ഹാടകേശ്വരമാഹാത്മ്യാത്സര്വപാപക്ഷയാപഹമ്
ഹാടകേശ്വരന്റെ മഹത്വം കൊണ്ട്, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും.
തസ്മാത്തവ നിവാസേന ഭൂയാന്മേധ്യതമം പുനഃ
അതിനാൽ, നീ അവിടെ താമസിക്കുന്നതിലൂടെ, ആ സ്ഥലം വീണ്ടും കൂടുതൽ വിശുദ്ധമാകും.
മയൈതദഗ്ര്യം നിര്മായ ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ നിവേദിതമ്
ഞാൻ തന്നെ ഈ ഉത്തമസ്ഥലം നിർമ്മിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് സമർപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
തസ്മിംസ്ത്വയാ സദാ വാസഃ കര്തവ്യോ മമ വാക്യതഃ ൬.൧൩.
അവിടെ, എന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ച്, നീ എപ്പോഴും താമസിക്കണം.
അചലേശ്വര ഇത്യേവ നാമ്നാ ഖ്യാതോ ജഗത്ത്രയേ
അചലേശ്വരമെന്ന പേരിൽ മൂന്ന് ലോകത്തും അത് പ്രശസ്തമാണ്.
യോ മാമത്ര സ്ഥിതം മര്ത്യോ വീക്ഷയിഷ്യതി ഭക്തിതഃ
ആവിടെ ഞാൻ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനെ ഭക്തിയോടെ കാണുന്ന മനുഷ്യൻ—
മാഘശുക്ലചതുര്ദശ്യാം മമ ലിംഗസ്യ യോ നരഃ
മാഘമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ചതുർദശി ദിനത്തിൽ എന്റെ ലിംഗത്തെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ—
ബാല്യേ വയസി യത്പാപം വാര്ധകേ യൌവനേഽപി വാ
ബാല്യത്തിലും, യൗവനത്തിലും, വൃദ്ധാവസ്ഥയിലും ചെയ്ത പാപങ്ങൾ—
തസ്മാത്സ്ഥാപയ മേ ലിംഗം ത്വമത്രൈവ മഹീപതേ
അതുകൊണ്ട് രാജാവേ, നീ ഇവിടെ തന്നെ എന്റെ ലിംഗം സ്ഥാപിക്കണം.
സോഽപി രാജാ ചകാരാശു പ്രാസാദം സുമനോഹരമ്
അപ്പോൾ ആ രാജാവ് ഉടൻ തന്നെ മനോഹരമായ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതു.
തതഃ സംചിംതയാമാസ ഭൂപാലഃ കിം മഹേശ്വരഃ
അതിനുശേഷം രാജാവ് മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു: 'മഹേശ്വരന്റെ ഇച്ഛ എന്താണ്?'
ഏതസ്മിന്നംതരേ ജാതാ വാണീ ഗഗനഗോചരാ ൬.൧൩.
അതു തന്നെയായപ്പോൾ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം ഉയർന്നു.
മാ ത്വം ഭൂമിപശാര്ദൂല കാര്യചിന്താം കരിഷ്യസി
രാജാക്കന്മാരിൽ ശൂരനായവനേ, നീ കാര്യചിന്തയോടെ മനസ്സിനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കേണ്ട.
തഥാന്യദപി തേ വച്മി പ്രത്യയാര്ഥം വചോ നൃപ
നിന്റെ മനസ്സിന് ആശ്വാസം നൽകാൻ മറ്റൊരു കാര്യം കൂടി ഞാൻ പറയാം രാജാവേ.
സദാ മേ നിശ്ചലാ ഛായാ ലിംഗസ്യാസ്യ ഭവിഷ്യതി
എന്റെ ഈ ലിംഗത്തിന്റെ നിഴൽ എപ്പോഴും അചഞ്ചലമായിരിക്കും.
തദ്രൂപാം നിശ്ചലാം നിത്യം തദ്ദിക്സംസ്ഥേ ദിവാകരേ
അത് തന്നെയുള്ള രൂപത്തിൽ, അചഞ്ചലമായും സ്ഥിരമായും, സൂര്യൻ നിലകൊള്ളുന്ന ദിശയിൽ.
