തതഃ സംചിംതയാമാസ ഭൂപാലഃ കിം മഹേശ്വരഃ
അതിനുശേഷം രാജാവ് മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു: 'മഹേശ്വരന്റെ ഇച്ഛ എന്താണ്?'
ഏതസ്മിന്നംതരേ ജാതാ വാണീ ഗഗനഗോചരാ ൬.൧൩.
അതു തന്നെയായപ്പോൾ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം ഉയർന്നു.
മാ ത്വം ഭൂമിപശാര്ദൂല കാര്യചിന്താം കരിഷ്യസി
രാജാക്കന്മാരിൽ ശൂരനായവനേ, നീ കാര്യചിന്തയോടെ മനസ്സിനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കേണ്ട.
തഥാന്യദപി തേ വച്മി പ്രത്യയാര്ഥം വചോ നൃപ
നിന്റെ മനസ്സിന് ആശ്വാസം നൽകാൻ മറ്റൊരു കാര്യം കൂടി ഞാൻ പറയാം രാജാവേ.
സദാ മേ നിശ്ചലാ ഛായാ ലിംഗസ്യാസ്യ ഭവിഷ്യതി
എന്റെ ഈ ലിംഗത്തിന്റെ നിഴൽ എപ്പോഴും അചഞ്ചലമായിരിക്കും.
തദ്രൂപാം നിശ്ചലാം നിത്യം തദ്ദിക്സംസ്ഥേ ദിവാകരേ
അത് തന്നെയുള്ള രൂപത്തിൽ, അചഞ്ചലമായും സ്ഥിരമായും, സൂര്യൻ നിലകൊള്ളുന്ന ദിശയിൽ.
തതോ ഹര്ഷം പരം ഗത്വാ പ്രണിപത്യ ച തം ഭുവി
അതിനുശേഷം അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ, അവൻ ഭുമിയിൽ അവനോട് വന്ദിച്ചു.
അദ്യാപി ദൃശ്യതേ ഛായാ താദൃഗ്രൂപാ സദാ ഹി സാ
ഇന്നും ആ നിഴലിന്റെ അതേ രൂപം എപ്പോഴും കാണപ്പെടുന്നു.
ഷണ്മാസാഭ്യംതരേ മൃത്യുര്യസ്യ സ്യാദ്ഭുവി ഭോ ദ്വിജാഃ
ആറുമാസത്തിനുള്ളിൽ ഭൂമിയിൽ ആരുടെ മരണമാണ് നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്, ദ്വിജന്മാരേ—
അചലേശ്വരരൂപേണ ചമത്കാരപുരാംതികേ
അചലേശ്വരന്റെ രൂപത്തിൽ, അത്ഭുതപൂര്ണ്ണമായ നഗരത്തിന് സമീപം—
നിശ്ചലത്വേന ദേവേശോഹ്യഷ്ടഷഷ്ടിഷു മധ്യമഃ
അചഞ്ചലത്വം കൊണ്ടു ദേവാദിദേവൻ അറുപത്തിയെട്ടിൽ മധ്യസ്ഥനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
തേന തത്പാവനം ക്ഷേത്രം സര്വേഷാമിഹ കീര്തിതമ് ൬.൧൩.
അതുകൊണ്ട് ഈ സ്ഥലം എല്ലാവർക്കും പവിത്രമാകുന്നതെന്നു പ്രശസ്തമാണ്.
തഥാന്യദപി യദ്വൃത്തം വൃത്താംതം തത്പ്രഭാവജമ്
അതു പോലെ, അതിന്റെ മഹത്വത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ മറ്റൊരു സംഭവവും ഞാൻ പറയാം.
അചലേശ്വരമാഹാത്മ്യാത്തസ്മിന്ക്ഷേത്രേ നരാ ദ്രുതമ്
അചലേശ്വരന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു, ആ സ്ഥലത്ത് ആളുകൾ ഉടൻ തന്നെ—
സ്വര്ഗമേകേ പരേ മോക്ഷം ധനധാന്യസുതാംസ്തഥാ തംതം സ ലഭതേ മര്ത്യഃ സ്വല്പായാസേന ച ദ്രുതമ്
ചിലര് സ്വര്ഗം തേടുന്നു, ചിലര് മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നു, മറ്റുചിലര് ധനം, ധാന്യം, മക്കള് എന്നിവയ്ക്കായി പ്രാര്ത്ഥിക്കുന്നു. ഓരോ മനുഷ്യനും തനിക്കിഷ്ടമുള്ളത് വളരെ വേഗത്തില് വളരെ കുറച്ച് പരിശ്രമംകൊണ്ട് നേടുന്നു.
