തതഃ കുഷ്ഠവിനിര്മുക്തോ ദ്വാദശാര്കസമപ്രഭഃ । നിഷ്ക്രാംതഃ സലിലാത്തസ്മാദ്ധര്ഷേണ മഹതാന്വിതഃ
അതിനുശേഷം, കുഷ്ഠരോഗം വിട്ട്, പന്ത്രണ്ട് സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ച്, വലിയ സന്തോഷത്തോടെ ആ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു.
തതഃ പ്രണമ്യ താന്സര്വാന്ബ്രാഹ്മണാന്വേദപാരഗാന്
അതിനുശേഷം, വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും അവൻ വന്ദനം ചെയ്തു.
പ്രസാദേന ഹി യുഷ്മാകം മുക്തോഽഹം ബ്രാഹ്മണോത്തമാഃ
'നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ, മഹാബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഞാൻ മോചിതനായി,' എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു.
തസ്മാന്നാഹം കരിഷ്യാമി രാജ്യം ബ്രാഹ്മണസത്തമാഃ
'അതുകൊണ്ട്, മഹാനുഭാവരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഞാൻ ഇനി രാജ്യം ഭരിക്കില്ല.'
ഏതദ്രാജ്യം ച ദേശം ച ഹസ്ത്യശ്വാദി തഥാപരമ്
'ഈ രാജ്യം, ഈ ദേശം, ആനകളും കുതിരകളും മറ്റെല്ലാം,'
മമൈവാനുഗ്രഹാര്ഥായ ദയാം കൃത്വാ ബൃഹത്തരാമ്
'എന്റെ ഭാവി ഭദ്രതയ്ക്കായി, ഇതെല്ലാം ഞാൻ കൂടുതൽ ദയയോടെ നിങ്ങള്ക്ക് ഏല്പിക്കുന്നു.'
ബ്രാഹ്മണാ ഊചുഃ ന വയം രക്ഷിതും ശക്താ രാജ്യം പാര്ഥിവസത്തമ
ബ്രാഹ്മണന്മാർ പറഞ്ഞു: 'രാജാവേ, ഞങ്ങൾക്ക് രാജ്യം സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല.'
ജാമദഗ്ന്യേന രാമേണ പുരാ ദത്താ വസുന്ധരാ
'പണ്ടു ജാമദഗ്ന്യനായ രാമൻ ഭൂമി ഞങ്ങൾക്ക് നൽകിയിരുന്നു.'
സാ ഭൂയോപി ഹൃതാഽസ്മാകം ക്ഷത്രിയൈര്ബലവത്തരൈഃ 6.11.
'പിന്നീട് ശക്തിയുള്ള ക്ഷത്രിയന്മാർ അത് ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് വീണ്ടും എടുത്തു.'
തപസ്ഥിതോഽപി കാര്യേഽത്ര ന ഭീഃ കാര്യാ കഥംചന
'തപസ്സിൽ ഇരുന്നാലും, ഈ കാര്യത്തിൽ ഒരിക്കലും ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല.'
അവശ്യം യദി തേ ശ്രദ്ധാ വിദ്യതേ ദാനസംഭവാ । ക്ഷേത്രേഽത്രാപി മഹാപുണ്യേ കൃത്വാ ദേഹി പുരോത്തമമ്
നിനക്ക് സത്യമായ വിശ്വാസവും ദാനം ചെയ്യാനുള്ള ശേഷിയും ഉണ്ടെങ്കില്, ഈ അതിപുണ്യമായ സ്ഥലത്ത് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ നഗരം നിര്മിച്ച് സമര്പ്പിക്കണം.
സര്വേഷാം ബ്രാഹ്മണേംദ്രാണാം പ്രാകാരപരിഖാന്വിതമ് ഗൃഹസ്ഥധര്മിണഃ സര്വേ സ്വാധ്യായനിരതാ സദാ
എല്ലാ പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാരും, മതിലുകളും കുഴികളും ഉള്ള നഗരം, എല്ലായ്പ്പോഴും സ്വാധ്യായത്തില് ഏര്പ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഗൃഹസ്ഥന്മാരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
നഗരം കല്പയാമാസ സ്ഥാനേ തത്ര മഹത്തമമ്
അവന് ആ അതിമഹത്തായ സ്ഥലത്ത് ഒരു വലിയ നഗരം സ്ഥാപിച്ചു.
പ്രാകാരേണ സുതുംഗേന പരിഖാദ്യേന സര്വതഃ
ഉയരമുള്ള മതിലുകളും ആഴമുള്ള കുഴികളും നാലുവശവും ഉണ്ടായിരുന്നതായിരുന്നു.
ത്രികചത്വരസംശുദ്ധം ശോഭിതം സര്വതോ ധ്വജൈഃ
മൂന്നു വഴിത്തരങ്ങളിലും ശുദ്ധീകരിച്ചും, എല്ലായിടത്തും പതാകകള് അലങ്കരിച്ചും നഗരം ഭംഗിയായി നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
മത്തവാരണകോപേതൈര്ബഹുഭിര്ഭൂഭിരേവ ച
മദമുള്ള ആനകളും അനേകം രാജാക്കന്മാരും അവിടെ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
തതോ ഗൃഹാണി സര്വാണി പൂരയിത്വാ സ ഭൂമിപഃ
അതിനുശേഷം രാജാവ് എല്ലാ വീടുകളും നിറച്ചു.
