ഏവം സംസ്ഥാപ്യ തം ശക്രോ ഹിമാചലസുതം നഗമ്
ഇന്ദ്രൻ ഹിമാചലപുത്രനായ ആ മലയെ അവന്റെ സ്ഥാനം തന്നെ സ്ഥാപിച്ചു.
കിം വരേണ കരിഷ്യാമി ത്വത്പ്രസാദാദഹം സുഖീ
എനിക്ക് വേറെ എന്ത് വരം വേണ്ട? നിന്റെ കൃപകൊണ്ട് ഞാൻ സന്തോഷത്തിലാണ്.
ഇന്ദ്ര ഉവാച ന വൃഥാ ദര്ശനം മേ സ്യാദപി സ്വപ്നേ നഗാത്മജ
ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: ഹേ മലപുത്രാ, എന്റെ ദർശനം സ്വപ്നത്തിലും വെറുതെയാകരുതേ.
തവ മൂര്ധനി വിപ്രാര്ഥം സ പുരം സ്ഥാപയിഷ്യതി
നിന്റെ മുകളിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ഭാവിയിൽ, അവൻ ഒരു നഗരം സ്ഥാപിക്കും.
തത്ര ബ്രാഹ്മണശാര്ദൂലാ വേദവേദാംഗപാരഗാഃ
അവിടെ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, വേദവും അതിന്റെ ശാഖകളും പഠിച്ചവർ വസിക്കും.
തഥാഹം ചൈത്രമാസസ്യ ചതുര്ദശ്യാം നഗാത്മജ
അങ്ങനെ, ചൈത്രമാസത്തിലെ പതിനാലാം തീയതിയിൽ, മലപുത്രാ,
പൂജയിഷ്യാമി ദേവേശം ഹാടകേശ്വരസംജ്ഞിതമ്
ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ ഹാടകേശ്വരൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നവനെ ഞാൻ ആരാധിക്കും.
തമേകം ദിവസം ചാത്ര ശൃംഗേ തവ ഹരഃ സ്വയമ്
ആ ദിവസം, നിന്റെ ചൂഡയിൽ, ഹരൻ സ്വയം അവിടെ ഉണ്ടാകും.
പ്രഭാവസ്തേന തേ മുഖ്യ സ്ത്രൈലോക്യേഽപി ഭവിഷ്യതി
അവൻ നിന്നെ ഒരു പ്രകാശം നൽകും, അതു മൂലമത്രി മൂന്നു ലോകത്തും നീ പ്രധാനമായിരിക്കും.
രക്തശൃംഗോഽപി തസ്ഥൌ ച വ്യാപ്യ നാഗബിലം തദാ
ചുവന്ന ചൂഡയുള്ളവൻ അന്നു ആ മലഗുഹയിൽ വ്യാപിച്ചു നിന്നു.
തസ്യോപരി സുമുഖ്യാനി തീര്ഥാന്യായതനാനി ച
അതിന്റെ മുകളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ തീർത്ഥങ്ങളും ക്ഷേത്രങ്ങളും ഉണ്ട്.
ആനര്ത്താധിപതിര്ഭൂപശ്ചമത്കാര ഇതി സ്മൃതഃ ॥। സ ദദര്ശ മൃഗീം ദൂരാന്നിശ്ചലാംഗീം തരോരധഃ
ആനർത്തരാജാവായ ചമത്കാരൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നവൻ ദൂരത്ത് ഒരു മാൻ, ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെ കീഴിൽ അചഞ്ചലമായി നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടു.
അഥ താം പാര്ഥിവസ്തൂര്ണം ശരേണാനതപര്വണാ
അപ്പോൾ രാജാവ് അതിവേഗം, മൂർച്ഛയില്ലാത്ത അഗ്രമുള്ള ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് അവളെ വെടിഞ്ഞു.
സഹസാ സാ ഹതാ തേന ഗാര്ദ്ധ്രപത്രേണ പത്രിണാ
ആ കഴുകൻറെ ചിറകുപൊരിച്ച അമ്പ് കൊണ്ടു അവൾ പെട്ടെന്ന് കൊല്ലപ്പെട്ടു.
അഥ ദൃഷ്ട്വാ മഹീപാലം നാതിദൂരേ ധനുര്ധരമ്
അപ്പോൾ, അകലെ തന്നെ വില്ലുമായി നിൽക്കുന്ന രാജാവിനെ കണ്ടു,
ഹതാഽഹം ബാലവത്സാഽദ്യ ശരേണാനതപര്വണാ
അവൾ പറഞ്ഞു: ഇന്നെനിക്ക് ഒരു കുഞ്ഞ് മാൻ ഉണ്ടെങ്കിലും, മൂർച്ഛയില്ലാത്ത അമ്പുകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടു.
നാഽഹം ശോചാമി ഭൂപാല മരണം സ്വശരീരഗമ്
രാജാവേ, എന്റെ ശരീരത്തിൽ വന്ന മരണത്തിനെ ഞാൻ ദുഃഖിക്കുന്നില്ല.
യസ്മാത്ത്വയേദൃശം കര്മ നിര്ദയം സമനുഷ്ഠിതമ്
പക്ഷേ, നീ ഇങ്ങനെ ക്രൂരമായ ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്തതിനാലാണ്.
തസ്മാത്സ്വധര്മസംയുക്തം ന മാം ത്വം ശപ്തുമര്ഹസി
അതുകൊണ്ടു, ഞാൻ എന്റെ കർമ്മം അനുസരിച്ചാണ് പ്രവർത്തിച്ചത്. അതിനാൽ, നീ എന്നെ ശപിക്കേണ്ടതില്ല.
ക്ഷത്ത്രിയാണാം വധാര്ഥായ മൃഗാഃ സൃഷ്ടാഃ സ്വയംഭുവാ ॥ ൬.൧൦.
ക്ഷത്രിയന്മാർ കൊല്ലാൻ വേണ്ടി തന്നെ, സ്വയംഭുവൻ മൃഗങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു.
പരം തേന വിധിസ്തേഷാംകൃതോ യസ്തം മഹീപതേ
അവർക്കായി ഈ നിയമം സൃഷ്ടിച്ചവൻ തന്നെയാണ്, രാജാവേ, ഈ വിധി നിശ്ചയിച്ചത്.
സുപ്തം മൈഥുനസംയുക്തം സ്തനപാനക്രിയോദ്യതമ്
ഉറങ്ങുകയോ, ലൈംഗിക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുകയോ, പാൽ കുടിക്കാൻ തയ്യാറാവുകയോ, അമ്മയുടെ പാൽ കുടിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന സമയത്തും,
ഏതസ്മാത്കാരണാച്ഛാപസ്തവ ദത്തോ മയാ നൃപ
ഈ കാരണത്താൽ തന്നെയാണ്, രാജാവേ, ഞാൻ നിന്നെ ശപിച്ചത്.
ഏവമുക്ത്വാ മൃഗീ പ്രാണാന്സാ മുമോച വ്യഥാന്വിതാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, വേദനയാൽ പീഡിതയായ ആ മൃഗി ജീവൻ വിട്ടു.
സ ദൃഷ്ട്വാ കുഷ്ഠസംയുക്തം പാര്ഥിവഃ സ്വം കലേവരമ്
തനിക്കു തന്നെ കുഷ്ടരോഗം ബാധിച്ചിരിക്കുന്ന ശരീരം രാജാവ് കണ്ടു.
അഹം തപശ്ചരിഷ്യാമി പൂജയിഷ്യാമി ശംകരമ്
ഞാൻ കഠിനതപം അനുഷ്ഠിച്ചു ശങ്കരനെ ആരാധിക്കും.
യത്കിംചിത്ത്രിഷു ലോകേഷു പ്രാര്ഥയംതി നരാഃ സുഖമ്
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും മനുഷ്യർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാ സന്തോഷവും,
സമഃ ശത്രുഷു മിത്രേഷു സമലോഷ്ടാശ്മകാംചനഃ ൬.൧൦.
ശത്രുക്കളോടും സ്നേഹിതരോടും ഒരുപോലെയാണ് അവൻ. മണ്ണിനെയും കല്ലിനെയും പൊന്നിനെയും തുല്യമായി കാണുന്നു.
ഏവം താന്സേവകാന്ഭൂപഃ സോഽഭിധായ വിസൃജ്യ ച
ഇങ്ങനെ തന്റെ സേവകരോട് പറഞ്ഞ് രാജാവ് അവരെ വിട്ടയച്ചു.
തതഃ കാലേന മഹതാ പ്രാപ്യ വിപ്രസമുദ്ഭവമ്
അതിനുശേഷം, ദീർഘകാലത്തിന് ശേഷം, അവൻ ഒരു ബ്രാഹ്മണനായി ജനിച്ചു.