ദദൌ തു നഗരം കൃത്വാ പുരംദരപുരോപമമ്
പുറന്ദരന്റെ നഗരത്തിന് സമാനമായ നഗരം നിര്മിച്ച് അവന് അത് സമര്പ്പിച്ചു.
മുക്താപ്രവാലവൈഡൂര്യരത്നഹേമവിചിത്രിതൈഃ
മുത്തുകളും പവഴയും വൈഡൂര്യവും രത്നങ്ങളും പൊന്നും കൊണ്ടു അലങ്കരിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.
പ്രാസാദൈഃ സ്ഫാടികൈശ്ചൈവ കൈലാസശിഖരോപമൈഃ
കല്ല് പോലെ തെളിഞ്ഞു, കൈലാസശിഖരങ്ങളെപ്പോലെ ഭംഗിയുള്ള കൊട്ടാരങ്ങള് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കാംചനൈഃ സുവിചിത്രൈശ്ച പ്രോന്നതൈരമലൈഃ ശുഭൈഃ
പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള മനോഹരമായ, ഉയരമുള്ള, ശുദ്ധമായ ഭവനങ്ങള് അവിടെ കത്തിയിരുന്നു.
മണിസോപാനശോഭാഭിര്ദീര്ഘികാഭിഃ സമംതതഃ നിവേദ്യ ബ്രാഹ്മണേംദ്രാണാം കൃതകൃത്യോ ബഭൂവ സഃ
മണിമുത്തുകള് പതിപ്പിച്ച പടിക്കലുകളും നാലുവശവും കുളങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു; ഈ നഗരം പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സമര്പ്പിച്ച ശേഷം അവന് തന്റെ കര്ത്തവ്യം പൂര്ത്തിയായെന്ന് വിചാരിച്ചു.
ശംഖതീര്ഥേ സ്ഥിതോ നിത്യം സമാഹൂയ തതഃ സുതാന്
ശംഖതീർത്ഥത്തില് എപ്പോഴും താമസിച്ചുകൊണ്ട്, അവന് തന്റെ പുത്രന്മാരെ വിളിച്ചു.
ഏതത്പുരം മയാ കൃത്വാ ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ നിവേദിതമ് ॥ ഭവദ്ഭിര്മമ വാക്യേന രക്ഷണീയം പ്രയത്നതഃ
ഈ നഗരം ഞാന് നിര്മിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സമര്പ്പിച്ചു; നിങ്ങള് എന്റെ വാക്കനുസരിച്ച് അതിനെ ശ്രദ്ധയോടെ രക്ഷിക്കണം.
യഥാ സ്യുര്ബ്രാഹ്മണാഃ സര്വേ സുഖിനോ ഹൃഷ്ടമാനസാഃ യശ്ചൈതാന്ഭക്തിസംയുക്തഃ പാലയിഷ്യതി ഭൂമിപഃ । അന്യോഽപി പരമം തേജഃ സ സംപ്രാപ്സ്യതി ഭൂതലേ
എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരും സന്തോഷത്തോടെയും ആനന്ദത്തോടെയും ജീവിക്കേണ്ടതിന്ന്, ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ അവരെ സംരക്ഷിക്കുന്ന രാജാവ് ഭൂമിയില് പരമമായ മഹത്വം നേടും.
അജേയഃ സര്വശത്രൂണാം പ്രതാപീ സ്ഫീ തിസംയുതഃ ൬.൧൨.
എല്ലാ ശത്രുക്കളും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനും, മഹത്തായ തേജസ്സും സമൃദ്ധിയും ഉള്ളവനുമാകും.
പുത്രപൌത്രസുഭൃത്യാഢ്യോ ദീര്ഘായൂ രോഗവര്ജിതഃ
മക്കളിലും മക്കളുടെ മക്കളിലും വിശ്വസ്തരായ സേവകരിലും സമ്പന്നനും, ദീർഘായുസ്സും രോഗമില്ലാത്തവനുമാകും.
യഃ പുനര്ദ്വേഷസംയുക്തഃ സംതാപം ചൈവ നേഷ്യതി
പക്ഷേ, ആരെങ്കിലും വൈരാഗ്യത്തോടെ നിറഞ്ഞാൽ, അവൻ കഷ്ടപ്പാടുകളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയില്ല.