ബ്രാഹ്മണേഭ്യഃ കുലീനേഭ്യോ വേദവിദ്ഭ്യോ വിശേഷതഃ
പ്രധാനമായും വേദപാരായണത്തില് പ്രാവീണ്യമുള്ള ഉന്നതവംശജരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അവിടെ വസിപ്പിച്ചു.
യഥാജ്യേഷ്ഠം യഥാശ്രേഷ്ഠം പ്രക്ഷാല്യ ചരണൌ തതഃ 6.11.
വയസ്സിലും ശ്രേഷ്ഠതയിലും അനുസരിച്ച്, അവരുടെ കാലുകള് കഴുകിയ ശേഷം,
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ ശംഖതീര്ഥോത്പത്തിമാഹാത്മ്യവര്ണനേ ചമത്കാരഭൂപതിനാ വ്രാഹ്മണേഭ്യോ നഗരദാനവര്ണനംനാമൈകാദശോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ എണ്പതിനാലായിരം ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയ സംഹിതയിലെ ആറാം നഗരഖണ്ഡത്തില്, ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹാത്മ്യത്തില്, ശംഖതീർത്ഥത്തിന്റെ ഉത്ഭവവും മഹിമയും വിവരിക്കുന്നതിലും, ചമത്കാരഭൂപതി ബ്രാഹ്മണന്മാരെ നഗരം ദാനം ചെയ്തതും വിശദീകരിക്കുന്ന പതിനൊന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ദദൌ തു നഗരം കൃത്വാ പുരംദരപുരോപമമ്
പുറന്ദരന്റെ നഗരത്തിന് സമാനമായ നഗരം നിര്മിച്ച് അവന് അത് സമര്പ്പിച്ചു.
മുക്താപ്രവാലവൈഡൂര്യരത്നഹേമവിചിത്രിതൈഃ
മുത്തുകളും പവഴയും വൈഡൂര്യവും രത്നങ്ങളും പൊന്നും കൊണ്ടു അലങ്കരിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.
പ്രാസാദൈഃ സ്ഫാടികൈശ്ചൈവ കൈലാസശിഖരോപമൈഃ
കല്ല് പോലെ തെളിഞ്ഞു, കൈലാസശിഖരങ്ങളെപ്പോലെ ഭംഗിയുള്ള കൊട്ടാരങ്ങള് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കാംചനൈഃ സുവിചിത്രൈശ്ച പ്രോന്നതൈരമലൈഃ ശുഭൈഃ
പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള മനോഹരമായ, ഉയരമുള്ള, ശുദ്ധമായ ഭവനങ്ങള് അവിടെ കത്തിയിരുന്നു.
മണിസോപാനശോഭാഭിര്ദീര്ഘികാഭിഃ സമംതതഃ നിവേദ്യ ബ്രാഹ്മണേംദ്രാണാം കൃതകൃത്യോ ബഭൂവ സഃ
മണിമുത്തുകള് പതിപ്പിച്ച പടിക്കലുകളും നാലുവശവും കുളങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു; ഈ നഗരം പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സമര്പ്പിച്ച ശേഷം അവന് തന്റെ കര്ത്തവ്യം പൂര്ത്തിയായെന്ന് വിചാരിച്ചു.
ശംഖതീര്ഥേ സ്ഥിതോ നിത്യം സമാഹൂയ തതഃ സുതാന്
ശംഖതീർത്ഥത്തില് എപ്പോഴും താമസിച്ചുകൊണ്ട്, അവന് തന്റെ പുത്രന്മാരെ വിളിച്ചു.
ഏതത്പുരം മയാ കൃത്വാ ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ നിവേദിതമ് ॥ ഭവദ്ഭിര്മമ വാക്യേന രക്ഷണീയം പ്രയത്നതഃ
ഈ നഗരം ഞാന് നിര്മിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സമര്പ്പിച്ചു; നിങ്ങള് എന്റെ വാക്കനുസരിച്ച് അതിനെ ശ്രദ്ധയോടെ രക്ഷിക്കണം.
യഥാ സ്യുര്ബ്രാഹ്മണാഃ സര്വേ സുഖിനോ ഹൃഷ്ടമാനസാഃ യശ്ചൈതാന്ഭക്തിസംയുക്തഃ പാലയിഷ്യതി ഭൂമിപഃ । അന്യോഽപി പരമം തേജഃ സ സംപ്രാപ്സ്യതി ഭൂതലേ
എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരും സന്തോഷത്തോടെയും ആനന്ദത്തോടെയും ജീവിക്കേണ്ടതിന്ന്, ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ അവരെ സംരക്ഷിക്കുന്ന രാജാവ് ഭൂമിയില് പരമമായ മഹത്വം നേടും.
അജേയഃ സര്വശത്രൂണാം പ്രതാപീ സ്ഫീ തിസംയുതഃ ൬.൧൨.
എല്ലാ ശത്രുക്കളും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനും, മഹത്തായ തേജസ്സും സമൃദ്ധിയും ഉള്ളവനുമാകും.
പുത്രപൌത്രസുഭൃത്യാഢ്യോ ദീര്ഘായൂ രോഗവര്ജിതഃ
മക്കളിലും മക്കളുടെ മക്കളിലും വിശ്വസ്തരായ സേവകരിലും സമ്പന്നനും, ദീർഘായുസ്സും രോഗമില്ലാത്തവനുമാകും.