അഥ ദൃഷ്ട്വാ സഹസ്രാക്ഷഃ സര്വേ പാപനരാ ഭുവി
ഇതെല്ലാം കണ്ടശേഷം ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രന് ഭൂമിയിലെ എല്ലാ പാപികളെയും നിരീക്ഷിച്ചു.
തതഃ ക്രോധം ച കാമം ച ലോഭം ദ്വേഷം ഭയം രതിമ്
അപ്പോള് അയാള് കോപം, ആസക്തി, ലോഭം, വൈരം, ഭയം, ആനന്ദം എന്നിവയെ വിളിച്ചു.
സര്വാന്മൂര്താന്സമാഹൂയ തതഃ പ്രോവാച സാദരമ്
അവയെല്ലാം രൂപങ്ങളായി വരുത്തി, ഇന്ദ്രന് ആദരപൂര്വം അവരോട് സംസാരിച്ചു.
നരോ വാ യദി വാ നാരീ ചമത്കാരപുരം പ്രതി
ആ പുരയിലേക്കു, പുരുഷനോ സ്ത്രീയോ ആരെങ്കിലും സമീപിച്ചാല്,
തത്രൈവ വസമാനോഽപി യോ ഗച്ഛേദചലേശ്വരമ്
അവിടെ തന്നെ താമസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും, ആള് അചലേശ്വരനോടു പോകുന്നുവെങ്കില്,
തേ തഥേതി പ്രതിജ്ഞായ ഗത്വാ ശക്രസ്യ ശാസനാത്
അവര് 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു സമ്മതിച്ച്, ഇന്ദ്രന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം പുറപ്പെട്ടു.
ഏതദ്വഃ സര്വമാഖ്യാതമാഖ്യാനം പാപനാശനമ് ൬.൧൩.
പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ കഥ മുഴുവന് നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
തദഹം കീര്തയിഷ്യാമി രഹസ്യം ഹൃദി സംസ്ഥിതമ്
ഇനി ഹൃദയത്തില് അടങ്ങിയ രഹസ്യം ഞാന് നിങ്ങളോട് പറയുന്നു.
ചമത്കാരപുരേ കശ്ചിദ്വൈശ്യജാതിസമുദ്ഭവഃ
ചമത്കാരപുരിയില് വൈശ്യജാതിയില് ജനിച്ച ഒരാള് ഉണ്ടായിരുന്നു.
യോ ദൌഃസ്ഥ്യാത്സര്വലോകാനാം കരോതി പശുരക്ഷണമ്
അവന് ദാരിദ്ര്യത്തില് നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാന് എല്ലാവരുടെയും പശുക്കളെ കാത്തു നോക്കുകയായിരുന്നു.
കദാചിദ്രക്ഷതസ്തസ്യ പശൂംസ്താന്വനഭൂമിഷു
ഒരു ദിവസം, വനഭൂമിയില് ആ പശുക്കളെ കാത്തിരിക്കുമ്പോള്,
കൃഷ്ണ പക്ഷേ ചതുര്ദശ്യാം ചൈത്രമാസേ ദ്വിജോത്തമാഃ
കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ പതിനാലാം തീയതി, ചൈത്രമാസത്തില്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ,
അഥ യാവദ്ഗൃഹം പ്രാപ്തഃ സ മൂകഃ പശുപാലകഃ
അപ്പോള് ആ മൂകനായ പശുപാലകന് വീട്ടിലെത്തിയപ്പോള്,
കിം പാപ ന സമായാതഃ പശുരേകോഽദ്യ നോ യഥാ തസ്മാ ദാനയ മേ ക്ഷിപ്രം നിരാഹാരോഽപി ഗാം ത്വരാത്
ഇന്ന് എന്തുകൊണ്ടാണ് പാപം സംഭവിച്ചില്ല, നമ്മുടെ ഒരു പശു കാണാതായിരിക്കുന്നു. അതിനാല് നീ ഉപവാസത്തിലായിരുന്നാലും എനിക്ക് ഉടന് ഒരു പശു തരിക.
തച്ഛ്രുത്വാ ഭയസംത്രസ്തഃ സ മൂകഃ പശുപാലകഃ
ഇത് കേട്ടപ്പോള് ആ മൂകനായ പശുപാലകന് ഭയം പിടിച്ചു.