തഥാ ദുഃഖാനി സംപ്രാപ്യ ദൃഷ്ട്വാ നൈകാന്പരാഭവാന്
അവൻ ദു:ഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ച്, പലതവണ തോൽവികൾ കണ്ടു,
വംശോച്ഛേദം സമാസാദ്യ ഗമിഷ്യതി യമാലയമ് മമ വാക്യാദ്വിശേഷേണ ഹിതമിച്ഛദ്ഭിരാത്മനഃ
വംശം നശിച്ചശേഷം, യമന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോകും; എന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ച്, സ്വയം ഭദ്രത ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക്—
ഏവം സ ഭൂപതിഃ സര്വാംസ്താ നുക്ത്വാ തപസി സ്ഥിതഃ
ഇങ്ങനെ എല്ലാം പറഞ്ഞ ശേഷം, ആ രാജാവ് തപസ്സിൽ സ്ഥിരനായി തുടരുകയും ചെയ്തു.
സൂത ഉവാച ഏവം നിവേദ്യ പുത്രാണാം സ രാജ്യം പൃഥിവീപതിഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ മക്കൾക്ക് രാജ്യം ഏൽപ്പിച്ച ശേഷം, ഭൂമിയുടെ അധിപൻ—
തത ആരാധയാമാസ ദേവദേവം മഹേശ്വരമ്
അതിനുശേഷം, മഹാദേവനായ മഹേശ്വരനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
സ ബഭൂവ ഫലാഹാരോ യാവദ്വര്ഷശതം നൃപഃ
ആ രാജാവ് നൂറുവർഷം പഴങ്ങൾ മാത്രം കഴിച്ച് ജീവിച്ചു.
തതഃ പരം ജലാഹാരോ ജാതോ വര്ഷശതം ഹി സഃ
അതിനുശേഷം, മറ്റൊരു നൂറുവർഷം വെള്ളം മാത്രം കഴിച്ച് ജീവിച്ചു.
തതസ്തുഷ്ടോ മഹാദേവസ്തസ്യ വര്ഷശതേ ഗതേ
അങ്ങനെ നൂറുവർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മഹാദേവൻ സന്തോഷിച്ചു.
പ്രോവാച പരിതുഷ്ടോഽസ്മി മത്തഃ പ്രാര്ഥയ വാംഛിതമ്
അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ തൃപ്തനാണ്; നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും എന്നിൽ നിന്ന് ചോദിക്കൂ.'
ഹാടകേശ്വരമാഹാത്മ്യാത്സര്വപാപക്ഷയാപഹമ്
ഹാടകേശ്വരന്റെ മഹത്വം കൊണ്ട്, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും.
തസ്മാത്തവ നിവാസേന ഭൂയാന്മേധ്യതമം പുനഃ
അതിനാൽ, നീ അവിടെ താമസിക്കുന്നതിലൂടെ, ആ സ്ഥലം വീണ്ടും കൂടുതൽ വിശുദ്ധമാകും.
മയൈതദഗ്ര്യം നിര്മായ ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ നിവേദിതമ്
ഞാൻ തന്നെ ഈ ഉത്തമസ്ഥലം നിർമ്മിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് സമർപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
തസ്മിംസ്ത്വയാ സദാ വാസഃ കര്തവ്യോ മമ വാക്യതഃ ൬.൧൩.
അവിടെ, എന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ച്, നീ എപ്പോഴും താമസിക്കണം.
അചലേശ്വര ഇത്യേവ നാമ്നാ ഖ്യാതോ ജഗത്ത്രയേ
അചലേശ്വരമെന്ന പേരിൽ മൂന്ന് ലോകത്തും അത് പ്രശസ്തമാണ്.
യോ മാമത്ര സ്ഥിതം മര്ത്യോ വീക്ഷയിഷ്യതി ഭക്തിതഃ
ആവിടെ ഞാൻ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനെ ഭക്തിയോടെ കാണുന്ന മനുഷ്യൻ—
മാഘശുക്ലചതുര്ദശ്യാം മമ ലിംഗസ്യ യോ നരഃ
മാഘമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ചതുർദശി ദിനത്തിൽ എന്റെ ലിംഗത്തെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ—
ബാല്യേ വയസി യത്പാപം വാര്ധകേ യൌവനേഽപി വാ
ബാല്യത്തിലും, യൗവനത്തിലും, വൃദ്ധാവസ്ഥയിലും ചെയ്ത പാപങ്ങൾ—
തസ്മാത്സ്ഥാപയ മേ ലിംഗം ത്വമത്രൈവ മഹീപതേ
അതുകൊണ്ട് രാജാവേ, നീ ഇവിടെ തന്നെ എന്റെ ലിംഗം സ്ഥാപിക്കണം.
സോഽപി രാജാ ചകാരാശു പ്രാസാദം സുമനോഹരമ്
അപ്പോൾ ആ രാജാവ് ഉടൻ തന്നെ മനോഹരമായ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതു.