തസ്യാര്ഥേ നരകാ രൌദ്രാ നിര്മിതാശ്ച യമേന ച
അവനുവേണ്ടി യമൻ ഭയാനകമായ നരകങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.
തസ്യ സ്പര്ശേന തേ സര്വേ നരകസ്ഥാ സുഖം ഗതാഃ ആചഖ്യുര്വിസ്മയാവിഷ്ടാ നരകസ്ഥാനാം സുഖോദ്ഭവമ്
അവന്റെ സ്പർശം കൊണ്ടു അവിടെ നരകത്തിൽ കഴിയുന്നവർ എല്ലാവരും സുഖം അനുഭവിച്ചു; അതിൽ അത്ഭുതപ്പെട്ട അവർ നരകവാസികൾക്ക് സുഖം ഉണ്ടാകുന്നതായി പറഞ്ഞു.
തദാ വൈവസ്വതഃ പ്രാഹ ഭൂമാവസ്ത്യര്ബുദാചലഃ 7.3.18.
അപ്പോൾ വൈവസ്വതൻ പറഞ്ഞു: ഭൂമിയിൽ അർബുദപർവതം ഉണ്ട്.
തത്രാസൌ മൃത്യുമാപന്നോ ഭാത്യദസ്ത്വിഹ കാരണമ് ഗ്രാഹേണ സ ധൃതസ്തത്ര മൃത്യും പ്രാപ്തോ നൃപാധമഃ
അവിടെ അവൻ മരണത്തെ നേരിട്ടു; അതിന്റെ കാരണം ഇവിടെ പറയാം. അവിടെ ഒരു മുക്കൾ പിടിച്ച് ആ ദുഷ്ടരാജാവിന് മരണം സംഭവിച്ചു.
യമ ഉവാച മുച്യതാമാശു തേനായം നാനേയാശ്ചാപരേ ജനാഃ
യമൻ പറഞ്ഞു: അവനെ ഉടൻ വിടുവിക്കണം; മറ്റു ആളുകളെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരരുത്.
തതസ്തൈഃ കിംകരൈര്മുക്തോ യമവാക്യാന്നൃപോത്തമ
യമന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം അവന്റെ സേവകർ അവനെ മോചിപ്പിച്ചു, രാജാവേ.
യസ്തു ഭക്തിസമായുക്തഃ സ്നാനം തത്ര സമാചരേത്
ആയതിനാൽ, ഭക്തിയോടെ അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ ആരായാലും—
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന സ്നാനം തത്ര സമാചരേത്
അതിനാൽ എല്ലാ പരിശ്രമത്തോടും കൂടി അവിടെ സ്നാനം നിർവഹിക്കണം.
തസ്മിന്നേവ നരഃ സമ്യക്ഛ്രാദ്ധകൃത്യം സമാചരേത്
അവിടെ, ഒരു മനുഷ്യൻ ശുദ്ധമായി ശ്രാദ്ധകർമ്മം നിർവഹിക്കണം.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം സപ്തമേ പ്രഭാസ ഖംഡേ തൃതീയേഽര്ബുദഖണ്ഡേ യമതീര്ഥമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമാഷ്ടാദശോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, എൺപത്തൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയ ശ്രീസ്കാന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ ഏഴാമത്തെ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ അർബുദഖണ്ഡത്തിൽ യമതീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന പതിനെട്ടാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
വാരാഹസ്യ ഹരേരിഷ്ടം സദാ വാസസുഖപ്രദമ്
ഹരിക്ക് പ്രിയമായ വാരാഹതീർത്ഥം എപ്പോഴും വാസസുഖം നൽകുന്നു.
വാരാഹേണാവതാരേണ പൃഥ്വീ തത്ര സമുദ്ധൃതാ
അവിടെ വാരാഹരൂപത്തിൽ ഭൂമി ഉയർത്തിയെടുത്തു.
അഹം ചേതോ ഗമിഷ്യാമി വൈകുണ്ഠേ ച പുനഃ ശുഭേ
ഞാനും എന്റെ മനസ്സോടെ വീണ്ടും ശുഭമായ വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് പോകും.
അനേന വപുഷാ തിഷ്ഠ ഹ്യസ്മിംസ്തീര്ഥേ സദാ ഹരേ
ഹരേ, ഈ രൂപത്തിൽ തന്നെയാണ് നീ ഈ തീർത്ഥത്തിൽ എപ്പോഴും നിലകൊള്ളേണ്ടത്.
