യോ വൈ ദാനപതിര്ദക്ഷഃ ശത്രുപക്ഷക്ഷയാവഹഃ
ദാനത്തിൽ പ്രാവീണ്യവും, കഴിവും, ശത്രുവിന്റെ കൂട്ടങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നതിലും പ്രഗത്ഭനുമായവനാണ് അവൻ.
സ കദാചിന്മൃഗാന്ഹംതും നൃപഃ സേനാവൃതോ യയൌ
ഒരു ദിവസം ആ രാജാവ് തന്റെ സൈന്യത്തോടൊപ്പം കാട്ടുമൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടാൻ പോയി.
സ ജഘാന മൃഗാംസ്തത്ര ശരൈരാശീവിഷോപമൈഃ ൬.൧൭.
അവിടെ, വിഷസർപ്പങ്ങളെപ്പോലുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് ആ മൃഗങ്ങളെ അവൻ വധിച്ചു.
സിംഹാന്വ്യാഘ്രാന്ഗജാന്മത്താഞ്ച്ഛതശോഽഥ സഹസ്രശഃ
അവൻ നൂറുകണക്കിന് സിംഹങ്ങളെയും പുലികളെയും ഉഗ്രമായ ആനകളെയും കൊല്ലുകയുണ്ടായി.
ന പപാത ധരാപൃഷ്ഠേ സശരോ ദുദ്രുവേ ദ്രുതമ് പ്രേരയാമാസ വേഗേന മനോമാരുതവേഗധൃക്
അവയിൽ ഒന്നും ഭൂമിയിലേക്കു വീണില്ല; അമ്പുകൾ കയറിയ അവ മൃഗങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു, രാജാവിന്റെ മനസ്സിന്റെയും കാറ്റിന്റെ വേഗതയാലും.
തതഃ സൈന്യം സമുത്സജ്യ മൃഗം ലിപ്സുര്മഹീപതിഃ
അതിനുശേഷം, ആ രാജാവ് ആ മൃഗത്തെ പിടികൂടാൻ സൈന്യത്തെ വിട്ട് മുന്നോട്ട് പോയി.
കണ്ടകീബദരീപ്രായം ശാല്മലീവനസംകുലമ്
അവിടം കട്ടുക thorn കുരുൾ കുരുമുളക് കാടുകൾ പോലെ ശാല്മലി മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കാടുകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.
തത്ര രൂക്ഷാഽഖിലാ ഭൂമിര്നിര്ജലാ തമസാ വൃതാ
അവിടെ മുഴുവൻ നിലവും കടുപ്പവും ഉണങ്ങലും ഇരുണ്ടതുമായിരിന്നു; ഒരു തുള്ളി വെള്ളവും കാണാനില്ലായിരുന്നു.
ഗ്രീഷ്മേ മധ്യഗതേ സൂര്യേ മൃഗാകൃഷ്ടഃ സ പാര്ഥിവഃ
വെയിലിന്റെ ഉച്ചക്കാലത്ത് സൂര്യൻ നടുവിൽ എത്തിയപ്പോൾ, ആ രാജാവ് കുതിരയെ പിന്തുടർന്ന് മുന്നോട്ട് പോന്നു.
തേന തസ്യാനുഗാ ഭൃത്യാഃ സര്വേ സുശ്രാംതവാഹനാഃ
അവനെ അനുഗമിച്ചിരുന്ന എല്ലാ ഭൃത്യന്മാരുടെയും കുതിരകളും തികച്ചും ക്ഷീണിച്ചു കിടന്നു.
സിംഹവ്യാഘ്രൈസ്തഥാ ചാന്യൈഃ പതിതാ നഷ്ടചേതനാഃ
അവിടെ സിംഹങ്ങളും കടുവകളും മറ്റു മൃഗങ്ങളും ആക്രമിച്ചപ്പോൾ, അവർ ബോധംകെട്ട് നിലത്ത് വീണു.
തതഃ സോഽപി മഹീപാലഃ ക്ഷുത്പിപാസാസമാകുലഃ
അതിനുശേഷം ആ രാജാവിനും അത്യന്തം വിശപ്പും ദാഹവും പിടിച്ചു.
കാംതാരസ്യാംതമന്വിച്ഛന്പ്രേരയാമാസ തം ഹയമ് ൬.൧൭.
കാടിന്റെ അറ്റം കണ്ടെത്താൻ ആ രാജാവ് കുതിരയെ മുന്നോട്ട് അയച്ചു.
തതഃ സ നൃപതിസ്തേന വായുവേഗേന വാജിനാ
പിന്നീട്, കാറ്റുപോലെയുള്ള വേഗത്തിൽ കുതിരയെ ഓടിച്ച് രാജാവ് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
ഏവം തസ്യ നരേന്ദ്രസ്യ കാംദിശീകേഽനവസ്ഥിതേ
അങ്ങനെ ആ രാജാവ് ആ മരുഭൂമിയിൽ വഴിയറിയാതെ അലഞ്ഞു നടന്നു.
സൂത ഉവാച തതഃ സോഽപി മഹീപാലഃ ക്ഷുത്പിപാസാസമാകുലഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: പിന്നെ ആ രാജാവിനും അത്യന്തം വിശപ്പും ദാഹവും പിടിച്ചു.
അഥാഽപശ്യദ്വിയത്സ്ഥാനാത്സ ത്രീന്പ്രേതാന്സു ദാരുണാന്
അപ്പോൾ ആ രാജാവ് ആകാശത്ത് നിന്ന് മൂന്നു ഭയാനകമായ പ്രേതങ്ങളെ കണ്ടു.
താന്ദൃഷ്ട്വാ ഭയസംത്രസ്തോ വിശേഷേണ സ ഭൂപതിഃ
അവരെ കണ്ടപ്പോൾ ആ രാജാവിന് വലിയ ഭയം പിടിച്ചു.
കേ യൂയം വികൃതാകാരാ മയാ ദൃഷ്ടാ ന കര്ഹിചിത്
"നിങ്ങൾ ആരാണ്, ഇങ്ങനെ ഭയങ്കരമായ രൂപത്തിൽ? ഞാൻ നിങ്ങളെ ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല."
വിദൂരഥോ നരേന്ദ്രോഽഹം ക്ഷുത്പിപാസാതിപീഡിതഃ
"ഞാൻ വിദ്യൂരഥൻ എന്ന രാജാവാണ്; അത്യന്തം വിശപ്പിലും ദാഹത്തിലും പീഡിതനാണ്."
തതസ്തേഷാം തു യോ ജ്യേഷ്ഠോ മാംസാദഃ പ്രത്യുവാച തമ് ॥ കൃതാംജലിപുടോ ഭൂത്വാ വിനയാവനതഃ സ്ഥിതഃ
അപ്പോൾ അവരിൽ പ്രായം കൂടിയ മാംസാദൻ കൈകൂപ്പി, വിനയത്തോടെ തല താഴ്ത്തി这样 പറഞ്ഞു:
വയം പ്രേതാ മഹാരാജ നിവസാമോഽത്ര കാനനേ
"മഹാരാജാവേ, ഞങ്ങൾ ഈ കാട്ടിൽ താമസിക്കുന്ന പ്രേതങ്ങളാണ്."
അഹം മാംസാദകോനാമ ദ്വിതീയോഽയം വിദൈവതഃ
"ഞാൻ മാംസാദൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; ഇതാ, രണ്ടാമൻ വിദ്യൈവതൻ ആണ്."
കിമേതത്കാരണം യേന സര്വേ യൂയം സ്വനാമകാഃ
"നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇങ്ങനെ പേരുകൾ എടുക്കാൻ കാരണമെന്താണ്?"
തച്ഛ്രുത്വാ പ്രാഹ മാംസാദഃ കര്മനാമാനി പാര്ഥിവ ॥ മിഥഃ കൃതാനി സംജ്ഞാര്ഥമസ്മാഭിഃ സ്വയമേവ ഹി । ൬.൧൮.
അത് കേട്ട ശേഷം, രാജാവേ, ആ മാംസഭക്ഷകൻ പറഞ്ഞു: ഈ പ്രവൃത്തികൾക്ക് പേരുകൾ നാം തന്നെയാണ് വെച്ചത്, ഓരോന്നിനും വേറിട്ട തിരിച്ചറിയലിനായി.
ശൃണുഷ്വാഽവഹിതോ ഭൂത്വാ സര്വേഷാം നഃ പൃഥക്പൃഥക്
നീ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണം, ഞങ്ങളുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും പ്രവൃത്തികൾ ഞാൻ പറയാം.
വയം ഹി ബ്രാഹ്മണാ ജാത്യാ വൈദിശാഖ്യേ പുരേ നൃപ
രാജാവേ, ഞങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണരായി വൈദിശാ എന്ന നഗരത്തിൽ ജനിച്ചു.
നാസ്തികാ ഭിന്നമര്യാദാഃ പരദാരരതാഃ സദാ
ഞങ്ങൾ ആസ്തികവിശ്വാസമില്ലാത്തവരും, നല്ല പെരുമാറ്റം ഇല്ലാത്തവരുമായിരുന്നു, എപ്പോഴും അന്യസ്ത്രീകളോട് ആസ്വാദനം കാണിക്കുന്നവരും.
ജിഹ്വാലൌല്യപ്രസംഗേന മയാ ഭുക്തം സദാഽഽമിഷമ്
നിന്റെ ജിഹ്വയുടെ താൽപര്യത്താൽ ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും മാംസം കഴിച്ചിരുന്നു.
ദ്വിതീയോഽയം മഹാരാജ യസ്തിഷ്ഠതി തവാഽഗ്രതഃ
രാജാവേ, നിന്റെ മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്ന ഈ രണ്ടാമൻ,