങ്മുഖോ ഗച്ഛ യത്ര തേ ജലപക്ഷിണഃ
അതിനാൽ, വടക്കോട്ടു നീങ്ങൂ, അവിടെ നിന്നു നിന്റെ ജലപക്ഷികൾ ഉണ്ട്.
സൌമ്യാം ദിശം സമുദ്ദിശ്യ പ്രതസ്ഥേ സ തു ദുഃഖിതഃ
അവൻ ദുഃഖിതനായി, സൌമ്യമായ ദിശയിലേക്കു യാത്ര തിരിച്ചു.
ഏവം പ്രഗച്ഛതാ തേന ക്ഷുത്പിപാസാകുലേന ച । അദൂരാദേവ സംദൃഷ്ടം നീലം ദ്രുമകദംബകമ്
അവൻ വിശപ്പും ദാഹവും കൊണ്ട് വലയുമ്പോൾ, അകലെ അല്ലാതെ കറുത്ത വൃക്ഷക്കൂട്ടം കണ്ടു.
അഥാഽപശ്യന്മനോഹാരി സൌമ്യസത്ത്വനിഷേവിതമ്
അതിനുശേഷം, സൌമ്യസ്വഭാവമുള്ള ജീവികൾ നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ ഒരു സ്ഥലം അവൻ കണ്ടു.
പുഷ്പിതൈഃ ഫലിതൈര്വൃക്ഷൈഃ സമംതാത്പരിവേഷ്ടിതമ്
പുഷ്പവും പഴവും നിറഞ്ഞ വൃക്ഷങ്ങൾ ചുറ്റും കിടന്നിരുന്നു.
തത്രാപശ്യന്നഗാധസ്താത്തപസ്വിഗണസേവിതമ്
അവിടെ, വൃക്ഷങ്ങളുടെ കീഴിൽ, തപസ്സുകാരുടെ കൂട്ടം എത്തുന്ന സ്ഥലവും അവൻ കണ്ടു.