തതോ ഹര്ഷം പരം ഗത്വാ പ്രണിപത്യ ച തം ഭുവി
അതിനുശേഷം അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ, അവൻ ഭുമിയിൽ അവനോട് വന്ദിച്ചു.
അദ്യാപി ദൃശ്യതേ ഛായാ താദൃഗ്രൂപാ സദാ ഹി സാ
ഇന്നും ആ നിഴലിന്റെ അതേ രൂപം എപ്പോഴും കാണപ്പെടുന്നു.
ഷണ്മാസാഭ്യംതരേ മൃത്യുര്യസ്യ സ്യാദ്ഭുവി ഭോ ദ്വിജാഃ
ആറുമാസത്തിനുള്ളിൽ ഭൂമിയിൽ ആരുടെ മരണമാണ് നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്, ദ്വിജന്മാരേ—
അചലേശ്വരരൂപേണ ചമത്കാരപുരാംതികേ
അചലേശ്വരന്റെ രൂപത്തിൽ, അത്ഭുതപൂര്ണ്ണമായ നഗരത്തിന് സമീപം—
നിശ്ചലത്വേന ദേവേശോഹ്യഷ്ടഷഷ്ടിഷു മധ്യമഃ
അചഞ്ചലത്വം കൊണ്ടു ദേവാദിദേവൻ അറുപത്തിയെട്ടിൽ മധ്യസ്ഥനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
തേന തത്പാവനം ക്ഷേത്രം സര്വേഷാമിഹ കീര്തിതമ് ൬.൧൩.
അതുകൊണ്ട് ഈ സ്ഥലം എല്ലാവർക്കും പവിത്രമാകുന്നതെന്നു പ്രശസ്തമാണ്.
തഥാന്യദപി യദ്വൃത്തം വൃത്താംതം തത്പ്രഭാവജമ്
അതു പോലെ, അതിന്റെ മഹത്വത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ മറ്റൊരു സംഭവവും ഞാൻ പറയാം.
അചലേശ്വരമാഹാത്മ്യാത്തസ്മിന്ക്ഷേത്രേ നരാ ദ്രുതമ്
അചലേശ്വരന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു, ആ സ്ഥലത്ത് ആളുകൾ ഉടൻ തന്നെ—
സ്വര്ഗമേകേ പരേ മോക്ഷം ധനധാന്യസുതാംസ്തഥാ തംതം സ ലഭതേ മര്ത്യഃ സ്വല്പായാസേന ച ദ്രുതമ്
ചിലര് സ്വര്ഗം തേടുന്നു, ചിലര് മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നു, മറ്റുചിലര് ധനം, ധാന്യം, മക്കള് എന്നിവയ്ക്കായി പ്രാര്ത്ഥിക്കുന്നു. ഓരോ മനുഷ്യനും തനിക്കിഷ്ടമുള്ളത് വളരെ വേഗത്തില് വളരെ കുറച്ച് പരിശ്രമംകൊണ്ട് നേടുന്നു.
അഥ ദൃഷ്ട്വാ സഹസ്രാക്ഷഃ സര്വേ പാപനരാ ഭുവി
ഇതെല്ലാം കണ്ടശേഷം ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രന് ഭൂമിയിലെ എല്ലാ പാപികളെയും നിരീക്ഷിച്ചു.
തതഃ ക്രോധം ച കാമം ച ലോഭം ദ്വേഷം ഭയം രതിമ്
അപ്പോള് അയാള് കോപം, ആസക്തി, ലോഭം, വൈരം, ഭയം, ആനന്ദം എന്നിവയെ വിളിച്ചു.
സര്വാന്മൂര്താന്സമാഹൂയ തതഃ പ്രോവാച സാദരമ്
അവയെല്ലാം രൂപങ്ങളായി വരുത്തി, ഇന്ദ്രന് ആദരപൂര്വം അവരോട് സംസാരിച്ചു.
നരോ വാ യദി വാ നാരീ ചമത്കാരപുരം പ്രതി
ആ പുരയിലേക്കു, പുരുഷനോ സ്ത്രീയോ ആരെങ്കിലും സമീപിച്ചാല്,
തത്രൈവ വസമാനോഽപി യോ ഗച്ഛേദചലേശ്വരമ്
അവിടെ തന്നെ താമസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും, ആള് അചലേശ്വരനോടു പോകുന്നുവെങ്കില്,