അഹം സ്ഥാസ്യാമി തേ വാക്യാത്സദാ ലോക ഹിതേ രതഃ
നിന്റെ വാക്കനുസരിച്ച് ഞാൻ ലോകക്ഷേമത്തിൽ എപ്പോഴും താല്പര്യത്തോടെ ഇവിടെ നിലകൊള്ളും.
മമാഗ്രേ യോ ഹ്രദഃ പുണ്യഃ സുനിര്മലജലാന്വിതഃ
എന്റെ മുന്നിൽ വളരെ വിശുദ്ധമായ വെള്ളമുള്ള ഒരു പുണ്യഹ്രദം ഉണ്ട്.
തത്ര സ്നാത്വാ നരോ ഭക്ത്യാ മുച്യതേ ബ്രഹ്മഹത്യയാ
അവിടെ ഭക്തിയോടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ, മനുഷ്യൻ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
പിതൄണാം ജായതേ തൃപ്തിര്യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ്
അവിടെ പിതാക്കന്മാർ സൃഷ്ടിയുടെ സംഹാരവരെ തൃപ്തരാകും.
തസ്മിന്ദിനേ നൃപശ്രേഷ്ഠ സ്നാത്വാ വ്രതം സമാചരേത്
രാജാവേ, ആ ദിവസം അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് വ്രതം ആചരിക്കണം.
തര്പണം പിംഡദാനം ച യഃ കുര്യാദ്ഭക്തിതത്പരഃ 7.3.19.
ഭക്തിയോടെ തർപ്പണം, പിണ്ഡദാനം എന്നിവ ചെയ്യുന്നവൻ—
തത്ര ദാനം പ്രശംസംതി ഗത്വാ ബ്രാഹ്മണസത്തമേ
അവിടെ, ഉത്തമബ്രാഹ്മണന്മാർ ദാനം ചെയ്യുന്നതിനെ പ്രശംസിക്കുന്നു.
രോമസംഖ്യാനി വര്ഷാണി സ്വര്ഗേ തിഷ്ഠതി മാനവഃ
മനുഷ്യൻ തന്റെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണമത്ര വർഷങ്ങൾ സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കും.
ഏകാദശ്യാം വിശേഷേണ കര്ത്തവ്യം സ്നാനമുത്തമമ്
പ്രത്യേകിച്ച് ഏകാദശി ദിവസം ഉത്തമമായ സ്നാനം ചെയ്യണം.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം സപ്തമേ പ്രഭാസഖംഡേ തൃതീയേഽര്ബുദഖംഡേ വാരാഹതീര്ഥമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമൈകോനവിംശോധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, എൺപത്തൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയ ശ്രീസ്കാന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ ഏഴാമത്തെ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ അർബുദഖണ്ഡത്തിൽ വാരാഹതീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന പതിനൊന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
പ്രഭാ തത്ര പുരാ പ്രാപ്താ ചംദ്രേണ സുമഹാത്മനാ
അവിടെ, പുരാതനകാലത്ത് മഹാത്മാവായ ചന്ദ്രനോടൊപ്പം പ്രഭാ എത്തി.
ദക്ഷസ്യ കന്യകാ രാജന്സപ്തവിംശതിസംഖ്യയാ
രാജാവേ, ദക്ഷന്റെ പുത്രിമാർ ഇരുപത്തേഴു പേരായിരുന്നു.
താസാം മധ്യേ ച രോഹിണ്യാ സഹ രേമേ സ നിത്യദാ ഗത്വാ സ്വപിതരം നത്വാ പ്രാഹുരസ്രാവിലേക്ഷണാഃ
അവരുടെ ഇടയിൽ, രോഹിണിയോടൊപ്പം ചന്ദ്രൻ എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞു. അപ്പുറത്ത് പോയി അച്ഛനോടു വന്ദനം ചെയ്തശേഷം, കണ്ണുനിറഞ്ഞ് അവളാർ പറഞ്ഞു.
വയം ത്യക്താഃ പ്രജാനാഥ നിര്ദോഷാഃ പതിനാ തതഃ
പ്രജാപതേ, ഞങ്ങൾ കുറ്റമില്ലാതിരിക്കെ ഭർത്താവ് ഞങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ചു.
ഗതിര്ഭവ സുരശ്രേഷ്ഠ സര്വേഷാം ത്വം ഹിതം കുരു
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഞങ്ങൾക്കൊക്കെയും ആശ്രയം നീ ആയിരിക്കുക; എല്ലാവർക്കും നല്ലത് ചെയ്യണം.
അബ്രവീച്ച സമം പശ്യ സര്വാസു തനയാസു മേ
അപ്പൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ എല്ലാ മക്കളെയും ഒരുപോലെ കാണണം.