തഥാ പാപസമാചാരാ മനുഷ്യാഃ ശീലവര്ജിതാഃ
അങ്ങനെ തന്നെ, അവിടെയുള്ള മനുഷ്യർ പാപത്തിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവരും സദാചാരമില്ലാത്തവരുമാണ്.
തഥാ മമ നഗശ്രേഷ്ഠ പക്ഷൌ ദ്വാവപി കര്തിതൌ
പർവ്വതങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അങ്ങനെ എന്റെ ഇരുപക്ഷങ്ങളും വെട്ടിക്കളഞ്ഞു.
തസ്മാത്കംചിത്സഹസ്രാക്ഷ ഉപായം തത്കൃതേ പരമ്
അതിനാൽ, ആയിരം കണ്ണുള്ളവനേ, അതിനായി നീ ഒരു ഉത്തമ മാർഗം കണ്ടെത്തണം.
തത്രാപി സുശുഭാ വൃക്ഷാ ഭവിഷ്യംതി തവാശ്രയാഃ ॥ ൬.൯.
അവിടെയും, നിന്റെ ആശ്രയമായി മനോഹരമായ മരങ്ങൾ വളരും.
തഥാ പുണ്യാനി തീര്ഥാനി ദേവതായതനാനി ച
അങ്ങനെ തന്നെ, അവിടെയുണ്ടാകും പുണ്യതീർത്ഥങ്ങളും ദേവതകളുടെ ആലയങ്ങളും.
അത്രസ്ഥസ്യ പ്രഭാവോ യസ്തവ പര്വത നംദന
നീ ഇവിടെ നിലകൊള്ളുമ്പോൾ, ദേവന്മാരുടെ പ്രിയനായ പർവ്വതമേ, അതാണ് നിന്റെ ശക്തി.
തഥാ യേ മാനവാസ്തത്ര പാപാത്മാനോഽപി ഭൂതലേ
അങ്ങനെ തന്നെ, ഭൂമിയിൽ അവിടെയുള്ള പാപസ്വഭാവമുള്ള മനുഷ്യരും
തസ്മാദ്ഗച്ഛ ദ്രുതം തത്ര മയാ സാര്ധം നഗാത്മജ
അതിനാൽ, പർവ്വതപുത്രനായവനേ, നീ എനിക്ക് കൂടെ വേഗത്തിൽ അവിടെ പോകണം.
പ്രവിഷ്ടഃ സഹസാഗത്യ തസ്മിന്നാഗബിലേ ഗതഃ
അവൻ അതിവേഗത്തിൽ അവിടെ എത്തി ആ പാമ്പിന്റെ കുഴിയിൽ കടന്നു.
നിമഗ്നോ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ നാസാഗ്രം യാവദേവ ഹി വൃക്ഷഗുല്മലതാകീര്ണൈ രമ്യപക്ഷിനിഷേവിതൈഃ
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, അവൻ മൂക്കിന്റെ തുമ്പുവരെ മരങ്ങളും കുറ്റികളും വള്ളികളും നിറഞ്ഞ, മനോഹരമായ പക്ഷികൾ വസിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് മുങ്ങി.
ഏവം സംസ്ഥാപ്യ തം ശക്രോ ഹിമാചലസുതം നഗമ്
ഇന്ദ്രൻ ഹിമാചലപുത്രനായ ആ മലയെ അവന്റെ സ്ഥാനം തന്നെ സ്ഥാപിച്ചു.
കിം വരേണ കരിഷ്യാമി ത്വത്പ്രസാദാദഹം സുഖീ
എനിക്ക് വേറെ എന്ത് വരം വേണ്ട? നിന്റെ കൃപകൊണ്ട് ഞാൻ സന്തോഷത്തിലാണ്.
ഇന്ദ്ര ഉവാച ന വൃഥാ ദര്ശനം മേ സ്യാദപി സ്വപ്നേ നഗാത്മജ
ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: ഹേ മലപുത്രാ, എന്റെ ദർശനം സ്വപ്നത്തിലും വെറുതെയാകരുതേ.
തവ മൂര്ധനി വിപ്രാര്ഥം സ പുരം സ്ഥാപയിഷ്യതി
നിന്റെ മുകളിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ഭാവിയിൽ, അവൻ ഒരു നഗരം സ്ഥാപിക്കും.
തത്ര ബ്രാഹ്മണശാര്ദൂലാ വേദവേദാംഗപാരഗാഃ
അവിടെ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, വേദവും അതിന്റെ ശാഖകളും പഠിച്ചവർ വസിക്കും.
തഥാഹം ചൈത്രമാസസ്യ ചതുര്ദശ്യാം നഗാത്മജ
അങ്ങനെ, ചൈത്രമാസത്തിലെ പതിനാലാം തീയതിയിൽ, മലപുത്രാ,
പൂജയിഷ്യാമി ദേവേശം ഹാടകേശ്വരസംജ്ഞിതമ്
ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ ഹാടകേശ്വരൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നവനെ ഞാൻ ആരാധിക്കും.
തമേകം ദിവസം ചാത്ര ശൃംഗേ തവ ഹരഃ സ്വയമ്
ആ ദിവസം, നിന്റെ ചൂഡയിൽ, ഹരൻ സ്വയം അവിടെ ഉണ്ടാകും.
പ്രഭാവസ്തേന തേ മുഖ്യ സ്ത്രൈലോക്യേഽപി ഭവിഷ്യതി
അവൻ നിന്നെ ഒരു പ്രകാശം നൽകും, അതു മൂലമത്രി മൂന്നു ലോകത്തും നീ പ്രധാനമായിരിക്കും.
രക്തശൃംഗോഽപി തസ്ഥൌ ച വ്യാപ്യ നാഗബിലം തദാ
ചുവന്ന ചൂഡയുള്ളവൻ അന്നു ആ മലഗുഹയിൽ വ്യാപിച്ചു നിന്നു.
തസ്യോപരി സുമുഖ്യാനി തീര്ഥാന്യായതനാനി ച
അതിന്റെ മുകളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ തീർത്ഥങ്ങളും ക്ഷേത്രങ്ങളും ഉണ്ട്.
ആനര്ത്താധിപതിര്ഭൂപശ്ചമത്കാര ഇതി സ്മൃതഃ ॥। സ ദദര്ശ മൃഗീം ദൂരാന്നിശ്ചലാംഗീം തരോരധഃ
ആനർത്തരാജാവായ ചമത്കാരൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നവൻ ദൂരത്ത് ഒരു മാൻ, ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെ കീഴിൽ അചഞ്ചലമായി നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടു.
അഥ താം പാര്ഥിവസ്തൂര്ണം ശരേണാനതപര്വണാ
അപ്പോൾ രാജാവ് അതിവേഗം, മൂർച്ഛയില്ലാത്ത അഗ്രമുള്ള ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് അവളെ വെടിഞ്ഞു.
സഹസാ സാ ഹതാ തേന ഗാര്ദ്ധ്രപത്രേണ പത്രിണാ
ആ കഴുകൻറെ ചിറകുപൊരിച്ച അമ്പ് കൊണ്ടു അവൾ പെട്ടെന്ന് കൊല്ലപ്പെട്ടു.
അഥ ദൃഷ്ട്വാ മഹീപാലം നാതിദൂരേ ധനുര്ധരമ്
അപ്പോൾ, അകലെ തന്നെ വില്ലുമായി നിൽക്കുന്ന രാജാവിനെ കണ്ടു,
ഹതാഽഹം ബാലവത്സാഽദ്യ ശരേണാനതപര്വണാ
അവൾ പറഞ്ഞു: ഇന്നെനിക്ക് ഒരു കുഞ്ഞ് മാൻ ഉണ്ടെങ്കിലും, മൂർച്ഛയില്ലാത്ത അമ്പുകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടു.
നാഽഹം ശോചാമി ഭൂപാല മരണം സ്വശരീരഗമ്
രാജാവേ, എന്റെ ശരീരത്തിൽ വന്ന മരണത്തിനെ ഞാൻ ദുഃഖിക്കുന്നില്ല.
യസ്മാത്ത്വയേദൃശം കര്മ നിര്ദയം സമനുഷ്ഠിതമ്
പക്ഷേ, നീ ഇങ്ങനെ ക്രൂരമായ ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്തതിനാലാണ്.
തസ്മാത്സ്വധര്മസംയുക്തം ന മാം ത്വം ശപ്തുമര്ഹസി
അതുകൊണ്ടു, ഞാൻ എന്റെ കർമ്മം അനുസരിച്ചാണ് പ്രവർത്തിച്ചത്. അതിനാൽ, നീ എന്നെ ശപിക്കേണ്ടതില്ല.
ക്ഷത്ത്രിയാണാം വധാര്ഥായ മൃഗാഃ സൃഷ്ടാഃ സ്വയംഭുവാ ॥ ൬.൧൦.
ക്ഷത്രിയന്മാർ കൊല്ലാൻ വേണ്ടി തന്നെ, സ്വയംഭുവൻ മൃഗങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു.